III FSK 388/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku M. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi kasacyjnej M.S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 listopada 2025 r., sygn. akt I SA/Łd 503/25 w sprawie ze skargi M. S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 30 czerwca 2025 r., nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić wniosek.

Wyrokiem z 13 listopada 2025 r., sygn. akt I SA/Łd 503/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi (dalej: "WSA") oddalił skargę M. S. (dalej: "Skarżąca") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi (dalej: "Dyrektor", "Organ") z dnia 30 czerwca 2025 r., w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Wymieniony wyrok, jak również inne przytoczone w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych, publikowane są na stronach internetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego (https://orzeczenia.nsa.gov.pl). W skardze kasacyjnej wniesionej od zapadłego orzeczenia Skarżąca wniosła mi.in. na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2025 r., poz. 1427, dalej: "p.p.s.a.") o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Dyrektora w całości do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. dotyczący możliwości wstrzymania przez Sąd, na wniosek skarżącego wykonania aktu lub czynności został zamieszczony w Dziale III "Postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym". Stosownie do art. 193 tej ustawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Oznacza to, że nie jest wyłączone stosowanie przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a., w przypadku gdy strona skarżąca wniosła skargę kasacyjną od wyroku oddalającego skargę i wystąpiła przy tym z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Z tych względów należy przyjąć, że Naczelny Sąd Administracyjny może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu na wniosek strony, w razie oddalenia skargi i wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę (por. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07, publ. ONSAiwsa 2007, Nr 4, poz. 77). Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków W sprawie tej Skarżąca wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że zaskarżone postanowienie w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego bezpośrednio nie nakłada na Skarżącą żadnych obowiązków, ani też nie stwarza uprawnień w sferze materialnoprawnej. Jak bowiem przyjmuje się w orzecznictwie przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które stwierdzają lub tworzą po stronie adresatów obowiązki prawne lub uprawnienia. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Mając na względzie, że postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania egzekucyjnego nie mieści się w katalogu aktów podlegających wstrzymaniu zgodnie z art. 61 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.