III FZ 290/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Paweł Borszowski po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 11 marca 2026 r., sygn. akt I SA/Po 325/26, w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi K. G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 4 grudnia 2025 r., nr 3001-IEE1.7113.442.2025 w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z 11 marca 2026 r., sygn. akt I SA/Po 325/26, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę K. G. (dalej: "Skarżąca") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu (dalej: "Organ") z 4 grudnia 2025 r. w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 4 lutego 2026 r. pełnomocnik Skarżącej został wezwany do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu Skarżącej w dacie podpisania skargi przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi w oryginale lub jego odpisu prawidłowo uwierzytelnionego zgodnie z obowiązującymi przepisami – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie poinformowano pełnomocnika, że do skargi załączono wyłącznie kserokopię pełnomocnictwa. Powyższe wezwanie doręczono pełnomocnikowi Skarżącej 6 lutego 2026 r., zaś 17 lutego 2026 r. Skarżąca uzupełniła brak formalny skargi. Jak wskazał Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym postanowieniu, uzupełnienie braków formalnych skargi po upływie ustawowego terminu jest równoznaczne w skutkach z ich nieuzupełnieniem, wobec czego skarga podlega odrzuceniu. Nie zgadzając się z zapadłym rozstrzygnięciem, zażaleniem z 23 marca 2026 r. pełnomocnik Skarżącej zaskarżył w całości postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu i wniósł o jego uchylenie w całości. W uzasadnieniu pełnomocnik podniósł zarzut błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, polegającego na przyjęciu, iż do skargi została załączona wyłącznie kserokopia pełnomocnictwa. Zdaniem pełnomocnika do jednego z egzemplarzy skargi został dołączony odpis pełnomocnictwa – poświadczony za zgodność z oryginałem. W odpowiedzi na zażalenie z 9 kwietnia 2026 r. Organ poinformował, że Skarżąca nie dołączyła do skargi odpisu udzielonego adwokatowi pełnomocnictwa poświadczonego "za zgodność z oryginałem". Organ wskazał, że do przedłożonej skargi i odpisu skargi dołączono jedynie kserokopię/wydruk pełnomocnictwa bez poświadczenia "za zgodność z oryginałem". W załączeniu przekazał odpis skargi z 2 stycznia 2026 r. wraz załącznikami. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Winna zatem odpowiadać wymaganiom, stawianym przez art. 46 p.p.s.a. oraz art. 47 tej ustawy. Stosownie do art. 37 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (art. 46 § 3 p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku skargi rygorem właściwym dla nieuzupełnienia jej braków jest odrzucenie co wynika z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Skarga wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zawierała braki formalne w postaci niezałączenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu Skarżącej w dacie podpisania skargi przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi w oryginale lub jego odpisu prawidłowo uwierzytelnionego. W związku z powyższym Sąd pierwszej instancji w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 4 lutego 2026 r. wezwał pełnomocnika Skarżącej do uzupełnienia braku, jednocześnie wskazując, iż nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni spowoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Słusznie wskazał Sąd pierwszej instancji, że wezwanie do uzupełnienia braku formalnego doręczono 6 lutego 2026 r., a termin jego uzupełnienia upłynął z dniem 13 lutego 2026 r. Jednakże w zakreślonym terminie Skarżąca nie uzupełniła braku formalnego do uzupełnienia którego została wezwana. Uczyniła to 17 lutego 2026 r., a zatem po terminie. Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny pragnie wskazać, że argumentacja podniesiona w zażaleniu jest błędna. Słusznie bowiem Organ w odpowiedzi na zażalenie wskazał, że do przedłożonej skargi i odpisu skargi dołączono jedynie kserokopię/wydruk pełnomocnictwa bez poświadczenia "za zgodność z oryginałem" (k. 57 akt sądowych), co wykazał przedkładając w załączeniu odpis skargi z 2 stycznia 2026 r. wraz z kserokopią/wydrukiem pełnomocnictwa. Zasadnie zatem Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę Skarżącej na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.