III FZ 318/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Anna Dalkowska po rozpoznaniu 2 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 19 stycznia 2026 r. sygn. akt I SPP/Gl 6/26 (dawniej: I SPP/Gl 121/25) w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi J. L. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 27 września 2023 r. nr SKO.F/41.4/1027/2023/17699 w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi postanawia oddalić zażalenie

1.1. Postanowieniem z 19 stycznia 2026 r., sygn. akt I SPP/Gl 6/26 (dawniej: I SPP/Gl 121/25), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie Jana Lorenca w sprawie ze skargi J. L. (dalej: "Skarżący", "Strona") na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 27 września 2023 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. 1.2. Zarządzeniem z dnia 29 lipca 2025 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Po rozpoznaniu sprzeciwu skarżącego od powyższego zarządzenia, sąd postanowieniem z 13 października 2025 r. utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie. Na postanowienie z dnia 13 października 2025 r. skarżący wniósł zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne. Art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143, dalej: "p.p.s.a."), ani żaden inny przepis tej ustawy nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane na podstawie art. 260 p.p.s.a. Co więcej, na niemożność wniesienia takiego zażalenia wskazuje wprost art. 260 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym w takim przypadku wojewódzki sąd administracyjny orzeka jako sąd drugiej instancji. 1.3. Na powyższe postanowienie skarżący wywiódł zażalenie. 2. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 2.1. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ postanowienie WSA w Gliwicach odpowiada prawu. 2.2. Zgodnie z art. 260 § 1 p.p.s.a., rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (zdanie drugie § 2 art. 260 p.p.s.a.). Artykuł 194 § 1 p.p.s.a. stanowi, że zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydane na skutek rozpoznania sprzeciwu nie zostały ujęte w ww. katalogu. W konsekwencji, mając na uwadze art. 260 § 1 i 2 p.p.s.a., przyjąć należało, że na postanowienie utrzymujące w mocy zarządzenie starszego referendarza sądowego pozostawiającego wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, zażalenie nie przysługuje, gdyż w tym przypadku WSA w Gliwicach działał jako sąd drugiej instancji. Wniesienie takiego zażalenia jest niedopuszczalne, co w konsekwencji skutkowało jego odrzuceniem. 2.3. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.