III FZ 364/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Anna Dalkowska po rozpoznaniu 6 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Z. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 lutego 2025 r. sygn. akt I SPP/Kr 117/22 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi Z. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 28 października 2022 r. nr 1201-IEE.711.2.174.2020.5.AG w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia odrzucić zażalenie

1.1. Postanowieniem z 18 lutego 2025 r., sygn. akt I SPP/Kr 117/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie Z. W. (dalej: "Skarżący", "Strona") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 28 października 2022 r. w przedmiocie określenia wysokości kwoty nieprzekazanej przez dłużnika zajętej wierzytelności. 1.2. Postanowieniem z 14 sierpnia 2024 r. sygn. akt I SPP/Kr 117/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia 12 lutego 2024 r. o odrzuceniu zażalenia. Odpis ww. postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 8 października 2024 r. Pismem z dnia 14 października 2024 r. skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału skarżący został wezwany do uzupełninia braków formalnych zażalenia poprzez podanie, czy wnosi o zmianę zaskarżonego postanowienia, czy o jego uchylenie, oraz zwięzłe uzasadnienie zażalenia – w terminie 7 dni, od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 27 listopada 2024r. W piśmie z dnia 4 grudnia 2024 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) skarżący wskazał, że wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Sąd pierwszej instancji odrzucił zażalenie, argumentując, że skarżący nie uzupełnił braków formalnych zażalenia w prawidłowy sposób, bowiem pomimo jasno sformułowanego wezwania o zwięzłe uzasadnienie wniesionego zażalenia, nie przedstawił żadnego uzasadnienia. W tej sytuacji nie można uznać, by braki formalne zażalenia zostały uzupełnione. 1.3. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie o treści "wnoszę zażalenie na postanowienie z dnia 18.02.25.". Zarządzeniem z 8 kwietnia 2025 r. wezwano skarżącego o usunięcie braków formalnych zażalenia poprzez złożenie wniosku o zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz przedłożenie zwięzłego uzasadnienia zażalenia. W odpowiedzi na wezwanie skarżący wniósł pismo o treści "Wnoszę o uchylenie postanowienia. Nie zgadzam się merytorycznie z postanowieniem i proszę o jego kontrolę." 2. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 2.1. Zażalenie, jako niedopuszczalne, podlega odrzuceniu. 2.2. Stosownie do art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Jeżeli we wniesionym przez stronę zażaleniu nie dochowano warunków formalnych, w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. przewodniczący wzywa stronę o ich uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej, co w niniejszej sprawie uczynił. Wymóg określony w art. 194 § 3 in fine p.p.s.a. polega na obowiązku przedstawienia przez wnoszącego zażalenie zwięzłego uzasadnienia, które zawiera argumenty, motywy oraz ewentualne dowody potwierdzające zasadność zaskarżenia orzeczenia sądowego. Uzasadnienie to musi dotyczyć konkretnego orzeczenia, a nie stanowić ogólnych twierdzeń mogących pasować do różnych spraw. Zwrot "zwięzłe uzasadnienie zażalenia", użyty w art. 194 § 3 in fine p.p.s.a., co do zasady nie może być rozumiany w ten sposób, że sprowadza się do przedstawienia w jednozdaniowej formie poglądu skarżącego, zgodnie z którym "nie zgadza się merytorycznie z postanowieniem i prosi o jego kontrolę ". 2.3. Naczelny Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, że należy rozróżnić sytuację braku uzasadnienia środka zaskarżenia od uzasadnienia lakonicznego, nieodnoszącego się do sedna problemu czy obarczonego innym rodzajem wady, ale podlegającego ocenie na etapie merytorycznego rozpoznania zażalenia. W ocenie składu orzekającego, wobec specyfiki środka odwoławczego w postaci zażalenia oraz charakteru inicjowanego przezeń postępowania, tylko całkowity brak uzasadnienia tego środka zaskarżenia może być kwalifikowany jako niespełniający wymogów formalnych stawianych temu pismu procesowemu, co w zależności od ogólnej oceny okoliczności sprawy prowadzić może bądź do wszczęcia procedury sanacyjnej takiego środka zaskarżenia, bądź jego odrzucenia. W niniejszej sprawie lektura zażalenia wniesionego w sprawie nie pozwala na wyprowadzenie wnioskowania co do intencji i racji kierujących skarżącym. Prezentowana przez stronę postawa świadczy raczej o próbie zaskarżenia każdej inicjatywy procesowej sądu, niezależnie od jakichkolwiek racjonalnych powodów, których skądinąd Skarżący nie prezentuje. W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zaskarżone postanowienie w pełni odpowiada przepisom obowiązującego prawa, prowadząc do konieczności odrzucenia zażalenia. 2.4. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w punkcie pierwszym sentencji.