III FZ 527/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dominik Gajewski po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. N. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 25 marca 2025 r., sygn. akt I SA/Bd 65/25 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia 30 października 2024 r., nr SKO-4231/397/24 w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2021 r. postanawia oddalić zażalenie.

III FZ 527/25 UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy postanowieniem z 25 marca 2025 r., sygn. akt I SA/Bd 65/25 odrzucił skargę A. N. (dalej: skarżący) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia 30 października 2024 r., w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2021 r. Z uzasadnienia powyższego orzeczenia wynika, że zarządzeniem z 30 stycznia 2025 r. Przewodniczący Wydziału wezwał pełnomocnika strony skarżącej, do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wskutek nieodebrania przez adresata dwukrotnie awizowanej przesyłki, w dniach 5 i 13 lutego 2025 r., odpis zarządzenia został pozostawiony w aktach ze skutkiem doręczenia z dniem 19 lutego 2025 r., stosownie do treści art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935; dalej: p.p.s.a.). Termin do uzupełnienia ww. braków skargi upływał z dniem 26 lutego 2025 r. Z informacji udzielonej przez Oddział Finansowo - Budżetowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wynika, że nie uiszczono wpisu od przedmiotowej skargi (k. 36 akt sądowych). Zażalenie na ww. orzeczenie złożył pełnomocnik skarżącego, wnosząc o uchylenie w całości postanowienia WSA w Bydgoszczy. Pełnomocnik twierdzi, że przesyłka nie została mu wydana przez Urząd Pocztowy, gdy zgłosił się w celu odbioru awizowanej korespondencji. Podkreślił, że bliźniacza przesyłka w postępowaniu przed WSA w Bydgoszczy o sygn. akt I SA/Bd 66/25 została mu wydana i wpis został prawidłowo wniesiony, co dowodzi stawienia się pełnomocnika we właściwym Urzędzie Pocztowym, w celu odbioru listów poleconych. Natomiast przesyłka dotycząca sprawy o sygn. akt I SA/Bd 65/25 nie została wydana pełnomocnikowi, który stawił się we właściwym urzędzie pocztowym. Dlatego też pełnomocnik podnosi, że nieuzupełnienie braków formalnych skargi nastąpiło z przyczyn przez niego niezawinionych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Wskazać należy, że stosownie do art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 366 z późn. zm.) albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zgodnie z art. 73 § 2 p.p.s.a. zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Stosownie do § 3 tego artykułu w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie zaś z § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w rozpoznawanej sprawie wnoszący zażalenie nie podważył w sposób skuteczny domniemania, że zawiadomienie o złożeniu przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi dotarło do rąk adresata. Domniemanie prawdziwości danych przedstawionych przez doręczyciela może zostać obalone przez stronę mającą w tym interes. W niniejszej sprawie skarżący nie obalił jednak skutecznie tego domniemania. Nie przedstawił on bowiem żadnych dowodów na okoliczność niedoręczenia mu zawiadomienia o przesyłce zawierającej wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi. Wskutek nieodebrania przez adresata dwukrotnie awizowanej przesyłki, w dniach 5 i 13 lutego 2025 r., odpis zarządzenia został pozostawiony w aktach ze skutkiem doręczenia z dniem 19 lutego 2025 r. Termin do uzupełnienia ww. braków skargi upływał z dniem 26 lutego 2025 r. Mając na uwadze powyższe należało przyjąć, że Sąd I instancji dokonał prawidłowej oceny przesłanek procesowych dochodząc do właściwej konkluzji, iż w analizowanym przypadku należało odrzucić skargę z uwagi na nieuzupełnienie jej braków formalnych w terminie. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.