III OSK 1364/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Ewa Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 3 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprostowania z urzędu oczywistej omyłki pisarskiej w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 czerwca 2024 r., sygn. akt III OSK 1364/23 w sprawie ze skargi kasacyjnej Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 15 marca 2023 r. sygn. akt III SA/Kr 1716/22 w sprawie ze skargi R.D. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z dnia 27 września 2022 r. nr 132/EU-O/2022 w przedmiocie odmowy wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop postanawia: sprostować oczywistą omyłkę pisarską zawartą w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 czerwca 2024 r., sygn. akt III OSK 1364/23, poprzez wykreślenie treści uzasadnienia od słów: "Sąd I instancji uznał skargę za zasadną (...)" na stronie 11 uzasadnienia do słów "(...) co uzasadnia ich uchylenie." na stronie 12 uzasadnienia.

Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935), dalej: "p.p.s.a.)" sąd z urzędu może sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie oczywistej omyłki może nastąpić także na wniosek strony. Wykładnia gramatyczna art. 156 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości, muszą cechować się oczywistością, tzn. być bez trudu rozpoznawalne, mieć charakter bezsporny. Przepisy ustawy nie mówią tego wprost, jednakże wykładnia celowościowa uzasadnia pogląd, że sprostowaniu podlegają również niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu wyroku. W niniejszej sprawie, na stronie 11 uzasadnienia omyłkowo powtórzono treść stanu faktycznego. Analiza uzasadnienia nie pozostawia wątpliwości, że jest to dosłowne powielenie treści stanu faktycznego sprawy zawartego na stronach 1-2 uzasadnienia. W tych okolicznościach nie ulega wątpliwości, że zaistniałą sytuacja była oczywistą omyłka, która podlegała sprostowaniu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 i art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.