III OSK 165/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku M. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia pokontrolnego w sprawie ze skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 26 października 2022 r., sygn. akt IV SA/Po 430/22 w sprawie ze skargi M. P. na zarządzenie pokontrolne Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 4 maja 2022 r., nr WI.703.141.7.2021.ahw w przedmiocie wyeliminowania naruszeń postanawia: odmówić wstrzymania zaskarżonego zarządzenia.

Wyrokiem z 26 października 2022 r., sygn. akt IV SA/Po 430/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę M. P. na zarządzenie pokontrolne Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 4 maja 2022 r., nr WI.703.141.7.2021.ahw w przedmiocie wyeliminowania naruszeń. Pismem z dnia 27 grudnia 2022 r. profesjonalny pełnomocnik skarżącej wniósł skargę kasacyjną na powyższy wyrok. Zawarto w niej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego zarządzenia pokontrolnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej p.p.s.a.), po przekazaniu skargi przez organ sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pojęcie "znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki" wymagają uzasadnienia w dokładnie i wszechstronnie przedstawionych okolicznościach, zobrazowanych przez zgromadzony w aktach sprawy materiał dowodowy. Taka konkretyzacja jest obowiązkiem wnioskodawcy (por. m.in. postanowienia NSA: z 29 kwietnia 2021 r., I GSK 335/21, z 4 lipca 2012 r., II FZ 456/12; z 26 lutego 2015 r., II FZ 2137/14; z 14 kwietnia 2015 r., II FZ 207/15; z 22 lipca 2015 r., II FZ 497/15). Aby wniosek mógł być rozpatrzony pozytywnie, strona musi go poprzeć stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Konieczne jest wykazanie we wniosku szczegółowych przyczyn uzasadniających możliwość wystąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania aktu musi w sposób przekonujący przedstawiać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a. (tak m.in. postanowienie NSA z 29 kwietnia 2021 r., I GSK 335/21). Skarżąca podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonego zarządzenia pokontrolnego upatruje w ograniczeniu działalności w zakresie gospodarki odpadami, a tym samym konieczności zwolnienia pracowników i kontrahentów, a także w niemożności uczestniczenia w postępowaniach przetargowych. W tym miejscu należy jednak wskazać, że skarżąca nie wykazała poziomu dodatkowych kosztów spowodowanych koniecznością dostosowania prowadzonej działalności do wytycznych wynikających z zarządzenia pokontrolnego. Ogólnikowe twierdzenia o potencjalnych negatywnych skutkach finansowych nie mogą stanowić samodzielnej podstawy uwzględnienia wniosku. Sąd nie neguje okoliczności dotyczących negatywnego wpływu wykonania zaskarżonego zarządzenia na kondycję finansową stowarzyszenia, jednakże wpływ ten nie jest równoznaczny z powstaniem trudnych do odwrócenia skutków, czy też wyrządzeniem znacznej szkody. We wniosku nie przywołano zaś żadnych konkretnych okoliczności i dowodów wskazujących na sytuację materialną strony skarżącej, a tym samym nie przedstawiono kompleksowo sytuacji finansowej skarżącej w relacji do ewentualnych kosztów związanych z dostosowaniem warunków prowadzonej działalności do wymogów prawnych. W sytuacji takiej niemożliwa jest ocena czy dodatkowe koszty, o ile wystąpiły bądź wystąpią, mogą być uznane za znaczną szkodę w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Na marginesie zaznaczenia wymaga, że szkoda spowodowana wykonaniem wspomnianych nakładów ma charakter odwracalny. W razie uchylenia zaskarżonego zarządzenia, prawomocny wyrok sądu administracyjnego stwierdzający jego wydanie z naruszeniem prawa będzie stanowił prejudykat, o którym mowa w art. 4171 § 2 k.c. Szkoda o charakterze majątkowym będzie mogła zatem zostać naprawiona na zasadach ogólnych. Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł zatem jak w sentencji postanowienia.