III OZ 178/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Rafał Stasikowski po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 lutego 2023 r., sygn. akt IV SAB/Wr 1100/22 w sprawie ze skargi B. B. na bezczynność Rady Gminy Jeleniej Góry w przedmiocie rozpatrzenia skargi na Prezydenta Miasta Jeleniej Góry postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 20 lutego 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił przedmiotową skargę. W uzasadnieniu wskazał, że zarządzeniem z 29 grudnia 2022 r. (doręczonym 9 stycznia 2023 r.) pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi przez nadesłanie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej, zgodnego z dyspozycją art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 259; dalej: "p.p.s.a."). W przewidzianym okresie, który upływał 16 stycznia 2023 r., wskazany brak formalny skargi nie został jednak usunięty. Wobec tego sąd pierwszej instancji odrzucił przedmiotową skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca, wskazując, że w aktach sprawy znajdują się pełnomocnictwa udzielone przez nią G. N. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. W niniejszej sprawie pismem z 23 listopada 2022 r. G. N., działając jako pełnomocnik B. B., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę "na radę gminy Jelenia Góra". W aktach sprawy wprawdzie znajdują się dokumenty pełnomocnictw udzielonych G. N. przez skarżącą. Niemniej z pełnomocnictw tych nie wynika czy wyżej wymieniony jest osobą uprawnioną w świetle p.p.s.a. do występowania przed sądami administracyjnymi w imieniu skarżącej, a co za tym idzie, przedmiotowa skarga nie mogła otrzymać prawidłowego biegu. Zgodnie z art. 34 p.p.s.a. strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Stosownie do art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli braki skargi nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie, skarga podlega odrzuceniu (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Z powyższych przepisów wynika, że prawidłowo skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi z pouczeniem o treści art. 35 § 1 p.p.s.a. Rację ma skarżąca, która podniosła w zażaleniu, że ma ona prawo również osobiście występować w niniejszej sprawie. Niemniej przedmiotową skargę wniósł w jej imieniu G. N. Obowiązkiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu było w takiej sytuacji ustalić czy wyżej wymieniony mógł w świetle prawa tego dokonać. Wyżej powołany art. 35 § 1 p.p.s.a. wskazuje kto może być pełnomocnikiem strony w postępowaniu sądowym, zaś z pełnomocnictw udzielonych G. N. nie wynika czy jest on profesjonalnym pełnomocnikiem, czy też inną osobą wymienioną w tym przepisie. Z uwagi na fakt, że pełnomocnik skarżącej nie udzielił odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, to prawidłowo sąd pierwszej instancji skargę odrzucił. W tych okolicznościach przedmiotowe zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.