III OZ 278/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku W. D. o sprostowanie omyłki w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 czerwca 2025 r. sygn. akt III OZ 278/25 oddalającym zażalenie W. D. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2025 r., sygn. akt II SAB/Wa 492/24 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi W. D. na bezczynność Prokuratora Prokuratury Rejonowej Śródmieście-Północ w Warszawie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić wniosek o sprostowanie postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 12 czerwca 2025 r., III OZ 278/25, oddalił zażalenie W. D. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 kwietnia 2025 r., II SAB/Wa 492/24 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi W. D. (dalej: "skarżący") na bezczynność Prokuratora Prokuratury Rejonowej Śródmieście-Północ w Warszawie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Pismem z 16 czerwca 2025 r. skarżący wniósł o sprostowanie ww. orzeczenia, poprzez wpisanie: 1) w rubrum orzeczenia: "wezwania 2 W. D. z dnia 16 kwietnia 2025 r. o sprostowanie oczywistej nieprawdy w dokumentach sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w zakresie przedmiotu skargi w sprawie o sygnaturze akt II SAB/Wa 492/24, które to wezwanie Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 23 kwietnia 2025 r. uznał za zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2025 r. sygn. akt II SAB/Wa 492/24 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi W. D. na Prokuratora Prokuratury Rejonowej Warszawa Sródmieście-Północ w Warszawie w przedmiocie nieudostępnienia informacji publicznej na złożony wniosek w zakresie kopii akt sprawy o sygnaturze 4314-5.Ds 703.2024. V." zamiast "zażalenia W. D. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2025 r sygn. akt II SAB/Wa 492/24 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi W. D. na bezczynność Prokuratora Rejonowego Warszawa Śródmieście-Północ w Warszawie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej"; 2) w uzasadnieniu orzeczenia: "skarżący, nie zgadzając się z powyższym zarządzeniem, złożył dnia 16 kwietnia 2025 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwanie 2 o sprostowanie oczywistej nieprawdy w dokumentach sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w zakresie przedmiotu skargi w sprawie o sygnaturze akt II SAB/Wa 492/24, które to wezwanie Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 23 kwietnia 2025 r. uznał za zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2025 r. sygn. akt IISAB/Wa 492/24 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego" zamiast "skarżący, nie zgadzając się z powyższym zarządzeniem, złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W myśl art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości, przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, nie może jednocześnie prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia, co jest dopuszczalne tylko w drodze jego zaskarżenia środkiem odwoławczym. Oczywistość wadliwości wymagającej sprostowania może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wadliwość taka wyraża się bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Oczywistość omyłek oznacza, że muszą one powstać w wyniku niewłaściwego odzwierciedlenia w orzeczeniu rzeczywistej i niemogącej budzić wątpliwości woli sądu. Są obiektywnie i bez wątpliwości dostrzegalne w treści orzeczenia lub wprost wynikają z zestawienia tej treści z zawartością akt sprawy, a powstały z powodu technicznej niedoskonałości ujęcia rozstrzygnięcia sądu w słowach, przedstawienia stanowiska sądu w błędnej formie lub w sposób niedokładny, a więc niepełny i nieprecyzyjny. Wyżej wymienione nieprawidłowości muszą mieć zatem charakter oczywisty, bezsporny, pewny. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, żądanie zawarte we wniosku skarżącego o sprostowanie postanowienia i uzasadnienia nie może zostać uwzględnione. Postanowieniem z 12 czerwca 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznawał zażalenie skarżącego wywiedzione na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału zobowiązujące go do uiszczenia wpisu sądowego. Pismo to było zatytułowane "Wezwanie 2 o sprostowanie oczywistej nieprawdy w dokumentach sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w zakresie przedmiotu skargi w sprawie o ww. sygn. akt" lecz ze względu na zawarte w nim żądanie, m. in. uchylenia zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, zostało uznane za zażalenie. Nieuprawnionym jest zatem twierdzenie skarżącego, jakoby opisany przez Sąd przedmiot sprawy był błędny. Sąd nie dopatrzył się w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 czerwca 2025 r. oczywistej pomyłki, o której mowa w art. 156 § 1 p.p.s.a., brak jest zatem podstaw do jego sprostowania. Tym samym, na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 166 oraz art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.