III OZ 4/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Artur Kuś po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 13 stycznia 2025 r. sygn. akt II SA/Gl 567/24 o odmowie uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 13 września 2024 r., sygn. akt II SA/Gl 567/24 w sprawie ze skargi A. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z 20 października 2023 r. nr SKO.OS/41.9/54/2023/1796/KC w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie postanawia: oddalić zażalenie.

Wyrokiem z 13 września 2024 r. sygn. akt II SA/Gl 567/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę A. L. (dalej: "skarżąca") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z 20 października 2023 r. nr SKO.OS/41.9/54/2023/1796/KC w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie. Pismem z 18 listopada 2024 r. skarżąca wniosła o uzupełnienie ww. wyroku. Podniosła, że w wyroku i jego uzasadnieniu nie odniesiono się do całości skargi oraz zawartych w niej żądań. Wskazała, że jest traktowana w sposób szczególny, ponieważ odpad, który został nawieziony na sąsiednią nieruchomość może pozostać na gruncie, który nie jest przeznaczony na jego gromadzenie. Jednocześnie skarżąca zawnioskowała o podanie przez Sąd brakujących informacji (wraz z podstawami prawnymi), których nie znalazła w uzasadnieniu, a to: dlaczego taki odpad może pozostać na działce nieprzewidzianej na wysypywanie odpadów. Postanowieniem z 13 stycznia 2025 r. sygn. akt II SA/Gl 567/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił uzupełnienia wyroku. W uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia Sąd I instancji stwierdził, że w niniejszej sprawie rozstrzygnął w całości o losach zaskarżonego postanowienia poprzez oddalenie skargi. Rozstrzygnięcie to jest kompletne i brak jest podstaw, aby w jakimkolwiek aspekcie i zakresie mogło zostać uzupełnione. Zażalenie na postanowienie złożyła skarżąca wnosząc o jego zmianę. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wskazać należy, że uzupełnienie wyroku ma miejsce w dwóch przypadkach. Po pierwsze, jeśli sąd pominął w nim niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Po drugie, jeśli sąd nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu (por. postanowienie NSA z dnia 27 kwietnia 2015 r., sygn. II FSK 3502/14, baza CBOIS; Komentarz do art. 157 – Dauter Bogusław, Kabat Andrzej, Niezgódka-Medek Małgorzata, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Lex/el.2019). W rozpatrywanej sprawie wyrokiem z 13 września 2024 r. sygn. akt II SA/Gl 567/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji nie miał obowiązku zawarcia w przedmiotowym wyroku jakichkolwiek dodatkowych rozstrzygnięć. Wydany wyrok jest kompletny i zawiera wymagane prawem elementy, a Sąd rozstrzygnął o całości skargi, zatem brak było podstaw do żądania uzupełnienia tego orzeczenia. Tym samym, Sąd I instancji zaskarżonym postanowieniem prawidłowo odmówił jego uzupełnienia. Należy również wyjaśnić, że wniosek o uzupełnienie orzeczenia nie jest środkiem służącym kwestionowaniu rozstrzygnięcia, w razie braku akceptacji dla orzeczenia podjętego przez sąd stronie służą środki zaskarżenia. Jeżeli zatem skarżący nie zgadzał się z powyższym wyrokiem, co wynika zarówno z treści wniosku, jak i z niniejszego zażalenia, to winien był go zaskarżyć w drodze skargi kasacyjnej, bowiem wniosek o uzupełnienie orzeczenia nie może stanowić polemiki ze stanowiskiem, jakie Sąd zawarł w tym orzeczeniu. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł o oddaleniu zażalenia.