III OZ 493/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 czerwca 2024 r. sygn. akt II SA/Wa 2433/23 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi L.L. na akt Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 4 grudnia 2023 r. nr KliK.0143.50.2023.GB w przedmiocie opłaty za udostępnienie informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 20 czerwca 2024 r., II SA/Wa 2433/23 odrzucił skargę kasacyjną Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej: "organ") od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 marca 2024 r., II SA/Wa 2433/23. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że wyrokiem z 14 marca 2024 r., II SA/Wa 2433/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi L.L. na akt Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z 4 grudnia 2023 r., nr KliK.0143.50.2023.GB, w przedmiocie opłaty za udostępnienie informacji publicznej, postanowił uchylić zaskarżony akt oraz zasądzić na rzecz L.L. zwrot kosztów postępowania. Odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem został doręczony organowi 26 marca 2024 r., natomiast 25 kwietnia 2024 r. organ wniósł do Sądu skargę kasacyjną, zaskarżając ww. wyrok. Zarządzeniem z 10 maja 2024 r., Przewodniczący Wydziału II WSA w Warszawie wezwał organ do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Po dwukrotnym awizowaniu przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu (tj. 22 i 31 maja 2024 r. – k. 71 akt), Sąd uznał, że do jej skutecznego doręczenia doszło w trybie doręczenia zastępczego ze skutkiem na 5 czerwca 2024 r. Po sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych WSA w Warszawie stwierdzono, że organ nie uiścił należnego wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Wobec powyższego, zaskarżonym postanowieniem Sąd ten postanowił o odrzuceniu skargi kasacyjnej na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Organ na powyższe postanowienie złożył zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wniósł o jego uchylenie. Skarżący zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych, stanowiących podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia. Podniósł, że nie otrzymał awiza z wezwaniem do uiszczenia opłaty od skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 214 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej "p.p.s.a.") jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Natomiast art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W takim przypadku przewodniczący obowiązany jest wezwać wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Wedle art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami wszczynającymi postępowanie przed sądem administracyjnym są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego odrzucenie skargi przez Sąd pierwszej instancji było zasadne. Analiza akt sprawy nie pozostawia wątpliwości, że stan faktyczny przedmiotowej sprawy wypełnia przesłankę z art. 220 § 3 p.p.s.a. z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego w wyznaczonym terminie. Z akt niniejszej sprawy wynika, że wezwanie Sądu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej zostało doręczone pełnomocnikowi organu zastępczo ze skutkiem na 5 czerwca 2024 r. Zarówno z koperty, jak również ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy wynika, że listonosz podjął pierwszą próbę doręczenia przesyłki 22 maja 2024 r. Powtórne awizowanie nastąpiło 31 maja 2024 r. Zwrot do nadawcy nastąpił 10 czerwca 2024 r., co zostało potwierdzone stosowną pieczęcią i podpisem. W związku z tym, Sąd pierwszej instancji słusznie uznał, że awizowanie przesyłki i tryb jej doręczenia były prawidłowe. Wyjaśnić przy tym należy, że procedura doręczenia przedmiotowej przesyłki sądowej była zgodna z art. 73 § 1 p.p.s.a., który stanowi, iż w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 § 1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3). W myśl art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Z uwagi na powyższe uznać należy, iż Sąd prawidłowo stwierdził, że doręczenie zastępcze przedmiotowej przesyłki nastąpiło 5 czerwca 2024 r., natomiast termin do uzupełnienia braku skargi upłynął 12 czerwca 2024 r. W konsekwencji, skoro organ nie uiścił wpisu w terminie, w niniejszej sprawie zaistniała przesłanka do odrzucenia skargi kasacyjnej. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego argumentacja zawarta w zażaleniu nie mogła mieć wpływu na prawidłowość rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela pogląd wyrażony w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 października 2013 r., I OZ 971/13, zgodnie z którym obalenie fikcji doręczenia tylko na podstawie twierdzenia, że awiza nie pozostawiono, prowadziłoby do nieuzasadnionego podważenia instytucji z art. 73 p.p.s.a. W każdej bowiem sytuacji strona mogłaby obalić domniemanie doręczenia przesyłki przez zwykłe oświadczenie, że awizo nie zostało umieszczone w skrzynce pocztowej lub zaginęło. Jednocześnie zwrócić należy uwagę, że argumentacja zawarta w zażaleniu de facto może stanowić uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi na podstawie art. 86 p.p.s.a. Przedmiotem niniejszej kontroli jest wyłącznie postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, w której Naczelny Sąd Administracyjny jedynie bada, czy przesłanki, na podstawie których oparto to rozstrzygnięcie zostały prawidłowo zastosowane w stanie faktycznym sprawy. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.