III OZ 580/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Artur Kuś po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 8 sierpnia 2025 r. sygn. akt II SA/Wa 546/25 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z 18 grudnia 2024 r. w przedmiocie odmowy przyznania zwrotu kosztów podróży przesiedleniowej postanawia: oddalić zażalenie.

J. B. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem platformy ePUAP, skargę na decyzję Ministra Obrony Narodowej z 18 grudnia 2024 r. w przedmiocie odmowy przyznania zwrotu kosztów podróży przesiedleniowej. Pismo przewodnie skarżącego zostało podpisane elektronicznie, a podpis został zweryfikowany, zaś stanowiąca załącznik do pisma przewodniego skarga nie zawierała podpisu. Wykonując zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 12 czerwca 2025 r., pismem z 24 czerwca 2025 r., wysłanym za pośrednictwem platformy ePUAP, skarżący został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi, wniesionej za pośrednictwem platformy ePUAP, poprzez jej podpisanie (kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem osobistym albo podpisem zaufanym), w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie uznano za doręczone skarżącemu za pośrednictwem platformy ePUAP 8 lipca 2025 r. (z terminem doręczenia 8 lipca 2025 r. o 23:59:59:999). W zakreślonym terminie brak formalny skargi nie został usunięty. Postanowieniem z 8 sierpnia 2025 r. sygn. akt II SA/Wa 546/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę. W uzasadnieniu wskazał, że nieopatrzenie skargi wymaganym podpisem (własnoręcznym bądź kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym, podpisem osobistym) stanowi brak formalny pisma, który podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Nieuzupełnienie braków formalnych skargi w terminie wywołuje skutek w postaci jej odrzucenia, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd podkreślił, że podpisanie pisma przewodniego nie czyni zadość wymaganiom formalnym podpisania skargi. Skarga była załącznikiem do pisma przewodniego i nie zawierała podpisu elektronicznego, dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., z powodu nieuzupełnienia jej braków formalnych nie może być merytorycznie rozpatrzona i podlega odrzuceniu. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Stwierdził, że nie został skutecznie poinformowany o wezwaniu. Oświadczył, że "do systemu loguję się sporadycznie i to spowodowało, że terminy określone przez sąd uległy przedawnieniu". Wskazał, że bezzwłocznie po uzyskaniu informacji o konieczności podpisania skargi złożył w Sądzie niezbędne dokumenty. W związku z powyższym wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i podjęcie dalszych działań w sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis tej strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Z art. 46 § 2a p.p.s.a. wynika, że w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Z kolei zgodnie z art. 46 § 2b p.p.s.a. zasady podpisywania przewidziane w art. 46 § 2a dotyczą także załączników do pism wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, podlega odrzuceniu. W przedmiotowej sprawie wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga nie została prawidłowo podpisana. Jak wynika z akt sprawy, skarżący wywiódł skargę do sądu administracyjnego za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej, jednak prawidłowo podpisał jedynie pismo przewodnie, zaś załącznik do pisma ogólnego z 30 stycznia 2025 r., zawierający skargę w postaci odrębnego dokumentu elektronicznego, nie został przez skarżącego oddzielnie elektronicznie podpisany. Załącznik do skargi stanowił bowiem skan podpisanego własnoręcznie przez skarżącego dokumentu, który nie został jednocześnie przez niego prawidłowo podpisany elektronicznie. Skarżący zaś, pomimo skutecznie doręczonego wezwania Sądu I instancji, w którym poinformowano go o skutkach niewykonania przez niego wezwania w zakreślonym terminie, nie wykonał tego wezwania prawidłowo i nie przesłał do sądu skargi podpisanej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym i tym samym braków formalnych niniejszej skargi nie uzupełnił. Należy zauważyć, że na tle w zasadzie identycznych spraw 6 grudnia 2021 r. NSA wydał uchwałę I FPS, w której stwierdził, że zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. w zw. z oraz art. 12b § 1 p.p.s.s. i art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a. skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną, jedynie wówczas gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Treść art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. oraz art. 46 § 2a i § 2b p.p.s.a. nie pozostawia wątpliwości, że brak podpisania skargi uniemożliwia uznanie, że skarga została skutecznie złożona, co w konsekwencji nie pozwala na nadanie jej - jako wciąż obarczonej brakiem formalnym - dalszego biegu i stanowi podstawę do jej odrzucenia. Trafnie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że okoliczności niniejszej sprawy stanowiły podstawę do odrzucenia skargi w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Z powyższych względów nie było podstaw do uwzględnienia wniesionego zażalenia, co skutkowało jego oddaleniem na podstawie o art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.