III OZ 59/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 września 2024 r., sygn. akt II SA/Gl 942/24 w sprawie ze skargi Ś. sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 8 maja 2024 r., nr SKO.4113.2.2024 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie odpadów postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 16 września 2024 r., sygn. akt II SA/Gl 942/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (dalej: Sąd I instancji, WSA) odrzucił skargę spółki Ś. sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w B. (dalej: spółka) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z 8 maja 2024 r., nr SKO.4113.2.2024 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie odpadów. W uzasadnieniu wskazano, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy, wynika, iż zaskarżone postanowienie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 14 maja 2024 r., tym samym termin do wniesienia skargi upływał w dniu 13 czerwca 2024 r. Tymczasem skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 17 czerwca 2024 r., a zatem uznać należało, że wniesiono ją z uchybieniem terminu. Co więcej, Sąd I instancji zauważył, że strona skarżąca nie przedłożyła wraz ze skargą dokumentów ukazujących sposób reprezentacji spółki, wobec czego została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie odpisu z KRS. Mimo prawidłowego wezwania i pouczenia o konsekwencjach niezastosowania się do wezwania, strona skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, co prawda nadesłano dokument w postaci wydruku przedstawiającego dane zawarte na stronie ekrs mające określić sposób reprezentacji, jednak przesłany wydruk nie został należycie uwierzytelniony, a także nie zawiera pełnych informacji pozwalających ocenić sposób reprezentacji strony skarżącej. Załączony dokument przedstawia jedynie część informacji zawartych w KRS, co uniemożliwia Sądowi ustalenie sposobu reprezentacji skarżącej spółki, a więc również weryfikację, czy osoba wnosząca w imieniu strony skarżącej skargę jest prawidłowo do tej czynności upoważniona. Zdaniem WSA nie można więc uznać, że braki formalne skargi zostały w ten sposób usunięte. Mimo wezwania Sądu nie nadesłano również wymaganych odpisów skargi. Zażalenia na powyższe rozstrzygnięcie złożyła skarżąca kasacyjnie spółka, a także uczestnicy postępowania – A.S. i spółka B. sp. z o.o. z siedzibą w S. Wobec niewykonania wezwań do uzupełnienia braków formalnych zażaleń przez nadesłanie dokumentu wykazującego umocowanie osoby podpisanej pod zażaleniem do reprezentowania strony skarżącej oraz uczestników postępowania, postanowieniem z 2 grudnia 2024 r., sygn. akt II SA/Gl 942/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenia spółki Ś. sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w B. oraz spółki B. sp. z o.o. z siedzibą w S. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie wniesione przez uczestnika postępowania A. W. nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę złożoną po upływie terminu do jej wniesienia. W niniejszej sprawie wskazany wyżej trzydziestodniowy termin, liczony od dnia doręczenia zaskarżonego postanowienia, tj. od 14 maja 2024 r., upłynął z dniem 13 czerwca 2024 r. Z kolei skarga została nadana w dniu 17 czerwca 2024 r. (vide k. 4 akt sądowych sprawy), zatem po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności. W tych okolicznościach, mając na względnie treść przytoczonego wyżej przepisu art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., Sąd I instancji zobligowany był do odrzucenia skargi skarżącej spółki. Stosownie zaś do treści art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Zgodnie z art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Naczelny Sąd Administracyjny podziela wyrażany w orzecznictwie i piśmiennictwie pogląd, że umocowanie do reprezentowania spółek prawa handlowego wykazują dokumenty wydawane przez Centralną Informację Krajowego Rejestru Sądowego, takie jak odpisy (pełne, aktualne), wyciągi zaświadczenia i pozostałe informacje (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 października 2008 r., sygn. akt I GSK 1080/07 i powołane tam orzecznictwo - orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w bazie internetowej na stronie NSA: orzeczenia.nsa.gov.pl). Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony jest brakiem formalnym skargi, którego usunięcie następuje w trybie i na zasadach określonych w art. 49 § 1 p.p.s.a., pod rygorem odrzucenia skargi. Pogląd, że zaniechanie przedłożenia dokumentu, stwierdzającego umocowanie do reprezentowania jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową stanowi brak formalny jest ogólnie przyjęty w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 kwietnia 2019 r., sygn. akt II OZ 343/19). Niewykonanie w terminie nałożonego przez Sąd obowiązku przedstawienia dokumentu powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd I instancji zasadnie uznał, że strona skarżąca nie uzupełniła w terminie braków formalnych skargi. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.