III OZ 599/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 sierpnia 2025 r. sygn. akt II SA/Wa 631/25 o odrzuceniu skargi M.W. na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z 2 czerwca 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 27 sierpnia 2025 r., II SAB/Wa 631/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M.W. (dalej: "skarżąca") na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] (dalej: "organ") w przedmiocie rozpoznania wniosku z 2 czerwca 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem z 22 lipca 2025 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi na bezczynność organu w wysokości 100 złotych w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie nie zostało podjęte w terminie i zostało uznane za doręczone 7 sierpnia 2025 r. W takiej sytuacji termin na uzupełnienie braku skargi upływał 14 sierpnia 2025 r. Skarżąca nie wywiązała się z tego obowiązku, co w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uzasadniało odrzucenie skargi. Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, skarżąca skierowała do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie. W jego uzasadnieniu wskazała, że w rzeczywistości wpis został przez nią opłacony, a brak odpowiedzi na wezwanie spowodowany był wakacyjnym wyjazdem. Skarżąca zwróciła ponadto uwagę, że niezwłocznie po powrocie do domu dokonała ponownej wpłaty i podjęła działania w celu usunięcia braków. W jej ocenie uchybienie nie wynikało z lekceważenia obowiązków procesowych, lecz z obiektywnych przyczyn i nastąpiło bez jej winy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i § 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Stanowisko skarżącej, zgodnie z którym w rzeczywistości wpis został przez nią opłacony, nie ma potwierdzenia w dokumentach znajdujących się w aktach sprawy. Skarżąca załączyła do skargi wyłącznie jej odpis oraz kopię wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Także dokument załączony do zażalenia nie potwierdza stanowiska skarżącej. Wskazuje on jedynie, że 22 sierpnia 2025 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił skarżącej uiszczony wpis od skargi w sprawie o innej sygnaturze, niepowiązanej z niniejszym postępowaniem. W takiej sytuacji Sąd pierwszej instancji słusznie wezwał skarżącą do uzupełnienia braku fiskalnego skargi i dokonania stosownej opłaty. W sprawie bezsporne jest to, że skarżąca nie podjęła w terminie skierowanego do niej wezwania, co skutkowało uznaniem pisma za doręczone 7 sierpnia 2025 r. Sąd pierwszej instancji słusznie wskazał zatem, że termin na uzupełnienie braku upływał 14 sierpnia 2025 r. Z akt sprawy wynika, że wpis od skargi został opłacony dopiero 26 września 2025 r., a zatem po upływie terminu oraz po wydaniu przez Sąd pierwszej instancji zaskarżonego postanowienia. Zważywszy na uchybienie terminu do dokonania czynności oraz jednoznaczne pouczenie skarżącej o skutkach takiego stanu rzeczy, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o odrzuceniu skargi było prawidłowe. Podkreślenia przy tym wymaga, że uchybienie terminowi stanowi okoliczność obiektywną. Powody oraz ewentualne zawinienie (lub jego brak), mogą być oceniane jedynie w trakcie ewentualnego postępowania w sprawie przywrócenia uchybionego terminu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.