III SA/Gd 749/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 1 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 8 września 2022 r. nr 2201-IOC.4310.38.2022.EP w przedmiocie określenia wartości celnej towaru, długu celnego oraz podatku od towarów i usług postanawia odrzucić skargę.

W dniu 9 listopada 2022 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła przekazana przez organ skarga P. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. (dalej jako "skarżąca") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 8 września 2022 r. nr 2201-IOC.4310.38.2022.EP w przedmiocie określenia wartości celnej towaru, długu celnego oraz podatku od towarów i usług. Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 13 stycznia 2023 r. pozostawiono bez rozpoznania wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W następstwie wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w dniu 2 lutego 2023 r. postanowienia utrzymującego w mocy zakwestionowane przez skarżącą zarządzenie referendarza sądowego, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III WSA w Gdańsku z dnia 3 lutego 2023 r., pełnomocnik skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 847 zł. W wydanym zarządzeniu zakreślono termin 7 dni na jego wykonanie oraz rygor odrzucenia skargi. Wezwanie wysłane na adres kancelarii pełnomocnika skarżącej podany w skardze zostało doręczone w dniu 7 lutego 2023 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 32 akt sądowych) i pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2023 r., poz. 259; dalej powoływanej w skrócie jako "p.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Za pismo wszczynające postepowanie uważa się m.in. skargę (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Z art. 219 § 1 p.p.s.a. wynika, że opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. W przypadku nieuiszczenia opłaty sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, w związku z którym obowiązek takiej opłaty powstał. W takim przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Jeżeli pismem tym jest skarga, a opłata nie została uiszczona pomimo wezwania, podlega ona odrzuceniu (art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a.). Mając na uwadze okoliczności sprawy jaki i treść wskazanych wyżej przepisów ustawy, Przewodniczący Wydziału III WSA w Gdańsku wezwał pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi. Z akt sądowych sprawy wynika, że stosowne wezwanie nie zostało przez pełnomocnika skarżącej albo samą skarżącą wykonane. W tak ustalonych okolicznościach Sąd zobligowany był wniesioną skargę odrzucić, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.