III SA/Gl 784/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Machcińska, Sędziowie Sędzia WSA Adam Gołuch (spr.), Asesor WSA Adam Pawlyta, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 3 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi B. H. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia 1 lipca 2025 r. nr SKO.VIII/422/212/2025 w przedmiocie niedopuszczalności odwołania oddala skargę.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 1 lipca 2025 r. znak SKO, VIII/422/212/2025 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bielsku - Białej (dalej: SKO, Kolegium, organ odwoławczy) po rozpatrzeniu sprawy z odwołania B. H. (skarżący, strona, wnioskodawca), od pisma Wydziału Komunikacji i Transportu Starostwa Powiatowego w C. z dnia 23 kwietnia 2025r. znak: [...] działając na podstawie art. 17,18,21 ust 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tj. Dz. U nr 2018r. poz. 570) , art. 134 w zw. z art. 144 kodeksu postępowania administracyjnego (tj. Dz.U z 2024r, poz. 572 tj., dalej: k.p.a.), stwierdziło niedopuszczalność odwołania. Z akt sprawy wynika, że skarżący złożył odwołanie w organie I instancji od pisma Wydziału Komunikacji i Transportu Starostwa Powiatowego w C. z dnia 23 kwietnia 2025r. znak: [...] wzywającego, stronę do złożenia prawidłowego wniosku o przywrócenie cofniętego uprawnienia kat. B., wraz z wymaganymi załącznikami. SKO w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia m.in. wskazało, że niedopuszczalność odwołania może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym jak również podmiotowym. Natomiast w rozpoznawanej sprawie zachodzi niedopuszczalność z przyczyn przedmiotowych, która obejmuje przypadek braku przedmiotu zaskarżenia. W związku z czym odwołanie jest niedopuszczalne, gdy czynność organu administracji publicznej nie jest decyzją administracyjną, a stanowi np. czynność materialno- techniczną. Taki pogląd wyrażono w wyroku z dnia 7 lipca 1992 r. SA/Gd 746/92/S (teza wyroku z glosą B. Adamiak OSP 1993 nr 9 , poz. 178 ) " Jeżeli sprawa nie podlega załatwieniu przez wydanie decyzji administracyjnej, a strona wniosła odwołanie od informacji udzielonej jej przez organ I instancji, organ II instancji stwierdza niedopuszczalność odwołania." Kolegium zaznaczyło, że w niniejszym postępowaniu w/w pismo Wydziału Komunikacji i Transportu Starostwa Powiatowego w C. z dnia 23 kwietnia 2025r. nie jest aktem administracyjnym w formie decyzji, czy postanowienia, lecz pismem skierowanym do skarżącego wzywającym, stronę do złożenia prawidłowego wniosku o przywrócenie cofniętego uprawnienia kat. B. Zdaniem SKO od powyższego pisma nie przysługuje środek odwoławczy, czy też zażaleniowy. Ponadto Kolegium zaznaczyło, iż organ odwoławczy badając niedopuszczalność odwołania nie może wejść w ocenę zasadności odwołania, czy też zażalenia. Organ odwoławczy w takim przypadku nie może wypowiedzieć oceny zarzutów podniesionych w odwołaniu czy zażaleniu. Na ww. postanowienie SKO w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania strona w dniu 29 lipca 2026r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W skardze skarżący podniósł, iż pisma od których złożył odwołanie są decyzjami administracyjnymi, wobec czego nie było podstaw do stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Ponadto skarżący nadmienił, że posiada zagraniczne prawo jazdy natomiast informacja zawarta w CEPIK o cofniętych uprawnieniach jest niezgodna z prawdą i łamie jego prawa gwarantowane przez Konstytucję RP. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. SKO wskazało, że w/w pismo Wydziału Komunikacji i Transportu Starostwa Powiatowego w C. z dnia 23 kwietnia 2025r., nie jest aktem administracyjnym w formie decyzji, czy postanowienia, lecz pismem skierowanym do strony wzywającym w/w do złożenia prawidłowego wniosku o przywrócenie cofniętego uprawnienia kat. B zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 24 lutego 2016r. w sprawie wydania dokumentów stwierdzających uprawnienia do kierowania pojazdami. Od powyższego pisma nie przysługuje środek odwoławczy, czy też zażaleniowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1267 tj.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej: p.p.s.a., stanowiący, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Podkreślenia także wymaga, że sądy administracyjne co do zasady, nie prowadzą postępowania dowodowego i nie orzekają merytorycznie. Innymi słowy nie roz-poznają sprawy administracyjnej co do jej istoty, lecz oceniają, czy organy prowadzące postępowanie administracyjne prawidłowo stosowały przepisy prawa materialnego oraz przepisy postępowania. Zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi Sąd oddala skargę w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Badając rozpoznawaną sprawę w tak zakreślonej kognicji, Sąd nie dopatrzył się naruszeń prawa, które skutkowały koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego postanowienia. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zgodnie z treścią art. 127 § 1 k.p.a. odwołanie przysługuje od decyzji administracyjnej wydanej w pierwszej instancji. Z kolei art. 134 k.p.a. stanowi, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Powyższy przepis określa więc obowiązek wstępnego badania przesłanek postępowania odwoławczego, mającego na celu ustalenie, czy odwołanie jest dopuszczalne, czy zostało wniesione z zachowaniem terminu oraz czy spełnia wymagania co do treści. Spoczywający zatem na organie odwoławczym obowiązek wydania postanowienia o niedopuszczalności odwołania może wynikać zarówno z przyczyn o charakterze przedmiotowym, jak i podmiotowym. Niedopuszczalność z przyczyn podmiotowych zachodzi wtedy, gdy odwołanie wniesione zostanie przez osobę nie mającą zdolności do czynności prawnych lub też podmiot nie posiadający legitymacji do jego wniesienia (przykładowo przez osobę nie będącą stroną w sprawie ani adresatem postanowienia). Analizując przyczyny o charakterze przedmiotowym należy zauważyć, że zgodnie z art. 127 k.p.a. odwołanie przysługuje od decyzji. Jest ono niedopuszczalne gdy decyzja nie weszła do obrotu prawnego (pomimo, że została wydana, nie została stronie doręczona lub ogłoszona) albo gdy czynność organu nie jest decyzją, a stanowi jedynie czynność materialno-techniczną. Zatem jeżeli sprawa nie podlega załatwieniu poprzez wydanie decyzji administracyjnej, a strona pomimo to wniosła odwołanie od informacji udzielonej przez organ pierwszej instancji, organ odwoławczy stwierdza niedopuszczalność odwołania. Wystąpienie przesłanki negatywnej niedopuszczalności odwołania nakłada na organ odwoławczy obowiązek jakim jest stwierdzenie niedopuszczalności w formie postanowienia, bowiem art. 134 k.p.a., będący bezwzględnie obowiązującą normą prawną, wskazuje na związany charakter rozstrzygnięcia i nie pozostawia organowi odwoławczemu żadnej sfery uznania. Rozstrzygający Sąd podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w tezie jego wyroku z dnia 17 listopada 2023 r., sygn. akt. III OSK 2912/21, że: "Niedopuszczalność środka odwoławczego może wynikać zarówno z przyczyn o charakterze przedmiotowym, jak i podmiotowym. Do przyczyn niedopuszczalności o charakterze podmiotowym zaliczyć należy przypadki wniesienia środka odwoławczego przez osobę niemającą do tego legitymacji (np. przez osobę trzecią), bądź przez osobę niemającą zdolności do czynności prawnych. Natomiast do przyczyn niedopuszczalności środka odwoławczego o charakterze przedmiotowym zalicza się w szczególności brak przedmiotu zaskarżenia, wyłączenie możliwości wniesienia środka odwoławczego, czy też wyczerpanie przysługujących środków odwoławczych, a także nieistnienie w sensie prawnym przedmiotu zaskarżenia". W niniejszym postępowaniu zaistniała sytuacja niedopuszczalności odwołania z przyczyn przedmiotowych. Niedopuszczalność odwołania z przyczyn przedmiotowych obejmuje m.in. przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz przypadki wyłączenia przez przepisy prawne możliwości zaskarżenia postanowienia w toku instancji. Skoro przedmiotowe pismo Wydziału Komunikacji i Transportu Starostwa Powiatowego w B. oddział w C. z dnia 23 kwietnia 2025r. znak: [...] wzywające skarżącego do złożenia prawidłowego wniosku o przywrócenie cofniętego uprawnienia kat. B, nie stanowiło decyzji administracyjnej, nie będące aktem administracyjnym, a jedynie odpowiedź na pismo skarżącego to nie przysługiwało mu prawo do złożenia odwołania. Obowiązujące przepisy k.p.a. nie przyznają możliwości skutecznego wniesienia odwołania do organu II instancji od pisma informacyjnego. O tym, z jakim przedmiotem zaskarżenia mamy do czynienia przesądza jego treść, a nie forma, czy nazwa, a w przedmiotowej sprawie Sąd podziela stanowisko SKO, że ww. pismo Wydziału Komunikacji i Transportu Starostwa Powiatowego w B. oddział w C. z dnia 23 kwietnia 2025r. znak: [...] nie stanowiło decyzji administracyjnej. Wobec powyższego organ odwoławczy zobligowany był do stwierdzenia niedopuszczalności odwołania, co znalazło odzwierciedlenie w zaskarżonym postanowieniu SKO z dnia 1 lipca 2025 r. znak SKO, [...]. Sąd nie podzielił stanowiska skarżącego, że organ II instancji dopuścił się naruszenia prawa stwierdzając niedopuszczalność odwołania. Sąd wyjaśnia przy tym, że zaskarżone postanowienie ma charakter wyłącznie procesowy i nie rozstrzyga merytorycznie kwestii wniosku strony. Natomiast zakres kontroli sądowej ogranicza się wyłącznie do analizy prawidłowości zastosowania przez organ odwoławczy art. 134 k.p.a., stanowiącego podstawę wydania zaskarżonego postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność odwołania. Sąd nie kontroluje zatem w niniejszym postępowaniu prawidłowości zastosowania przez organy przepisów ustawy o kierujących pojazdami (Dz.U z 2024r. poz. 1210 z późn. zm.) i w tym w kontekście podnoszonych przez skarżącego okoliczności. Uznając, że zaskarżone postanowienie stwierdzające niedopuszczalność środka zaskarżenia nie narusza prawa, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151p.p.s.a.