III SA/Gl 874/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Adam Gołuch po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.G. na decyzję Prokuratora Rejonowego [...] w K. z dnia 29 lipca 2025 r., nr [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 16 sierpnia 2025 r. A.G. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Prokuratora Rejonowego [...] w K. z dnia 29 lipca 2025 r., nr [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej, w uzasadnieniu podniósł kwestię braku udzielenia informacji na wniosek o udzielenie informacji publicznej, podając w nawiasie numer decyzji I instancji – [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 roku poz. 935 t.j. ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Powołany przepis statuuje zasadę pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej. Wskazać należy, że w zakwestionowanej decyzji zawarte zostało prawidłowe pouczenie o sposobie jej zaskarżenia, tj. że od decyzji przysługuje odwołanie do Prokuratora Okręgowego w K. Tymczasem skarżący złożył na tę decyzję (wyraźnie wskazując jej numer) skargę do tutejszego Sądu. Wobec powyższego podkreślić należy, że skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia od orzeczenia organu I instancji. Z kolei, jak wyżej wyjaśniono, sąd administracyjny nie zastępuje organów odwoławczych, a jego działania nie mogą naruszać zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a., skargę należało uznać za niedopuszczalną i odrzucić, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.