III SA/Gl 925/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Marzanna Sałuda, Sędziowie Sędzia WSA Adam Gołuch (spr.), Asesor WSA Adam Pawlyta, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 maja 2026 r. sprawy ze skargi D sp. z o. o. w T na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 15 lipca 2025 r. nr 2401-IOA.4400.1.2025.MS w przedmiocie zmiany danych w zgłoszeniu celnym oddala skargę.

Zaskarżoną decyzją z dnia 15 lipca 2025 r. znak 2401-IOA.4400.1.2025.MS, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej jako: organ II instancji, organ odwoławczy, DIAS) na podstawie art. art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) w związku z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz. U. 2024r. poz. 1373), art. 33a ust. 1, ust. 6a, ust. 7, ust. 8 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.). utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu [...] w K. (dalej: organ I instancji, Naczelnik, [...]) z 10 marca 2025 r. nr [...] zmieniającą dane w zgłoszeniu celnym [...] z 6 maja 2024 r. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w sprawie, której stan faktyczny przedstawia się następująco. W dniu 6 maja 2024 r. Agencja Celna R sp. z o.o. sp. k., (dalej: agencja) działająca jako przedstawiciel bezpośredni spółki z o.o. D , (dalej jako: "strona", "Spółka", dalej łącznie określani jako: "skarżący",), dokonała zgłoszenia celnego towaru w procedurze dopuszczenia do obrotu, zarejestrowanego pod numerem [...]. Dla importowanego towaru zadeklarowano kwotę podatku od towarów i usług w wysokości14.546 zł oraz metodę płatności "G", wskazując tym samym na rozliczenie tego podatku w trybie art. 33a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm. - dalej: ustawa VAT), czyli zapłatę podatku od towarów i usług z tytułu importu towaru w formie uproszczonej, poprzez rozliczenie podatku w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy. W wyniku sprawdzenia systemu AIS-VAT Naczelnik uzyskał informację o nieprawidłowym rozliczeniu podatku od towarów i usług z tytułu importu na podstawie ww. zgłoszenia celnego. W deklaracji podatkowej [...] za maj 2024 r. nie rozliczono w ustawowym terminie kwoty podatku w wysokości 14.546 zł, należnej z tytułu importu towarów objętych ww. zgłoszeniem celnym - rubryki P_25 i P__26 nie zostały wypełnione. Brak rozliczenia ww. podatku został również potwierdzony po sprawdzeniu WRO SYSTEM. Mając powyższe na uwadze organ I instancji pismem z 11 lutego 2025 r., wystosowanym w oparciu o art. 22 ust. 6 akapit pierwszy, art. 29 oraz art. 48 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz. U. UE L 269 z dnia 10 października 2013r., s. 1 ze zm. - dalej: UKC) w związku z art. 33a ust. 1, ust. 6a, ust. 7 i ust. 8 ustawy VAT, powiadomił stronę o zamiarze wydania niekorzystnej decyzji poprzez zmianę kodu metody płatności w ww. zgłoszeniu celnym z "G" na "H". Następnie pismem z 12 lutego 2025 r. Spółka przedstawiła swoje stanowisko w sprawie twierdząc, że należny podatek VAT z tytułu importu towarów objętych zgłoszeniem celnym [...] [...] z dnia 5 maja 2024 r. został rozliczony w ustawowym terminie w deklaracji za okres 05/2024. Strona wyjaśniła, że omyłkowo dokumenty wewnętrzne dotyczące tej transakcji wygenerowane zostały z numerem faktury dostawcy ([...] a nie jak to winno być zrobione z numerem zgłoszenia celnego ( [...]). Dodatkowo w dokumencie wewnętrznym sprzedaży pojawiły się błędnie dane agencji celnej ( R sp. z o.o. sp.k.), a nie dane dostawcy (V). Dalej Spółka wskazała, że została dokonana stosowna korekta pliku [...], a do pisma dołączono pliki [...] za okres 05/2024 sprzed i po korekcie. Mając na uwadze zebrany materiał Naczelnik opisaną na wstępie decyzją z 10 marca 2025 r. nr [...] zmienił dane w zgłoszeniu celnym [...] z 5 maja 2024 r. w zakresie metody płatności podatku od towarów i usług z "G" na "H". Zmiana danych w zgłoszeniu celnym spowodowała obowiązek zapłaty podatku od towarów i usług należnego z tytułu importu w wysokości 14.546,00 zł wraz z przypadającymi odsetkami za zwłokę. Uzasadniając swoje stanowisko organ I instancji przywołał treść art. 33a ust.1, ust. 6a, ust. 7 oraz ust. 8 ustawy VAT i stwierdził, że w związku z faktem, iż skarżący wybrał rozliczenie podatku należnego z tytułu importu towarów na zasadach określonych w art. 33a ust. 1 ustawy VAT i nie rozliczył kwoty podatku należnego z tytułu importu towarów objętych zgłoszeniem celnym [...] [...] z dnia 6 maja 2024r. w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów ( pole 25 i 26 [...] ), jak też nie dokonał korekty deklaracji podatkowej w terminie 4 miesięcy, licząc od miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów (korekta z dnia 11 lutego 2025r. - tj. korekta po terminie) jest zobowiązany do zapłaty łącznej kwoty podatku VAT w wysokości 14546,00 zł wraz z odsetkami za zwłokę. [...] wskazał, że obowiązek zapłaty powyższej kwoty podatku wraz z odsetkami ciąży solidarnie na podatniku tj. na D sp. z o.o. oraz na działającym na jego rzecz przedstawicielu tj. R sp. z o.o. sp.k. Pismem z 19 marca 2025 r. Spółka złożyła odwołanie twierdząc, że ww. decyzja organu I instancji winna zostać wyeliminowana z obrotu prawnego, bowiem nie powinna być wydana przez organ I instancji, a postępowanie należało umorzyć. Strona zarzuciła decyzji organu I instancji naruszenie art. 33a ustawy VAT w brzmieniu obowiązującym na dzień złożenia zgłoszenia celnego, tj.: - art. 33a ust. 1 w zw. z art. 33a ust. 6a i ust. 7 ustawy VAT przez uznanie, że strona nie ma prawa do stosowania procedury zapłaty z tytułu importu towarów, o której mowa w art. 33a ust. 1 ustawy VAT w odniesieniu do okresu, w którym złożone zostało przedmiotowe zgłoszenie celne ze względu na niewykazanie w deklaracji podatku należnego w kwocie 14.546 PLN. - art. 33a ust. 6a i 7 ustawy VAT w zw. z art. 5 ust. 1 i 4 Traktatu o Unii Europejskiej (Dz. U. z 2004 r. Nr 90, poz. 864/30 z późn. zm.), dalej; "TUE", art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej przez dokonanie wykładni art. 33a ust. 6a i 7 ustawy VAT z pominięciem zasady proporcjonalności wynikającej z art. 5 ust. 1 i 4 TUE oraz z art. 31 ust. 3 Konstytucji, co doprowadziło do nałożenia na stronę nieuzasadnionych obciążeń w postaci konieczności zapłaty podatku należnego z tytułu importu towarów objętego zgłoszeniami i odsetek za zwłokę, podczas gdy zdarzenie nie powodowało w żaden sposób uszczuplenia nadmiernie należności podatkowych, ponieważ należności te wykazano w terminie w deklaracji, - art. 33a ust. 6a i 7 ustawy VAT przez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że wykazanie należności w błędnej pozycji pliku [...] za objęty zaskarżoną decyzją okres rozliczeniowy nie stanowi realizacji obowiązku wynikającego z tego przepisu, co skutkowało niewłaściwym zastosowaniem art. 33a ust. 7 i 8 ustawy VAT wyrażającym się w uznaniu, że wobec niespełnienia przesłanki wynikającej z art. 33a ust. 6a i 7 ustawy VAT, strona utraciła prawo do rozliczenia kwoty podatku należnego z tytułu importu towarów objętego zgłoszeniem celnym w deklaracji za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów, czyli w ramach procedury przewidzianej w art. 33a ust. 1 ustawy VAT, a tym samym jest zobowiązana do zapłaty podatku wraz z odsetkami, podczas gdy należności te zostały wykazane w pliku [...] a błędna rubryka nie powodowała w żaden sposób uszczuplenia należności podatkowych, - art. 210 § 1 pkt 6 O.p. w zw. z art. 73 ust. 1 P.c. przez niedostateczne wyjaśnienie przesłanek prawnych rozstrzygnięć zawartych w decyzji organu i nienależyte uzasadnienie decyzji. W uzasadnieniu odwołania dodatkowo strona podniosła, że Naczelnik nie odniósł się w ww. decyzji do jej wyjaśnień zawartych w piśmie z 12 lutego 2025 r. Ponadto, pozbawił Spółkę możliwości udziału w prowadzonym postępowaniu w wyznaczonym przez siebie terminie. Zdaniem strony do 13 marca 2025 r. miała ona prawo składać wyjaśnienia i zapoznawać się z aktami sprawy, jednak organ I instancji już w 10 marca 2025 r. wydał decyzję. W związku z czym w ocenie strony decyzja ta została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Po rozpatrzeniu odwołania DIAS zaskarżoną decyzją z 15 lipca 2025 r. znak 2401-IOA.4400.1.2025.MS utrzymał w mocy decyzję Naczelnika z 10 marca 2025 r. nr [...], zmieniającą dane w zgłoszeniu celnym [...] z 6 maja 2024 r. DIAS po ponownym rozpatrzeniu materiału zgromadzonego w sprawie oraz przeanalizowaniu zarzutów podniesionych w odwołaniu stwierdził, iż istota sporu sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy w związku z brakiem rozliczenia w ustawowym terminie kwoty podatku należnego z tytułu importu towaru ujętego w zgłoszeniu celnym Naczelnik prawidłowo dokonał zmiany danych w zgłoszeniu celnym, powodujących obowiązek zapłaty podatku od towarów i usług należnego z tytułu importu towaru wraz z odsetkami. DIAS wskazał, że zgodnie z art. 33a ust. 1 ustawy VAT, podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT czynny może rozliczyć kwotę podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów. W przypadku gdy podatnik nie rozliczył w całości lub w części podatku należnego z tytułu importu towarów na zasadach określonych w ust. 1, może dokonać korekty deklaracji podatkowej w terminie 4 miesięcy, licząc od miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów (art. 33a ust. 6a ustawy VAT). DIAS nadmienił, że stosownie do art. 33a ust. 7 ustawy VAT podatnik, który wybrał rozliczenie podatku należnego z tytułu importu towarów na zasadach określonych w ust. 1 i nie rozliczył tego podatku w całości lub w części na tych zasadach w terminie, o którym mowa w ust. 6a, traci prawo do rozliczenia w deklaracji podatkowej podatku należnego z tytułu importu towarów wykazanego w zgłoszeniu celnym, w odniesieniu do którego nie rozliczył w całości podatku w deklaracji podatkowej. Podatnik jest obowiązany do zapłaty kwoty podatku wraz z odsetkami naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu do poboru kwoty należności celnych przywozowych wynikających z długu celnego. Natomiast w myśl art. 33a ust. 8 ustawy VAT w przypadku gdy zgłoszenie celne dotyczące towarów, o których mowa w ust.1, jest dokonywane przez przedstawiciela bezpośredniego lub pośredniego w rozumieniu przepisów celnych, przepis ust. 7 stosuje się odpowiednio, z tym że obowiązek zapłaty kwoty podatku wraz z odsetkami ciąży solidarnie na podatniku oraz na działającym na jego rzecz przedstawicielu. Reasumując DIAS zaakcentował, że strona wykazała w terminie tj. w dniu 25 czerwca 2024r. import zarówno po stronie VAT należny, jak i VAT naliczony, jednak pomyłkowe wpisanie NIP Agencji spowodowało przeniesienie danych do innej pozycji. Jednak kwota podstawy opodatkowania: 63.242 PLN i kwota podatku: 14.546 PLN są zawarte w poz. 19 i 20, a następnie są zawarte w poz. 37 i 38 tj. w wierszu: RAZEM. W deklaracji tej poz. 25 i poz. 26 są równe 0. Natomiast Księgowa wprowadzając dokumenty, błędnie wprowadziła dane, jednak vat od importu został rozliczony. W ocenie DIAS korekty, które strona składała w zakresie deklaracji [...] w dniach: 28 maja 2024, 4 lutego 2025, 11 lutego 2025, 26 lutego 2025, nie miały wpływu na transakcje wykazane w plikach [...] należny poz. 1 i [...] naliczony poz. 21. Zdaniem DIAS z akt przedmiotowej sprawy bezspornie wynika, że w deklaracji podatkowej [...] za maj 2024 r, strona nie rozliczyła w ustawowym terminie kwoty podatku w wysokości 14,546 zł, należnego z tytułu importu towaru objętego zgłoszeniem celnym [...] [...] z 6 maja 2024 r. Pole P_25 - podstawa opodatkowania w zł oraz P_26 - podatek należny w zł w wierszu "Import towarów podlegający rozliczeniu zgodnie z art. 33a ustawy" nie zostały wypełnione. Nadto strona nie dokonała również korekty deklaracji podatkowej w terminie 4 miesięcy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów, tj. do 30 września 2024 r. Złożona bowiem przez stronę 11 lutego 2025 r. korekta, w której prawidłowo rozliczono podatek z tytułu importu towarów w wysokości 14.546 zł, została dokonana już po terminie. DIAS podkreślił, iż z art. 33a ust. 6a ustawy VAT wprost wynika, że w przypadku gdy podatnik nie rozliczył w całości lub w części podatku należnego z tytułu importu towarów na zasadach określonych w ust. 1, może dokonać korekty deklaracji podatkowej w terminie 4 miesięcy, licząc od miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów. DIAS przypomniał, że strona dokonała czterech korekt deklaracji z [...] za maj 2024 r., które zdaniem Spółki, nie miały wpływu na transakcje wykazane w plikach [...] należny poz. 1 i [...] naliczony poz. 21. W piśmie z 12 lutego 2025 r. i w odwołaniu strona podniosła, że wykazała w terminie, tj. 25 czerwca 2024 r. import zarówno po stronie VAT należny, jak i VAT naliczony, jednak pomyłkowe wpisanie NIP Agencji spowodowało przeniesienie danych do innych pozycji. Według DIAS poprawne rozliczenie zgłoszenia celnego [...] [...] (poz. 25, 26 deklaracji) nastąpiło dopiero 11 lutego 2025 r., a więc po upływie przewidzianego prawem terminu. DIAS przypomniał, iż w sytuacji, gdy (tak jak to miało miejsca w niniejszej sprawie) podatnik nie rozliczył podatku należnego z tytułu importu towarów w całości lub w części na zasadach określonych w ust. 1 art. 33a ustawy VAT w terminie, o którym mowa w ust. 6a, traci prawo do rozliczenia w deklaracji podatkowej podatku należnego z tytułu importu towarów wykazanego w zgłoszeniu celnym, w odniesieniu do którego nie rozliczył w całości podatku w deklaracji podatkowej. Podatnik jest obowiązany w takiej sytuacji do zapłaty kwoty podatku wraz z odsetkami naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu do poboru kwoty należności celnych przywozowych wynikających z długu celnego. Według DIAS w przedmiotowej sprawie obowiązek podatkowy dotyczący towarów objętych zgłoszeniem celnym [...] [...] powstał w chwili powstania długu celnego, a więc 6 maja 2024 r. Korzystając z uprzywilejowanej formy rozliczenia podatku Spółka nie rozliczyła ww. podatku zgodnie z wynikającymi z przywołanych przepisów zasadami, jak również nie złożyła w określonym czasie korekty deklaracji. W konsekwencji Spółka utraciła prawo do rozliczenia podatku w deklaracji podatkowej w odniesieniu do kwoty należnej z tytułu importu objętych tym zgłoszeniem towarów. Nadto DIAS wskazał, że zgodnie z art. 33a ust. 1 ustawy VAT, w przypadku gdy towary zostaną objęte na terytorium kraju uproszczeniem, o którym mowa w art. 166 oraz art. 182 unijnego kodeksu celnego, którego realizacja jest uzależniona od wcześniejszego wydania pozwolenia i w którym okresem rozliczeniowym jest miesiąc kalendarzowy, podatnik może rozliczyć kwotę podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów. Przepis ten stanowi odstępstwo od zasady, zgodnie z którą w przypadku importu towarów podatek należny rozlicza się w zgłoszeniu celnym. W przypadku natomiast zastosowania art. 33a ust. 1 ustawy VAT, podatek od towarów i usług od importu rozlicza się w ramach deklaracji podatkowej, wykazując w niej zarówno podatek należny, jak i naliczony. W tym przypadku nie uiszcza się podatku od towarów i usług do urzędu celnego. Skorzystanie z tej uprzywilejowanej formy rozliczenia podatku uzależnione jest od spełnienia łącznie warunków określonych w art. 33a ust. 2-6 ustawy VAT. Jednym z tych warunków, o których mowa w art. 33a ust. 5 ustawy VAT jest przedstawienie naczelnikowi urzędu celno- skarbowemu dokumentów potwierdzających rozliczenie kwoty podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej. Powinno to nastąpić w terminie 4 miesięcy po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów. Jeśli podatnik nie przedstawi w wymaganym terminie dokumentów potwierdzających rozliczenie podatku od importu towarów w deklaracji podatkowej, wówczas traci prawo do rozliczenia podatku w deklaracji podatkowej w odniesieniu do kwoty podatku należnej z tytułu importu towarów, którą miał rozliczyć w deklaracji podatkowej. Podatnik jest obowiązany do zapłaty organowi celnemu kwoty podatku wraz z odsetkami (art. 33a ust. 7 ustawy VAT). W przedmiotowej sprawie organ ustalił, że skarżąca spółka nie dopełniła warunku, o którym mowa w art. 33 ust. 6 ustawy VAT, ponieważ w terminie 4 miesięcy po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów, nie przedstawiła dokumentów potwierdzających rozliczenie kwoty podatku należnego z tytułu importu objętych zgłoszeniem celnym towarów w deklaracji podatkowej właściwemu organowi. Organ podkreślił, że regułą jest rozliczenie podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów w zgłoszeniu celnym i jego zapłata na konto organu celnego. Natomiast w procedurze uproszczonej podatnik może rozliczyć należny podatek od towarów i usług z tytułu importu towarów bez konieczności wcześniejszego opłacenia tego podatku do urzędu celnego. Możliwość odstąpienia od zapłaty podatku od towarów i usług na rachunek organu celnego jest jednak wyjątkiem od reguły i stanowi uprzywilejowanie dla importera. Jeżeli importer zamierza skorzystać z tego uprawnienia, to jednocześnie powinien spełnić wszystkie warunki przewidziane w art. 33a ust. 1-5 ustawy VAT, w tym w szczególności przedstawić dowód wpłaty podatku na konto organu podatkowego. W przeciwnym razie naraża się na skutek przewidziany w art. 33a ust. 7 ustawy VAT. DIAS zaznaczył, że z art. 73 ust. 1 Prawa celnego wynika, że do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio tylko wymienione artykuły oraz niektóre przepisy z działu IV Ordynacji podatkowej. Natomiast do stosowania w postępowaniu w sprawach celnych nie został wymieniony art. 210 Ordynacji podatkowej, jak również rozdział 13 - decyzje, w którym to rozdziale znajduje się wskazany przepis. Natomiast artykuł 210 § 1 pkt 1-6 i 8 oraz § 2 Ordynacji podatkowej stosuje się odpowiednio tylko do odwołań. Nadto DIAS wskazał, że zgodnie z artykułem 8 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego 2015/2447 ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.U.UE.L.2015.343.558 z dnia 2015.12.29), jeżeli zainteresowana osoba wyrazi swoje stanowisko przed upływem terminu, wyznaczonego przez organ w powiadomieniu wystosowanym na podstawie art. 22 ust. 6 UKC, organy celne mogą wydać decyzję, chyba że osoba zainteresowana jednocześnie wyrazi wolę uzupełnienia swojego stanowiska w przewidzianym terminie. DIAS zauważył, że w przedmiotowej sprawie Spółka przedstawiła swoje stanowisko w piśmie z 12 lutego 2025 r., w którym jednak nie poinformowała, że uzupełni je w wyznaczonym przez organ terminie 30 dni. W skardze z 25 sierpnia 2025r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą decyzję skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy tj.: 1) art. 33a ust. 7 ustawy VAT w zw. z art. 33a ust. 6a oraz w zw. z art. 33a ust. 1 ustawy VAT poprzez błędną wykładnię, prowadzącą do niezasadnego zastosowania w sprawie Spółki, polegającą na uznaniu, że w przypadku, w którym podatnik w złożonej w terminie deklaracji podatkowej rozliczył podatek należny wynikający z danego importu towarów w całości w odpowiedniej wartości, jednak wykazanie tego podatku należnego wiązało się z omyłkami niepływającymi na jego rozliczoną wartość, to z uwagi na owe omyłki podatnik utracił prawo do rozliczenia w deklaracji podatkowej podatku należnego z tytułu importu towarów, gdyż w myśl art. 33a ust. 7 ustawy VAT nie rozliczył tego podatku w całości lub w części na zasadach określonych w art. 33a ust. 1 ustawy VAT w terminie, o którym mowa w art. 33a ust. 6a ustawy VAT. 2) 33a ust. 6a ustawy VAT w zw. z art. 33a ust. 1 oraz w zw. z 33a ust. 7 ustawy VAT poprzez jego błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że dokonanie przez podatnika korekty deklaracji podatkowej, w ramach której doszło do zmiany danych związanych z wykazaniem VAT należnego od danego importu towarów, ale nie zmieniła się wartość rozliczonego w prawidłowej kwocie VAT należnego od tego importu towarów, oznacza że podatnik dokonał korekty deklaracji podatkowej wskazanej w art. 33a ust. 6a ustawy VAT, podczas gdy przepis ten odnosi się do korekty skutkującej wykazaniem nierozliczonego przed korektą podatku VAT należnego z tytułu importu towarów, co w sprawie Spółki doprowadziło do nieuzasadnionego uznania przez organ II Instancji, że dokonała ona korekty wskazanej w art. 33a ust. 6a ustawy VAT po terminie określonym w tym przepisie, tracąc prawo do rozliczenia w deklaracji podatkowej podatku należnego z tytułu importu towarów w myśl art. 33a ust. 7 ustawy VAT. 3) art. 33a ust. 1 ustawy VAT. w zw. z art. 33a ust. 2-7 ustawy VAT poprzez zakwestionowanie możliwości rozliczenia kwoty podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej, podczas gdy Spółka spełniła wszelkie warunki wynikające z art. 33a ust. 1-7 ustawy VAT, aby móc w myśl art. 33a ust. 1 ustawy VAT skorzystać z rozliczenia kwoty podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów. 4) art. 33a ust. 6a w zw. z art. 5 ust. 1 i ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej (Dz. U. z 2004 r. Nr 90, poz. 864/30 ze zm., dalej: "TUE" powoływany jako TUE) oraz w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. Nr 78, poz. 483 ze zm., dalej: "Konstytucja RP"), jak również naruszenie art. 33a ust. 7 ustawy VAT w zw. z art. 5 ust. 1 i ust. 4 TUE oraz w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, poprzez dokonanie wykładni tych przepisów nieuwzględniającej zasady proporcjonalności, prowadzącej do niezasadnego zastosowania w odniesieniu do omyłek niewpływających na prawidłowość wartości VAT rozliczonej w deklaracji podatkowej z tytułu danego importu towarów środka rodzącego nieproporcjonalne negatywne konsekwencje podatkowe po stronie podatnika w postaci konieczności zapłaty kwoty podatku wraz z odsetkami, co spowodowało straty finansowe Spółki. Strona zarzuciła również naruszenie następujących przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy: 1)art. 187 § 1, art. 191 i art. 210 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm., dalej: "o.p.") w zw. z art. 73 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1373) poprzez rozpatrzenie materiału dowodowego w sposób dowolny, niewyczerpujący i wybiórczy, z pominięciem dogłębnej analizy istotnych dowodów, w szczególności potwierdzających rzeczywiste rozliczenie we właściwej wartości podatku należnego w złożonej w odpowiednim terminie deklaracji podatkowej, prowadzące do niezasadnego zakwestionowania możliwości rozliczenia VAT należnego z tytułu importu przez Spółkę w deklaracji podatkowej. Mając na uwadze powyższe strona wniosła o: - uchylenie zaskarżonej decyzji w całości na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. i umorzenie postępowania w sprawie; - zasądzenie od organu na rzecz Spółki kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw na podstawie art. 200 p.p.s.a. W uzasadnieniu skargi strona opisała stan faktyczny sprawy oraz m.in. wskazała, że wykładnia dokonana przez organy ww. przepisów: -Nie spełnia kryterium odpowiedniości - Spółka odprowadziła w deklaracji podatkowej właściwą kwotę VAT należnego od importu towarów objętych Zgłoszeniem, więc do osiągnięcia celu w postaci zabezpieczenia ryzyka uszczerbku VAT należnego nie było odpowiednie stwierdzenie przez organy utraty prawa do neutralnego rozliczenia VAT i konieczności ponownej zapłaty VAT należnego wraz z odsetkami; -Nie spełnia kryterium konieczności - z pewnością dla realizacji celu w postaci zabezpieczenia ryzyka uszczerbku VAT należnego, gdy Spółka już ten podatek odprowadziła we właściwej wartości w deklaracji, nie było konieczne stwierdzenie przez organy utraty prawa do neutralnego rozliczenia VAT i konieczności ponownej zapłaty VAT należnego wraz z odsetkami; -Nie spełnia kryterium proporcjonalności sensu stricto - koszty i dolegliwości związane z utratą prawa do neutralnego rozliczenia VAT i konieczności ponownej zapłaty VAT należnego wraz z odsetkami nie są współmierne w sytuacji, w której Spółka odprowadziła już ten VAT należny w odpowiedniej kwocie, a błędy Spółki w deklaracji dotyczyły jedynie obszarów niewpływających na tę wartość VAT należnego (tym samym nie istnieje ryzyko uszczerbku VAT należnego). Spółka przypomniała, że w odniesieniu do przedstawionych przez Spółkę wyjaśnień wskazujących na charakter omyłek w deklaracji podatkowej za maj 2024 r. (które nie powodowały wykazania VAT należnego w niewłaściwej kwocie). Organ II instancji jedynie lakonicznie wskazał, że: "Przedstawiona przez Państwa argumentacja nie wpływa na odmienne rozstrzygnięcie sprawy. Na podstawie danych zawartych w [...] bezspornie bowiem ustalono, że poprawne rozliczenie zgłoszenia celnego [...] [...] (poz. 25, 26 deklaracji) nastąpiło dopiero 11 lutego 2025 r., a więc - wbrew Państwa stanowisku - po upływie przewidzianego prawem terminu." W związku z powyższym zdaniem Spółki analiza materiału dowodowego dokonana przez organ II instancji jest dowolna, niewyczerpująca i wybiórcza. Organ II instancji analizując [...] Spółki za maj 2024 r., i jego korektę z 11 lutego 2025 r. oraz wyjaśnienia Spółki, nie uwzględnia kluczowej dla sprawy okoliczności - materiał dowodowy wskazuje, że Spółka rozliczyła VAT należny od importu towarów objętych Zgłoszeniem w pierwotnej deklaracji za maj 2024 r., a późniejsza korekta nie zmieniła wartości VAT należnego do rozliczenia przez Spółkę. Natomiast organ II instancji, zupełnie te fakty pomija i nie wyjaśnia konkretnie, dlaczego w jego ocenie taka argumentacja "nie wpływa na odmienne rozstrzygnięcie sprawy". Pomijając te istotne okoliczności organ II instancji analizując materiał dowodowy opiera swoje stanowisko na wybranych okolicznościach, w postaci przede wszystkim wykazania przez Spółkę VAT należnego z tytułu importu towarów w niewłaściwej pozycji [...] po stronie VAT należnego (i następnie "przeniesieniu" tego VAT przez Spółkę w ramach korekty do innej pozycji). Przy tym strona zauważyła, że zarówno organ I instancji, jak również organ II instancji miały dostęp do materiałów potwierdzających istotne szczegóły wykazania VAT należnego przez Spółkę. W ocenie strony po pierwsze, systemy informatyczne, do których dostęp posiadają organy podatkowe umożliwiają weryfikację [...], w tym rozliczenia VAT należnego wg art. 33a ustawy VAT. Po drugie. Spółka z własnej inicjatywy przedkładała w postępowaniach materiały i wyjaśnienia prezentujące te istotne okoliczności. W takim stanie rzeczy, organy podatkowe nie dokonały wyczerpującej analizy rozliczenia VAT należnego przez Spółkę, pomimo takiej możliwości. Według Spółki mając na uwadze treść art. 33a ust. 1, ust. 6a, ust. 7 ustawy VAT i wynikającą z tych przepisów główną przesłankę możliwości rozliczenia VAT należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej (tj. rozliczenie tego VAT we właściwej wartości w deklaracji podatkowej) z pewnością wyczerpująca analiza całokształtu materiału dowodowego powinna uwzględniać ww. okoliczności podkreślane przez Spółkę. Gruntowna analiza tych okoliczności doprowadziłaby natomiast do wniosku, że w niniejszej sprawie Spółka zachowuje prawo do wykazania VAT należnego z tytułu importu towarów objętych zgłoszeniem w deklaracji podatkowej. Natomiast jeżeli organ II instancji w takim stanie faktycznym odmawia Spółce prawa do wykazania w deklaracji VAT należnego z tytułu importu towarów (w ocenie Spółki niezasadnie), uzasadnienie decyzji powinno zawierać wyczerpujące wyjaśnienie, dlaczego w ocenie organu nie jest w sprawie istotne, że Spółka wykazała ten VAT należny w pierwotnej deklaracji podatkowej za maj 2024 r, we właściwej wartości i wartość ta nie uległa zmianie w ramach późniejszej korekty. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasową argumentację. DIAS przypomniał, iż zgodnie z art. 33a ust. 1 ustawy VAT, podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT czynny może rozliczyć kwotę podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów. W myśl art. 33a ust. 6a ustawy VAT w przypadku, gdy podatnik nie rozliczył w całości lub w części podatku należnego z tytułu importu towarów na zasadach określonych w art. 33a ust. 1, może dokonać korekty deklaracji podatkowej w terminie 4 miesięcy, licząc od miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów. DIAS zaznaczył, że stosownie do art. 33a ust. 7 ustawy VAT podatnik, który wybrał rozliczenie podatku należnego z tytułu importu towarów na zasadach określonych w ust. 1 i nie rozliczył tego podatku w całości lub w części na tych zasadach w terminie, o którym mowa w ust. 6a, traci prawo do rozliczenia w deklaracji podatkowej podatku należnego z tytułu importu towarów wykazanego w zgłoszeniu celnym, w odniesieniu do którego nie rozliczył w całości podatku w deklaracji podatkowej. Podatnik jest obowiązany do zapłaty kwoty podatku wraz z odsetkami naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu do poboru kwoty należności celnych przywozowych wynikających z długu celnego. Natomiast art. 33a ust. 8 ww. ustawy stanowi, iż w przypadku, gdy zgłoszenie celne dotyczące towarów, o których mowa w ust. 1, jest dokonywane przez przedstawiciela bezpośredniego lub pośredniego w rozumieniu przepisów celnych, przepis ust. 7 stosuje się odpowiednio, z tym że obowiązek zapłaty kwoty podatku wraz z odsetkami ciąży solidarnie na podatniku oraz na działającym na jego rzecz przedstawicielu. Nadto DIAS wskazał, iż stosowanie procedury uproszczonej w imporcie towarów daje możliwość rozliczenia podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji od towarów i usług przez ujęcie w niej kwot podatku naliczonego w zgłoszeniu celnym, bez konieczności bezpośredniej jego wpłaty na rachunek właściwego naczelnika urzędu celno-skarbowego, jednak po spełnieniu wymogów, o których mowa w art. 33a ustawy VAT, a rozliczenie musi odbyć się na zasadach określonych w art. 33a ust. 1 ustawy VAT, a więc kwotę podatku należnego z tytułu importu towarów należy rozliczyć w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów. Ponadto DIAS nadmienił, że referencyjne rozliczenie podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów, o którym mowa w art. 33a ustawy VAT, jest wyjątkiem od zasady ujętej w art. 33 tej ustawy. Jednak możliwość odstąpienia od zapłaty podatku od towarów i usług na rachunek organu celnego, jako wyjątek od reguły, stanowi uprzywilejowanie dla importera, który wypełnia wszystkie konieczne do tego warunki. Mając na względzie preferencyjny charakter instytucji z art. 33a ustawy VAT, oceny spełnienia przesłanek uprawniających do rozliczenia podatku od towarów i usług z tytułu importu w deklaracji podatkowej należy dokonywać ściśle. Wojewódki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1267). Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm. – dalej jako "p.p.s.a."), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 145 § 1 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. Zgodnie z art. 151 p.p.s.a. w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części Sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części. Przedmiotem kontroli w rozpoznawanej sprawie była decyzja organu odwoławczego z 15 lipca 2025 r. znak 2401-IOA.4400.1.2025.MS utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji z 10 marca 2025 r. nr [...] w przedmiocie zmiany zgłoszenia celnego z dnia 6 maja 2024 r. zmieniającą dane w zgłoszeniu celnym [...]. Z akt sprawy wynika, że organ I instancji ww. decyzją z 10 marca 2025 r. nr [...] zmienił dane w zgłoszeniu celnym [...] z 5 maja 2024 r. w zakresie metody płatności podatku od towarów i usług z "G" na "H". Zmiana danych w zgłoszeniu celnym spowodowała obowiązek zapłaty podatku od towarów i usług należnego z tytułu importu w wysokości 14.546,00 zł wraz z przypadającymi odsetkami za zwłokę. Uzasadniając swoje stanowisko organ I instancji przywołał treść art. 33a ust.1, ust. 6a, ust. 7 oraz ust. 8 ustawy VAT i stwierdził, że w związku z faktem, iż skarżący wybrał rozliczenie podatku należnego z tytułu importu towarów na zasadach określonych w art. 33a ust. 1 ustawy VAT i nie rozliczył kwoty podatku należnego z tytułu importu towarów objętych zgłoszeniem celnym [...] [...] z dnia 6 maja 2024r. w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów ( pole 25 i 26 [...] ), jak też nie dokonał korekty deklaracji podatkowej w terminie 4 miesięcy, licząc od miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów (korekta z dnia 11 lutego 2025r. - tj. korekta po terminie) jest zobowiązany do zapłaty łącznej kwoty podatku VAT w wysokości 14546,00 zł wraz z odsetkami za zwłokę. Stan faktyczny w niniejszej sprawie nie budzi żadnych wątpliwości. Powstały spór w rozpatrywanej sprawie dotyczy oceny, czy podatnik spełnił wymóg z art. 33a ust. 6 ustawy o VAT, tj. czy spełnił normatywny obowiązek uregulowany w tym przepisie i przedstawił właściwemu organowi dokumenty potwierdzające rozliczenie kwoty z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej w terminie 4 miesięcy po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy. Istota sporu w przedmiotowej sprawie dotyczy tego, czy w świetle okoliczności faktycznych sprawy Spółka utraciła prawo do rozliczenia podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej na zasadach określonych w art. 33a ust. 1 ustawy VAT. Przypomnieć należy, że import towarów na terytorium kraju podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy VAT). Obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego (art. 19a ust. 9 ustawy VAT). Podstawą opodatkowania z tytułu importu towarów jest wartość celna powiększona o należne cło (art. 30b ust. 1 ustawy VAT). Ustawa przewiduje dwa sposoby rozliczenia podatku od towarów i usług od importu towarów. Zasadą jest obliczenie i wykazanie kwoty podatku w zgłoszeniu celnym (art. 33 ust. 1 ustawy VAT). Podatnik jest wówczas obowiązany w terminie 10 dni, licząc od dnia jego powiadomienia przez organ celny o wysokości należności podatkowych, do wpłacenia kwoty obliczonego podatku (art. 33 ust. 4 ustawy VAT). Naczelnik urzędu skarbowego właściwy do poboru kwoty należności celnych przywozowych wynikających z długu celnego jest obowiązany do poboru podatku należnego z tytułu importu towarów, z zastrzeżeniem art. 33a (art. 33 ust. 6 ustawy VAT). Natomiast drugi sposób rozliczenia podatku (uproszczony) uregulowano w art. 33a ustawy VAT i stanowi w istocie preferencję dla podatnika, ale przy spełnieniu określonych warunków. Podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT czynny może rozliczyć kwotę podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów (art. 33a ust. 1 ustawy VAT). Zgodnie z art. 33a ust. 6 ustawy VAT, w przypadku gdy podatnik nie rozliczył w całości lub w części podatku należnego z tytułu importu towarów na zasadach określonych w ust. 1, może dokonać korekty deklaracji podatkowej: 1) w terminie 4 miesięcy, licząc od miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów; 2) w terminie późniejszym niż określony w pkt 1, jednak nie później niż w terminie miesiąca po upływie terminu na złożenie zgłoszenia uzupełniającego - w przypadku gdy podatnik stosuje uproszczenie, o którym mowa w art. 166 unijnego kodeksu celnego, i posiada status upoważnionego przedsiębiorcy w rozumieniu art. 38 unijnego kodeksu celnego. Z kolei przepis art. 33a ust. 7 ustawy VAT stanowi, że podatnik, który wybrał rozliczenie podatku należnego z tytułu importu towarów na zasadach określonych w ust. 1 i nie rozliczył tego podatku w całości lub w części na tych zasadach w terminie, o którym mowa w ust. 6a, traci prawo do rozliczania w deklaracji podatkowej podatku należnego z tytułu importu towarów wykazanego w zgłoszeniu celnym, w odniesieniu do którego nie rozliczył w całości podatku w deklaracji podatkowej. Podatnik jest obowiązany do zapłaty kwoty podatku wraz z odsetkami naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu do poboru kwoty należności celnych przywozowych wynikających z długu celnego. Preferencyjne rozliczenie podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów, o którym mowa w art. 33a ustawy VAT jest więc wyjątkiem od zasady ujętej w art. 33 tej ustawy. Regułą jest rozliczenie podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów w zgłoszeniu celnym i jego zapłata na konto organu celnego - naczelnika urzędu skarbowego właściwego do poboru kwoty należności celnych przywozowych wynikających z długu celnego. Natomiast w procedurze uproszczonej (art. 33a ustawy VAT) podatnik może rozliczyć należny podatek od towarów i usług z tytułu importu towarów bez konieczności wcześniejszego opłacenia tego podatku do urzędu celnego. Możliwość odstąpienia od zapłaty podatku od towarów i usług na rachunek organu celnego jest jednak wyjątkiem od reguły i stanowi uprzywilejowanie dla importera, który wypełnia wszystkie konieczne do tego warunki. Mając na względzie preferencyjny charakter instytucji z art. 33a ustawy VAT oceny spełnienia przesłanek uprawniających do rozliczenia podatku od towarów i usług z tytułu importu w deklaracji podatkowej należy dokonywać ściśle. W niniejszej sprawie spółka nie dokonała rozliczenia podatku należnego z tytułu importu towarów na zasadach określonych w art. 33a ust. 1 oraz w terminie określonym w art. 33a ust. 6a ustawy VAT wynikającego ze zgłoszenia celnego nr [...] [...] z dnia 6 maja 2024r. W rezultacie braku prawidłowego rozliczenia spółki z tytułu importu towarów w deklaracji miesięcznej, Naczelnik w decyzji z 10 marca 2025 r. nr [...] zmienił dane w zgłoszeniu celnym [...] z 6 maja 2024 r. w zakresie metody płatności podatku od towarów i usług z "G" na "H". Powyższa zmiana była skutkiem uznania przez organ celny, że wystąpiła przesłanka z art. 33a ust. 7 ustawy VAT polegająca na utracie prawa do rozliczenia w deklaracji podatkowej podatku należnego z tytułu importu towarów wykazanego w zgłoszeniu celnym i spowodowała obowiązek zapłaty podatku od towarów i usług należnego z tytułu importu w wysokości 14.546,00 zł wraz z przypadającymi odsetkami za zwłokę. W ocenie Sądu, stanowisko organów jest prawidłowe. Rozliczenie podatku VAT z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej w terminie określonym w art. 33a ust. 6a ustawy VAT stanowi jeden z niezbędnych warunków, które muszą być spełnione łącznie, dla skorzystania z uprzywilejowanej formy rozliczenia podatku przewidzianej w art. 33a ustawy VAT. Niespełnienie tego warunku skutkuje koniecznością sprostowania przez organ celny nieprawidłowych danych w zgłoszeniu celnym odnoszących się do metody płatności podatku właściwej w procedurze uproszczonej. Konstrukcja przepisu art. 33a ust. 7 ustawy VAT opiera się bowiem na automatycznym nastąpieniu skutku przy zaistnieniu określonego zdarzenia. Skutku tego nie da się wyeliminować przy zastosowaniu jakichkolwiek przesłanek ekskulpacyjnych - czy to obiektywnych (np. przy faktycznym uiszczeniu należnego podatku VAT), czy też subiektywnych (np. niezawinionego naruszenia terminu czterech miesięcy przewidzianego w art. 33a ust. 6a ustawy VAT). Tym samym niezrealizowanie tego ustawowego obowiązku przez spółkę zobowiązywało organ do dokonania sprostowania zgłoszenia celnego. W przedmiotowej sprawie, jak wykazały organy, podatek należny z tytułu importu towarów objętych zgłoszeniem celnym nr [...] nie został rozliczony w deklaracji podatkowej odpowiednio za maj 2024 r., jak również nie została dokonana korekta deklaracji podatkowej w terminie 4 miesięcy, licząc od miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów. Z powyższych względów zaskarżona decyzja nie narusza przepisów art. 33a ust. 1- 7 ustawy VAT. Należy wskazać, że wybór procedury uproszczonej z art. 33a ustawy VAT nie ma na celu pomniejszania podatku naliczonego (zastosowanie art. 86 ust. 2 pkt 2 lit. b ustawy VAT), lecz jedynie przesunięcie rozliczenia podatku należnego w innym czasie niż zgłoszenie celne, tj. w deklaracji podatkowej. Warunki zaś jakie musi spełnić podatnik, nie stanowią naruszenia zasady neutralności podatkowej. Taka regulacja mieści się bowiem w granicach swobody państwa członkowskiego do określenia szczegółowych zasad dotyczących płatności z tytułu importu towarów. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że przepisy art. 211 i art. 273 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej zawierają upoważnienie dla państw członkowskich do wprowadzenia szczegółowych warunków rozliczenia podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów. W tym świetle krajowe rozwiązania przyjęte w art. 33a ustawy VAT, nie prowadzą do ustanowienia nadmiernych formalności i nie stoją też w sprzeczności z celami unijnych traktatów (zob. np. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2023 r. sygn. akt I FSK 291/23). Rozstrzygający Sąd podzielił stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w tezie wyroku z dnia 2 października 2024 r., sygn. akt. I GSK 460/22, stwierdzające, że: "Z regulacji art. 33a ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że procedura rozliczenia VAT z tytułu importu towarów jest odstępstwem od zasady, zgodnie z którą VAT należny rozlicza się w zgłoszeniu celnym. W tej podstawowej procedurze podatnik musi faktycznie uiścić ten podatek przy dokonywaniu formalności celnych związanych z dopuszczeniem towaru do obrotu. W przypadku natomiast zastosowania art. 33a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatek od importu rozlicza się w ramach deklaracji podatkowej, wykazując w niej zarówno podatek należny jak i podatek naliczony. Skorzystanie jednak z tej uprzywilejowanej formy rozliczenia podatku uzależnione jest od spełnienia łącznie warunków określonych w art. 33a ust. 1 - 6 ustawy o podatku od towarów i usług. Naruszenie obowiązku przedstawienia organowi celno-skarbowemu dokumentów, o których mowa w art. 33a ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług pociąga za sobą skutek w postaci obowiązku zapłaty należności podatkowej i odsetek. Jednoznaczna treść tej regulacji wskazuje, że nie ma żadnej możliwości uniknięcia tego obciążenia. Konstrukcja przepisu opiera się na automatycznym nastąpieniu skutku przy zaistnieniu określonego zdarzenia. Skutku tego nie da się wyeliminować przy zastosowaniu jakichkolwiek przesłanek ekskulpacyjnych - czy to obiektywnych (np. przy faktycznym uiszczeniu należnego podatku VAT), czy też subiektywnych (np. niezawinionego zaniechania złożenia w organie celnym dokumentów, o których mowa w art. 33a ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług, bądź naruszenia terminu czterech miesięcy przewidzianego w tym przepisie). Pozbawienie podatnika możliwości preferencyjnego rozliczenia VAT z tytułu importu w deklaracji, stanowi w konsekwencji podstawę do zmiany treści zgłoszenia celnego i wprowadzenie zapisów wskazujących, że VAT od importu towaru winien być rozliczony na zasadach ogólnych a nie preferencyjnych." W przedmiotowej sprawie obowiązek podatkowy dotyczący towarów objętych zgłoszeniem celnym [...] [...] powstał w chwili powstania długu celnego, a więc 6 maja 2024 r. Jednak, jak wskazano w zaskarżonej decyzji i co wynika z akt sprawy, w deklaracji podatkowej [...] za maj 2024 r. Skarżący nie rozliczył w ustawowym terminie kwoty podatku w wysokości 14.546 zł, należnego z tytułu importu towaru objętego zgłoszeniem celnym [...] [...] z 6 maja 2024 r. Pole P_25 - podstawa opodatkowania w zł oraz P_26 - podatek należny w zł w wierszu "Import towarów podlegający rozliczeniu zgodnie z art. 33a ustawy" nie zostały wypełnione. Strona nie dokonała również korekty deklaracji podatkowej w terminie 4 miesięcy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów, tj. do 30 września 2024 r. Złożona bowiem 11 lutego 2025 r. korekta, w której prawidłowo rozliczono podatek z tytułu importu towarów w wysokości 14.546 zł, została dokonana już po terminie. Sąd podzielił stanowisko organów, iż podnoszone przez skarżącego argumenty, że wykazał w terminie, tj. 25 czerwca 2024 r. import zarówno po stronie VAT należny, jak i VAT naliczony, a tylko pomyłkowe wpisanie NIP Agencji spowodowało przeniesienie danych do innych pozycji nie wpływa na odmienne rozstrzygnięcie sprawy. Na podstawie danych zawartych w [...] bezspornie ustalono, że poprawne rozliczenie zgłoszenia celnego [...] [...] (poz. 25, 26 deklaracji) nastąpiło dopiero 11 lutego 2025 r., a więc po upływie przewidzianego prawem terminu. Istotnym jest fakt, że w takiej sytuacji skarżący miał możliwość złożenia korekty deklaracji zgodnie z art. 33a ust. 6a ustawy VAT. Natomiast w przypadku, gdy (tak jak to miało miejsca w przedmiotowej sprawie) skarżący nie rozliczył podatku należnego z tytułu importu towarów w całości lub w części na zasadach określonych w art. 33a ust. 1 ustawy VAT w terminie, o którym mowa w ust. 6a, stracił prawo do rozliczenia w deklaracji podatkowej podatku należnego z tytułu importu towarów wykazanego w zgłoszeniu celnym, w odniesieniu do którego nie rozliczył w całości podatku w deklaracji podatkowej, a organ zobowiązany był do dokonania korekty zgłoszenia celnego. Nadto, wbrew twierdzeniom skarżącego, korekta deklaracji w niniejszej sprawie winna być dokonana. Złożenie korekty w terminie określonym w art. 33a ust. 6a ustawy VAT spowodowałoby bowiem rozliczenie należnego podatku zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Ponadto w ocenie Sądu wykładnia przepisów zaprezentowana przez organy nie narusza reguły proporcjonalności. Zgodnie z tą zasadą, państwa członkowskie muszą stosować środki, które - umożliwiając efektywne osiągnięcie realizowanego przez prawo wewnętrzne celu - jednocześnie w jak najmniejszym stopniu godzą w cele i zasady ustanowione w odpowiednich przepisach Unii. Uproszczona forma rozliczania podatku od towarów i usług nie jest obowiązkiem, ale uprawnieniem zgłaszającego, a zarazem podatnika podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów. Stanowi preferencję podatkową i odstępstwo od zasady ogólnej rozliczania podatku z tytułu importu towarów, co uzasadnia konieczność ścisłej wykładni regulujących ją przepisów i stosowania mechanizmów stanowiących konsekwencję ich nieprzestrzegania. Rozstrzygnięcie wydawane w rezultacie uchybienia warunkom do korzystania z ww. uproszczenia nie jest tym samym nieproporcjonalne. Jednocześnie ocena rozmiaru uchybień i stosowanie przepisów z tym związanych, nie podlegają swobodzie administracyjnej organu celnego. Zasadniczą konsekwencją niedochowania wymogów opisanych w art. 33a ustawy VAT jest brak prawa do rozliczenia podatku w tym trybie i konieczność zapłaty odsetek za zwłokę. Niespełnienie przez podatnika przewidzianych w przepisie warunków oznacza, że powinien on rozliczyć podatek zgodnie z zasadą ogólną w zgłoszeniu celnym. Określenie przez ustawodawcę krajowego warunków jakie musi spełnić podatnik chcąc skorzystać z uproszczonej procedury rozliczenia podatku przy imporcie nie stanowi przy tym nadmiernego utrudnienia czy uciążliwości. Podatnik ma do wyboru: rozliczyć podatek należny w zgłoszeniu celnym (zasada), albo skorzystać z procedury uproszczonej, z uwarunkowaniami wynikającymi z art. 33a ustawy VAT. W ocenie Sądu naruszeniem zasady proporcjonalności nie jest pominięcie kwestii stopnia zawinienia podatnika w uchybieniu wymogom przewidzianym przepisami prawa czy też braku uszczuplenia należności fiskalnych. Naruszenie obowiązku w postaci nierozliczenia podatku (w całości lub w części), zgodnie z przyjętą przez polskie ustawodawstwo regulacją, pociąga za sobą skutek w postaci obowiązku zapłaty należności podatkowej i odsetek. Jednoznaczna treść regulacji zawartej w art. 33a ust. 7 ustawy VAT wskazuje, że nie ma możliwości uniknięcia tego obciążenia. Skutku tego nie da się wyeliminować przy zastosowaniu jakichkolwiek przesłanek ekskulpacyjnych; bez wpływu na zaistnienie skutku z art. 33a ust. 7 ustawy VAT pozostaje również okoliczności braku uszczuplenia majątku Skarbu Państwa. Odnosząc się do zarzutów strony dotyczących naruszenia przez organy przepisów prawa materialnego przypomnieć należy, iż zgodnie z art. 33a ust. 1 ustawy VAT, podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT czynny może rozliczyć kwotę podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów. W myśl art. 33a ust. 6a ustawy VAT w przypadku, gdy podatnik nie rozliczył w całości lub w części podatku należnego z tytułu importu towarów na zasadach określonych w art. 33a ust. 1, może dokonać korekty deklaracji podatkowej w terminie 4 miesięcy, licząc od miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów. Stosownie do art. 33a ust. 7 ustawy VAT podatnik, który wybrał rozliczenie podatku należnego z tytułu importu towarów na zasadach określonych w ust. 1 i nie rozliczył tego podatku w całości lub w części na tych zasadach w terminie, o którym mowa w ust. 6a, traci prawo do rozliczenia w deklaracji podatkowej podatku należnego z tytułu importu towarów wykazanego w zgłoszeniu celnym, w odniesieniu do którego nie rozliczył w całości podatku w deklaracji podatkowej. Podatnik jest obowiązany do zapłaty kwoty podatku wraz z odsetkami naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu do poboru kwoty należności celnych przywozowych wynikających z długu celnego. Natomiast art. 33a ust. 8 ww. ustawy stanowi, iż w przypadku, gdy zgłoszenie celne dotyczące towarów, o których mowa w ust. 1, jest dokonywane przez przedstawiciela bezpośredniego lub pośredniego w rozumieniu przepisów celnych, przepis ust. 7 stosuje się odpowiednio, z tym że obowiązek zapłaty kwoty podatku wraz z odsetkami ciąży solidarnie na podatniku oraz na działającym na jego rzecz przedstawicielu. Podkreślenia wymaga fakt, że w przypadku importu towarów zasadą jest to, iż podatek należny rozlicza się w zgłoszeniu celnym (art. 33 ustawy VAT). Podatnik musi faktycznie uiścić ten podatek przy dokonywaniu formalności celnych związanych z dopuszczeniem towaru do obrotu. Jeśli importuje towary jako przedsiębiorca (podatnik prowadzący działalność gospodarczą), to może podatek należny od importu wykazać i rozliczyć w deklaracji za dany miesiąc, w którym powstał obowiązek podatkowy od importu towarów. Z kolei stosowanie procedury uproszczonej w imporcie towarów daje możliwość rozliczenia podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji od towarów i usług przez ujęcie w niej kwot podatku naliczonego w zgłoszeniu celnym, bez konieczności bezpośredniej jego wpłaty na rachunek właściwego naczelnika urzędu celno-skarbowego, jednak po spełnieniu wymogów, o których mowa w art. 33a ustawy VAT. Jak wynika bowiem z cytowanych wyżej przepisów rozliczenie musi odbyć się na zasadach określonych w art. 33a ust. 1, a więc kwotę podatku należnego z tytułu importu towarów należy rozliczyć w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów. Jak już to było wspomniane preferencyjne rozliczenie podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów, o którym mowa w art. 33a ustawy VAT, jest wyjątkiem od zasady ujętej w art. 33 tej ustawy. Jednak możliwość odstąpienia od zapłaty podatku od towarów i usług na rachunek organu celnego, jako wyjątek od reguły, stanowi uprzywilejowanie dla importera, który wypełnia wszystkie konieczne do tego warunki. Zdaniem Sądu przewidziana w art. 33a ust. 6a ustawy VAT możliwość dokonania korekty deklaracji podatkowej oznacza, że jeżeli dokonano jej w określonym w tym przepisie terminie (4 miesiące licząc od miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów), za miarodajną dla rozliczenia podatku uwzględnia się korektę deklaracji i to korektę ostatnią dokonaną w tym 4 miesięcznym terminie. Przepis art. 33a ust. 6a ustawy VAT jest bowiem przepisem szczególnym wobec ogólnego uregulowania dotyczącego korekt deklaracji określonego w art. 81 O.p. Sąd podzielił stanowisko organów, iż w związku z brakiem prawidłowego rozliczenia przez Spółkę w ustawowym terminie kwoty podatku należnego z tytułu importu towaru, ujętego w zgłoszeniu celnym [...] [...] z 6 maja 2024 r., zmiana danych w zgłoszeniu celnym, powodujących obowiązek zapłaty podatku od towarów i usług należnego z tytułu importu towaru wraz z odsetkami była prawidłowa. Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja została wydana z poszanowaniem art. 187 § 1, art. 191 i art. 210 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej. W sprawie zgromadzono dokumentację niezbędną do wydania rozstrzygnięcia i brak było uzasadnienia do dalszego prowadzenia postępowania dowodowego. Materiał dowodowy został rozpatrzony wyczerpująco, z uwzględnieniem obowiązujących przepisów prawa. Wbrew postawionym zarzutom decyzja zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne, w którym organ przywołał obowiązujące przepisy prawa i zastosował je do stanu faktycznego sprawy. W decyzji odniósł się również do zarzutów, podniesionych przez skarżącego w odwołaniu. Zaskarżona decyzja nie narusza także, zasady swobodnej oceny dowodów, gdyż punkt widzenia przyjęty w rozpatrywanej sprawie został uzasadniony w oparciu o zgromadzone materiały. Tym samym nie doszło do zarzucanego w skargach naruszenia art. 33a ust. 6a ustawy VAT w zw. z art. 5 ust. 1 i ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej oraz w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, jak również naruszenia art. 33a ust. 7 ustawy VAT w zw. z art. 5 ust. 1 i ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej oraz w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP poprzez dokonanie wykładni tych przepisów nieuwzględniającej zasady proporcjonalności. W ocenie Sądu materiał dowodowy pozwalał na wydanie zaskarżonej decyzji. Organy podjęły niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, a dokonana ocena tych okoliczności nie wykracza poza granice swobodnej oceny dowodów. Podsumowując, Sąd w składzie orzekającym nie stwierdził w przedmiotowej sprawie naruszenia zasad postępowania, które miałoby istotny wpływ na wynik sprawy jak również przepisów prawa materialnego, które miałoby wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Żaden z zarzutów skargi nie zasługiwał na uwzględnienie. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.