III SA/Gl 968/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Beata Machcińska, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Fleszer, Sędzia WSA Adam Gołuch (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 maja 2026 r. sprawy ze skargi R. C. (C.) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 8 sierpnia 2025 r. nr SKO.4117.83.2025 w przedmiocie określenia i zwrotu dotacji pobranej nienależnie oraz wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w 2024 roku oddala skargę.

Zaskarżoną decyzją z dnia 18 sierpnia 2025 r. znak: SKO.4117.83.2025 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Częstochowie (dalej: SKO, kolegium, organ odwoławczy), po rozpatrzeniu odwołania R. C. (dalej: strona, skarżący), prowadzącego Przedszkole Prywatne K od decyzji Wójta Gminy B. (dalej: Wójt, organ I instancji) z dnia 16 kwietnia 2025 r., znak: [...], w przedmiocie zwrotu do budżetu Gminy B. części dotacji podmiotowej udzielonej w 2024 r. dla prowadzącego przedszkole niepubliczne, jako pobranej nienależnie, w kwocie 84.726,88 zł wraz z odsetkami liczonymi w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, od dnia następnego po upływie terminu zwrotu, który wynosi 15 dni od dnia wydania decyzji do dnia zwrotu dotacji do budżetu Gminy B., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 775 ze.zm., dalej: k.p.a.) w związku z art. 252 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1530 z późn. zm., dalej u.f.p.) w zw. z art. 17 ust. 3 ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych uchylił decyzję organu pierwszej instancji w całości oraz określił stronie do zwrotu do budżetu Gminy B. część dotacji podmiotowej udzielonej w 2024 r. dla prowadzącego przedszkole niepubliczne, jako pobranej nienależnie w wysokości 142.436,26 oraz określił stronie termin naliczania odsetek od kwoty określonej w punkcie II, liczonych w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, od dnia następnego po upływie terminu zwrotu, który wynosi 15 dni od dnia wydania niniejszej edycji, do dnia zwrotu dotacji do budżetu Gminy B.. Decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym. Wójt Zarządzeniem nr [...] z dnia 30 października 2024 r. określił podstawową kwotę dotacji na rok 2024 dla przedszkoli na terenie gminy B. w kwocie 14.147,58 zł. Szczegółowe wyliczenie zostało przez Wójta przedstawione w załączniku do zarządzenia. Następnie pismem z dnia 19 listopada 2024 r. Wójt wezwał stronę do zwrotu kwoty 142.436,26 zł jako pobranej w nadmiernej wysokości. Po weryfikacji wysokości podstawowej kwoty dotacji na rok 2024 dla przedszkoli na terenie gminy B. organ I instancji ustalił, że została ona wyliczona w oparciu o elementy kosztowe, które zgodnie z prawem należało pominąć. W konsekwencji zarządzeniem nr [...] z dnia 30 października 2024 r. Wójt zmienił (obniżył) wysokość podstawowej kwoty dotacji na rok 2024 dla przedszkoli na terenie gminy B.. Wójt w piśmie wskazał, że podstawowa kwota dotacji po zmianie wynosi 14.147,58 zł i jest zatem niższa niż podstawowa kwota dotacji, która stanowiła podstawę wypłaconej dotacji dla Przedszkola Prywatnego K. Załącznik do zarządzenia z dnia 16 stycznia 2024 r. wskazuje jako kwotę rocznej podstawowej kwoty dotacji na jedno dziecko w wysokości 17,605,83 zł. Dalej strona pismem z dnia 5 grudnia 2024 r. wniosła o rozłożenie kwoty na 5 równych rat. Wójt pismem z dnia 10 grudnia 2024 r. wszczął postępowanie w przedmiocie wydania decyzji dla Przedszkola Prywatnego K określającej kwotę dotacji przypadającą do zwrotu do budżetu Gminy B.. Dalej Wójt decyzją z dnia 19 grudnia 2024 r., znak: [...], określił skarżącemu prowadzącemu Przedszkole Prywatne K w przedmiocie zwrotu do budżetu Gminy B. części dotacji podmiotowej udzielonej w 2024 r. dla prowadzącego przedszkole niepubliczne, jako pobranej nienależnie, w kwocie 142.436,26 zł wypłaconej w okresie od stycznia do października 2024 r. wraz z odsetkami liczonymi w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, od dnia następnego po upływie terminu zwrotu, który wynosi 15 dni od dnia wydania decyzji do dnia zwrotu dotacji do budżetu Gminy B.. Skarżący pismem z dnia 30 grudnia 2024 r. wniósł odwołanie od decyzji Wójta. Pismem z 2 stycznia 2025 r. organ I instancji przekazał do SKO akta sprawy wskazując, że nie znajduje podstaw do zmiany decyzji. SKO decyzją z dnia 14 lutego 2025 r. znak [...] uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji, wskazując na brak wyliczeń matematycznych umożliwiających stronie samodzielne zweryfikowanie prawidłowości wyników. Następnie Wójt decyzją z dnia 16 kwietnia 2025 r., znak: [...], orzekł w przedmiocie zwrotu do budżetu Gminy B. części dotacji podmiotowej udzielonej w 2024 r. dla prowadzącego przedszkole niepubliczne, jako pobranej nienależnie, w kwocie 84.726,88 zł wraz z odsetkami liczonymi w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, od dnia następnego po upływie terminu zwrotu, który wynosi 15 dni od dnia wydania decyzji do dnia zwrotu dotacji do budżetu Gminy B. przedstawiając szczegółowe wyliczenia matematyczne oraz wyjaśnienie składowych elementów kosztowych powołanych w treści decyzji. Organ I instancji w uzasadnieniu decyzji wskazał, że podstawowa kwota dotacji po zmianie wyniosła 14 147,58 zł, jest zatem niższa niż podstawowa kwota dotacji, która stanowiła podstawę wypłaconej w okresie od stycznia do października 2024 r. dotacji dla Przedszkola Prywatnego K. Od stycznia 2024 r. miesięczna kwota dotacji na jedno dziecko w przedszkolu niepublicznym - prawidłowo wyliczona - powinna wynieść 827,61 zł. Wypłacona została natomiast kwota 1100,36 zł na jedno dziecko w przedszkolu niepublicznym. Organ I instancji aby zminimalizować koszt zwrotu dotacji po październikowej aktualizacji określił kwotę na 884,22 zł i od tej kwoty obliczył różnicę do zwrotu. Różnica nadmiernie wypłaconej dotacji na jedno dziecko wyniosła zatem 216,14 zł. Wysokość wypłaconej dotacji wyniosła 725 137,24 zł natomiast powinno zostać wypłacone 582 700,98 zł, co daje różnicę do zwrotu w wysokości 142 436,26 zł. Dalej organ I instancji wskazał, że uwzględnienie przy ustalaniu kwoty dotacji wartości wyłączonych przez ustawodawcę prowadziło w konsekwencji do pobrania (otrzymania) przez beneficjenta dotacji w nadmiernej wysokości i powstania z mocy prawa obowiązku zwrotu dotacji w tej części. Okoliczność ta miała charakter obiektywny i w związku z tym nie mogły być brane pod uwagę inne względy, pozwalające na odstąpienie od dochodzenia nadmiernie pobranej dotacji. Organ I instancji w formie tabelarycznej przedstawił w rozbiciu na poszczególne miesiące liczbę uczniów, wysokość dotacji przekazanej w przeliczeniu na liczbę uczniów w danym miesiącu, wysokość dotacji po przeliczeniu oraz różnicę kwoty do zwrotu. Tabela przedstawia się w sposób następujący. Miesiąc Liczba uczniów (bez niepełnosprawnych) Wysokość dotacji przekazanej (884,22 zł) Wysokość dotacji po przeliczeniu (1100,36 zł) Różnica do zwrotu Styczeń 65 71.523,4 57.474,3 14.049,10 Luty 66 72.623,76 58.358,52 14.265,24 Marzec 68 82.448,48 67.750,96 14.697,52 Kwiecień 68 82.448,48 67.750,96 14.697,52 Maj 71 88.125,56 72.779,62 15.345,94 Czerwiec 70 87.025,2 71.895,4 15.129,80 Lipiec 70 87.025,2 71.895,4 15.129,80 Sierpień 70 87.025,2 71.895,4 15.129,80 Wrzesień 55 60.519,80 48.632,10 11.887,70 Październik 56 61.620,16 49.516,32 12.103,84 Suma 659 725.137,24 582.70,98 142.436,26 Dalej organ I instancji wskazał, że aktualizacja kwoty dotacji została dokonana w styczniu 2024 r. oraz w marcu 2024 r. wg wyliczeń statystycznej liczby dzieci (informacja o liczbie dzieci pobrana została z SIO wg stanu na dzień 30 września 2022 r. oraz 30 września 2023 r.). Organ przedstawił dane oraz założenia użyte do aktualizacji w styczniu i w marcu (w marcu nie było zmian dotyczących ilości uczniów oraz kosztów utrzymania przedszkola, dlatego podstawowa kwota dotacji nie zmieniła się). Liczba uczniów w przedszkolu: Liczba uczniów na dzień 30.09.2022: 74 Liczba uczniów na dzień 30.09.2023:115 Statystyczna liczba uczniów: 2/3 x 74 + 1/3 x 115 = 49,33 + 38,33 = 87,66 Liczba uczniów niepełnosprawnych: Nadzień 30.09.2022:3 Na dzień 30.09.2023: 2 Statystyczna liczba uczniów niepełnosprawnych: 2/3 x 3 + 1/3 x 2 = 2 + 0,67 = 2,67 Statystyczna liczba uczniów do obliczeń: 87,66 - 2,67 = 84,99 Dalej organ dokonał obliczeń podstawowej kwoty dotacji w 2024: - Wydatki bieżące na prowadzenie przedszkola publicznego: 1 520 319,79 zł - Wpływy z opłat za korzystanie z wychowania przedszkolnego: 24 000,00 zł - Wydatki po odjęciu wpływów: 1 496 319,79 zł - Liczba uczniów: 84,99 - Podstawowa kwota dotacji roczna: 1 496 319,79 zł: 84,99 = 17 605,83 zł - Dotacja dla przedszkola K: 17 605,83 zł x 75% = 13 204,37 zł - Miesięczna kwota dotacji: 13 204,37 zł: 12 = 1 100,36 zł Organ wyjaśnił, że zawyżona dotacja wynikała z błędnych założeń: użycia danych z 2022 r. oraz nieprawidłowego zastosowania mnożników 2/3 i 1/3, które stosuje się tylko w aktualizacji październikowej. Prawidłowe wyliczenie-aktualizacja styczniowa na 2024 r.: - Wydatki bieżące: 1 520 319,79 zł - Wpływy z opłat: 24 000,00 zł - Uczniów: 115 - 2 (dzieci niepełnosprawne) = 113 - Podstawowa roczna kwota dotacji: 1 496 319,79 : 113 = 13 241,77 zł - Dotacja dla przedszkola K: 13 241,77 x 75% = 9 931,33 zł - Miesięczna kwota dotacji: 9 931,33 : 12 = 827,61 zł Dalej organ dokonał wyliczeń aktualizacji październikowej zgodnie z art. 11 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych. Aktualizacja październikowa: - Liczba uczniów; 2/3 x 115 + 1/3 x 105 = 76,67 + 35 = 111,67 - Uczniowie niepełnosprawni: 2/3 x 2 + 1/3 x i = 1,33 + 0,33 = 1,66 - Do obliczeń: 111,67 - 1,66 = 110,01 - Wydatki bieżące na prowadzenie przedszkola publ. na 2024 r. : 1 580 375,79 - 24 000 = 1 556 375,79 zł - Podstawowa kwota dotacji: 1 556 375,79 : 110,01 = 14 147,58 zł - Dotacja dla przedszkola: 14 147,58 x 75% = 10 610,68 zł Wypłacone kwoty: a) Faktycznie wypłacone: 1 100,36 zł x 10 m-cy = 11 003,60 zł b) Prawidłowo: 827,61 zł x 10 m-cy = 8 276,10 zł c) Nadpłata: 10 610,68 - 8 276,10 = 2 334,58 zł (na dwa miesiące: 1 167,29 zł/miesięcznie) Organ wskazał, że aby nie pozbawiać przedszkola środków, zastosowano rozliczenie 10 610,68 : 12 = 884,22 zł (kwota wypłacona w listopadzie i grudniu 2024). W piśmie [...] z dnia 19 listopada 2024 r. przedstawiono tabelę z wyliczeniami, z której wynika nadpłata dotacji w wysokości 142 436,26 zł. Organ I instancji wskazał, że Zarządzenia nr [...] oraz [...] opisują wydatki przyjmowane do obliczeń dotacji; - Rozdział 80104: utrzymanie przedszkola, wynagrodzenia dyrektora ZPO, obsługa administracyjna, stołówka - Rozdział 80149: dokształcanie nauczycieli - Rozdział 80195: odpis na ZFŚS nauczycieli Pismem z dnia 30 kwietnia 2025 r. skarżący wniósł odwołanie od przedmiotowej decyzji nie zgadzając się z rozstrzygnięciem. Organ I instancji pismem z 6 maja 2025 r. przekazał do SKO akta sprawy wskazując, że nie znajduje podstaw do zmiany decyzji. W związku z powyższym SKO zaskarżoną decyzją z dnia 18 sierpnia 2025 r. po rozpatrzeniu przedmiotowej sprawy, uchyliło decyzję organu I instancji w całości i orzec co do istotny sprawy. SKO wskazało, że zagadnienie zwrotu dotacji regulują przepisy u.f.p. Zgodnie z art. 252 ust. 1 tej ustawy dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego: 1) wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, 2) pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości, - podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w pkt 1 lub pkt 2. Dotacjami pobranymi w nadmiernej wysokości są dotacje otrzymane z budżetu jednostki samorządu terytorialnego w wysokości wyższej niż określona w odrębnych przepisach, umowie lub wyższej niż niezbędna na dofinansowanie lub finansowanie dotowanego zadania. Dotacjami nienależnymi są dotacje udzielone bez podstawy prawnej (ust. 3 i 4). Zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego podlega ta część dotacji, która została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, nienależnie udzielona lub pobrana w nadmiernej wysokości (ust. 5). Zgodnie z art. 252 ust. 6 u.f.p. odsetki od dotacji podlegających zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego nalicza się począwszy od dnia; 1) przekazania z budżetu jednostki samorządu terytorialnego dotacji wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem; 2) następującego po upływie terminów zwrotu określonych w ust. 1 i 2 w odniesieniu do dotacji pobranej nienależnie lub w nadmiernej wysokości (ust. 6). Jednocześnie do spraw dotyczących należności, o których mowa w art. 60 u.f.p., w tym do kwot dotacji podlegających zwrotowi w przypadkach określonych w ustawie stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego i odpowiednio przepisy działu III Ordynacji podatkowej, natomiast decyzję w sprawie określenia kwoty dotacji podlegającej zwrotowi wydaje wójt, burmistrz, prezydent miasta, starosta albo marszałek województwa (art. 67 w związku z art. 60 pkt 1 i art. 61 ust. 1 pkt 2 u.f.p.). Zgodnie z art. 126 u.f.p., dotacje są to podlegające szczególnym zasadom rozliczania środki z budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz z państwowych funduszy celowych przeznaczone na podstawie niniejszej ustawy, odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych, na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych. Ta ustawowa definicja dotacji kładzie akcent na trzy elementy: szczególne zasady rozliczania tego wydatku, podstawę prawną (dotacje mogą być udzielane na podstawie ustawy o finansach publicznych, ustaw odrębnych lub umów międzynarodowych), przeznaczenie (dotacje mogą być przeznaczone na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych). Cechą dotacji jest szczególny sposób rozliczania środków z nich pochodzących. Pojęciem "rozliczenia" dotacji posługują się liczne przepisy, zarówno ustawy o finansach publicznych, jak również ustaw odrębnych. Szczególne zasady rozliczania dotacji polegają również na obowiązku ich zwrotu, wraz z odsetkami jak dla zaległości podatkowych, w razie nie wykorzystania jej przez beneficjenta, wykorzystania niezgodnie z przeznaczeniem, pobrania dotacji bezpodstawnie lub w nadmiernej wysokości. Przekazanie, udzielenie, wydatkowanie i rozliczenie dotacji należy także do znamion naruszeń dyscypliny finansów publicznych. Po stronie beneficjenta naruszeniem dyscypliny finansów publicznych jest m.in. wydatkowanie dotacji niezgodnie z przeznaczeniem określonym przez udzielającego dotację (art. 9 pkt 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych (Dz.U.2021.289 t.j. z dnia 2021.02.15). Po stronie dotującego naruszeniem jest m.in. przekazanie lub udzielenie dotacji z naruszeniem zasad lub trybu przekazywania lub udzielania dotacji (art. 8 pkt 1 wymienionej ustawy). Dokonując merytorycznej analizy prawidłowości wydanej decyzji, w opinii organu odwoławczego, organ I instancji ustalił wszystkie istotne w sprawie okoliczności faktyczne i w oparciu o ich ocenę wydał rozstrzygnięcie. Zdaniem SKO postępowanie w przedmiocie zwrotu dotacji zostało przeprowadzone z poszanowaniem wszelkich zasad wynikających z przepisów k.p.a. SKO zaznaczyło, że podstawę przyznania dotacji oświatowej dla niepublicznego przedszkola stanowi art. 17 ust. 1 u.f.z.o., zgodnie z którym niepubliczne przedszkole niebędące przedszkolem specjalnym otrzymuje na każdego ucznia z budżetu gminy dotację w wysokości równej podstawowej kwocie dotacji dla przedszkoli, z tym że na ucznia niepełnosprawnego w wysokości nie niższej niż kwota przewidziana na takiego ucznia niepełnosprawnego przedszkola w części oświatowej subwencji ogólnej dla gminy, jeżeli to przedszkole spełnia warunki określone w powołanym przepisie. Zasady dokonywania aktualizacji kwot dotacji zostały uregulowane w art. 43 u.f.z.o. Przepis art. 43 ust. 1 tej ustawy stanowi, że kwota dotacji, o której mowa w art. 15-21, art. 25 ust. 1-4 i 8, art. 26 ust. 1, 2 i 8, art. 28-30, art. 40 i art. 41, ulega aktualizacji: 1) w wyniku aktualizacji podstawowej kwoty dotacji, o której mowa w art. 12 i art. 13, dokonanej na podstawie art. 44 ust. 1; 2) w wyniku zmiany kwoty przewidzianej w części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostki samorządu terytorialnego, dokonanej na podstawie art. 45; 3) w wyniku zmiany wskaźnika zwiększającego, o którym mowa w art. 14 ust. 1 i 2, dokonanej na podstawie art. 14 ust. 8; 4) w szczególnie uzasadnionych przypadkach. Stosownie do art. 43 ust. 2 u.f.z.o. aktualizacji kwoty dotacji, o której mowa w art. 15-21, art. 25 ust. 1-4 i 8, art. 26 ust. 1, 2 i 8, art. 28-30, art. 40 i art. 41, dokonuje się: 1) w miesiącu roku budżetowego następującym po miesiącu, w którym upłynęło 30 dni od dnia ogłoszenia ustawy budżetowej na rok budżetowy, zwanym dalej "miesiącem pierwszej aktualizacji" - w przypadku aktualizacji, o której mowa w ust. 1 pkt 1-3; 2) w październiku roku budżetowego - w przypadku aktualizacji, o której mowa w ust. 1 pkt 1; 3) w dowolnym miesiącu roku budżetowego - w przypadku aktualizacji, o której mowa w ust. 1 pkt 4. SKO wskazało, że zarządzeniem nr [...] z dnia 30 października 2024 r. Wójt zmienił (obniżył) wysokość podstawowej kwoty dotacji na rok 2024 dla przedszkoli na terenie gminy B. do kwoty 14.147,58 zł rocznie (z kwoty 17,605,83 zł). Szczegółowe wyliczenie zostało przez Wójta przedstawione w załączniku do zarządzenia. Zdaniem SKO organ I instancji w sposób wyczerpujący przedstawił obliczenia matematyczne będące podstawą ustalenia kwoty dotacji podlegającej zwrotowi. Kolegium po ponownym przeliczeniu stwierdziło, że obliczenia organu pierwszej instancji są prawidłowe a zastosowana metodologia jest spójna i logiczna. Organ wykazał, że prawidłowo wyliczona kwota dotacji na jedno dziecko w przedszkolu publicznym powinna wynieść 827,61 zł a tymczasem wypłacona została w wysokości 1100,36 zł na jedno dziecko. Organ odwoławczy podkreślił że nie doszukał się w błędu w obliczeniach organu I instancji. Kwota dotacji w przedmiotowej sprawie wymagała aktualizacji, co wynikało z przepisów ustawy o finansowaniu zadań oświatowych, a ewentualne różnice kwot dotacji wynikające z tej aktualizacji podlegają wyrównaniu od początku dotowanego roku w kolejnych przekazywanych częściach dotacji. Na gruncie treści art. 252 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 u.f.p. okoliczność stwierdzenia nienależnego pobrania dotacji ma charakter zobiektywizowany, tj. nie jest zależna od zaistnienia czynników subiektywnych, takich jak np. przyczynienie się dotowanego do wypłacenia mu dotacji bez podstawy prawnej, czy też nieprawidłowości w ustaleniu stawki dotacji przez organ. W ocenie organu odwoławczego aktualizacja podstawowej kwoty dotacji została dokonana zgodnie z art. 43 ust. 2 pkt 1 u.f.z.o. Zgodnie z art. 34 ust. 1 u.f.z.o. dotacje, o których mowa w art. 15-21, art. 25 ust. 1-4 i 8, art. 26 ust. 1, 2 i 8, art. 28-30 oraz 31 ust. 1, są przekazywane na rachunek bankowy przedszkola, innej formy wychowania przedszkolnego, szkoły lub placówki, o której mowa w art. 2 pkt 6-8 ustawy - Prawo oświatowe, lub zespołu szkół lub placówek, w 12 częściach w terminie do ostatniego dnia każdego miesiąca, z tym że części za styczeń i za grudzień są przekazywane w terminie odpowiednio do dnia 20 stycznia oraz do dnia 15 grudnia roku budżetowego. SKO wskazało, że uchylenie decyzji organu I instancji i orzeczenie co do istotny sprawy stało się konieczne z uwagi na fakt, że uregulowanie części należności przez stronę w czasie trwania postępowania nie zwalnia organu z określenia kwoty w jej pełnej wysokości. Decyzja wydana na postawie art. 252 u.f.p. jest decyzją określającą, tym samym uregulowanie części należności przed podmiot zobowiązany nie ma wpływu na określenie w decyzji kwoty nienależnie pobranej i podlegającej zwrotowi do budżetu gminy. Zobowiązanie do zwrotu dotacji powstaje z mocy zaistnienia określonych okoliczności faktycznych, którymi są niewykorzystanie dotacji lub wykorzystanie niezgodnie z przeznaczeniem. Tym samym do powstania zobowiązania nie jest wymagana decyzja, gdyż decyzja obowiązku tego nie tworzy. Obowiązek zwrotu dotacji powstaje niezależnie od tego czy w sprawie została wydana czy też nie decyzja nakazująca jej zwrot. Decyzja o zwrocie dotacji potwierdza jedynie zaistnienie zobowiązania powstałego z mocy prawa. Przyjmuje się, że decyzja orzekająca o zwrocie dotacji ma charakter deklaratoryjny. Jest to decyzja określająca (a nie ustalająca) należność przypadającą do zwrotu. W skardze z 15 września 2025r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie art. 252 ust 1 u.f.p. poprzez błędne zastosowanie wskutek braku wyliczeń matematycznych umożliwiających stronie samodzielne zweryfikowanie prawidłowości wyników, w szczególności poprzez brak szczegółowej analizy niepodzielonych kosztów wspólnych stołówki dla szkoły i przedszkola, co uniemożliwia rozliczenie dotacji w części obejmującej udział tej dotacji odrębnie udzielonej dla przedszkola i w konsekwencji błędne określenie udzielonej dla Przedszkola Prywatnego K w Boronowie jako pobranej nienależnie w części dotacji określonej w kwocie 142.436,26 zł. Oczywistym następstwem ww. zarzutu pozostaje zanegowanie pkt II. 1 i 2 skarżonej decyzji, również co do wymagalności odsetek od kwoty oznaczonej do zwrotu. Skarżący na podstawie art. 145 § 1 p.p.s.a., wniósł o uchylenie skarżonej decyzji w pkt II 1 i 2 oraz przekazanie sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania z uwzględnieniem wskazań wyroku zapadłych w następstwie rozpoznania niniejszej skargi. Nadto strona na podstawie art.106 § 3 p.p.s.a. wniosła o przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z wykonania budżetu Gminy B. za 2024r. W uzasadnieniu skargi strona m.in. wskazała, że zaskarżona decyzja SKO przywołuje w uzasadnieniu ogólne zasady przyznania dotacji oświatowej dla niepublicznego przedszkola określonych w art. 17 ust 1 u.f.z.o. zgodnie z którym niepubliczne przedszkole nie będące przedszkolem specjalnym otrzymuje na każdego ucznia z budżetu gminy dotację w wysokości równej podstawowej kocie dotacji dla przedszkoli, z tym że na ucznia niepełnosprawnego w wysokości nie niższej niż przewidziana na takiego ucznia niepełnosprawnego w części oświatowej subwencji ogólnej dla gminy. Zdaniem strony ustalenia i wnioski zaskarżonej decyzji SKO powielają te same błędy, które dostrzegł w poprzedniej decyzji Wójta Gminy B. z 19 grudnia 20-24r wytknięte w decyzji SKO w Częstochowie z dnia 14 lutego 2025r, gdzie wskazano na brak wyliczeń matematycznych. Aktualnie SKO ponownie unika ww. wyliczeń posługując się ogólnymi wnioskami, które jak wcześniej nie umożliwiają stronie samodzielne zweryfikowanie prawidłowości wyników, co stanowiło już wcześniej podstawę uchylenia decyzji Wójta Gminy B.. Według strony pozorność wyliczeń widoczna jest w sprawozdaniu z wykonania budżetu, w którym nie rozdzielono kosztów utrzymania stołówki prowadzonej wspólnie dla szkoły i osobno przedszkola. Powyższa analiza umożliwia jedynie wniosek, że założenia matematyczne do określenia wysokości zwrotu nadwyżki dotacji opiera się na stwierdzeniach ogólnych i teoretycznych uniemożliwiających prawidłowe rozliczenie zarówno kosztów jak i dotacji do przedszkola. Zarazem nie sposób pominąć kosztów przedszkola jako pozycji budżetowej ujętej w rozdziale 80104 budżetu Gminy B. w kontekście zbiorczego rozliczenia tej pozycji w sprawozdaniu z wykonania budżetu w poz.3i/ gdzie nie wyodrębniono kosztów przedszkola od kosztów zbiorczych ze szkołą. W powyższych okolicznościach każde wyliczenie prawidłowej wysokości dotacji staje się obiektywnie niemożliwe. W ocenie strony prawidłowe rozliczenie dla przedszkola powinno wynikać z podziału kosztów pomiędzy szkoła a przedszkolem wchodzącym w skład Zespołu. Pozycje wspólne powinny być prawidłowo dzielone wg ustalonej liczebności uczniów i przedszkolaków jak również środków na ich obsługę, co wymaga kalkulacji szczegółowej, której do wykonania budżetu nie wykazano we wszystkich pozycjach w tym w szczególności w zakresie kosztów stołówki wspólnej dla szkoły i przedszkola. Nadto według strony brak szczegółowej kalkulacji, do czego zobowiązana jest Gmina uniemożliwia określenie prawidłowej wysokości dotacji dla przedszkola. Skarżący nadmienił, że prawidłowe rozliczenie dotacji jw. obejmować powinno rozdzielenie kosztów utrzymania szkoły i przedszkola w taki sposób, aby koszty tych placówek zostały rozdzielone i przeliczone na wysokość dotacji dla szkoły i osobno dla przedszkola. Strona zaznaczyła, że rozliczenie powinno bazować na kosztach rzeczywistych pokrywanych z dotacji Gminy na podstawie szczegółowej kalkulacji, której nie podano skarżącemu do wiadomości, pomimo, że wystąpił o przekazanie mu tych informacji w pismach skierowanych do Wójta Gminy W opinii strony dla rozpoznania sprawy w sposób merytorycznie poprawny potrzebna jest wiedza specjalistyczna z zakresu rachunkowości w postaci kalkulacji, która nie została dołączona do akt sprawy w postaci szczegółowych kalkulacji lub opinii na podstawie, których podano jedynie koszty wynikowe ogólnej kalkulacji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko i argumentację. W szczególności SKO wskazało, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, a podniesione w skardze okoliczności nie zasługują na uwzględnienie i są powtórzeniem zarzutów podniesionych w odwołaniu, do których SKO szczegółowo odniosło się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 z późn.zm.; dalej jako: p.p.s.a.), w którym wskazano, iż sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią – bez wątpienia – sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną polegającą na zbadaniu, czy organ administracji publicznej nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie. W powyższym kontekście - stosownie do treści art. 145 § 1 p.p.s.a. - należy zwrócić uwagę, iż nie każdy akt administracyjny, który dotknięty jest wadliwością automatycznie zostanie przez Sąd usunięty z obrotu prawnego. Ustawodawca bowiem przyjął, iż Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie (w całości lub w części) może tak orzec, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, niezależnie od tego, czy uchybienie to miało wpływ na wynik sprawy; c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd ponadto stwierdza nieważność aktu administracyjnego (w całości lub w części), jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach. Orzeka także wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w k.p.a. lub w innych ustawach. Reasumując należy stwierdzić, iż uchylenie aktu administracyjnego z racji naruszenia prawa materialnego uzasadnione będzie wtedy, gdy - w wypadku prawidłowego zastosowania tych norm - rozstrzygnięcie byłoby inne. Zaznaczyć trzeba, że naruszenie prawa nie powoduje uchylenia aktu administracyjnego, gdy wystąpi w postaci rażącej, albowiem wówczas stwierdza się nieważność decyzji lub postanowienia. Wreszcie "inne naruszenie przepisów postępowania" skutkuje uchyleniem aktu administracyjnego, o ile uchylenie to mogło mieć (a więc wcale nie musiało mieć) wpływu na wynik sprawy. Podkreślenia wymaga również to, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, jednakże z mocy art. 134 p.p.s.a. nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną podstawą prawną. Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd uznał bowiem, rozpoznając niniejszą sprawę, iż organy administracji publicznej nie naruszyły przepisów prawa materialnego w stopniu, które miało wpływ na wynik sprawy oraz przepisów postępowania w stopniu, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W pierwszej kolejności Sąd stwierdza, że stan faktyczny sprawy przyjęty przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, przedstawiony w części historycznej uzasadnienia, uznaje za ustalony prawidłowo i przyjmuje go za podstawę oceny zaskarżonej decyzji. W sprawie mają przede wszystkim zastosowanie przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2022 r., poz. 1634 z późn. zm.;) dalej: "u.f.p.", ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2082, ze zm.), dalej: "u.f.z.o.", ustawy z dnia z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2021 r., poz. 1915), ustawy z dnia z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (Dz. U. z 2021r., poz. 1082), jak również przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 ze.zm. ) dalej: "k.p.a." W analizowanej sprawie spór bez wątpienia dotyczy kwestii związanej z wydaniem decyzji określającej zwrot dotacji. Sąd, rozpoznając niniejszą skargę, musi zgodzić się z Kolegium, iż trudno zaaprobować zarzut, jakoby w niniejszej sprawie nieprawidłowo przeprowadzono postępowanie dowodowe. Znajdujący się w aktach sprawy materiał dowodowy w ocenie Sądu był wystarczający do rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy i nie budził żadnych wątpliwości. Organy obu instancji zbadały wszystkie okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz zebrały i rozpatrzyły cały materiał dowodowy, i na tej podstawie zastosowały właściwe przepisy prawa. W zaskarżonej decyzji SKO, w sposób precyzyjny wyjaśniło wszystkie istotne dla sprawy okoliczności. Organy informowały i wyjaśniały stronie na każdym etapie postępowania, jej uprawnienia i obowiązki wynikające z przepisów prawa, których realizacja będzie miała wpływ na wynik sprawy. Okoliczności wskazujące na wystąpienie przesłanek art. 252 ust. 1 pkt 2, ust. 5 i 6 pkt 2, u.f.p. w zw. z art. art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a u.f.z.o. zostały dostatecznie wyjaśnione na podstawie dokumentów stanowiących akta sprawy. Trzeba bowiem wskazać, że zgodnie z art. 252 ust. 1 u.f.p. dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego: 1) wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, 2) pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości - podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w pkt 1 lub pkt 2. W przedmiotowej sprawie podstawą wydania zaskarżonej decyzji było pobranie przez skarżącego nienależnie dotacji w wysokości 142.436,26, zł. Zdaniem Sądu z treści art. 252 ust. 1 pkt 2 u.f.p. wynika, że obowiązek zwrotu odnosi się do dotacji pobranych w nadmiernej wysokości. Oznacza to tym samym, że dotyczy on środków publicznych przyznanych i wypłaconych beneficjentowi. Wskazuje na to także treść art. 252 ust. 3 i ust. 5 u.f.p., gdzie mowa jest również o "dotacjach pobranych w nadmiernej wysokości", a więc takich, które zostały przyznane i wypłacone (patrz: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 grudnia 2019 r., sygn. akt I GSK 1580/18, jak i wyroki tam powołane; wszystkie orzeczenia dostępne na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych. W ocenie Sądu organy wykazały w prowadzonym postępowaniu dowodowym, że prawidłowo wyliczona kwota dotacji na jedno dziecko w przedszkolu publicznym powinna wynieść 827,61 zł a tymczasem wypłacona została w wysokości 1100,36 zł na jedno dziecko. Z akt sprawy wynika, że ustalenie pobrania dotacji w nadmiernej wysokości miało w rozpoznawanej sprawie związek z tym, że Wójt Zarządzeniem nr [...] z dnia 30 października 2024 r. określił podstawową kwotę dotacji na rok 2024 dla przedszkoli na terenie gminy B. w kwocie 14.147,58 zł. Natomiast szczegółowe wyliczenie zostało przez Wójta przedstawione w załączniku do zarządzenia. Następnie Wójt pismem z dnia 19 listopada 2024 r. wezwał stronę do zwrotu kwoty 142.436,26 zł jako pobranej w nadmiernej wysokości. Po weryfikacji wysokości podstawowej kwoty dotacji na rok 2024 dla przedszkoli na terenie gminy B. organ I instancji ustalił, że została ona wyliczona w oparciu o elementy kosztowe, które zgodnie z prawem należało pominąć. Kwota dotacji w przedmiotowej sprawie wymagała aktualizacji, co wynika z przepisów u.f.z.o., a ewentualne różnice kwot dotacji wynikające z tej aktualizacji podlegają wyrównaniu od początku dotowanego roku w kolejnych przekazywanych częściach dotacji. Z kolei warunkiem wystąpienia z żądaniem zwrotu dotacji na mocy art. 252 ust. 1 pkt 2 u.f.p. jest stwierdzenie przez organ, że dotacja została "pobrana nienależnie lub w nadmiernej wysokości". Ustalenia w tym zakresie stanowią element stanu faktycznego, a więc muszą być dokonane w postępowaniu wyjaśniającym, według reguł określonych w k.p.a. (zob. art. 67 ust. 1 u.f.p.). W związku z czym skarżący był zobowiązany do wykazana, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy został nieprawidłowo oceniony, albo też, że nie został on zgromadzony w sposób kompletny i wszechstronny. W ocenie Sądu wykazanie chociażby jednej z tych okoliczności było niemożliwe, ponieważ w postępowaniu przed organami strona nie przedłożyła dokumentów, z których wynikałby inny stan faktyczny. W ocenie Sądu organy w zaskarżonym rozstrzygnięciu nie naruszyły przepisów prawa materialnego, wskazanych w treści skargi, w tym wskazanego przepisu art. 252 ust. 1 u.f.p., poprzez błędne uznanie, że dotacja została pobrana nienależnie. Podkreślić przy tym należy, że skoro dotacje pochodzą ze środków publicznych, to sposób ich wykorzystania jest pod szczególną kontrolą. Dotujący jest zobowiązany do kontrolowania wydatkowania dotacji, a dotowany - do przeznaczania otrzymanych dotacji tylko na zadania określone w umowie o dotację w terminie w niej określonym i w sposób tam opisany. Prawidłowość gospodarowania środkami dotacji z budżetów jednostek samorządu terytorialnego podlega ochronie określonej m.in. przepisami odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych. Sąd podzielił stanowisko organów, że zasady postępowania w przypadku nieprawidłowego wykorzystania dotacji otrzymanych od jednostki samorządu terytorialnego określa u.f.p. Zgodnie z art. 60 pkt 1 powołanej ustawy, środkami publicznymi stanowiącymi niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publiczno-prawnym są w szczególności dochody budżetu państwa albo budżetu jednostki samorządu terytorialnego pochodzące z kwot dotacji podlegających zwrotowi w przypadkach określonych w ustawie. W myśl art. 61 ust. 1 pkt 2 w zw. z ust. 2 i 3 pkt 4 u.f.p., organem I instancji właściwym do wydawania decyzji w odniesieniu do należności budżetów jednostek samorządu terytorialnego jest wójt, burmistrz, prezydent miasta, starosta albo marszałek województwa, a od wydanych przez te organy decyzji przysługuje odwołanie do samorządowego kolegium odwoławczego. Zgodnie z art. 252 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego: 1) wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, 2) pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości - podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w pkt 1 lub pkt 2. W myśl art. 252 ust. 5 u.f.p. zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego podlega ta część dotacji, która została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, nienależnie udzielona lub pobrana w nadmiernej wysokości. Stosowanie do ust. 6 powołanego przepisu, odsetki od dotacji pobranej nienależnie lub w nadmiernej wysokości, podlegających zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego nalicza się począwszy od dnia następującego po upływie terminów zwrotu określonych w ust. 1 i 2 powołanego przepisu. Natomiast w odniesieniu do kwot wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem począwszy od dnia przekazania kwoty dotacji z budżetu jednostki samorządu terytorialnego. Dotacjami pobranymi w nadmiernej wysokości są dotacje otrzymane z budżetu jednostki samorządu terytorialnego w wysokości wyższej niż określona w odrębnych przepisach, umowie lub wyższej niż niezbędna na dofinansowanie lub finansowanie dotowanego zadania. Do spraw dotyczących należności, o których mowa w art. 60 u.f.p., a nieuregulowanych w tej ustawie, w tym do kwot dotacji podlegających zwrotowi, stosuje się przepisy k.p.a. i odpowiednio przepisy działu III Ordynacji podatkowej. Sąd nie podzielił stanowiska skarżącego o naruszeniu art. 252 ust 1 u.f.p. poprzez błędne zastosowanie wskutek braku wyliczeń matematycznych umożliwiających stronie samodzielne zweryfikowanie prawidłowości wyników, w szczególności poprzez brak szczegółowej analizy niepodzielonych kosztów wspólnych stołówki dla szkoły i przedszkola, co uniemożliwia rozliczenie dotacji w części obejmującej udział tej dotacji odrębnie udzielonej dla przedszkola i w konsekwencji błędne określenie udzielonej dla Przedszkola Prywatnego K w Boronowie jako pobranej nienależnie w części dotacji określonej w kwocie 142.436,26 zł. co do wymagalności odsetek od kwoty oznaczonej do zwrotu. Sąd uznał ww. stanowisko skarżącego jako błędne. Ustawodawca wprowadzając aktualizację, tym samym dał organowi możliwość ostatecznego ustalania dotacji na dany rok budżetowy. Odrębną natomiast kwestią jest ustalenie z upływem roku wysokości dotacji za cały rok, która była należna z uwzględnieniem aktualizacji i odniesienie tak zweryfikowanej kwoty do dokonanych wypłat. W konsekwencji na aprobatę zasługuje stanowisko organu o istnieniu podstaw do zastosowania art. 252 ust. 1 pkt 2 u.f.p., zgodnie z którym dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości - podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia tych okoliczności. Stosownie do art. 252 ust. 3 u.f.p. dotacjami pobranymi w nadmiernej wysokości są dotacje otrzymane z budżetu jednostki samorządu terytorialnego w wysokości wyższej niż określona w odrębnych przepisach, umowie lub wyższej niż niezbędna na dofinansowanie lub finansowanie dotowanego zadania. Sąd podzielił też stanowisko SKO, iż zgodnie z art. 126 u.f.p., dotacje są to podlegające szczególnym zasadom rozliczania środki z budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz z państwowych funduszy celowych przeznaczone na podstawie niniejszej ustawy, odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych, na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych. Ta ustawowa definicja dotacji kładzie akcent na trzy elementy: szczególne zasady rozliczania tego wydatku, podstawę prawną (dotacje mogą być udzielane na podstawie ustawy o finansach publicznych, ustaw odrębnych lub umów międzynarodowych), przeznaczenie (dotacje mogą być przeznaczone na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych). Cechą dotacji jest szczególny sposób rozliczania środków z nich pochodzących. Pojęciem "rozliczenia" dotacji posługują się liczne przepisy, zarówno ustawy o finansach publicznych, jak również ustaw odrębnych. Szczególne zasady rozliczania dotacji polegają również na obowiązku ich zwrotu, wraz z odsetkami jak dla zaległości podatkowych, w razie nie wykorzystania jej przez beneficjenta, wykorzystania niezgodnie z przeznaczeniem, pobrania dotacji bezpodstawnie lub w nadmiernej wysokości. W związku z powyższym Sąd uznał, że organy w zaskarżonym rozstrzygnięciu nie naruszyły przepisów prawa materialnego, w tym wskazanego w skardze przepisu art. 252 ust. 1 6 u.f.p., poprzez błędne uznanie, że dotacja została pobrana w nadmiernej wysokości ponieważ jak wyżej zostało wykazane były podstawy faktyczne i prawne do określenia wysokości dotacji pobranej w nadmiernej wysokości przez stronę w kwocie 142.436,26 zł. W ocenie Sądu, sprawa została wyjaśniona w sposób wszechstronny. Organy orzekające w sprawie uczyniły zadość obowiązkom wynikającym z art. 7 oraz art. 77 § 1 k.p.a. Należy również podkreślić, że nie jest rolą organu poszukiwanie dowodów niejako za stronę postępowania administracyjnego. Zdaniem Sądu w toku postępowania zebrano wyczerpujący materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.)., w rozpatrywanej sprawie nie wystąpiły naruszenia tych przepisów. Sąd uznał, iż brak jest podstaw do powołania przez Sąd biegłego z zakresu rachunkowości celem wykonania opinii w przedmiocie wysokości należnej dotacji ponieważ nie było to niezbędne do wyjaśnienia sprawy. Nadto organ nie naruszył art. 107 § 3 kpa., ponieważ zaskarżona decyzja zawierała wszystkie wymagane elementy, uzasadnienie faktyczne było kompletne, uwzględniało wskazanie faktów uznanych za udowodnione, dowody, na których oparł się organ oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Uzasadnienie prawne decyzji również zawierało wszystkie wymagane elementy. Konkludując, wydane rozstrzygnięcia zostały oparte na prawidłowo zebranym materiale dowodowym. Przedmiotem kontroli sądu administracyjnego może być jedynie działanie organu w granicach prawa. Ocena dowodów jest zaś przez prawodawcę pozostawiona organom administracji publicznej (art. 80 k.p.a.). Jedynie formalna prawidłowość samego postępowania dowodowego, a także prawidłowość wnioskowania, może być przedmiotem rozpoznania w sprawie sądowoadministracyjnej. Zdaniem Sądu stan faktyczny sprawy ustalono i oceniono prawidłowo, a wykładnia i zastosowanie przepisów prawa materialnego nie nasuwa zastrzeżeń. W ocenie Sądu zebrany materiał jak i uzasadnienie objętej skargą decyzji dowodzi, że organom nie można zarzucić naruszenia przepisów proceduralnych czy materialnych, w tym tych wywiedzionych w niej na jej poparcie. Wobec powyższego określenie wobec strony skarżącej obowiązku zwrotu dotacji jest pochodną szeregu prawidłowych ustaleń, czynionych zgodnie z wymogami prawa i odpowiada wysokości kwot, stanowiących dotację pobraną w nadmiernej wysokości. Organ odwoławczy w rozpatrywanej sprawie działał na podstawie przepisów prawa i dokonał oceny w oparciu o materiał dowodowy zebrany i rozpatrzony w sposób wyczerpujący. Organ ten w sposób kompletny i zrozumiały wyjaśnił także zasadnicze powody podjętego rozstrzygnięcia, wypełniając kryteria przepisu art. 107 § 3 k.p.a. Wbrew zarzutom skargi, zdaniem Sądu, działanie organu nie stanowi w tym zakresie naruszenia obowiązujących przepisów prawa. Sąd uznał, że SKO wydając zaskarżoną decyzję odniosło się zarówno do zgromadzonego materiału dowodowego, jak i twierdzeń strony skarżącej. Zdaniem Sądu zastosowanie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. i uchylenie decyzji może nastąpić jedynie wówczas, gdy stwierdzone naruszenie przepisów miało lub mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a w takim wypadku rzeczą Sądu jest wykazanie, że uchybienie przepisom prawa przez organ orzekający było tak istotne, że przy poprawnym ich zastosowaniu brzmienie osnowy decyzji byłoby lub mogłoby być inne. Sąd nie stwierdził ponadto żadnego innego naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź innych przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub stwierdzenia nieważności. Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu i skarga podlega oddaleniu jako niezasadna. W tym stanie rzeczy, skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest zarzutów, które należałoby wziąć pod uwagę z urzędu, skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.