III SA/Gl 973/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik, Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Adam Gołuch, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 maja 2026 r. sprawy ze skargi Fundacji [...] w S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 4 sierpnia 2025 r., nr: SKO.4117.102.2025 w przedmiocie zwrotu dotacji oświatowej oddala skargę.

Zaskarżoną decyzją z 4 sierpnia 2025r. nr SKO.4117.102.2025 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Częstochowie utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta C. z 8 kwietnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości dotacji podlegającej zwrotowi do budżetu Miasta C. wraz z odsetkami przez skarżącą Fundację [...] jako organ prowadzący Szkołę Policealną [...] w C., pobranej za okres od 1 stycznia 2020 r. do 31 grudnia 2020 r. w zaskarżonej części tj. w zakresie pkt. 2, określającego wysokość dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w wysokości 102 546,19 zł. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy przedstawił stan sprawy. W tych ramach podniósł, że w okresie od 10 czerwca 2024 r. do 30 sierpnia 2024 r. w Szkole Policealnej [...], prowadzonej przez Fundację [...] z siedzibą w S., została przeprowadzona kontrola prawidłowości pobrania i wykorzystania dotacji oświatowej udzielonej z budżetu Miasta na rok 2020. Z przeprowadzonej kontroli sporządzono protokół, który nie został podpisany przez przedstawiciela jednostki kontrolowanej. Pismem z 29 października 2024 r. Prezes Zarządu Fundacji odmówił podpisania protokołu kontroli, wskazując na zbyt krótki termin zapoznania się z protokołem i aktami kontroli. Ujawnione w trakcie kontroli nieprawidłowości w zakresie pobrania i wykorzystania dotacji oświatowej zostały stwierdzone przez Prezydenta Miasta w wystąpieniu pokontrolnym z 19 listopada 2024 r., w którym organ wezwał dotowanego do zwrotu do budżetu Miasta części dotacji udzielonej w 2020 r. jako pobranej w nadmiernej wysokości w kwocie 168 247,13 zł oraz wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w wysokości 102 546,19 zł. Dotacja w zakwestionowanej przez dotującego wysokości nie została dobrowolnie zwrócona, zatem organ pismem z 24 stycznia 2025 r. zawiadomił stronę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia wysokości dotacji otrzymanej w 2020 r., przypadającej do zwrotu do budżetu Miasta, jako pobranej w nadmiernej wysokości oraz wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem. W dniu 8 kwietnia 2025 r. Prezydent Miasta wydał decyzję w sprawie określenia wysokości dotacji podlegającej zwrotowi do budżetu Miasta przez skarżącą jako organ prowadzący szkołę policealną, pobranej za okres od dnia 1 stycznia 2020 r. do dnia 31 grudnia 2020 r. w nadmiernej wysokości (pkt 1) oraz wykorzystanej w 2020 r. niezgodnie z przeznaczeniem (pkt 2). Została ona doręczona pełnomocnikowi strony 9 czerwca 2025r. W jej uzasadnieniu organ przedstawił ustalenia faktyczne i ich ocenę prawną odrębnie co do dotacji pobranej w nadmiernej wysokości i wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem. Jednak z uwagi na obszerność decyzji i fakt, że przedmiotem odwołania i skargi stało się jedynie rozstrzygnięcie objęte pkt. 2 decyzji, tj. co do dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, w ocenie Sądu orzekającego zasadne jest ograniczenie przedstawienia stanu sprawy tylko do tej części. Odnośnie tego zagadnienia organ stwierdził, że dotacja oświatowa może zostać wykorzystana wyłącznie na te wydatki bieżące szkoły, które realizować będą zadania w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej. Wobec tego, zapłata ze środków pochodzących z dotacji za inne zadania niż te, na które dotacja została udzielona, czyli na realizację innych celów niż wskazane w przepisach ufzo - niezwiązanych z procesem kształcenia, wychowania i opieki, w tym kształcenia specjalnego i profilaktyki społecznej oraz niestanowiących wydatków bieżących szkoły (przedszkola) lub placówki - winna być kwalifikowana jako wydatkowanie tej części dotacji niezgodnie z przeznaczeniem, a ciężar udowodnienia prawidłowości wykorzystania dotacji spoczywa na beneficjencie. Organ dotujący za nieprawidłowo wydatkowane uznał trzy grupy wydatków. Pierwsza z nich na kwotę 66.750,00 zł obejmuje usługi edukacyjno-pedagogiczne, polegające na przeprowadzeniu fakultetów przygotowujących do egzaminów z kwalifikacji zawodowych. Ze znajdujących się w aktach sprawy umów o świadczenie usług edukacyjnych polegających na przeprowadzeniu fakultetów przygotowujących do egzaminu z kwalifikacji: technik administracji, technik rachunkowości, florysta, technik usług kosmetycznych, asystentka stomatologiczna, opiekun medyczny, wynika, że zostały one zawarte pomiędzy skarżącą jako zleceniodawcą a Fundacją [...] w L. jako zleceniobiorcą. Wysokość wynagrodzenia uzależniono od kwoty za przeprowadzenie zajęć dla jednego słuchacza (750,00 zł lub 1.500,00 zł) oraz liczby godzin przeprowadzonych zajęć z jednego przedmiotu. W umowie zapisano również, iż wynagrodzenie może zostać zwiększone o kwotę kosztów poniesionych przez zleceniobiorcę, a związanych z wykonaniem niniejszej umowy oraz o kwotę dodatkowego wynagrodzenia na rzecz zleceniobiorcy, po zaakceptowaniu przez zleceniodawcę. Strona, pomimo pism kontrolujących (kierowanych do Prezesa Fundacji w dniach 2 i 24 lipca 2024 roku) o uszczegółowienie zakresu i warunków wykonywanych czynności z tytułu realizacji ww. umów nie przekazała w toku kontroli i postępowania administracyjnego dokumentacji potwierdzającej jakie kwoty, komu i za jakie czynności zostały wypłacone np. umowy zawarte z nauczycielami, listy płac zawierające wynagrodzenia pracowników wraz z pochodnymi, potwierdzenia zapłaty. Zdaniem organu pierwszej instancji, brak umów cywilnoprawnych zawartych z nauczycielami nie pozwala na ustalenie faktu zatrudnienia nauczycieli obowiązkowych zajęć edukacyjnych posiadających kwalifikacje określone dla nauczycieli szkół publicznych. Organ pierwszej instancji uznał, że wydatkiem bieżącym związanym z realizacją zadań szkoły lub placówki w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej, który może być sfinansowany z dotacji może być wynagrodzenie wraz z pochodnymi nauczycieli zatrudnionych w szkołach, dla których organem prowadzącym jest beneficjent dotacji. Natomiast nie można uznać za wydatek bieżący związany z kształceniem, wychowaniem i opieką wynagrodzenia podmiotu którego zadaniem, zgodnie z zawartą umową o świadczenie usług edukacyjnych było monitorowanie liczby nauczycieli ich kwalifikacji, współpracy z dyrektorami szkół w celu prawidłowej realizacji zlecenia, zapewnienia wysokiej jakości świadczonych usług, zawierania umów i dokonywania rozliczeń z nauczycielami. Jeżeli Fundacja prowadząca szkołę uważała, iż w celu wykonywania wymienionych zadań powinna nawiązać na zasadzie umowy współpracę z podmiotem zewnętrznym, to wynagrodzenie dla tego podmiotu winna wypłacać ze środków własnych, nie zaś ze środków dotacji oświatowej. Co więcej, kontrolujący nie mieli możliwości zweryfikowania dzienników zajęć fakultatywnych i nie mogli ocenić zasadności sfinansowania z dotacji kosztów poniesionych na tego rodzaju zajęcia. W toku postępowania administracyjnego do organu wpłynęło pismo, w którym pełnomocnik stwierdził, iż wydatki na zakup usług edukacyjnych zostały rozliczone prawidłowo i poinformował, iż pozyskanie umów zawartych z nauczycielami prowadzącymi fakultety będzie utrudnione, gdyż z dniem 31 października 2023 roku zlikwidowano Fundację, która zatrudniała nauczycieli. W tej kwestii organ zajął stanowisko, że dotacje przeznaczone są na dofinansowanie realizacji zadań szkoły w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej, co należy we właściwy sposób udokumentować. W toku kontroli, a następnie podczas postępowania administracyjnego podmiot dotowany powinien wykazać, że wykorzystał dotację zgodnie z celami określonymi w ustawie, a także zobowiązany jest do przedłożenia dokumentacji potwierdzającej prawidłowe wykorzystanie dotacji. Brak odpowiednich dowodów gromadzonych na etapie wydatkowania dotacji nie pozwala na zakwalifikowanie związku wydatków z celami art. 35 ufzo. Drugim wydatkiem, ujętym w rozliczeniu wykorzystania dotacji otrzymanej w 2020 r. a zakwestionowanym przez organ dotujący był wydatek z tytułu umów zawartych z P. Sp. z o.o. na łączną kwotę 35.424,00 zł, obejmujący trzy faktury po 11.808,00 zł, dot. najmu systemów informatycznych i platformy edukacyjnej, gdyż strona nie okazała umów do powyższych faktur. W związku z powyższym organ dotujący nie mógł jednoznacznie ocenić możliwości sfinansowania wydatku z dotacji oświatowej. W sytuacji bowiem, gdy strona nie jest w stanie prawidłowo udokumentować wydatku, to zasadne jest zakwestionowanie takiego "wydatku" niezależnie od tego czy służył on celom wskazanym w u.f.z.o. Organ I instancji podkreślił, że dotacja oświatowa nie jest nakierowana na finansowanie całokształtu wydatków ponoszonych przez organ prowadzący placówkę oświatową. Zakłada ona natomiast sfinansowanie tylko niektórych wydatków bieżących, bezpośrednio związanych z realizacją zadań w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej. Inne wydatki, czy to bieżące, czy to majątkowe, wynikające z obowiązków prowadzącego placówkę niepubliczną, obciążają podmiot prowadzący. Kolejnym zakwestionowanym wydatkiem jest kwota 372,19 zł z tytułu ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej placówki edukacyjno-wychowawczej. Zdaniem organu, z dotacji oświatowej nie można sfinansować ubezpieczenia, gdyż wydatek taki nie stanowi wydatku bieżącego, związanego z realizacją zadań w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym kształcenia specjalnego i profilaktyki społecznej w rozumieniu art. 35 ust. 1 u.f.z.o. Wydatki te również nie mogły być zakwalifikowane jako wydatki bieżące, ponieważ bez ich poniesienia placówka mogła prowadzić bieżącą działalności dydaktyczną, wychowawczą i opiekuńczą. Za początkowy termin naliczania odsetek od dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem organ pierwszej instancji przyjął 14 grudnia 2020 roku, tj. datę przekazania w 2020 roku ostatniej transzy dotacji. Uzasadniając konieczność nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności organ wskazał, że 31 grudnia 2025 roku upływa termin przedawnienia zobowiązania wynikającego z wydanej decyzji. Biorąc pod uwagę, iż strona dotychczas nie dokonała zwrotu dotacji i wniosła zastrzeżenia do protokołu pokontrolnego, uprawnione jest domniemanie, że złoży odwołanie od niniejszej decyzji, co w konsekwencji może doprowadzić do wygaśnięcia zobowiązania na skutek przedawnienia w toku postępowania, a w konsekwencji do straty w budżecie Miasta. Od decyzji tej strona wniosła odwołanie kwestionując wyłącznie jej pkt 2, określający wysokość dotacji podlegającej zwrotowi do budżetu Miasta wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w wysokości 102 546,19 zł wraz z odsetkami. Odwołujący zarzucił organowi pierwszej instancji wydanie decyzji w zaskarżonej części z naruszeniem przepisów postępowania poprzez pominięcie zgłoszonych dowodów, brak uzasadnienia podstawy prawnej i niezasadne nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności, naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię przepisów ufp i ufzo i przyjęcie, że dotacja w kwocie 102 546,28 zł podlega zwrotowi jako dotacja wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, a także niewłaściwe zastosowanie przepisów prawa materialnego polegające na przyjęciu, iż w zakresie dokumentacji finansowej szkoły pozostają umowy zawarte przez podmiot trzeci ze swoimi zleceniobiorcami. W związku z tymi zarzutami wniósł o uchylenie decyzji w zaskarżonej części. Jednocześnie odwołujący wniósł o przeprowadzenie dowodu z: - sprawozdania z audytu Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S. z 25 kwietnia 2022 r. przeprowadzonego na okoliczność gospodarowania środkami publicznymi w zakresie prowadzonych szkół o uprawnieniach szkół publicznych w B. Okres badany: 2018 r. Wg strony wyniki audytu wskazują na prawidłowości wydatkowania środków dotacyjnych w szczególności na wydatki związane z zakupem fakultetów i zajęć dodatkowych dla słuchaczy, - umowy z 31 grudnia 2019 r. o świadczenie usług informatycznych, zawartej z P. Sp. z o.o. sp. k., na okoliczność udokumentowania usług informatycznych rozliczanych z dotacji, - zeznań świadków - nauczycieli prowadzących fakultety przygotowujących do egzaminów z kwalifikacji zawodowych na okoliczność prowadzenia tych zajęć. Zaskarżoną decyzją SKO utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta w części, która stała się przedmiotem odwołania. Wskazało, że dane niezbędne do oceny prawidłowości wykorzystania dotacji powinny wynikać z dokumentacji: organizacyjnej, finansowej i przebiegu nauczania, a jeśli z takiej dokumentacji dane te nie wynikają, to uprawnione może być stanowisko, że dotacja nie została prawidłowo wykorzystana. Zdaniem Kolegium, Prezydent Miasta prawidłowo uznał za wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem część dotacji w wysokości 102 546,19 zł, na którą składa się m.in. wynagrodzenie Fundacji [...] z siedzibą w L., w stosunku do której organ prowadzący nie przedstawił dowodów na jej wydatkowanie zgodnie z celami określonymi w przepisach ustawy o finansowaniu zadań oświatowych. Organ w toku kontroli ustalił, że wynagrodzenie Fundacji [...] było skalkulowane jako iloczyn kwoty ryczałtowej i liczby słuchaczy, przy założeniu, że liczba godzin przeprowadzonych zajęć nie będzie niższa niż 20 godzin. Przy czym zgodnie z umową wynagrodzenie zleceniobiorcy mogło zostać zwiększone o kwotę kosztów poniesionych przez zleceniobiorcę, a związanych z wykonaniem umowy oraz "o kwotę wynagrodzenia po zaakceptowaniu przez zleceniodawcę". Do umów wystawiono faktury, przy czym na fakturach brak było informacji dotyczącej liczby godzin zajęć, stawki, czy też innych informacji, które pozwalałyby na ilościową i cenową identyfikację poszczególnych usług związanych z przedmiotem zamówienia. W toku prowadzonej kontroli pismem z 2 lipca 2024 r. kontrolujący wystąpili do organu prowadzącego Szkołę Policealną [...] o przedstawienie dokumentów źródłowych dotyczących m.in. wydatkowania środków na zatrudnienie nauczycieli w postaci umów zawieranych z nauczycielami, listy płac wraz z potwierdzeniami zapłaty oraz dokumentacji - dzienników zajęć, potwierdzającej przeprowadzenie fakultetów przygotowujących do egzaminów zawodowych. Fundacja nie przedłożyła żądanych dokumentów. W konsekwencji zespół kontrolujący ponowił wezwanie pismem z dnia 24 lipca 2024 r. Wezwanie to również okazało się bezskuteczne. Odmowa ze strony Fundacji udostępnienia dokumentów, pozwalających na dokonanie oceny przeznaczenia wydatkowanych środków na wykonanie zadań, o których mowa w art. 35 ust. 1 pkt 1 ufzo ma ten skutek, że nie ma możliwości wykazania prawidłowości wydatkowania dotacji. Nawet gdyby przyjąć odmienne zapatrywanie - zgodne z twierdzeniami odwołującego, to należy zauważyć, że Fundacja nie przedstawiła dokumentacji potwierdzającej przeprowadzenie fakultetów przygotowujących do egzaminów zawodowych. W wyniku kontroli stwierdzono brak jakiegokolwiek materiału dowodowego potwierdzającego, że zajęcia się odbyły oraz uczestniczyli w nich słuchacze. Nieokazanie umów zawartych z nauczycielami uniemożliwia też ustalenie, czy posiadali oni wymagane kwalifikacje. Jest to o tyle istotne, że - jak wynika z art. 14 ust. 1 pkt 3 Prawa oświatowego - szkołą publiczną jest szkoła, która zatrudnia nauczycieli posiadających kwalifikacje określone w odrębnych przepisach, z zastrzeżeniem art. 15 ust. 2. SKO zauważyło, że umowy zawarte z Fundacją [...] obejmowały nie tylko prowadzenie zajęć, ale zleceniobiorcy powierzono również monitorowanie liczby nauczycieli i ich kwalifikacji, współpracę z dyrektorem szkoły, zawieranie umów z nauczycielami i dokonywanie w z nimi rozliczeń. Tym samym wynagrodzenie uiszczane przez organ prowadzący Fundacji [...] nie obejmowało wyłącznie wynagrodzenia nauczycieli, lecz także zapłatę za dodatkowe usługi. Mimo, że przedmiot usług został określony w umowach o świadczenie usług edukacyjnych, to jednak sposób ustalenia wynagrodzenia uniemożliwia ustalenie ich rzeczywistego kosztu. Odnośnie umowy na najem systemów i platformy edukacyjnej, to została ona przedłożona SKO wraz z odwołaniem, ale nie pozwalała na zweryfikowanie poprawności wystawionej faktury w zakresie wynagrodzenia umownego. Wysokość wynagrodzenia za usługę IT i zasady jego ustalania określa załącznik nr 2 do umowy. Odwołujący w żaden sposób nie wyjaśnił sposobu obliczenia kwoty objętej fakturą za najem ww. systemów, gdy liczba słuchaczy była niższa o więcej niż 2,50% od założonej w załączniku nr 2 do umowy, co miało miejsce w 2020 r. Do wystawionej faktury VAT brak jest rozliczenia, zgodnie ze wzorem zawartym w załączniku do umowy. Okoliczność ta ma znaczenie w niniejszej sprawie z uwagi na fakt wykazania przez organ pierwszej instancji nieprawidłowej (zawyżonej) liczby słuchaczy jako podstawy dotacji pobranej w nadmiernej wysokości - pkt 1 decyzji. Powyższe skutkowało prawidłowym nieuznaniem tych wydatków za kwalifikujące się do sfinansowania z dotacji. Odnosząc się do kosztu ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej Kolegium również podzieliło w tym zakresie stanowisko organu. Nie można go zaliczyć do wydatków bieżących placówki tj. wydatków pokrywających koszty kształcenia, wychowania i opieki. Nie można go również zaliczyć do wydatków związanych z realizacją zadań organu prowadzącego, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 u.p.o., tj. zapewnienie warunków działania szkoły lub placówki, w tym bezpiecznych i higienicznych warunków nauki, wychowania i opieki oraz wydatków, wymienionych w pozostałych punktach tego przepisu. Ubezpieczenia majątkowe nie należą do kategorii ubezpieczeń obowiązkowych. Również nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności organ II instancji uznał za uzasadnione z uwagi na ważny interes społeczny, wskazany w art. 108 § 1 Kpa, gdyż właściwe gospodarowanie pieniężnymi środkami publicznymi jest niewątpliwie istotne z punktu widzenia interesu społecznego, a ponadto dochodzone należności wydatkowane zostały niezgodnie z prawem i wbrew interesowi społecznemu. Także zbliżający się upływ terminu przedawnienia z dniem 31 grudnia 2025 r. uzasadnia nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Byłoby bowiem działaniem sprzecznym z tym interesem, gdyby organ pierwszej instancji, mając świadomość bezpowrotnej możliwości utraty możliwości dochodzenia zwrotu świadczenia z uwagi na przedawnienie zobowiązania, nie podjął wszelkich dopuszczalnych i zgodnych z prawem działań ukierunkowanych na niedopuszczenie do przedawnienia. Za nieuzasadnione uznał zarzuty strony co do niewykorzystania przedłożonych dowodów, w tym sprawozdania z audytu DIAS w S., gdyż nie ma on związku ze sprawą, jako że dotyczy innych szkół i innych okresów. Odnośnie dowodu z zeznań świadków SKO stwierdziło, że rozliczenie dotacji zgodnie z przeznaczeniem następuje na podstawie dokumentów, a nie zeznań świadków. Dowód w postaci zeznań świadków nie może zastępować dokumentów, lecz służyć ewentualnie weryfikacji ich wiarygodności. W skardze na to rozstrzygnięcie strona zarzuciła: 1. Naruszenie norm prawa proceduralnego; 1.1 art. 6 i 8 §1 i § 2 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w przedmiocie zwrotu dotacji wbrew zasadzie praworządności oraz zasadzie zaufania, a także zasadzie utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw, tj. prowadzenia postępowania wbrew wynikom innych kontroli uprawnionych organów, tj. wyników kontroli Najwyższej Izby Kontroli w zakresie pobierania oraz wykorzystania dotacji w latach 2019-2023 przeprowadzonej w Zaocznym Liceum Ogólnokształcącym dla Dorosłych [...] w O.; wyników kontroli Najwyższej Izby Kontroli w zakresie pobierania oraz wykorzystania dotacji w latach 2019-2023 przeprowadzonej w Szkole Policealnej [...] w J.; audytu Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S. z 25 kwietnia 2022r. przeprowadzonego na okoliczność gospodarowania środkami publicznymi w zakresie prowadzonych szkół o uprawnieniach szkół publicznych: Zaoczne Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych [...] w B. Okres badany: 2018; 1.2 art. 107 § 1 pkt 6, § 3 k.p.a. poprzez brak uzasadnienia podstawy prawnej wydanej decyzji; 1.3 art. 7, 75 § 1, 77 § 1 k.p.a., 78 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. poprzez: - odmówienie mocy dowodowej dowodom zgłoszonym przez stronę, o których mowa w pkt. 1.1 skargi; - nieuwzględnienie wniosku o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadków w osobach nauczycieli, którzy prowadzili fakultety przygotowujące do egzaminów z kwalifikacji zawodowych - na okoliczność tych zajęć dodatkowych/fakultetów; a w konsekwencji nie ustalenie stanu faktycznego zgodnie z zasadą prawdy materialnej na podstawie wszechstronnie zebranego i ocenionego materiału dowodowego, w szczególności prowadzenia postępowania wbrew wynikom innych ww. kontroli; 1.3 (winno być 1.4) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji w zaskarżonej części, pomimo uchybień formalnych wskazanych w odwołaniu od decyzji organu I instancji, w szczególności pomimo pominięcia dowodów wskazujących na prawidłowe rozliczenia z dotacji kwestionowanych wydatków. Miało to istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż organ dokonał błędnych ustaleń faktycznych, pomijając okoliczności wskazujące na prawidłowe rozliczenie dotacji. 2. Zarzuciła nadto naruszenie norm prawa materialnego: 2.1 art. 252 ust. 1 pkt 1 i ust. 6 pkt 1 ustawy z 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2009r. nr 157, poz. 1240) w związku z art. 35 ustawy z 27 października 2017r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz. U. 2024r. poz. 754 ze zm.) poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, iż kwota wskazana w decyzji w wysokości 102.546,28 zł podlega zwrotowi jako dotacja wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem; Mając powyższe na uwadze wniosła o: 1. uchylenie skarżonej decyzji SKO i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta w pkt 2. i umorzenie postępowania dotyczącego zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w kwocie 102 546,19 zł wraz z odsetkami; 2. ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji SKO i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania; 3. zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego przed Sądem administracyjnym; 4. rozpatrzenie sprawy na rozprawie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Na rozprawie skarżąca podtrzymała dotychczas prezentowane stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1267 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143, ze zm.) - dalej także: ppsa, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Tylko zatem stwierdzenie, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonego aktu (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b, c ustawy). Zgodnie z art. 127 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2025r., poz.1691) – dalej Kpa, od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Z powyższego wynika m.in. że dysponentem prawa do zaskarżenia decyzji jest tylko strona. To ona bowiem decyduje o ewentualnym wniesieniu odwołania od decyzji. Wnioskując zaś zgodnie z regułą a maiori ad minus, skoro strona może decydować o fakcie wniesienia odwołania, to tym bardziej może decydować o jego zakresie. Dlatego, w ocenie Sądu, organ odwoławczy prawidłowo ograniczył ocenę decyzji organu I instancji do pkt. 2 decyzji, skoro strona wniosła odwołanie tylko w takiej części. Badanie decyzji także co do jej pkt. 1 oznaczałoby bowiem kontrolę instancyjną decyzji, która wobec niewniesienia co do tej części odwołania stała się ostateczna, a to byłoby równoznaczne z nieważnością decyzji organu odwoławczego zgodnie z art. 156 § 1 pkt 3 Kpa. Natomiast oceniając zgodność z prawem decyzji SKO w zaskarżonym zakresie Sąd stwierdził, że organ ten nie naruszył prawa utrzymując w mocy decyzję Prezydenta Miasta. Na wstępie tej części uzasadnienia wskazać należy, że za podstawę faktyczną rozstrzygnięcia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach przyjął prawidłowe ustalenia stanu faktycznego dokonane w zaskarżonym rozstrzygnięciu SKO z 4 sierpnia 2025 r. i w poprzedzającej je decyzji Prezydenta Miasta z 8 kwietnia 2025r. (por. uchwała NSA z 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FPS 8/09). Sąd orzekający w niniejszej sprawie uznaje stan faktyczny za ustalony prawidłowo i w oparciu o wyczerpująco zgromadzony materiał dowodowy, podziela też przedstawioną przez organ odwoławczy argumentację prawną. Natomiast skargę i podniesione w niej zarzuty naruszenia prawa procesowego i materialnego są jako pozbawione racji ocenił jako całkowicie chybione. Zaskarżona decyzja nie narusza bowiem ani przepisów postępowania, ani przepisów prawa materialnego. Przedmiotem sporu jest zasadność określenia skarżącej części dotacji oświatowej udzielonej na rok 2020 na funkcjonowanie prowadzonej przez nią szkoły w kwocie 102 546,19 zł jako wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem. W szczególności chodzi o zasadność poniesienia wydatków z tytułu wynagrodzenia na rzecz Fundacji [...] za usługi edukacyjno – pedagogiczne polegające na przeprowadzeniu fakultetów przygotowujących do egzaminów zawodowych, wydatków na zakup usług informatycznych – systemów i platformy edukacyjnej, jak również zakup ubezpieczenia majątkowego. W doktrynie przyjmuje się, że wykorzystanie dotacji niezgodnie z przeznaczeniem ma miejsce w sytuacji wydatkowania przez beneficjenta przekazanych mu środków finansowych w całości bądź w części na realizację innych zadań lub celów niż określone dla danego rodzaju dotacji w umowie dotacyjnej lub w przepisach powszechnie obowiązującego prawa (zob. M. Stawiński Komentarz do art. 252. w: Ustawa o finansach publicznych. Komentarz. Wolters Kluwer Polska, 2019). Także w orzecznictwie ugruntowane jest stanowisko, zgodnie z którym dotacja wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem to taka, która została wydatkowana na inne cele aniżeli te, na które została udzielona bądź nie służyła pokryciu wydatków, na które miała być wykorzystana. Jeżeli okaże się, że wydatki, na pokrycie których dotacja została przeznaczona nie wystąpiły, to także i taka dotacja nosi znamiona dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem (zob. wyrok WSA w Szczecinie z 21 czerwca 2018 r., sygn. akt I SA/Sz 235/18). Zatem każdy wydatek, który pokryty został z dotacji, winien być poddany weryfikacji pod kątem jego zgodności z celem, na którego realizację dotacja została udzielona. Brak owej zgodności uzasadnia twierdzenie o wykorzystaniu dotacji niezgodnie z przeznaczeniem, a w dalszej kolejności o potrzebie jej zwrotu. Kwestie udzielania i rozliczania dotacji oświatowych w roku 2020, na który dotacja została udzielona regulowała ustawa z 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (t.j. Dz. U. z 2020r., poz. 17) – dalej powoływana jako ufzo. Zgodnie z art. 35 ufzo: 1. Dotacje, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-31a i art. 32, są przeznaczone na dofinansowanie realizacji zadań placówek wychowania przedszkolnego, szkół lub placówek w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym kształcenia specjalnego i profilaktyki społecznej. Dotacje mogą być wykorzystane wyłącznie na: 1) pokrycie wydatków bieżących placówki wychowania przedszkolnego, szkoły i placówki, obejmujących każdy wydatek poniesiony na cele działalności placówki wychowania przedszkolnego, szkoły lub placówki, w tym na: a) roczne wynagrodzenie osoby fizycznej zatrudnionej na podstawie umowy o pracę w przedszkolu, innej formie wychowania przedszkolnego, szkole lub placówce w przeliczeniu na maksymalny wymiar czasu pracy - w wysokości nieprzekraczającej: – 250% 12-krotnego średniego wynagrodzenia nauczyciela dyplomowanego, o którym mowa w art. 30 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2018 r. poz. 967 i 2245 oraz z 2019 r. poz. 730 i 1287) - w przypadku publicznych przedszkoli, innych form wychowania przedszkolnego, szkół i placówek oraz niepublicznych przedszkoli, o których mowa w art. 17 ust. 1, oddziałów przedszkolnych w niepublicznych szkołach podstawowych, o których mowa w art. 19 ust. 1, i niepublicznych innych form wychowania przedszkolnego, o których mowa w art. 21 ust. 1, – 150% 12-krotnego średniego wynagrodzenia nauczyciela dyplomowanego, o którym mowa w art. 30 ust. 3 pkt 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. - Karta Nauczyciela - w przypadku niepublicznych przedszkoli, oddziałów przedszkolnych w niepublicznych szkołach podstawowych i niepublicznych innych form wychowania przedszkolnego niewymienionych w tiret pierwszym, oraz niepublicznych szkół i placówek, aa) roczne wynagrodzenie osoby fizycznej zatrudnionej na podstawie umowy cywilnoprawnej w publicznym lub niepublicznym przedszkolu, innej formie wychowania przedszkolnego, szkole lub placówce oraz osoby fizycznej prowadzącej publiczne lub niepubliczne przedszkole, inną formę wychowania przedszkolnego, szkołę lub placówkę, jeżeli odpowiednio pełni funkcję dyrektora przedszkola, szkoły lub placówki albo prowadzi zajęcia w innej formie wychowania przedszkolnego - w wysokości nieprzekraczającej odpowiednio kwot określonych w lit. a, b) sfinansowanie wydatków związanych z realizacją zadań organu prowadzącego, o których mowa w art. 10 ust. 1 ustawy - Prawo oświatowe, oraz zadania, o którym mowa w art. 83 ust. 6 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2019 r. poz. 341, 622, 1287 i 2020), 2) pokrycie wydatków na zakup środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych obejmujących: a) książki i inne zbiory biblioteczne, b) środki dydaktyczne służące procesowi dydaktyczno-wychowawczemu realizowanemu w placówkach wychowania przedszkolnego, szkołach i placówkach, c) sprzęt rekreacyjny i sportowy dla dzieci objętych wczesnym wspomaganiem rozwoju, uczniów, wychowanków i uczestników zajęć rewalidacyjno-wychowawczych, d) meble, e) pozostałe środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne o wartości nieprzekraczającej wielkości określonej zgodnie z art. 16f ust. 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, dla których odpisy amortyzacyjne są uznawane za koszt uzyskania przychodu w 100% ich wartości w momencie oddania do używania. 2. Przez wydatki bieżące, o których mowa w ust. 1 pkt 1, należy rozumieć wydatki bieżące, o których mowa w art. 236 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych. Art. 236 ust. 2 ustawy o finansach publicznych ( t.j. Dz. U. z 2019r., poz. 869) – dalej powoływana jako ufp stanowi zaś, że przez wydatki bieżące budżetu jednostki samorządu terytorialnego rozumie się wydatki budżetowe niebędące wydatkami majątkowymi. Z powyższego wynika, że z dotacji mogą być sfinansowane jedynie wydatki przeznaczone na pokrycie wydatków bieżących szkoły, o ile są przeznaczone na realizację zadań szkoły w zakresie kształcenia, wychowania i opieki. Pierwszą grupą zakwestionowanych wydatków jest wynagrodzenie dla [...] za organizację zajęć z fakultetów i przygotowanie słuchaczy do egzaminów zawodowych, ale nie tylko. Do obowiązków Fundacji należało bowiem także monitorowanie liczby nauczycieli, ich kwalifikacji, współpraca z dyrektorami szkół w celu prawidłowej realizacji zlecenia. Zajęcia w zakresie fakultetów miały być prowadzone przez nauczycieli zatrudnionych przez zleceniobiorcę, a jak wynika z wyjaśnienia strony złożonego w toku postępowania, dostęp do umów zawartych z nauczycielami jest utrudniony, gdyż Fundacja [...] została zlikwidowana. Odnośnie tej kwestii zauważyć należy, że zgodnie z art. 14 ust. 1 pkt 3 ustawy z 14 grudnia 2016r. Prawo oświatowe (t.j. Dz. U. z 2020r., poz. 910), szkoła zatrudnia nauczycieli posiadających kwalifikacje określone w odrębnych przepisach. Zatem wykorzystanie dotacji zgodnie z przeznaczeniem miałoby miejsce wówczas, gdyby to sam dotowany – a nie podmiot trzeci, jakim była Fundacja – zatrudniał nauczycieli. Nawet gdyby powyższy pogląd uznać za wadliwy, to istotne jest i to, że kwoty wypłacone Fundacji pokrywały nie tylko wynagrodzenia nauczycieli, ale także usługi dodatkowe, które nie mogą być uznane za wydatek bieżący związany z kształceniem, wychowaniem i opieką, takie jak monitorowanie liczby nauczycieli ich kwalifikacji, współpracy z dyrektorami szkół w celu prawidłowej realizacji zlecenia. Po wtóre, brak jest właściwie dowodów, że zajęcia w ogóle się odbyły, a wszak ciężar dowodu, że dotacja została wykorzystana zgodnie z przeznaczeniem spoczywa na dotowanym. W sytuacji, gdy strona – mimo dwukrotnego wezwania - nie przedłożyła żadnych dowodów, że zajęcia faktycznie miały miejsce (brak dzienników lekcyjnych), nie dysponuje także umowami z nauczycielami, listami płac, potwierdzeniem zapłaty wynagrodzeń i pochodnych, organ nie miał żadnych podstaw, aby uznać takie wydatki za poniesione zgodnie z przeznaczeniem tym bardziej, że na fakturach wystawionych przez zleceniobiorcę brak było informacji, które pozwalałyby na ilościową i cenową identyfikację poszczególnych usług związanych z przedmiotem kształcenia. Natomiast okoliczność, że Fundacja została zlikwidowana, wobec czego brak jest dostępu do dokumentacji, nie może być uznany za przemawiający na korzyść strony. Wszak to w interesie strony jako korzystającej z dotacji jest udowodnienie właściwego jej wykorzystania. Skoro strona nie zadbała o to, aby dysponować tą dokumentacją, nie może ze swego zaniedbania wywodzić korzystnych dla siebie skutków i przerzucać finansowego ciężaru tych zaniedbań na budżet Miasta. Istotne jest wreszcie i to, że brak umów uniemożliwia ustalenie, czy osoby prowadzące fakultety miały konieczne do tego kwalifikacje, gdyż w przeciwnym razie także z tego powodu wydatki na ten cel nie mogłyby być sfinansowane dotacją, nawet w sytuacji, gdyby zajęcia realizowali nauczyciele zatrudnieni przez podmiot dotowany. Kolejne wydatki nieuwzględnione przez organ dotujący związane są zakupem usług informatycznych od P. Sp. z o.o., sp. k. Również w tym przypadku dotowany – mimo wezwania – na etapie postępowania przez organem I instancji nie przedstawił umowy, która była podstawą wystawienia faktur za najem systemów i platformy edukacyjnej. Została ona przedłożona wraz z odwołaniem, ale i wówczas nie było możliwe zweryfikowanie poprawności wynagrodzenia wynikającego z wystawionych faktur. Do faktur tych brak jest rozliczenia zgodnie z wzorem zawartym w załączniku do umowy, co jest o tyle istotne, że wysokość wynagrodzenia jest związana z liczbą słuchaczy, która – jak ustalił organ I instancji – była zawyżona. Zasadnie zatem organ uznał tę część dotacji za wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem, skoro kwota wydatku była praktycznie nieweryfikowalna. Również wydatek na ubezpieczenie szkoły od odpowiedzialności cywilnej nie jest wydatkiem bieżącym, związanym z kształceniem, wychowaniem i opieką. Nie on bowiem bezpośredniego związku z faktem kształcenia, nie wypływa także na jego poziom, ale jest poniesiony raczej w interesie organu prowadzącego szkołę, gdyż – w przypadku wystąpienia zdarzenia objętego zakresem ubezpieczenia - zwalnia go z odpowiedzialności względem poszkodowanego. Dotacje oświatowe udzielane są z budżetu jednostki samorządu terytorialnego, a zatem ze środków publicznych. Zgodnie z art. 44 ust. 3 ustawy o finansach publicznych: 3. Wydatki publiczne powinny być dokonywane: 1) w sposób celowy i oszczędny, z zachowaniem zasad: a) uzyskiwania najlepszych efektów z danych nakładów, b) optymalnego doboru metod i środków służących osiągnięciu założonych celów; 2) w sposób umożliwiający terminową realizację zadań; 3) w wysokości i terminach wynikających z wcześniej zaciągniętych zobowiązań. Skoro nie jest możliwe ustalenie, że wydatki zostały poniesione zgodnie z celami, na jakie dotacja została udzielona tj. na realizację zadań szkoły w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, to tym bardziej nie jest możliwe stwierdzenie, że zostały dokonane w sposób celowy i oszczędny. Środki pochodzące z dotacji nie stają się bowiem z chwilą przekazania dotowanemu jego środkami prywatnymi, którymi może on swobodnie dysponować, lecz przeciwnie – dalej pozostają środkami publicznymi, przeznaczonymi na realizację konkretnych zadań, zatem gospodarowanie nimi winno być szczególnie przejrzyste, a konieczność wykazania zarówno zgodności wydatkowania dotacji z jej przeznaczeniem, jak i dokonanie go z zachowaniem zasad wynikających z ustawy o finansach publicznych obciąża dotowanego jako korzystającego ze środków publicznych. Zgodnie z art. 252 ust. 1 pkt 1 ufp, dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w pkt 1 lub pkt 2. Stosownie zaś do art. 252 ust. 5 i ust. 6 pkt 1 u.f.p. zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego podlega ta część dotacji, która została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem. Odsetki od dotacji podlegających zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego naliczane są począwszy od dnia przekazania z budżetu jednostki samorządu terytorialnego dotacji wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem. W świetle przedstawionych wyżej ustaleń co do sposobu wykorzystania dotacji nie można stwierdzić, że doszło do błędnej wykładni i niewłaściwego zastosowania przepisów prawa materialnego, jak zarzuciła strona w skardze. Analizując zarzuty naruszenia przepisów procesowych, Sąd ich nie podzielił. Z akt sprawy wynika jednoznacznie, że materiał dowodowy został zebrany przez organy w sposób rzetelny i skrupulatny. W tym zakresie konieczne było także współdziałanie organu prowadzącego szkołę, jako dysponenta dokumentacji obrazującej przebieg kształcenia, a której – mimo wezwań organu – nie przedłożył. Nie może więc stawiać organowi zarzutu zgromadzenia niepełnego materiału dowodowego, skoro dokumentacja organizacyjna, finansowa i obrazująca przebieg kształcenia powinna być w dyspozycji organu prowadzącego szkołę czyli skarżącej i udostępniana na potrzeby kontroli, a co nie nastąpiło. Natomiast fakt, że organ nie przeprowadził dowodu z protokołu kontroli przeprowadzonej przez NIK co do wydatków dotyczących szkół prowadzonych przez stronę w O. i J. oraz audytu DIAS w S. w zakresie szkoły w B. za rok 2018 jest w pełni prawidłowe. Dokumenty te dotyczą bowiem innych placówek i częściowo innych lat, zatem nie mają żadnego związku ze sprawą będącą przedmiotem niniejszego postępowania, wobec czego nie mogły się przyczynić do jej wyjaśnienia. Prawidłowo organ nie uwzględnił również wniosku o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadków, nauczycieli prowadzących fakultety. Obowiązkiem organu dotującego jest prawidłowe prowadzenie dokumentacji dot. kształcenia, a także finansowej i organizacyjnej. Pojęcie "dokumentacji" zakłada, że wszelkie operacje finansowe oraz działania edukacyjne i organizacyjne potwierdzone są dokumentami, a nie zeznaniami świadków, gdyż zeznania świadków nie mogą zastępować dokumentów, a co najwyżej służyć ich potwierdzeniu lub weryfikacji. Wobec tego również zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów procesowych, a w konsekwencji nieustalenia stanu faktycznego, Sąd uznał za nieuzasadnione. Natomiast odnośnie nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności przypomnieć trzeba, że zgodnie z art. 108 § 1 K.p.a.: Decyzji, od której służy odwołanie, może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, gdy jest to niezbędne ze względu na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego albo dla zabezpieczenia gospodarstwa narodowego przed ciężkimi stratami bądź też ze względu na inny interes społeczny lub wyjątkowo ważny interes strony. W tym ostatnim przypadku organ administracji publicznej może w drodze postanowienia zażądać od strony stosownego zabezpieczenia. Z powyższego wynika, że przesłanki uzasadniające nadanie rygoru zostały określone bardzo ogólnie. Należy przyjąć, że był to celowy zabieg racjonalnego ustawodawcy, który w tym przypadku nie zdecydował się na bardziej kazuistyczne określenie przesłanek nadania rygoru, jak uczynił to np. w art. 239b Ordynacji podatkowej, gdzie wskazał, że: § 1. Decyzji nieostatecznej może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, gdy: 1) organ podatkowy posiada informacje, z których wynika, że wobec strony toczy się postępowanie egzekucyjne w zakresie innych należności pieniężnych lub 2) strona nie posiada majątku o wartości odpowiadającej wysokości zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę, na którym można ustanowić hipotekę przymusową lub zastaw skarbowy, które korzystałyby z pierwszeństwa zaspokojenia, lub 3) strona dokonuje czynności polegających na zbywaniu majątku znacznej wartości, lub 4) okres do upływu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego jest krótszy niż 3 miesiące. Wynika z tego, że przesłanki nadania rygoru na gruncie K.p.a. mogą wypełniać różne stany faktyczne, a rolą organu jest jedynie wykazanie, że zachodzi w sprawie taki stan faktyczny, który może być przyporządkowany do którejś z ogólnych przesłanek, wymienionych w art. 108 § 1 K.p.a. W tym zakresie organy obu instancji wskazały, że za nadaniem rygoru natychmiastowej wykonalności przemawia interes społeczny polegający na konieczności ochrony finansów publicznych – środków publicznych pochodzących z budżetu miasta. Sąd orzekający w pełni podziela pogląd wyrażony w wyroku WSA w Gdańsku z 12 września 2023 r. o sygn. akt I SA/Gd 433/23. Sąd stwierdził w nim, że "Właściwe gospodarowanie pieniężnymi środkami publicznymi niewątpliwie leży w interesie społecznym. Środki te nie stanowią bowiem środków prywatnych dysponenta, a powstają wysiłkiem pewnej zbiorowości. Tym samym dochodzenie przez organ administracji tego rodzaju należności, które w jego ocenie wydatkowane zostały w sposób niezgodny z prawem, niewątpliwie mieści się w interesie społecznym. Byłoby bowiem działaniem sprzecznym z tym interesem, gdyby organ, dysponując wiedzą o nieprawidłowościach występujących u podmiotu kontrolowanego, które dają podstawy do stwierdzenia, że przyznane świadczenie może nie zostać zwrócone, nie podjął wszelkich dopuszczalnych i zgodnych z prawem działań ukierunkowanych na niedopuszczenie do takiego stanu rzeczy. Nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności niewątpliwie mieści się w zakresie takiego działania i przez to znajduje oparcie w interesie społecznym." W tym stanie rzeczy, Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, zatem na podstawie art. 151 ppsa orzekł o oddaleniu skargi.