III SA/Kr 1735/25

|Sygn. akt III SA/Kr 1735/25 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 maja 2026 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Katarzyna Marasek-Zybura, Asesor: WSA Magdalena Gawlikowska (spr.), Sędzia: WSA Janusz Kasprzycki, Protokolant: specjalista Bożena Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2026 r., sprawy ze skargi M. D. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa Małopolskiego z dnia 23 października 2025 r. nr POW-III.432.2.1.2025 w przedmiocie odmowy przyznania pomocy I. uchyla zaskarżone rozstrzygnięcie; II. zasądza od Zarządu Województwa Małopolskiego na rzecz skarżącego M. D. 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Uzasadnienie Zaskarżonym rozstrzygnięciem z 23 października 2025 r. Zarząd Województwa Małopolskiego odmówił przyznania pomocy M. D. (dalej skarżący) w odniesieniu do jego wniosku o przyznanie pomocy w ramach interwencji I.13.1 LEADER/Rozwój Lokalny Kierowany przez Społeczność - Wdrażanie LSR - z wyłączeniem projektów grantowych objętej Planem Strategicznym dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023 – 2027. Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych. W dniu 25 kwietnia 2025 r., w odpowiedzi na nabór nr 392892 ogłoszony przez Podhalańską Lokalną Grupę Działania (dalej: LGD), skarżący złożył wniosek o przyznanie pomocy na realizację operacji z zakresu start DG, pn. "Wprowadzenie na rynek innowacyjnej usługi w zakresie hotelarstwa i turystyki kwalifikowanej" w ramach przedsięwzięcia P.1.7. Tworzenie nowych przedsiębiorstw w branży turystycznej, przemysłu czasu wolnego, budowlanej oraz okołobudowlanej. Rada LDG 3 lipca 2025 r. podjęła uchwałę nr I/82/25 w sprawie wybrania operacji do finansowania oraz ustalenia kwoty wsparcia. W wyniku oceny Rada umieściła projekt skarżącego na 1 miejscu na liście operacji wybranych do finansowania. Następnie 6 lipca 2025 r., na podstawie zgodnie z art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz.U. poz. 378 z późn. zm.), dalej: ustawa RLKS, Rada przekazała do Zarządu Województwa Małopolskiego (dalej: ZWM) wniosek o udzielenie wsparcia wraz z dokumentami potwierdzającymi dokonanie wyboru operacji, celem dokonania oceny prawidłowości wyboru operacji do dofinansowania. ZWM pismami z 7 sierpnia 2025 r. oraz z 8 września 2025 r. skierował wezwanie do Rady LGD celem przedłożenia wyjaśnień. Wątpliwości ZWM wzbudziła ocena w zakresie zgodności przedmiotowej operacji z Wytyczną podstawową. Zdaniem ZWM, skarżący nie przedstawił informacji czy też dokumentów poświadczających, że planowana przez niego operacja nie stanowi inwestycji odtworzeniowej. Podkreślono, że skarżący w treści wniosku kilkukrotnie informował, iż "Działanie składać się będzie z remontu części budynku przeznaczonego pod usługi noclegowe w byłych lokalach agroturystycznych, które wymagają gruntownego remontu" oraz "Budynek został wybudowany w 1977 roku i jego obecny stan techniczny jest zły, stąd potrzebna inwestycja w celu świadczenia usług hotelarskich na odpowiednim poziomie. Obecnie w części lokalu funkcjonują 2 pokoje w ramach agroturystyki, niestety ich stan jest zły i wymaga totalnego/generalnego remontu". ZWM podniósł, że w złożonej dokumentacji brak jest jakichkolwiek informacji, na podstawie których można by stwierdzić, że planowana inwestycja nie nosi znamiona zwykłego remontu (który w świetle zapisów Wytycznych podstawowych jest niekwalifikowalny) lub inwestycji odtworzeniowej, gdyż wnioskodawca sam stwierdza, że posiadane i funkcjonujące pokoje agroturystyczne są w złym stanie i wymagają generalnego remontu. Wnioskodawca nie udowodnił natomiast, że planowane prace umożliwiają przyjęcie znacznie większej liczby turystów. W pismach z 20 sierpnia 2025 r. oraz z 2 października 2025 r. stanowiącymi odpowiedź na zapytanie skierowane przez ZWM, Rada wyjaśniła, że wszystkie koszty wskazane jako kwalifikowalne należą do katalogu kosztów kwalifikowalnych, gdyż w wyniku analizy zestawienia rzeczowo-finansowego operacji oraz zakresu prac ujętych w kosztorysie adaptacji pomieszczeń stwierdzono, że nie ogranicza się wyłącznie do odtworzenia stanu pierwotnego (remontu), lecz obejmuje szereg działań skutkujących podniesieniem standardu technicznego, funkcjonalności i wartości użytkowej obiektu, co spełnia pojęcie modernizacji. Przewidziane roboty obejmują m.in.: wykonanie nowoczesnych instalacji (ogrzewanie podłogowe, instalacje wodno-kanalizacyjne i elektryczne), zastosowanie nowych rozwiązań technicznych i materiałów podnoszących komfort oraz efektywność energetyczną, montaż nowoczesnego wyposażenia sanitarnego, oświetleniowego i technicznego, dostosowanie układu pomieszczeń (adaptacja) do świadczenia usług noclegowych w wyższym standardzie. Podkreślono, że skarżący wskazał, że warunkiem utworzenia planowanej działalności gospodarczej (przedmiotem operacji) jest modernizacja budynku. Sama adaptacja oznacza zmianę funkcji pomieszczenia; w tym przypadku umożliwi ona wnioskodawcy wynajem dwóch apartamentów, co stanowi trwałe podniesienie specyfiki obiektu. Dalej Rada wskazała, że planowana operacja nie ma charakteru odtworzeniowego, lecz adaptacyjny i modernizacyjny, prowadząc do powstania nowej jakości usług turystycznych w ramach nowo otwieranej działalności gospodarczej. Zdaniem Rady przemawiają za tym następujące cechy operacji: 1) charakter operacji – operacja polega na otwarciu nowej działalności gospodarczej przed modernizacją/adaptacją, gdyż wnioskodawca wykazał, że aktualnie jej nie prowadzi. Prowadzenie agroturystyki nie jest równoznaczne z działalnością gospodarczą objęta wpisem do CEIDG i obowiązkowymi ubezpieczeniami ZUS z tytułu jej prowadzenia; 2) charakter inwestycji – adaptacja i modernizacja, a nie odtworzenie. W dokumentach aplikacyjnych Wnioskodawca jednoznacznie określa zakres przedsięwzięcia jako adaptację i modernizację (...) operacja wykracza poza zwykłe przywrócenie stanu pierwotnego – mamy do czynienia z wydzieleniem lokalu usługowego, przekształceniem pokoi gościnnych (agroturystyki w budynku mieszkalnym) i realnym unowocześnieniem obiektu – podniesieniem standardu usług noclegowych w tym (usługi korzystania przez gości z sauny i balii ogrodowej); 3) zakres prac wykraczający poza remont (odtworzenie stanu pierwotnego). Analiza zestawienia rzeczowo-finansowego i kosztorysu wskazuje, że zakres operacji obejmuje: wykonanie nowoczesnych instalacji (zestaw solarny o wartości 18 066,24 zł), montaż sauny ogrodowej (40 497,00zł) i balii (14 999,00 zł), pełne wyposażenie apartamentów w nowoczesny sprzęt AGD RTV, adaptację układu pomieszczeń na dwa apartamenty a aneksem kuchennym. Tak szeroki zakres inwestycji nie stanowi wyłącznie bieżącego remontu, lecz gruntowną modernizację i adaptację obiektu do nowej funkcji; 4) zmian funkcji jakości - zakończenie dotychczasowej agroturystyki (...) operacja tworzy nową działalność objętą wpisem do CEiDG przy znacznie wyższej niż przy agroturystyce jakości usług noclegowych z wykorzystaniem nowoczesnych technologii i wyposażenia; 5) zwiększenie zdolności usługowych i innowacyjność (...) zamiast prostych pokoi powstaną pełnowartościowe apartamenty z aneksem kuchennym. Oferta nosi znamiona innowacyjnej poprzez wzbogacenie usługi noclegowej w pakiecie usługami przewodnickimi i instruktorskimi (narciarskie, wysokogórskie), jak również korzystania z nowych elementów rekreacyjnych (sauna, balia) oraz OZE (panele solarne); 6) spełnienie przesłanek modernizacji w rozumieniu Wytycznych (...) zdolności usługowe rosną – powstają nowe apartamenty o wyższym standardzie, technologia ulega zmianie – wprowadzone zostają instalacje solarne i nowoczesne rozwiązania techniczne, zakres usług poszerza się – pakiety obejmujące możliwości korzystania z nowoczesnej sauny i balii oraz usługi przewodnickie oraz instruktorskie. Odnosząc się do wyjaśnień Rady – ZWM wskazało, że dokonanie badania kwalifikowalności kosztów zgodnie z punktem VIII.1 oraz VIII.2 Wytycznych podstawowych jest kluczowym elementem oceny wniosku. Wnioskodawca składając wniosek zaświadczył, że znane mu są zasady ubiegania się i przyznawania pomocy. Dokonanie oceny odbywa się na podstawie przedłożonych w ramach naboru dokumentów, a nie na domniemaniu, że pewne warunki zostaną spełnione na późniejszych etapach realizacji projektu. Podkreślono, że Rada dokonując oceny wniosku nie wezwała skarżącego do wyjaśnień lub przedłożenia dokumentów niezbędnych do oceny wniosku, wyboru operacji lub ustalenia kwoty pomocy istotnych dla stwierdzenia kwalifikowalności prac remontowych w obiekcie. Zatem zdaniem ZWM, Rada oceniła wniosek jako zgodny z warunkami przyznania pomocy oraz ustaliła kwotę wsparcia w oparciu o koszty, dla których skarżący nie wykazał kwalifikowalności. ZWM podkreślił, że Rada oparła swoją ocenę o zawarte we wniosku sfomułowania "wykonanie nowoczesnych instalacji", "montaż nowoczesnego wyposażenia", natomiast brak jest we wniosku i załącznikach szczegółowych danych, na podstawie których można by stwierdzić, iż planowane prace nie mają charakteru odtworzeniowego i są, wobec tego, kwalifikowalne do dofinansowania. Wnioskodawca w żaden sposób nie udowodnił zwiększenia zdolności usługowych, tj. możliwości obsłużenia w likwidowanych pokojach agroturystycznych większej liczby turystów, co jest niezbędnym warunkiem, aby prace remontowe nie zostały uznane za inwestycje odtworzeniową. Podsumowując, ZWM stwierdziło, że nie można potwierdzić racjonalności kosztów zaplanowanych w realizacji projektu skarżącego, z uwagi na brak uzasadnienia w zakresie kwalifikowalności operacji. W związku z tym, wniosek złożony przez skarżącego nie spełnia warunku przyznania pomocy określonego w § 5 ust. 2 Regulaminu naboru i operacji ZWM odmówiono przyznania wnioskowanej pomocy gdyż nie są spełnione warunki udzielenia wsparcia, o których mowa w art. 23 ust. 3 ustawy RLKS. Na powyższą decyzję skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił: 1) naruszenie przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: a) naruszenie art. 12 ust. 2 pkt 2 z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności poprzez brak realizacji obowiązku rozpatrzenia w sposób wyczerpujący dokumentów oraz dowodów przedstawionych przez LGD w toku postępowania w sprawie oceny spełnienia warunków dostępu i oceny LSR, na skutek czego Zarząd Województwa Małopolskiego jedynie pobieżnie rozpatrzył przedłożone dokumenty i błędnie uznał, że planowana przez skarżącego inwestycja posiada charakter odtworzenie wy, podczas wyczerpująca analiza dokumentów oraz dowodów prowadzi do odmiennego stanowiska, za czym mają przemawiać następujące fakty: - skarżący w ramach planowanej inwestycji zamierza wykonać nowoczesne instalacje (ogrzewanie podłogowe, wodnokanalizacyjne i elektryczne), co zgodnie z VIII. 1 pkt 6 Wytycznych podstawowych w zakresie pomocy finansowej w ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027 MRiRW/PSWPR 2023- 2027/1(3), jest kwalifikowane jako gruntowna zmiana zastosowanej technologii, ergo planowana inwestycja nie posiada charakteru odtworzeniowego; - skarżący w ramach planowanych operacji zamierza wprowadzić nowe rzeczy ruchome w postaci zestawu solarnego, balii ogrodowej oraz sauny ogrodowej, mających na celu unowocześnienie i dostosowanie obiektu do świadczenia usług noclegowych o wysokim standardzie, co w konsekwencji zgodnie z VIII. 1 pkt 6 Wytycznych podstawowych stoi w opozycji do operacji/ inwestycji o charakterze odtworzeniowym, gdyż Skarżący zamierza wprowadzić nowe elementy, których wcześniej nie było w zastanym obiekcie; - planowana suma wartości zadania polegającego na samym wprowadzeniu nowych elementów, tj. zestawu solarnego, bali ogrodowej oraz sauny ogrodowej wynosząca 73 562,24 zł (łączna wartość zadania 248 553,36 zł) prowadzi do wniosku, że sama kwota wprowadzanych nowych elementów, których nie można w żadnych wypadku kwalifikować jako elementów mających na celu zapewnienie odtworzenie obiektu, stanowią wartość prawie 30% planowanych zadań, nie wspominając już że pozostałe zadania mają na celu wprowadzenie nowoczesnych technologii oraz zwiększenie możliwej do zakwaterowania liczby osób; - skarżący zamierza wprowadzić nowoczesne sprzęty RTV i AGD, których to wprowadzenie może wydawać się prozaiczne, jednakże na kanwie niniejszej sprawy pozwoli ono na zwiększenie ilości zakwaterowanych osób; - wprowadzone nowe technologie oraz sprzęty RTV i AGD umożliwią skarżącemu prowadzenie działalności polegającej na zapewnianiu usług noclegowych w apartamentach przez cały rok, a nie jedynie sezonowo, co wprost prowadzi do logicznej konkluzji, że na skutek wprowadzenia wskazanych przez Skarżącego operacji/ inwestycji dojdzie do zakwaterowania większej ilości osób; b) naruszenie art. 23 ust. 6 ustawy o rozwoju lokalnym poprzez brak jego zastosowania i w konsekwencji zaniechanie wezwania skarżącego do uzupełninia braku wniosku o przyznanie pomocy, skoro Zarząd Województwa Małopolskiego w uzasadnieniu pisma z 23 października 2025 r. argumentował, że brak było istotnych wyjaśnień i dokumentów niezbędnych do oceny wniosku o przyznanie pomocy (pismo z dnia 23 października 2025 r, s. 4), co skutkowało przedwczesnym podjęciem rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku, w sytuacji gdy Organ był zobowiązany do usunięcia tegoż braku poprzez wezwanie skarżącego do usunięcia tych braków; 2) naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.: a) naruszenie art. 23 ust. 3 ustawy o rozwoju lokalnym poprzez jego błędne zastosowanie i w konsekwencji odmowie udzielenia wsparcia skarżącemu, w sytuacji, gdy spełnił on wszystkie warunki do udzielenia mu wsparcia na wdrażanie LSR; b) naruszenie art. 23 ust. 3 ustawy o rozwoju lokalnym w zw. z VIII. 1 pkt 6 Wytycznych podstawowych poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że wykonanie nowoczesnych instalacji w postaci ogrzewania podłogowego, instalacji wodnokanalizacyjnej i elektrycznej, wpisuje się w charakter odtworzeniowy inwestycji, w sytuacji gdy prawidłowa wykładnia przepisu Wytycznych podstawowych prowadzi do wniosku, że tego rodzaju planowane czynności prowadzą do gruntownej zmiany zastosowanej technologii, a w konsekwencji nie można takiej inwestycji przypisać charakteru odtworzeniowego, który polega jedynie na zastąpieniu istniejącego budynku lub rzeczy ruchomej (względnie ich części) ich nowymi odpowiednikami. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Według art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1264) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2). Zakres kontroli administracyjnej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w art. 3 § 2 pkt 1- 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143), dalej - p.p.s.a., akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, na co wskazuje treść art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 4 p.p.s.a. Kryterium legalności, przewidziane w art. 1 § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno aktu, jak i czynności z zakresu administracji publicznej. Zgodnie bowiem z art. 146 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniający skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, uchyla ten akt albo stwierdza bezskuteczność czynności. Zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych ustawach. Zgodnie z art. 89 ust. 1 ustawy z 8 lutego 2023 r. o Planie Strategicznym dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023 – 2027 (Dz. U z 2024 r. poz. 1741) podmiot właściwy w sprawie o przyznanie pomocy po zakończeniu oceny wniosku o przyznanie pomocy informuje podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy o wyniku tej oceny, w tym o odmowie przyznania pomocy z podaniem jej przyczyn, za pomocą systemu teleinformatycznego Agencji w sposób określony w przepisach o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. W przypadku odmowy przyznania pomocy podmiotowi ubiegającemu się o przyznanie pomocy przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Sąd, zgodnie z treścią art. 134 p.p.s.a., rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonując kontroli legalności zaskarżonego rozstrzygnięcia, wydanego przez Zarząd Województwa, w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu, tj. badając zaskarżone orzeczenie pod względem jego zgodności zarówno z przepisami procesowymi, jak i z normami prawa materialnego, sąd uznał, że przy jego wydawaniu doszło do naruszenia przepisów postępowania, w stopniu uzasadniającym jego uchylenie. Podstawą wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia był art. 23 ust. 3 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz.U. z 2015 r., poz. 378 ze zm.), dalej: "ustawa RLKS", zgodnie z którym jeżeli nie są spełnione warunki udzielenia wsparcia na wdrażanie LSR, zarząd województwa informuje niezwłocznie wnioskodawcę o odmowie udzielenia tego wsparcia, w formie pisemnej lub w formie elektronicznej, a w przypadku tego wsparcia współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich - zgodnie z przepisami ustawy z dnia 8 lutego 2023 r. o Planie Strategicznym dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027. Zarząd Województwa uznał, że koszty wskazane przez skarżącego we wniosku i uznane przez LDG za kwalifikowalne nie spełniają kryterium kwalifikowalności zgodnie z Wytycznymi podstawowymi w zakresie pomocy finansowanej w ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023 – 2027. Stwierdził, że inwestycja objęta wnioskiem skarżącego ma charakter odtworzeniowy i jako taka nie podlega wnioskowanemu wsparciu. Zgodnie z zapisami rozdz. VIII.1 pkt 6 Wytycznych podstawowych nie są wspierane operacje/inwestycje, które mają charakter odtworzeniowy, z wyłączeniem I.13.1 w ramach operacji dotyczących dziedzictwa kulturowego. Inwestycja odtworzeniowa polega na zastąpieniu istniejącego budynku lub rzeczy ruchomej (np. maszyny, urządzenia, wyposażenia, budowli, obiektu małej architektury) lub ich części nowym odtworzonym budynkiem lub rzeczą ruchomą, bez zwiększania zdolności produkcyjnych o co najmniej 25% lub bez gruntownej zmiany charakteru produkcji czy zastosowanej technologii. Powyższa norma zawiera zatem alternatywę łączną i wskazuje, że inwestycją odtworzeniową będzie: 1/ inwestycja, która sprowadza się do zastąpienia budynku, jego części lub rzeczy ruchomej odtworzonym budynkiem lub rzeczą ruchomą, bez zwiększenia zdolności produkcyjnej o 25 % oraz 2/ inwestycja, która sprowadza się do zastąpienia budynku, jego części lub rzeczy ruchomej odtworzonym budynkiem lub rzeczą ruchomą bez gruntownej zmiany charakteru produkcji czy zastosowanej technologii. Sąd podkreśla, że z przywołanej wyżej normy nie wynika, że nie są wspierane operacje/inwestycje odtworzeniowe, ale takie, które mają charakter odtworzeniowy. Istotna jest zatem całościowa natura/specyfika danej inwestycji przy uwzględnieniu definicji inwestycji odtworzeniowej. W zakresie ww. pkt 1 Sąd wskazuje, że w niniejszej sprawie niewątpliwie skarżący zadeklarował we wniosku generalny remont w dwóch funkcjonujących pokojach agroturystycznych znajdujących się w złym stanie. Dotychczasowe funkcjonowanie tych pokoi wskazuje, że nadają się one do korzystania. Dodatkowo skarżący wskazuje, że jego celem jest podniesienie poziomu świadczonych usług. Podobnie skarżący wskazuje, że w miejsce pokoi powstaną dwa osobne "apartamenty" z dostępem do wspólnej kuchni. Zdaniem Sądu, z powyższych okoliczności wynika słuszność oceny organu, że inwestycję tę cechuje charakter odtworzeniowy. Sąd podnosi, że ZWM w swoim rozstrzygnięciu jednoznacznie ocenił, że skarżący nie udowodnił we wniosku zwiększenia zdolności usługowych, tj. możliwości obsłużenia większej liczby turystów, co jest niezbędnym warunkiem, aby prace remontowe nie zostały uznane za inwestycję odtworzeniową. W ocenie Sądu wprowadzenie przy remoncie elementów doposażenia nie zmienia charakteru odtworzeniowego inwestycji w sytuacji, gdy nie zwiększa to – zgodnie z Wytycznymi podstawowymi - zdolności produkcyjnych o 25 %. Konieczne jest zatem uzyskanie wartości dodanej. Celem naboru jest bowiem wspieranie rozwoju turystyki, a nie podnoszenie standardu tych usług w zakresie już istniejącym. Sąd podziela zatem ocenę organu w tym zakresie. Analiza dokumentów znajdujących się w aktach sprawy nie wskazuje, aby zarówno z treści wniosku, jak i w załącznikach, skarżący wykazywał zwiększenie zdolności produkcyjnych (usługowych). Co więcej wytyczne określają poziom tego wzrostu na 25%, a zatem skarżący powinien ująć i wykazać ten wskaźnik w sposób wymierny, poddający się kontroli organu i Sądu. Organ zasadnie odniósł się do wyjaśnień Rady LDG, wskazując, że Rada oparła swoją ocenę o zawarte we wniosku sformułowania "wykonanie nowoczesnych instalacji", "montaż nowoczesnego wyposażenia" jednakże skarżący w żaden sposób nie udowodnił zwiększenia zdolności usługowych, tj. możliwości obsłużenia w likwidowanych pokojach agroturystycznych większej liczby turystów. W ocenie Sądu pomimo zarzutu skargi o braku rzetelnej analizy dokumentacji konkursowej, w treści skargi strona skarżąca nie wskazuje konkretnych dokumentów lub danych z akt sprawy, które obrazowałyby wymagany wzrost na ww. poziomie. Niezrozumiała jest dla Sądu logika argumentacji skargi, że sprzęt rtv i agd zwiększy "przepustowość apartamentów" czyli zwiększy liczbę turystów, oraz że "wprowadzenie nowych sprzętów umożliwia dokonywanie tych samych czynności, lecz w krótszym czasie". W ocenie Sądu, sprzęt rtv czy agd może ewentualnie podnieść standard usług w zakresie już świadczonym. Jednocześnie Sąd nadmienia, że w żadnym miejscu przedstawionej przez skarżącego dokumentacji konkursowej skarżący nie wskazywał na kwestię sezonowości dotychczas prowadzonej działalności agroturystycznej, czy też braku obłożenia z uwagi na niski standard pokoi. Argumentacja ta została uzupełniona dopiero na etapie skargi oraz poniesiona przez skarżącego na rozprawie zatem jako spóźniona nie może być uwzględniona przy kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. W omawianym aspekcie nie można uznać za zasadny zarzut skargi odnośnie braku skorzystania przez ZWM z możliwości jaka została przewidziana w art. 23 ust. 6 ustawy RLKS, tj. wezwania skarżącego do uzupełnienia braku wniosku o przyznanie pomocy. W ocenie Sądu wezwanie skarżącego w tym zakresie doprowadziłoby do "dopisania" efektu, którego wcześniej nie deklarowano w żadnej formie, co stanowiłoby faktyczne ulepszenie wniosku po terminie naboru – a tym samym niedopuszczalną modyfikację wniosku. Odnośnie natomiast argumentacji skargi (str. 3 skargi), że "Zarząd Województwa Małopolskiego w uzasadnieniu pisma z 23 października 2025 r. argumentował, że brak było istotnych wyjaśnień i dokumentów niezbędnych do oceny wniosku o przyznanie pomocy (pismo z dnia 23 października 2025 r, s. 4)" Sąd wskazuje, że stwierdzenie to zostało wyjęte z kontekstu. Z lektury uzasadnienia rozstrzygnięcia jednoznacznie wynika bowiem, że ZWM wskazał jedynie, że Rada LDG uznała wniosek za kompletny w oparciu o koszty, dla których wnioskodawca nie wykazał kwalifikowalności. A jak już wyżej stwierdzono, w ocenie Sądu w tym zakresie wniosek nie podlega uzupełnieniu na podstawie art. 23 ust. 6 ustawy RLKS. Jak trafnie wskazano w odpowiedzi na skargę, nie jest też zasadny zarzut naruszenia art. 12 ust. 2 pkt 2 ustawy RLKS albowiem przepis ten reguluje postępowanie w sprawie wyboru LSR (lokalnej strategii rozwoju), które składane są przez LGD. Natomiast odnośnie ww. pkt 2 Sąd wskazuje, że ZWM w zaskarżonym rozstrzygnięciu nie zawarło żadnych rozważań w kwestii tego, czy w omawianym przypadku doszło do gruntownej zmiany charakteru produkcji czy zastosowanej technologii. W ocenie Sądu omawiany element jest istotny dla rozstrzygnięcia, albowiem decyduje o kwalifikacji inwestycji jako odtworzeniowej lub pozbawionej takiego charakteru, co z kolei decyduje o udzieleniu wsparcia. Zatem, w ocenie Sądu, zaskarżona odmowa przyznania pomocy w omawianym zakresie, nie spełnia ustawowego wymogu przewidzianego art. 89 ust. 1 ustawy z 8 lutego 2023 r. o Planie Strategicznym dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023 – 2027, zgodnie z którym, w przypadku skierowania do podmiotu ubiegającego się o pomoc finansową informacji o odmowie przyznania pomocy podmiot właściwy zobligowany jest do podania przyczyn odmowy. Zdaniem Sądu brak uzasadnienia kwestii zmiany charakteru produkcji, czy zastosowania nowoczesnych technologii nie spełnia wymogów równego dostępu do pomocy i przejrzystości reguł jej przyznawania. Organ nie zawarł w tym zakresie analizy i oceny wskazanych przedłożonych przez wnioskodawcę dokumentów, nie przytoczył konkretnych argumentów, odnoszących się do realiów stanu faktycznego sprawy, które doprowadziły do wniosku o braku podstaw do udzielenia wsparcia. W tym stanie rzeczy Sąd został pozbawiony możliwości analizy i oceny stanowiska organu i stwierdził, że rozstrzygnięcie, w tym zakresie, nie poddaje się kontroli. W tym miejscu nadmienić należy, że zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 8 lutego 2023 r. o Planie Strategicznym dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027. w postępowaniu w sprawie o przyznanie pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie stoi na straży praworządności, a także jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Brak należytego uzasadnienia odmowy przyznania pomocy przez organ właściwy w sprawie o przyznanie pomocy stanowi naruszenie zasady praworządności. Uniemożliwia bowiem skarżącemu poznanie i zrozumienie przyczyn, dla których wniosek nie został wybrany do dofinansowania, a sądowi administracyjnemu dokonanie prawidłowej kontroli, czy ocena wniosku nie narusza prawa (podobnie: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w wyroku z dnia 27 listopada 2018 roku, sygn. akt III SA/Lu 473/18, LEX nr 2604872 oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 3 lipca 2018 roku, sygn. akt III SA/Gl 501/18 LEX nr 2537327). Wybór projektów do dofinansowania powinien przebiegać w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny, zasada ta nie jest jednak realizowana w sytuacji, gdy uzasadnienie negatywnego dla wnioskodawcy rozstrzygnięcia nie pozwala na pełne wyjaśnienie przyczyn odmowy przyznania pomocy z funduszy unijnych. Mając na uwadze powyższe, zaskarżone rozstrzygnięcie nie mogło być uznane za prawidłowe i na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. należało je uchylić, o czym wyrzeczono w punkcie I sentencji wyroku. Rozpoznając ponownie sprawę, organ powinien uwzględnić wskazania i wytyczne wynikające z niniejszego wyroku, w szczególności wyjaśnić jak rozumie pojęcie "gruntownej zmiany charakteru produkcji czy zastosowanej technologii" w przypadku działalności takiej, jak planowana przez skarżącego oraz ocenić - w odniesieniu do zgormadzonych w sprawie dokumentów, tj. wniosku oraz załączników - czy planowany rodzaj prac (ogrzewanie podłogowe, instalacje wod-kan i elektryczne), a także planowane w zakupie urządzenia (zestaw solarny, sauna balia, sprzęt rtv i agd) wypełniają znamiona "gruntownej zmiany charakteru produkcji czy zastosowanej technologii". O kosztach postępowania Sąd orzekł w pkt II sentencji wyroku, na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 2 p.p.s.a.