III SA/Lu 174/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Ibrom (sprawozdawca), Asesor sądowy Marcin Małek, Protokolant Starszy asystent sędziego Małgorzata Olejowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lipca 2022 r. sprawy ze skargi G. H. na decyzję Dyrektora Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2022 r. nr [...] w przedmiocie płatności ekologicznej (PROW 2014-2020) na rok 2020 oddala skargę.

Zaskarżoną decyzją z [...] lutego 2022 r., nr [...], Dyrektor Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa po rozpatrzeniu odwołania G. H. (dalej jako "strona" lub "skarżący"), utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Lublinie z dnia [...] listopada 2021 r., nr [...], o odmowie przyznania płatności ekologicznej na rok 2020. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie sprawy. W dniu [...] czerwca 2020 r. G. H. złożył w Biurze Powiatowym ARiMR w Lublinie wniosek o przyznanie płatności ekologicznej (PROW 2014-2020) na rok 2020. Skarżący zadeklarował, że ubiega się o przyznanie płatności w ramach Wariantu 8.1 Uprawy warzywne w okresie konwersji do łącznej powierzchni działek rolnych 108,45 ha oraz Wariantu 10.2 Ekstensywne uprawy sadownicze po okresie konwersji do powierzchni 0,10 ha. W dniach 27 października 2020 r. – 23 listopada 2020 r. w gospodarstwie rolnym skarżącego upoważnieni inspektorzy terenowi z Biura Kontroli na Miejscu Lubelskiego Oddziału Regionalnego ARiMR przeprowadzili zasadniczą kontrolę całego gospodarstwa metodą inspekcji terenowej w Zakresie Kwalifikowalności Powierzchni. Stwierdzone w trakcie kontroli nieprawidłowości zostały udokumentowane w protokole z czynności kontrolnych Nr [...]. Skarżący złożył pisemne zastrzeżenia do protokołu z czynności kontrolnych. Do zastrzeżeń dołączył załączniki: 1) protokół kontroli obligatoryjnej "Produkcja roślinna i zwierzęca" na miejscu, nr [...], z [...] sierpnia 2020 r., przeprowadzonej przez E. Sp. z o.o.; 2) materiał fotograficzny z kwietnia, maja, czerwca 2020 z wykonywanych prac uprawowo-siewnych; 3) oświadczenie świadków; 4) protokół oszacowania zakresu i wysokości szkód w gospodarstwie rolnym lub dziale specjalnym produkcji rolnej spowodowanych wystąpieniem niekorzystnego zjawiska atmosferycznego, nr [...]; 5) fotografie wykonane podczas prac polowych na kontrolowanych działkach zaraz po kontroli, mające ukazywać nierzetelne wykonywanie pomiarów; 6) faktury z września i października 2020 dotyczące sprzedaży pestek dyni po zbiorach; 7) pismo do Wód Polskich z 28 lutego 2020 r. w sprawie rozebrania tam bobrowych na rzece K. Kierownik Biura Kontroli na Miejscu Lubelskiego Oddziału Regionalnego uznał za nieuzasadnione zastrzeżenia do wyżej wymienionego protokołu kontroli i podtrzymał pierwotne wyniki kontroli. Decyzją z [...] marca 2021 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Lublinie (dalej jako "organ I instancji") odmówił skarżącemu przyznania płatności ekologicznej na rok 2020. Organ I instancji odmówił również przyznania kwoty przeznaczonej na refundację kosztów transakcyjnych na rok 2020 oraz ustalił obszar gruntów objęty zobowiązaniem ekologicznym podjętym w dniu 15 marca 2017 r. W wyniku rozpatrzenia odwołania skarżącego, Dyrektor Lubelskiego Oddziału Regionalnego ARiMR (dalej jako "organ odwoławczy" lub "organ II instancji") decyzją z [...] czerwca 2021 r., nr [...], uchylił w całości decyzję z [...] marca 2021 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W wyniku ponownie przeprowadzonego postępowania organ I instancji decyzją z [...] listopada 2021 r. odmówił przyznania skarżącemu płatności ekologicznej na rok 2020 do działek rolnych zadeklarowanych w ramach: 1. Wariantu: 10.2 Ekstensywne uprawy sadownicze po okresie konwersji i nałożył sankcję w wysokości 56,32 zł; 2. Wariant: 8.1 Uprawy warzywne po okresie konwersji i nałożył sankcję w wysokości 49 498,93 zł. Organ I instancji odmówił przyznania kwoty przeznaczonej na refundację kosztów transakcyjnych na rok 2020 i ustalił obszar gruntów objęty zobowiązaniem ekologicznym stanowiący powierzchnię: 1. zobowiązanie do gruntów ornych podjęte w dniu 15 marca 2017 r. na powierzchnię równą 108,46 ha; 2. zobowiązanie do upraw sadowniczych podjęte w dniu 15 marca 2017 r. na powierzchnię równą 0,1 ha. W wyniku rozpoznania odwołania skarżącego, Dyrektor Lubelskiego Oddziału Regionalnego ARiMR decyzją z [...] lutego 2022 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał na wstępie, że materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia stanowiły przepisy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Rolnictwo ekologiczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2018 r., poz. 1784 z późn. zm.), dalej jako "rozporządzenie ekologiczne", wydanego na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (tekst jednolity: Dz. U. z 2021 r., poz. 2137 z późn. zm.). Organ odwoławczy w oparciu o raport z czynności kontrolnych szczegółowo opisał działki zgłoszone do płatności oraz omówił nieprawidłowości stwierdzone w trakcie kontroli przeprowadzonej na miejscu. Następnie organ zrelacjonował przebieg postępowania wyjaśniającego i przytoczył obszerne fragmenty z protokołów przesłuchania świadków: A. D., T. R., M. W., J. I., B. I., J. S., M. I. oraz E. M. i M. H.. Organ odwoławczy uznał, że stan działek w gospodarstwie skarżącego ujawniony w protokole czynności kontrolnych przeprowadzonych przez Biuro Kontroli na Miejscu Lubelskiego Oddziału Regionalnego ARiMR odzwierciedla faktyczny stan działek w kampanii 2020. Organ podkreślił, że protokół stanowi dowód urzędowy, co powoduje, iż organ jest zobligowany przyjąć za udowodnione to, co stwierdzono w treści dokumentu. Przedstawiony przez stronę dowód w postaci oświadczenia świadków z [...] stycznia 2021 r. stanowi jedynie dowód na to, że strona wykonywała prace rolnicze na swoich działkach zadeklarowanych we wniosku na 2020 rok. Organ II instancji stwierdził, że z protokołów przesłuchań świadków wynika, że nie są oni w stanie potwierdzić powierzchni gruntu faktycznie użytkowanego przez skarżącego, gdyż żaden ze świadków nie dokonywał pomiarów działek, swoje zeznania opierali wyłącznie na wizualnej ocenie. Odnosząc się do kwestii wystąpienia w gospodarstwie skarżącego siły wyższej, organ odwoławczy podzielił ustalenia i stanowisko organu I instancji, który nie negował wystąpienia siły wyższej lub nadzwyczajnych okoliczności, które wystąpiły w gospodarstwie skarżącego w roku 2020, jednakże nie uznał siły wyższej lub nadzwyczajnych okoliczności ujętych w protokole oszacowania zakresu i wysokości szkód w gospodarstwie rolnym lub dziale specjalnym produkcji rolnej spowodowanych wystąpieniem niekorzystnego zjawiska atmosferycznego z uwagi na przekroczenie terminu 15 dni roboczych od dnia, w którym rolnik lub upoważniona przez niego osoba są w stanie dokonać takiej czynności oraz dostarczyć dowód potwierdzający wystąpienie nadzwyczajnych okoliczności Kierownikowi Biura Powiatowego w Lublinie. Organ odwoławczy wskazał, że [...] czerwca 2021 r. skarżący złożył w Biurze Powiatowym ARiMR w Lublinie wniosek o udzielenie pomocy finansowej producentowi rolnemu, w którego gospodarstwie rolnym nastąpiło obniżenie powyżej 30% średniej rocznej produkcji rolnej w związku z wystąpieniem w 2020 r. szkód w uprawach rolnych spowodowanych gradem i powodzią, które spowodowały na danej powierzchni upraw rolnych utratę, co najmniej 20% plonu. Wraz z wnioskiem złożył protokół oszacowania zakresu i wysokości szkód w gospodarstwie rolnym lub dziale specjalnym produkcji rolnej spowodowanych wystąpieniem niekorzystnego zjawiska atmosferycznego, nr [...] oraz dowód zawarcia z Towarzystwem Ubezpieczeniowym CONCORDIA umowy ubezpieczenia na okres od 8 maja 2020 r. do 15 listopada 2020 r. od ryzyka gradu uprawy dyni o łącznej powierzchni 65,91 ha. Organ II instancji podkreślił, że strona nie poinformowała Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Lublinie o wystąpieniu siły wyższej w terminie przewidzianym przepisami prawa. Pierwsze powiadomienie nastąpiło w dniu [...] stycznia 2021 r, kiedy skarżący w piśmie stanowiącym zastrzeżenia do wyników kontroli zawartych w protokole czynności kontrolnych nr [...] w zakresie kwalifikowalności powierzchni, poinformował o wystąpieniu niekorzystnych zjawisk atmosferycznych, w wyniku, których wystąpiły szkody w wysokości, co najmniej 70% w jego gospodarstwie w 2020 r., natomiast wniosek o udzielenie pomocy finansowej producentowi rolnemu, w którego gospodarstwie rolnym nastąpiło obniżenie powyżej 30% średniej rocznej produkcji rolnej w związku z wystąpieniem w 2020 r. szkód w uprawach rolnych spowodowanych gradem i powodzią, które spowodowały na danej powierzchni upraw rolnych utratę, co najmniej 20% wraz z protokołem oszacowania zakresu i wysokości szkód w gospodarstwie rolnym lub dziale specjalnym produkcji rolnej spowodowanym wystąpieniem niekorzystnego zjawiska atmosferycznego podpisanym przez Wojewodę Lubelskiego w dniu [...] listopada 2020 r., złożył w Biurze Powiatowym ARiMR w Lublinie dopiero w dniu 14 czerwca 2021 r. Organ odwoławczy wskazał, że w złożonym wniosku strona zadeklarowała, że ubiega się o przyznanie płatności w ramach Wariantu 10.2 Ekstensywne uprawy sadownicze po okresie konwersji do powierzchni 0,10 ha oraz Wariantu 8.1 Uprawy warzywne w okresie konwersji do łącznej powierzchni działek rolnych 108,45 ha. W oparciu o protokół z kontroli organ odwoławczy ustalił powierzchnię uprawnioną do płatności. Szczegółowo omówił, jakie działki zostały zgłoszone do płatności ekologicznej na rok 2020, jaka była powierzchnia działek zadeklarowana we wniosku, jaką powierzchnię uwzględniono do płatności oraz jakie nieprawidłowości mające wpływ na kwalifikowalność powierzchni zostały zastosowane. Organ odwoławczy wyjaśnił, że wartość powierzchni stwierdzonej w trakcie kontroli na miejscu na danej działce ewidencyjnej nie może być większa niż maksymalny kwalifikowany obszar (MKO). Kompensacja powierzchni pomiędzy działkami rolnymi nie może powodować, że zostanie przekroczona powierzchnia MKO na działce, która otrzymała kod nieprawidłowości DR13+. Organ odwoławczy stwierdził, że powierzchnia uprawniona do płatności w ramach Wariantu 8.1 wyniosła 66,46 ha (66,14 ha+ 0,32 ha). Powierzchnia stwierdzona w ramach Wariantu: 10.2 Ekstensywne uprawy sadownicze po okresie konwersji wynosiła 0,00 ha. Następnie organ odwoławczy przedstawił szczegółowe wyliczenia dotyczące płatności do poszczególnych wariantów. W przypadku płatności do Wariantu: 10.2 Ekstensywne uprawy sadownicze po okresie konwersji organ wskazał, że powierzchnia stwierdzona wynosiła 0,00 ha. Wyliczona procentowa różnica między powierzchnią działek zadeklarowanych we wniosku w ramach omawianego wariantu a powierzchnią stwierdzoną w kontroli na miejscu wynosiła 100,00%. Na podstawie art. 19 ust. 2 i ust. 3 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) Nr 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L 181 z dnia 20 czerwca 2014 r., str. 48 z późn. zm.), dalej jako "rozporządzenie nr 640/2014", oraz § 15, § 16 ust. 1 i ust. 3 rozporządzenia ekologicznego, skarżącemu odmówiono przyznania płatności ekologicznej w ramach Wariantu: 10.2 Ekstensywne uprawy sadownicze po okresie konwersji i nałożono sankcję w wysokości 56,32 zł oraz odmówiono przyznania kwoty przeznaczonej na refundację kosztów transakcyjnych poniesionych z tytułu kontroli gospodarstwa ekologicznego. W odniesieniu do płatności do Wariantu: 8.1 Uprawy warzywne po okresie konwersji organ odwoławczy podniósł, że powierzchnia stwierdzona w ramach Wariantu: 8.1 Uprawy warzywne po okresie konwersji wynosiła 66,46 ha. Wyliczona procentowa różnica między powierzchnią działek zadeklarowanych we wniosku w ramach omawianego wariantu a powierzchnią stwierdzoną w kontroli na miejscu wynosiła 63,18% (41,99 ha/66,46 ha). Na podstawie art. 19 ust. 2 i ust. 3 rozporządzenia Nr 640/2014 oraz § 16 ust. 1 rozporządzenia ekologicznego, naliczono sankcję z tytułu przedeklarowania w kwocie 46 939,56 zł. Skarżącemu odmówiono przyznania kwoty przeznaczonej na refundację kosztów transakcyjnych poniesionych z tytułu kontroli gospodarstwa ekologicznego. Wobec stwierdzenia, że nie spełniono wymogów określonych w § 31 rozporządzenia ekologicznego na powierzchni 66,46 ha, naliczono karę w wysokości 2 559,37 zł. Mając powyższe na względzie, skarżącemu odmówiono przyznania płatności ekologicznej w ramach Wariantu: 8.1 Uprawy warzywne po okresie konwersji i nałożono sankcję w łącznej wysokości 49 498,93 zł. Organ odwoławczy ustalił również obszar gruntów objęty zobowiązaniem ekologicznym i wskazał, że obszar ten obejmuje: 1. zobowiązanie do gruntów ornych podjęte w dniu 15 marca 2017 r. na powierzchnię równą 108,46 ha; 2. zobowiązanie do upraw sadowniczych podjęte w dniu 15 marca 2017 r. na powierzchnię równą 0,1 ha. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu, organ odwoławczy stwierdził, że rozstrzygnięcie zostało oparte na wynikach przeprowadzonej kontroli na miejscu. Szczegółowa analiza zapisów protokołu z czynności kontrolnych, szkicu pomiarów działek (dane wektorowe, dane powierzchniowe), fotografii wykonanych podczas kontroli wskazują, że kontrola została przeprowadzona w sposób prawidłowy, nie stwierdzono żadnych uchybień. Organ II instancji podkreślił, że kontrola na miejscu miała doprowadzić do jednoznacznego zweryfikowania i ustalenia, czy deklarowane we wniosku o dopłaty powierzchnie upraw i rodzaj tych upraw odpowiadają stanowi faktycznemu w danym okresie. Podstawowym zadaniem kontroli na miejscu jest weryfikacja powierzchni i gatunków upraw deklarowanych przez wnioskodawców w danym roku gospodarczym. Protokół kontroli stanowi dokument urzędowy, co powoduje, że organ jest zobligowany przyjąć za udowodnione to, co stwierdzono w treści dokumentu, a w przedmiotowym przypadku są to wyniki dokonanych pomiarów oraz stwierdzonych nieprawidłowości. Organ zwrócił uwagę, że w rozpoznawanej sprawie, w związku z wątpliwościami w zakresie prawidłowości sporządzonego protokołu z przeprowadzonych czynności kontrolnych, jego ustalenia były ponownie analizowane, zarówno na wniosek skarżącego, jaki i z urzędu. Biuro Kontroli na Miejscu Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zajęło stanowisko w tej sprawie i ustalenia w raporcie z czynności kontrolnych zostały podtrzymane. Organ odwoławczy odniósł się do treści licznych pism skarżącego składanych do komórek organizacyjnych ARiMR, dotyczących niekompetencji pracowników Biura Powiatowego ARiMR w Lublinie i nieprawidłowości w postępowaniu podczas obsługi wniosków. Organ II instancji wyjaśnił, że ze względu na skomplikowany charakter spraw organ I instancji miał obowiązek przeprowadzenia postępowania dowodowego w celu ustalenia faktycznej powierzchni, jaką można było zakwalifikować do płatności w ramach poszczególnych środków pomocowych. Działanie organu I instancji organ odwoławczy uznał za zgodne z prawem. G. H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Lubelskiego Oddziału Regionalnego ARiMR z [...] lutego 2022 r., zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 6, art. 7, art. 8 w zw. z art. 80 k.p.a., błędną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego, co skutkowało wydaniem wadliwej decyzji. W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżący wniósł o uchylenie decyzji organu II instancji oraz o uchylenie decyzji organu I instancji w części odmawiającej przyznania skarżącemu pomocy w pełnej wysokości, zgodnie ze złożonym wnioskiem oraz o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Ponadto na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a., skarżący wniósł o przeprowadzenie dowodów uzupełniających z dokumentów, załączonych do skargi. Są to: 1) wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 25 stycznia 2022 r. w sprawie sygn. akt III SA/Lu 682/21; 2) pismo skarżącego z 28 marca 2022 r. do Najwyższej Izby Kontroli; 3) pismo z Najwyższej Izby Kontroli z 3 lutego 2022 r., znak: KST-KSN. 0511.010.2022. DW; 4) wyrok Sądu Rejonowego w Radzyniu Podlaskim II Wydział Karny z dnia 25 listopada 2021 r., sygn. akt II K [...]. W uzasadnieniu skargi skarżący zarzucił organowi oparcie rozstrzygnięcia na raporcie z kontroli, który w ocenie skarżącego jest sprzeczny ze stanem faktycznym, oraz na zeznaniach świadka M. H., który jest skonfliktowany ze skarżącym. Skarżący podniósł, że organ błędnie ocenił, że straty w gospodarstwie skarżący powinien zgłosić w terminie 14 dnia jako spowodowane przez siłę wyższą, podczas gdy spowodowane one były ogłoszonym przez Wojewodę Lubelskiego stanem klęski żywiołowej i, jako że stratami była objęta jedynie część upraw na każdej z działek, nie wymagały zgłoszenia. Skarżący podkreślił, że na każdej działce były plony, jednakże z powodu zalania mniejsze od zakładanych. Komisja powołana przez Wojewodę Lubelskiego w związku z klęską suszy/powodzi/gradobicia 2020 skontrolowała plantacje i stwierdziła straty w wyniku zalania i gradobicia. Komisja potwierdziła w piśmie do ARiMR, że część działek skarżącego była tak zalana, że nie było do nich dostępu. Skarżący nie zgodził się z ustaleniami raportu z kontroli i podkreślił, że na działkach A, B, C, D, E, F, F1 ,F2, F3, F4, G1 , G2, H, H1, I, I1, J1, J2, J3, J5, J6, K, K1, L, L1, L2, L3, LL, LL1, M, M1, N1, P, P1, R, R1, R2 zgodnie z wnioskiem na 2020 rok w terminie była zasiana dynia bezłuskowa. Na potwierdzenie powyższej okoliczności skarżący powołał się na protokół kontroli przeprowadzonej przez spółkę E. oraz protokół oszacowania zakresu i wysokości szkód w gospodarstwie rolnym, nr [...] z [...] sierpnia 2020 r. Skarżący podniósł, że dowody w postaci faktur wskazują, że skoro [...] września 2020 r. skarżący rozpoczął sprzedaż nasion dyni, którą ostatecznie zakończył [...] października 2020 r., to w dniach 27 października 2020 r. - 23 listopada 2020 r. dyni na polach być już nie mogło. Z uwagi na bardzo wysoki poziom zachwaszczenia, spowodowanego wcześniejszą powodzią, zbiór był przeprowadzany ręcznie, co nie pozostawiło śladów ciężkiego sprzętu na polu. Skarżący podniósł, że również świadkowie jednoznacznie potwierdzili, że wszystkie działki skarżącego były uprawiane, na wszystkich były zasiane dynie, a także stwierdzili wzrost dyń w okresie wegetacji na całym obszarze i potwierdzili ich zbiór i sprzedaż. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Zaskarżona decyzja nie narusza przepisów postępowania ani przepisów prawa materialnego. Przedmiotem skargi jest decyzja w sprawie płatności ekologicznej na rok 2020 do działek zadeklarowanych w ramach Wariantu 8.1 Uprawy warzywne w okresie konwersji oraz Wariantu 10.2 Ekstensywne uprawy sadownicze po okresie konwersji. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2021 r. poz. 2137 z późn. zm.), dalej jako "ustawa" lub "ustawa o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich", oraz przepisy wydanego na podstawie delegacji zawartej w art. 45 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 tej ustawy rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Rolnictwo ekologiczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2018 r. poz. 1784 z późn. zm.), dalej jako "rozporządzenie ekologiczne". Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia ekologicznego, płatność ekologiczną przyznaje się rolnikowi, o którym mowa w art. 29 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz. Urz. UE L 347 z 20 grudnia 2013 r., str. 487, z późn. zm.), dalej jako "rozporządzenie nr 1305/2013", jeżeli: 1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, który może być wykorzystywany do ubiegania się o przyznanie tej płatności; 2) łączna powierzchnia posiadanych przez niego użytków rolnych w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi lit. f rozporządzenia nr 1305/2013 wynosi co najmniej 1 ha; 3) realizuje 5-letnie zobowiązanie ekologiczne, o którym mowa w art. 29 ust. 2 rozporządzenia nr 1305/2013, w ramach określonego pakietu albo jego wariantu; 4) spełnia warunki przyznania płatności ekologicznej w ramach określonych pakietów lub ich wariantów określone w rozporządzeniu. Stosownie do § 9 ust. 1 rozporządzenia ekologicznego płatność ekologiczna jest przyznawana, jeżeli rolnik prowadzi produkcję rolną zgodnie z przepisami o rolnictwie ekologicznym, przepisami rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 2092/91, zwanego dalej "rozporządzeniem nr 834/2007" oraz przepisami wydanymi w trybie przepisów tego rozporządzenia. W świetle treści § 10 ust. 1 rozporządzenia ekologicznego, płatność ekologiczna jest przyznawana do gruntu, na którym jest położona działka rolna w rozumieniu art. 67 ust. 4 lit. a rozporządzenia nr 1306/2013, o powierzchni co najmniej 0,1 ha, zwana dalej "działką rolną". Natomiast zgodnie z 67 ust. 4 lit. a rozporządzenia nr 1306/2013 "działka rolna" oznacza zwarty obszar gruntu, zadeklarowany przez jednego rolnika i obejmujący nie więcej niż jedną grupę upraw; jednakże w przypadku gdy w kontekście rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 wymagana jest oddzielna deklaracja użytkowania pewnego obszaru w ramach grupy upraw, działka rolna podlega w razie konieczności dalszemu wyznaczeniu na podstawie tego konkretnego użytkowania; państwa członkowskie mogą ustanowić dodatkowe kryteria dalszego wyznaczania działki rolnej. Wysokość płatności ekologicznej w danym roku ustala się jako iloczyn stawek płatności za hektar gruntu i powierzchni gruntów, do których przysługuje płatność ekologiczna, po uwzględnieniu zmniejszeń lub wykluczeń wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości lub niezgodności (§ 12 ust. 1 rozporządzenia ekologicznego). Przy ustalaniu wysokości płatności ekologicznej uwzględnia się powierzchnię działek rolnych, nie większą jednak niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa odpowiednio w art. 5 ust. 2 lit. b rozporządzenia nr 640/2014, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (§ 12 ust. 3 rozporządzenia ekologicznego). Z art. 5 ust. 2 lit. b rozporządzenia nr 640/2014 wynika, że państwa członkowskie w odniesieniu do każdej działki referencyjnej określają maksymalny kwalifikowalny obszar do celów środków obszarowych, o których mowa w art. 28-31 rozporządzenia (UE) nr 1305/2013. Na mocy art. 29 ust. 1 rozporządzenia nr 1305/2013 wsparcia w ramach działania "rolnictwo ekologiczne" udziela się na hektar użytków rolnych rolnikom lub grupom rolników, którzy dobrowolnie podejmują się konwersji na praktyki i metody rolnictwa ekologicznego lub utrzymania takich praktyk i metod określonych w rozporządzeniu (WE) nr 834/2007 i którzy są rolnikami aktywnymi zawodowo w rozumieniu art. 9 rozporządzenia (UE) nr 1307/2013, zgodnie z zastosowaniem w danym państwie członkowskim. Zgodnie z § 16 ust. 1 rozporządzenia ekologicznego, rolnikowi może corocznie zostać przyznana kwota przeznaczona na refundację kosztów transakcyjnych w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi lit. e rozporządzenia nr 1305/2013, zwanych dalej "kosztami transakcyjnymi", poniesionych z tytułu kontroli gospodarstwa ekologicznego, jeżeli są spełnione warunki przyznania płatności ekologicznej w ramach danego pakietu lub wariantu. Z treści powyżej powołanych przepisów wynika, że jednym z warunków uzyskania płatności ekologicznej jest złożenie prawidłowo wypełnionego wniosku i oznaczenie przez stronę w złożonym wniosku działki (działek) i powierzchni obszaru użytkowanego rolniczo, co do którego strona ubiega się o otrzymanie danej płatności. Zadeklarowany w ten sposób obszar podlega weryfikacji organu, dokonywanej w drodze kontroli administracyjnej lub kontroli na miejscu i dopiero wówczas stanowi podstawę przyznania płatności. Narzędziem służącym weryfikacji informacji podanych przez producenta stanowią kontrole administracyjne i kontrole na miejscu, o których mowa w przepisach prawa wspólnotowego, w tym art. 59 rozporządzenia nr 1306/2013 czy też w art. 24 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 809/2014. W myśl art. 58 ust. 2 rozporządzenia 1306/2013 państwa członkowskie ustanawiają skuteczne systemy zarządzania i kontroli w celu zapewnienia zgodności z prawodawstwem regulującym unijne systemy wsparcia, zmierzające do zminimalizowania ryzyka strat finansowych dla Unii. O ile nie przewidziano inaczej, system kontroli ustanowiony przez państwa członkowskie zgodnie z art. 58 ust. 2 obejmuje systematyczne kontrole administracyjne wszystkich wniosków o przyznanie pomocy oraz wniosków o płatność. System ten jest uzupełniany o kontrole na miejscu (art. 59 ust. 1 rozporządzenia 1306/2013). Przepis art. 24 ust. 1 rozporządzenia nr 809/2014 stanowi natomiast, że kontrole administracyjne i kontrole na miejscu przewidziane w niniejszym rozporządzeniu są przeprowadzane w sposób zapewniający skuteczną weryfikację: a) poprawności i kompletności informacji podanych we wniosku o przyznanie pomocy, wniosku o wsparcie, wniosku o płatność lub innej deklaracji; b) zgodności ze wszystkimi kryteriami kwalifikowalności, zobowiązaniami i innymi obowiązkami w odniesieniu do przedmiotowego systemu pomocy lub środka wsparcia, warunków, na których przyznaje się pomoc lub wsparcie lub zwolnień z obowiązków; c) przestrzegania wymogów i norm odnoszących się do zasady wzajemnej zgodności. Podkreślić należy, że kontrole administracyjne i kontrole na miejscu przeprowadza się w taki sposób, aby skutecznie sprawdzić zgodność z warunkami, na jakich przyznawana jest pomoc, oraz przestrzeganie wymogów i norm istotnych dla wzajemnej zgodności. Kontrola na miejscu ma doprowadzić do jednoznacznego zweryfikowania i ustalenia, czy deklarowane we wniosku o pomoc powierzchnie działek rolnych i rodzaj tych upraw odpowiadają stanowi faktycznemu w danym okresie. Kontrola na miejscu polega przede wszystkim na sprawdzeniu zgodności danych podanych we wniosku o przyznanie płatności lub pomocy finansowej ze stanem faktycznym. Kontrole na miejscu mają na celu ustalenie granic i powierzchni działek rolnych, zweryfikowanie zadeklarowanej grupy upraw na danej działce rolnej oraz sprawdzenie przestrzegania minimalnych wymagań (norm) utrzymania gruntów w dobrej kulturze rolnej. Zgodnie z § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 21 sierpnia 2015 r. w sprawie warunków i trybu przeprowadzania czynności kontrolnych w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014 - 2020 (Dz. U. z 2015 r. poz. 1344 z późn. zm.), czynności kontrolne są wykonywane co najmniej przez dwie osoby posiadające imienne upoważnienie, o którym mowa w art. 47 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich. Kontrolujący wykonujący czynności kontrolne, których mowa w § 1, sporządzają z tych czynności sprawozdanie, o którym mowa w art. 53 ust. 1 zdanie pierwsze rozporządzenia nr 809/2014, zwane dalej "raportem z czynności kontrolnych". Raport z czynności kontrolnych wykonanych ramach wizyty zawiera dane, o których mowa w art. 53 ust. 1 lit. a-d rozporządzenia nr 809/2014; przepis art. 53 ust. 3 rozporządzenia nr 809/2014 stosuje się odpowiednio (§ 5 ust. 1 i 2 rozporządzenia z dnia 21 sierpnia 2015 r.). Stosownie do art. 53 ust. 1 lit. a-e rozporządzenia nr 809/2014 z każdej kontroli na miejscu przeprowadzonej zgodnie z przepisami niniejszej sekcji sporządza się sprawozdanie, które umożliwia szczegółowy przegląd przeprowadzonych kontroli. W sprawozdaniu należy w szczególności zamieścić następujące dane: poddane kontroli środki oraz wnioski lub wnioski o płatność, obecne osoby, informację, czy zawiadomienie o wizycie zostało przekazane beneficjentowi, a jeśli tak – z jakim wyprzedzeniem, wyniki kontroli oraz – w odpowiednich przypadkach – wszelkie uwagi szczegółowe, a także wszelkie dalsze środki kontrolne, które należy podjąć. Zaznaczyć należy, że przeprowadzenie kontroli na miejscu metodą inspekcji terenowej, polegającej na wizytacji zadeklarowanych działek przez upoważnione do kontroli osoby, dysponujące odpowiednimi kwalifikacjami i wizualnej ocenie ich rzeczywistego stanu, pozwala na skorygowanie powierzchni uprawnionych do płatności w związku z okolicznościami, których stwierdzenie jest możliwe przede wszystkim w ramach bezpośrednich oględzin, takich jak ustalenie obszarów wykluczających płatność, czy ustalenie, że faktyczna powierzchnia upraw, czy faktyczny sposób wykorzystania nieruchomości nie odpowiadają złożonej deklaracji. W toku kontroli przeprowadzane są pomiary za pomocą urządzenia GPS, a wyniki kontroli są dokumentowane za pomocą szkiców graficznych oraz fotografii obrazujących stan poszczególnych zadeklarowanych działek w czasie kontroli. Jednocześnie protokół kontroli stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 76 k.p.a., a zatem stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Z powołanych wyżej przepisów wynika, że płatność ekologiczna przysługuje wyłącznie do tych działek rolnych, na których działalność rolnicza prowadzona jest w sposób zgodny z powołanymi przepisami. Płatność przyznawana jest rocznie, z uwzględnieniem powierzchni użytków rolnych. Działki rolne muszą być utrzymywane w należytej kulturze rolnej. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości dotyczących przekroczenia powierzchni zgłoszonej do płatności w stosunku do powierzchni uprawnionej do przyznania płatności, stosuje się przepisy rozporządzenia nr 640/2014. Stosownie do art. 19 ust. 2 rozporządzenia nr 640/2014, jeśli różnica między powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią stwierdzoną przekracza 50 %, w odniesieniu do danej grupy upraw nie przyznaje się żadnej pomocy obszarowej ani wsparcia obszarowego. Ponadto beneficjent podlega dodatkowej karze równej kwocie pomocy lub wsparcia odpowiadającej różnicy między obszarem zgłoszonym a obszarem zatwierdzonym zgodnie z art. 18. Jeśli kwota obliczona zgodnie z ust. 1 i 2 nie może być w całości odliczona w ciągu trzech kolejnych lat kalendarzowych następujących po roku kalendarzowym, w którym dokonano ustalenia, zgodnie z art. 28 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 908/2014 29 anuluje się saldo pozostałe do spłaty (art. 19 ust. 3 rozporządzenia nr 640/2014). Skarżący w niniejszej sprawie złożył wniosek o przyznanie płatności ekologicznej na rok 2020. We wniosku skarżący zadeklarował, że ubiega się o przyznanie płatności w ramach: - Wariantu 10.2 Ekstensywne uprawy sadownicze po okresie konwersji - do powierzchni 0,10 ha, na działce rolnej F4 położonej na działce ewidencyjnej nr [...], z zadeklarowaną uprawą "jabłoń domowa"; - Wariantu 8.1 Uprawy warzywne w okresie konwersji - do łącznej powierzchni działek rolnych 108,45 ha z zadeklarowaną uprawą "dynia zwyczajna", odpowiednio na działkach rolnych: A1 o pow. 18,07 ha (działka ewidencyjna nr [...]), B1 o pow. 0,80 ha (działka ewidencyjna nr [...]), C1 o pow. 1,20 ha (działka ewidencyjna nr [...]), D1 o pow. 1,80 ha (działka ewidencyjna nr [...]), E1 o pow. 9,48 ha (działka ewidencyjna nr [...]), F1 o pow. 0,96 ha (działka ewidencyjna nr [...]), F2 o pow. 0,72 ha (działka ewidencyjna nr [...]), F3 o pow. 7,29 ha (działka ewidencyjna nr [...]), G1 o pow. 1,80 ha (działka ewidencyjna nr [...] - 0,30 ha oraz działka ewidencyjna nr [...] - 1,50 ha), G2 o pow. 0,42 ha (działka ewidencyjna nr [...]), H1 o pow. 2,05 ha (działka ewidencyjna nr [...] - 0,36 ha oraz działka ewidencyjna nr [...] - 1,69 ha), I1 o pow. 0,79 ha (działka ewidencyjna nr [...] - 0,39 ha oraz działka ewidencyjna nr [...] - 0,40 ha), J3 o pow. 2,58 ha (działka ewidencyjna nr [...]), J4 o pow. 27,20 ha (działka ewidencyjna nr [...]), J5 o pow. 8,42 ha (działka ewidencyjna nr [...]), J6 o pow. 3,35 ha (działka ewidencyjna nr [...]), K1 o pow. 1,91 ha (działka ewidencyjna nr [...]), L1 o pow. 6,47 ha (działka ewidencyjna nr [...]), L2 o pow. 0,91 ha (działka ewidencyjna nr [...]), L3 o pow. 2,00 ha (działka ewidencyjna nr [...]), L4 o pow. 3,40 ha (działka ewidencyjna nr [...]), M1 o pow. 4,52 ha (działka ewidencyjna nr [...]), N1 o pow. 0,23 ha (działka ewidencyjna nr [...]), P1 o pow. 1,43 ha (działka ewidencyjna nr [...]), R1 o pow. 0,23 ha (działka ewidencyjna nr [...]), R2 o pow. 0,42 ha (działka ewidencyjna nr [...]). Przeprowadzona w okresie od 27 października 2020 r. do 23 listopada 2020 r., kontrola w zakresie kwalifikowalności powierzchni (raport z kontroli [...], k. 62 akt adm.) wykazała szereg nieprawidłowości m.in. dotyczących wielkości powierzchni zadeklarowanych we wniosku na działkach rolnych B1, E1, G1, J3, J4, J5, J6, L1, L2, N1, P1. Kontrolujący stwierdzili, że część gruntów zgłoszonych we wniosku o płatności ekologiczne nie była uprawiana co najmniej w roku kontroli, a w niektórych przypadkach – także w sezonie poprzednim. Na działce rolnej F4 zadeklarowanej w ramach Wariantu 10.2 z uprawą jabłoń domowa nie stwierdzono deklarowanej uprawy. Raport jest bardzo obszerny, zawiera opis stwierdzonych upraw lub ich brak, występowanie nieużytków i terenów porośniętych wysokimi trzcinami, terenów bagiennych i całkowicie zalanych, do których nie było w dacie kontroli dostępu. Stan każdej z działek uwidoczniony został na fotografiach, których numery wskazane zostały przy opisie poszczególnych działek. Zbędne jest szczegółowe przytaczanie ustaleń raportu co do wszystkich działek, bowiem tylko część działek została wykluczona z uwagi na różnicę powierzchni deklarowanej i stwierdzonej. Powierzchnia deklarowana we wniosku to 108,45 ha, a powierzchnia stwierdzona to 66,14 ha, z tym że do powierzchni stwierdzonej doliczona została powierzchnia 0,32 ha w drodze kompensacji, o czym będzie mowa niżej. Bliższego omówienia wymagają ustalenia raportu, dotyczące działek deklarowanych do płatności ekologicznej, na których stwierdzono nieprawidłowości, powodujące wykluczenie części powierzchni działek z płatności. Przed przystąpieniem do szczegółowego omówienia ustaleń raportu wyjaśnić należy, że zawarte w raporcie adnotacje: "Ugór" oraz uwagi: "Nie stwierdzono deklarowanej uprawy dyni" nie stanowiły samodzielnej podstawy wykluczenia działek z płatności. Podstawę wykluczenia stanowiły nieprawidłowości oznaczone kodami DR13+ oraz DR18. Kod DR13+ oznacza: "Zadeklarowana powierzchnia działki rolnej jest większa od powierzchni stwierdzonej", natomiast kod DR18 oznacza: "Na całej działce stwierdzono zaniechanie prowadzenia działalności rolniczej". Ponadto dla ustalenia prawidłowej powierzchni uprawnionej do płatności w przypadku niektórych działek znaczenie miał kod DR50, który oznacza: "Granice uprawy wykraczają poza granice działki/ek referencyjnej/ych zadeklarowanych we wniosku". Wykluczeniu podlegała powierzchnia stwierdzona na działkach, które nie były deklarowane we wniosku o płatności. Natomiast kod DR13-, który oznacza: "Zadeklarowana powierzchnia działki rolnej jest mniejsza od powierzchni stwierdzonej" uzasadniał zastosowanie kompensacji, co pozwoliło na zwiększenie ostatecznie stwierdzonej powierzchni o 0,32 ha. Nieprawidłowości o wskazanych wyżej kodach DR13+ i DR18 wystąpiły na działkach B1, E1, J3, J4, J5, J6, L1, L2, N1 i P1, deklarowanych do płatności ekologicznej. Nieprawidłowość oznaczona kodem DR13- wystąpiła na działkach D1 i H1. Natomiast nieprawidłowość oznaczona kodem DR50 wystąpiła na działkach D1, E1 i G1. Działka B1 znajduje się na działce ewidencyjnej nr [...], położnej w K. K.. Zadeklarowana powierzchnia to 0,80 ha. Na działce tej powierzchnia stwierdzona wynosiła 0,30 ha, nieprawidłowość ta oznaczona została kodem DR13+, a w uwagach zawarto adnotację: "Stwierdzono częściowo wykoszony obszar. Pozostała część to teren niekoszony, podmokły i zakrzaczenia". Na zdjęciach oznaczonych numerami 97,98,99,100,101,102,102,104,105,106 widoczne są wyraźnie wysokie, gęste trawy, trzciny i inne rośliny oraz częściowo zakrzaczenia i miejsca podmokłe, w których stoi woda. Nie ma śladu uprawy dyni, w szczególności pozostałości po zbiorach. Zdjęcia wykonane zostały 29 października 2020 r., a więc cztery miesiące po powodzi. Prawidłowe jest zatem stanowisko organu, że do płatności może być uwzględniona powierzchnia 0,30 ha, która została stwierdzona, a nie deklarowana powierzchnia 0,80 ha. Działka E1 znajduje się na działce ewidencyjnej nr [...] położonej w K. Zadeklarowana powierzchnia to 9,48 ha. Na działce tej powierzchnia stwierdzona wynosiła 6,74 ha. Nieprawidłowość ta oznaczona została kodem DR13+, a w uwagach zawarto adnotację: "Pozostała część działki porośnięta trzciną, teren podmokły, bagienny. Nie stwierdzono użytkowania rolniczego w bieżącym sezonie gospodarczym. Nie stwierdzono uprawy dyni." Na zdjęciach oznaczonych numerami 167-169, 218-220, wykonanych 20 listopada 2020 r. oraz numerami 333-361, 382-383, 401-433 wykonanych 23 listopada 2020 r., brak śladów jakichkolwiek upraw. Widać wyraźnie gęste trawy, wysokie trzciny i inne rośliny oraz miejsca podmokłe, w których stoi woda. Nie ma żadnych śladów wskazujących na istnienie uprawy w tych miejscach. Trudno zresztą przypuścić, by w takim terenie możliwa była jakakolwiek uprawa. Kontrolujący ustalili również, że część stwierdzonej na działce E1 powierzchni wynoszącej 6,74 ha znajdowała się na działkach, które nie były deklarowane we wniosku (działki nr: [...], [...] [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...]). Na działce deklarowanej, czyli działce ewidencyjnej nr [...] stwierdzono tylko 6,56 ha. Nieprawidłowość ta oznaczona została kodem DR50. Prawidłowe jest zatem stanowisko organu, że do płatności może być uwzględniona tylko powierzchnia 6,56 ha. Działka G1 znajduje się na działkach ewidencyjnych nr [...] i [...] położonych w K. K.. Zadeklarowana powierzchnia to 1,80 ha. Stan działek obrazują zdjęcia nr [...] – [...]. Na działce tej powierzchnia stwierdzona wynosiła również 1,80 ha, jednak część tej powierzchni stwierdzono na działkach niedeklarowanych we wniosku (działki nr [...], [...] i [...]). Z tego względu zastosowano kod DR50. Na deklarowanych działkach nr [...] i [...] stwierdzono 2,18 ha (1,8896 ha na działce nr [...] i 0,2854 ha na działce nr [...]), przy czym z uwagi na to, że na działce ewidencyjnej nr [...] zadeklarowane są działki G1 i G2, do działki G2 zaliczono 0,42 ha. Z tego względu do działki G1 uwzględniono 1,47 ha z działki nr [...] i 0,29 ha z działki nr [...], łącznie 1,76 ha. Prawidłowe jest zatem stanowisko organu, że powierzchnia kwalifikująca się do płatności ekologicznej z działki G1 to 1,76 ha. Działka J3 położona jest na działce ewidencyjnej nr [...]. Zadeklarowana powierzchnia to 2,58 ha, natomiast powierzchnia stwierdzona wynosiła 1,85 ha. Nieprawidłowość ta oznaczona została kodem DR13+, a w uwagach zawarto adnotację: "Pozostałą część stanowi teren nieużytkowany rolniczo, przerośnięta trzcina, teren podmokły, bagienny". Na zdjęciach oznaczonych numerami 269-273, 277, 280, 292-297, 301-302, wykonanych 20 listopada 2020 r. wyraźnie widać miejsca nieużytkowane, porośnięte wysoką, gęstą trzciną, co wskazuje na miejsca podmokłe. Nie widać żadnych śladów uprawy dyni. Prawidłowe jest zatem stanowisko organu, że do płatności może być uwzględniona tylko powierzchnia stwierdzona, wynosząca 1,85 ha. Działka J4 znajduje się na działce ewidencyjnej nr [...] położonej w K. Zadeklarowana powierzchnia to 27,20 ha. Na działce tej powierzchnia stwierdzona wynosiła 2,04 ha. Nieprawidłowość ta oznaczona została kodem DR13+, a w uwagach zawarto adnotację: "Pozostałą część stanowi obszar nieużytkowany co najmniej w bieżącym sezonie gospodarczym. Obszar porośnięty wysoką trzciną, podmokły, miejscami całkowicie zalany, bagienny, poprzedzielany zakrzaczonymi rowami z przerośniętą kilkuletnią roślinnością." Na zdjęciach oznaczonych numerami 183-202, wykonanych 13 listopada 2020 r., 203-213, 228-233, 235-268, 303-305, 316-326, wykonanych 20 listopada 2020 r. oraz 434-436, 438-451, wykonanych 23 listopada 2020 r. widoczne są wyraźnie stwierdzone przez kontrolujących wysokie trzciny, liczne rowy, zakrzaczenia oraz miejsca, w których stoi woda i widać tylko rzadkie trzciny albo brak w ogóle roślinności. Nie ma żadnych śladów upraw, w szczególności pozostałości po uprawie dyni. Stwierdzona przez kontrolujących roślinność jest wybujała, co jak zaznaczono w raporcie, wskazuje na brak rolniczego użytkowania co najmniej w bieżącym sezonie gospodarczym. Prawidłowe jest zatem stanowisko organu, że do płatności ekologicznej może być uwzględniona tylko powierzchnia stwierdzona, wynosząca 2,04 ha. Działka J5 znajduje się na działce ewidencyjnej nr [...] położonej w K. Zadeklarowana powierzchnia to 8,42 ha. Na działce tej nie stwierdzono powierzchni użytkowanej. Nieprawidłowość ta oznaczona została kodem DR18, a w uwagach zawarto adnotację: "Działka nieużytkowana co najmniej w bieżącym i poprzednim sezonie gospodarczym. Obszar porośnięty wysoką trzciną, podmokły, bagienny, bez śladów użytkowania rolniczego." Na zdjęciach oznaczonych numerami 214-217, 221-227, wykonanych 20 listopada 2020 r. oraz 362-381, 384-400, wykonanych 23 listopada 2020 r. wyraźnie widoczne są bardzo wysokie trzciny i inna gęsto rosnąca i wybujała roślinność, a ponadto widać wiele miejsc, w których stoi woda. Nie widać jakichkolwiek śladów użytkowania. Stan roślinności wskazuje brak użytkowania nie tylko w bieżącym, ale i poprzednim sezonie gospodarczym. Prawidłowe jest zatem stanowisko organu, że płatności nie mogą być przyznane do powierzchni 8,42 ha, czyli całej zadeklarowanej powierzchni. O wykluczeniu zadecydował kod DR18. Działka J6 znajduje się na działce ewidencyjnej nr [...] położonej w K. Zadeklarowana powierzchnia to 3,35 ha. Powierzchnia stwierdzona to 0,34 ha. Nieprawidłowość ta oznaczona została kodem DR13+, a w uwagach zawarto adnotację: "Pozostałą część działki stanowi obszar nieużytkowany co najmniej w bieżącym sezonie gospodarczym. Obszar porośnięty wysoką trzciną, podmokły, miejscami całkowicie zalany, bagienny, poprzedzielany zakrzaczonymi rowami z przerośniętą kilkuletnią roślinnością." Na zdjęciach oznaczonych numerami 306-315 oraz 327-332, wykonanych 20 listopada 2020 r. wyraźnie widoczne są duże obszary bardzo podmokłe, widać stojącą wodę i wysokie trzciny. Prawidłowe jest zatem stanowisko organu, że do płatności ekologicznej może być uwzględniona tylko powierzchnia stwierdzona, wynosząca 0,34 ha. Działka L1 znajduje się na działce ewidencyjnej nr [...], położonej w K. Powierzchnia stwierdzona (6,19 ha) jest mniejsza od deklarowanej (6,47 ha). Nieprawidłowość ta oznaczona została kodem DR13+. Stan działki obrazują zdjęcia oznaczone numerami 125-127, 147-163 oraz 166, wykonane 12 listopada 2020 r. O wykluczeniu powierzchni 0,28 ha zadecydował kod DR13+, ponieważ powierzchnia stwierdzona, na której mogła być uprawa dyni była mniejsza od deklarowanej. Działka L2 znajduje się na działce ewidencyjnej nr [...], położonej w K. Zadeklarowana powierzchnia to 0,91 ha. Na działce tej nie stwierdzono powierzchni użytkowanej. Nieprawidłowość ta oznaczona została kodem DR18, a w uwagach zawarto adnotację: "Działka nieużytkowana co najmniej w bieżącym i poprzednim sezonie gospodarczym. Obszar porośnięty wysoką trzciną, podmokły, bagienny, bez śladów użytkowania rolniczego." Na zdjęciach oznaczonych numerami 128, 130, 131, 134-136, 140,164 i 165, wykonanych 12 listopada 2020 r. widoczne są stwierdzone przez kontrolujących obszary podmokłe, porośnięte wysoką trzciną, na których brak śladów użytkowania. Prawidłowe jest zatem stanowisko organu, że płatności nie mogą być przyznane do powierzchni 0,91 ha, czyli całej zadeklarowanej powierzchni. O wykluczeniu zadecydował kod DR18. Działka N1 znajduje się na działce ewidencyjnej nr [...] położonej w K. K.. Zadeklarowana powierzchnia to 0,23 ha. Powierzchnia stwierdzona to 0,20 ha. Nieprawidłowość ta oznaczona została kodem DR13+. Stan deklarowanej działki obrazują zdjęcia oznaczone numerami 45, 46 i 47, wykonane 29 października 2020 r., na których nie widać już upraw. Wobec tego, że pomiary powierzchni, na której mogła znajdować się uprawa dyni wykazały powierzchnię mniejszą niż deklarowana, prawidłowe jest stanowisko organu, że do płatności ekologicznej może być uwzględniona tylko powierzchnia 0,20 ha. O wykluczeniu powierzchni 0,03 ha zadecydował kod DR13+, czyli zadeklarowanie powierzchni większej niż faktycznie stwierdzona. Działka P1 znajduje się na działce ewidencyjnej nr [...] położonej w K. Powierzchnia zadeklarowana do płatności ekologicznej to 1,43 ha. Powierzchnia stwierdzona to 1,12 ha. Nieprawidłowość ta oznaczona została kodem DR13+. Na zdjęciach oznaczonych numerami 170-182, widocznie są na części działki wysokie trawy i trzciny oraz stojąca woda. Wobec stwierdzenia powierzchni upraw mniejszej niż deklarowana, prawidłowe jest stanowisko organu, że płatności nie mogą być przyznane do powierzchni 0,31 ha. Do płatności może być uwzględniona tylko powierzchnia 1,12 ha. O zmniejszeniu powierzchni zadecydował kod DR13+. Jeżeli chodzi o działki D1, E1 i G1, dla ustalenia powierzchni uprawnionej do płatności istotne znaczenie miała nieprawidłowość oznaczona kodem DR50. Organ bardzo szczegółowo wyjaśnił, jaka powierzchnia tych działek może być uwzględniona. W przypadku działki rolnej D1 o pow. 1,80 ha, położonej na działce ewidencyjnej nr [...], powierzchnia stwierdzona wynosiła 2,22 ha, czyli była większa niż powierzchnia zadeklarowana (kod DR13-). Prawidłowe jest jednak stanowisko organu, że płatność nie może być przyznana do całej stwierdzonej powierzchni, lecz jedynie do deklarowanych 1,80 ha, ponieważ granice uprawy wykraczają poza granice działki referencyjnej (kod DR50). Z raportu wynika, że działka rolna D, położona według deklaracji skarżącego na działce ewidencyjnej o numerze [...], znajdującej się w K. , w rzeczywistości położona jest nie tylko na działce ewidencyjnej nr [...], lecz także na działkach ewidencyjnych o numerach [...] i [...], niezadeklarowanych przez skarżącego we wniosku. Powierzchnia stwierdzona na działce nr [...] wynosi 1,8141 ha. Do płatności nie mogła być uwzględniona powierzchnia większa niż deklarowana, czyli 1, 80 ha, ani powierzchnia stwierdzona na działkach niezadeklarowanych. Natomiast różnica powierzchni działki stwierdzonej, uprawnionej do płatności i działki deklarowanej, wynosząca 0,01 ha uwzględniona została przy kompensacji powierzchni (doliczona do powierzchni uwzględnionej do płatności). Jeżeli chodzi o działkę rolną E1 o pow. 9,48 ha, położoną na działce ewidencyjnej nr [...], powierzchnia stwierdzona wynosiła 6,74 ha, jednak do płatności mogła być uwzględniona tylko powierzchnia 6,56 ha, ponieważ również w przypadku tej działki wystąpiła nieprawidłowość oznaczona kodem DR50. W toku kontroli stwierdzono, że działka rolna E1, położona według deklaracji skarżącego na działce ewidencyjnej o numerze [...] w K. , w rzeczywistości położona jest nie tylko na działce ewidencyjnej nr [...], lecz także na działkach ewidencyjnych o numerach: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...], niezadeklarowanych przez skarżącego we wniosku. Na działce ewidencyjnej o numerze [...] stwierdzono powierzchnię 6,5560 ha. Prawidłowe jest zatem stanowisko organu, że do płatności mogła zostać uwzględniona tylko powierzchnia 6,56 ha. Jak słusznie zwrócił uwagę organ, zastosowanie kodu nieprawidłowości "DR50" ma na celu m.in. zapobieganie ewentualnej wypłacie podwójnej płatności do tej samej powierzchni. Do płatności nie mogła być uwzględniona powierzchnia stwierdzona na innych działkach ewidencyjnych, nieobjętych wnioskiem skarżącego. W przypadku działki rolnej G1 o pow. 1,80 ha, położonej na działkach ewidencyjnych nr [...] (0,29 ha) oraz nr [...] (1,47 ha), znajdujących się w K. K., powierzchnia stwierdzona wynosiła wprawdzie 1,80 ha, czyli była zgodna z deklaracją, jednak kontrolujący stwierdzili, iż działka ta w rzeczywistości położona jest na działkach ewidencyjnych nr [...] i nr [...], zadeklarowanych we wniosku oraz działkach nr [...], nr [...] i nr [...], niezadeklarowanych przez skarżącego. Jak wskazano wyżej, z działki nr [...] zaliczono do działki G1 powierzchnię 1,47 ha, a z działki nr [...] – 0,29 ha. Do płatności nie mogły być uwzględnione powierzchnie stwierdzone na działkach niedeklarowanych we wniosku. Dlatego wykluczeniu podlegała powierzchnia 0,04 ha (1,80 ha – 1,76 ha). Dodać należy, że na wielkość ostatecznie ustalonej powierzchni wpływ miało także stwierdzenie na działce rolnej H1, położonej na działkach ewidencyjnych nr [...] (0,36 ha) oraz nr [...] (1,69 ha) w K. K., powierzchni większej niż zadeklarowana, wynoszącej 2,36 ha. Do płatności uwzględniona została powierzchnia deklarowana, czyli 2,05 ha, natomiast do kompensacji uwzględniono powierzchnię 0,31 ha, czyli różnicę między powierzchnią stwierdzoną a deklarowaną. Ostatecznie prawidłowo organ ustalił, że w odniesieniu do płatności ekologicznej powierzchnia deklarowana w ramach Wariantu 8.1 Uprawy warzywne po okresie konwersji wynosiła 108,45 ha, a powierzchnia stwierdzona wynosi 66,46 ha (66,14 ha + 0,32 ha doliczone w drodze kompensacji z powierzchni stwierdzonych na działkach D1 i H1) . Ubocznie stwierdzić należy, w ramach Wariantu 10.2 Ekstensywne uprawy sadownicze po okresie konwersji skarżący zadeklarował uprawę jabłoń domowa, tymczasem z rozporządzenia ekologicznego wynika, że jabłoń domowa w dacie złożenia wniosku o płatność na rok 2020 nie był objęta płatnością ekologiczną w ramach Wariantu 10.2. Ekstensywne uprawy sadownicze po okresie konwersji. Skarżący nie kwestionował powyższych wyliczeń pod względem rachunkowym. Skarżący kwestionuje ustalenia faktyczne, powołując się na naruszenie przepisów postępowania. Skarżący złożył zastrzeżenia do raportu z kontroli. Kwestionując ustalenia kontroli skarżący powołał się na następujące dowody: 1) protokół kontroli obligatoryjnej "Produkcja roślinna i zwierzęca" z [...] sierpnia 2020 r., nr [...], przeprowadzonej w gospodarstwie skarżącego przez "E. " Sp. z o.o., 2) materiał fotograficzny z kwietnia, maja, czerwca 2020 r. z wykonywanych prac uprawowo-siewnych, 3) oświadczenie świadków, 4) protokół nr [...] z oszacowania zakresu i wysokości szkód w gospodarstwie rolnym lub dziale specjalnym produkcji rolnej spowodowanych wystąpieniem niekorzystnego zjawiska atmosferycznego - powódź/grad, 5) fotografie wykonane podczas prac polowych na kontrolowanych działkach bezpośrednio po kontroli, mające ukazywać nierzetelne wykonywanie pomiarów, 6) faktury z września i października 2020 r. ze sprzedaży pestek dyni po zbiorach, 7) pismo do Wód Polskich z 28 lutego 2020 r. w sprawie rozebrania tam bobrowych na rzece K.. Organ bardzo szczegółowo odniósł się do wszystkich zgłoszonych przez skarżącego dowodów. Sąd podziela stanowisko organu, że przedstawione przez skarżącego dowody nie dają podstaw do podważenia ustaleń dokonanych w czasie kontroli, przeprowadzonej przez upoważnionych pracowników Biura Kontroli na Miejscu Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji. Odnosząc się do wyników kontroli przeprowadzonej przez jednostkę certyfikującą "E. " Sp. z o.o. w dniu [...] sierpnia 2020 r., organ wyczerpująco wyjaśnił, z jakich przyczyn przypisał w sprawie niniejszej większą moc dowodową protokołowi kontroli na miejscu nr [...] niż wynikom kontroli gospodarstwa przez jednostkę certyfikującą. Dokonana przez organ ocena dokumentów dotyczących certyfikacji jest prawidłowa. Kontrole wykonywane przez jednostki certyfikujące mają przede wszystkim na celu stwierdzenie, czy produkty z gospodarstwa producenta rolnego mogą być wprowadzone do obrotu jako produkty rolnictwa ekologicznego. Kontrole te dotyczą wymagań zawartych w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 2018/848 z dnia 30 maja 2018 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 834/2007 (Dz. Urz. UE L 150 z dnia 14 sierpnia 2018 r., str. 1). Natomiast ich celem nie jest, jak to ma miejsce podczas kontroli przeprowadzanych przez Agencję w ramach postępowań o przyznanie płatności, określenie rośliny uprawianej oraz sumy powierzchni działek rolnych w gospodarstwie w ramach poszczególnych grup płatności (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 kwietnia 2013 r., sygn. akt II GSK 203/12). Z uwagi na odmienny przedmiot kontroli wykonywanych przez jednostki certyfikujące, protokół kontroli gospodarstwa skarżącego przeprowadzonej przez taką jednostkę oraz wykaz producentów, którzy spełnili wymagania dotyczące produkcji w rolnictwie ekologicznym w roku 2020 nie mogą podważyć ustaleń organu i stanowić skutecznego dowodu przeciwko dokumentowi urzędowemu, jakim jest protokół kontroli na miejscu przeprowadzonej przez podmioty upoważnione przez ARiMR. Należy ponadto zauważyć, że z pisma jednostki certyfikującej z [...] marca 2021 r. (k. 146 akt adm.) wynika wprost, że kontrolerzy jednostki certyfikującej opierają się wyłącznie na oświadczeniu producenta rolnego co do powierzchni upraw. Sami nie dokonują żadnych pomiarów. Podkreślono również, że jednostka certyfikująca nie kwestionuje ustaleń Agencji co do powierzchni upraw. Skoro nie budzi wątpliwości, że kontrolerzy jednostki certyfikującej nie dokonali pomiaru działek, zawarte w protokole z [...] sierpnia 2020 r. uwagi: "Uprawa dyni w słabej kondycji ze względu na wymoknięcie z powodu długotrwałego zalegania wody na polach (...) Widoczne rośliny w rządkach, ale w słabej kondycji, pomimo to uprawa zachowana" nie mogą stanowić podstawy do przyjęcia istnienia uprawy na całej deklarowanej przez skarżącego powierzchni. Kontrola przeprowadzona [...] sierpnia 2020 r. mogła zatem potwierdzić fakt prowadzenia uprawy ekologicznej, ale nie jej powierzchnię. Wpisanie w protokole kontroli powierzchni upraw w żadnym zatem wypadku nie daje podstawy do uznania, że taka właśnie powierzchnia upraw została w dniu [...] sierpnia 2020 r. stwierdzona, a w konsekwencji do uznania, że na całej powierzchni wskazanej we wniosku o przyznanie płatności na rok 2020 znajdowały się deklarowane uprawy. Nie sposób przy tym nie zauważyć, że wielkość gospodarstwa skarżącego (ponad 100 ha), położonego na 24 działkach ewidencyjnych w czterech miejscowościach niewątpliwie utrudnia ocenę wielkości powierzchni bez dokonania pomiarów. Również członkowie komisji szacującej szkody, które wystąpiły w 2020 r. z powodu gradu i powodzi nie dokonywali pomiarów poszczególnych działek. Wynika to wprost z pisma Wojewody Lubelskiego z [...] października 2021 r. (k. 793 akt adm.), będącego odpowiedzią na pytania skierowane do wojewody przez organ w związku z rozbieżnościami co do powierzchni upraw stwierdzonych przez organ w toku kontroli oraz wskazanych w protokole nr [...], powoływanym przez skarżącego. Z pisma wojewody wynika ponadto, że określenia powierzchni upraw w protokole nr [...] komisja dokonała na podstawie wniosku rolnika, który to wniosek powinien być zgodny z wnioskiem o płatności bezpośrednie, a nie na podstawie własnych pomiarów. Ponadto wyjaśniono, że z uwagi na brak dostępu do zalanych terenów, komisja odstąpiła od szacowania strat w terenie, a straty na niedostępnych działkach określiła w oparciu o dane przedstawione przez skarżącego. Zarzut skarżącego, że organ błędnie ustalił powierzchnię uprawnioną do pomocy, sprzecznie z ustaleniami jednostki certyfikującej "E. " oraz ustaleniami komisji szacującej szkody w uprawach spowodowane gradem i powodzią, nie jest zatem uzasadniony. Jak wykazano wyżej, protokoły jednostki certyfikującej oraz komisji szacującej szkody nie mogły stanowić podstawy ustalenia powierzchni upraw rolnych uprawnionych do przyznania pomocy finansowej. Ustaleń organu nie podważają także pozostałe dowody powołane przez skarżącego w toku postępowania administracyjnego. Lakoniczne i ogólnikowe oświadczenie z [...] stycznia 2021 r. o uprawie działek skarżącego i dokonywaniu zasiewów na wszystkich działkach, podpisane przez A. D., T. R., B. I., M. W. i M. I. w żadnym wypadku nie może stanowić podstawy ustalenia powierzchni działek uprawnionych do pomocy finansowej, ani podważyć ustaleń organu, opartych na kontroli w terenie i dokładnych pomiarach. Także złożone przed organem zeznania świadków, którzy podpisali oświadczenie oraz zeznania świadków J. I. i J. S., nie podważają ustaleń organu, mimo że świadkowie twierdzili, że działki skarżącego są uprawiane oraz że była na nich zasiana dynia. Słusznie zwraca uwagę organ, że świadkowie nie mają wiedzy o dokładnej powierzchni działek skarżącego oraz o powierzchni deklarowanej przez skarżącego we wniosku o przyznanie płatności na 2020 r. Żaden ze świadków nie dokonywał też pomiarów działek. Z ich zeznań wynika, że opisują działki skarżącego, które widzieli lub widują, ale nie są w stanie określić ich powierzchni. Ponadto zeznania większości świadków dotyczą tylko niektórych działek rolnych. Świadek A. D. zeznał, że jego wiedza dotyczy działek skarżącego położonych w pobliżu domu świadka: "jest to kilkanaście hektarów, może do 15 ha". Świadek T. R. zaznaczył, że jego zeznanie odnosi się tylko do działek położonych w K. K., a o innych działkach skarżącego nie ma żadnej wiedzy. Świadek ten widział uprawę dyni tylko z drogi, bo – jak stwierdził – po polach nie jeździ. Wielkość uprawy ocenił na 2 do 5 ha, a więc w dużym przybliżeniu. Świadek M. W. stwierdził wprawdzie, że dynia była posiana na całej powierzchni około 100 ha, ale jednocześnie przyznał, że nie jeździł po całej powierzchni uprawy, a dynię widział tylko "na brzegu". Wielkość uprawy ocenił na 10 do 15 ha. Zeznania świadka J. I. dotyczą tylko działki nr [...] położonej w K. , lokalizacji pozostałych działek skarżącego świadek nie zna. Świadek B. I. zeznał wprawdzie, że zna wszystkie działki skarżącego, oraz że wykonywał na nich siew, jednak nie określił powierzchni zasiewu nawet w przybliżeniu. Ponadto świadek ten stwierdził najpierw, że wszystkie działki osobiście obsiewał, następnie jednak zeznał, że działki obsiewał z nim na zmianę świadek W., który nie potwierdził, by dokonywał zasiewu jakiejkolwiek działki skarżącego. Świadek J. S. zeznawał tylko co do działek ewidencyjnych nr [...] i [...], płożonych w k. K. Świadek M. I. zeznała, że wie, gdzie skarżący posiada działki, ale uprawę widziała tylko na działkach w K. i K. K.. Świadek nie określiła powierzchni upraw nawet w przybliżeniu. Zeznanie świadka M. H. dotyczy działek ewidencyjnych o numerach [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...], które nie zostały wyłączone z pomocy. Zeznania świadka E. M. dotyczą skupowanych od skarżącego pestek dyni, a nie powierzchni upraw. Jak zatem widać żaden ze świadków nie potrafił określić dostatecznie dokładnie powierzchni upraw, a ponadto większość świadków wypowiadała się tylko o niektórych działkach, które były im znane, a o pozostałych działkach świadkowie nie mieli żadnej wiedzy. Ich zeznania nie mogą zatem stanowić dowodu na fakt uprawy całej zgłoszonej we wniosku o przyznanie płatności powierzchni. W tym miejscu podkreślenia wymaga, że organ wykluczył z płatności powierzchnie na konkretnie określonych działkach, natomiast świadkowie zgłoszeni przez skarżącego nie potrafili wskazać, które z działek wykluczonych były uprawiane. Nie jest wystarczające ogólnikowe odwoływanie się do uprawy dyni na bliżej nieokreślonych działkach. Zauważyć również należy, że świadkowie J. S., J. I. i M. H. wypowiadali się co do działek, które nie zostały przez organ wykluczone. Jeśli chodzi o przedłożone organowi zdjęcia, wykonane podczas prac polowych bezpośrednio po kontroli, mające ukazywać nierzetelne wykonywanie pomiarów, stwierdzić należy, że nie dają one żadnych podstaw do kwestionowania wyników pomiarów. Zdjęcia samochodu kontrolerów czy śladów kół na bliżej nieokreślonych działkach nie są dowodem na nierzetelność pomiarów. Należy ponadto zauważyć, że z raportu wynika, że kontrolerzy dokonywali pomiarów działek, na których stwierdzali uprawy i te powierzchnie wskazane są w raporcie. Ustalona w ten sposób powierzchnia była podstawa przyznania skarżącemu płatności. Z pisma Kierownika Biura Kontroli na miejscu Lubelskiego Oddziału Regionalnego ARiMR z [...] lutego 2021 r. (k. 136 akt adm.) wynika przy tym, że tereny zalane, na których występowały duże skupiska roślinności bagiennej nie były objęte pomiarem, ponieważ nie stwierdzono na nich zabiegów agrotechnicznych przez co najmniej jeden pełny sezon wegetacyjny. Nie podważają ustaleń raportu faktury z września i października 2020 r. ze sprzedaży pestek dyni po zbiorach. W żaden bowiem sposób nie świadczą one o istnieniu uprawy dyni na terenach, które organ wykluczył z płatności ze względów szczegółowo opisanych w raporcie z kontroli na miejscu. Także pismo do Wód Polskich z 28 lutego 2020 r. w sprawie rozebrania tam bobrowych na rzece K. nie podważa ustaleń organu. Z treści pisma wynika, że bliżej nieokreślone działki skarżącego, położone nad rzeką K. , są stale zalewane. Wyjaśnić zatem należy, że organ ustosunkował się do zgłoszonej przez skarżącego utraty części plonów na skutek powodzi. W ocenie sądu prawidłowe jest stanowisko organu co do braku podstaw do uznania siły wyższej w tym przypadku. Zasady uznawania wystąpienia siły wyższej lub innych nadzwyczajnych okoliczności, mających wpływ na płatności określone zostały w art. 4 rozporządzenia nr 640/2014. Zgodnie z art. 4 ust. 2 rozporządzenia nr 640/2014, przypadki siły wyższej i nadzwyczajnych okoliczności zgłasza się na piśmie właściwemu organowi wraz z odpowiednimi dowodami wymaganymi przez właściwy organ, w ciągu piętnastu dni roboczych od dnia, w którym beneficjent lub upoważniona przez niego osoba są w stanie dokonać tej czynności. W przepisach krajowych kwestia siły wyższej i nadzwyczajnych okoliczności uregulowana została w art. 29 ust. 3 i 4 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich. Zgodnie z art. 29 ust. 3 organ właściwy w sprawach o przyznanie pomocy jest również właściwy w sprawach uznawania przypadków działania siły wyższej lub wystąpienia nadzwyczajnych okoliczności, o których mowa w art. 2 ust. 2 rozporządzenia nr 1306/2013. Przepis art. 2 ust. 2 rozporządzenia nr 1306/2013 wymienia wśród tych okoliczności poważną klęskę żywiołową powodującą duże szkody w gospodarstwie rolnym. Uznanie danego przypadku za działanie siły wyższej lub wystąpienie nadzwyczajnej okoliczności, o których mowa art. 2 ust. 2 rozporządzenia nr 1306/2013, albo odmowa takiego uznania następuje w decyzji w sprawie o przyznanie odpowiednio płatności bezpośrednich lub płatności niezwiązanej do tytoniu (art. 29 ust. 4 ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich). W rozpoznawanej sprawie organ nie uznał wystąpienia w 2020 r. w gospodarstwie skarżącego siły wyższej (powodzi), ponieważ skarżący nie poinformował Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Lublinie o wystąpieniu siły wyższej w terminie przewidzianym przepisami, czyli w terminie 15 dni roboczych od dnia, w którym beneficjent lub upoważniona przez niego osoba są w stanie dokonać tej czynności, zgodnie z art. 4 ust. 2 rozporządzenia nr 640/2014. Słusznie zauważa organ, że pierwsze powiadomienie o powodzi i zalaniu działek nastąpiło dopiero [...] stycznia 2021 r., kiedy to skarżący w piśmie stanowiącym zastrzeżenia do wyników kontroli, zawartych w protokole czynności kontrolnych nr [...], poinformował o wystąpieniu niekorzystnych zjawisk atmosferycznych, w wyniku, których wystąpiły w jego gospodarstwie w 2020 r. szkody. Tymczasem oszacowanie szkód dokonane zostało [...] sierpnia 2020 r. (data sporządzenia protokołu), a skarżący podpisał protokół [...] września 2020 r. Protokół zatwierdzony został i podpisany przez Wojewodę Lubelskiego [...] listopada 2020 r. Najpóźniej zatem w tej dacie uzyskał skarżący potwierdzenie wystąpienia szkód na skutek niekorzystnych zjawisk atmosferycznych w 2020 r. (gradu i powodzi) i nie było żadnych przeszkód do zgłoszenia tego faktu organowi. W świetle powyższego niebudzącego wątpliwości stanu faktycznego prawidłowe jest stanowisko organu, że skarżący nie zgłosił przypadku siły wyższej lub innych nadzwyczajnych okoliczności w terminie 15 dniowym, o którym mowa wyżej, co uzasadniało odmowę uznania siły wyższej w sprawie przyznania płatności ekologicznej. W tym miejscu dodać należy, że w dniu 14 czerwca 2021 r. skarżący złożył wniosek o udzielenie pomocy finansowej producentowi rolnemu, w którego gospodarstwie rolnym nastąpiło obniżenie powyżej 30% średniej rocznej produkcji rolnej w związku z wystąpieniem w 2020 r. szkód w uprawach rolnych spowodowanych m. in. gradem i powodzią, które spowodowały na danej powierzchni upraw rolnych utratę co najmniej 20% plonu. Skarżący wniósł o udzielenie pomocy finansowej do powierzchni 106,67 ha. Decyzją z [...] grudnia 2021 r., nr [...], Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Lublinie przyznał skarżącemu pomoc finansową z powodu strat w uprawach w wysokości 64 570,00 zł. Decyzją z [...] lutego 2022 r., nr [...], Dyrektor Lubelskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał tę decyzję w mocy. Podkreślenia wymaga, że w rozpoznawanej sprawie organ nie kwestionował wystąpienia w czerwcu 2020 r. gradu i powodzi, nie miał jednak podstaw do uwzględnienia siły wyższej z uwagi na istotne przekroczenie terminu powiadomienia organu o niekorzystnych zjawiskach, uniemożliwiających spełnienie kryteriów kwalifikowalności lub innych obowiązków. Przedkładane przez skarżącego zdjęcia wykonywane na różnych działkach i w różnym czasie słusznie nie zostały przez organ uznane. Trafne jest spostrzeżenie, że brak jednoznacznych dowodów, kiedy i na których konkretnie działkach zdjęcia były wykonywane. Zdjęcia składane w toku postępowania były opisywane przez skarżącego, co nie jest dostatecznym dowodem na potwierdzenie stanu faktycznego. Ponadto ze zdjęć tych nie da się wywieść rozmiarów upraw, które skarżący chciałby wykazać. Zdjęcia wykonywane były na bliżej nieokreślonych działkach i nie towarzyszyły im żadne wiarygodne pomiary. Nie sposób ponadto nie zauważyć, że brak zdjęć owocującej dyni. Skarżący zadawał sobie wiele trudu by wykonywać zdjęcia, na których nie widać jeszcze jakichkolwiek upraw, wykonał także zdjęcia po kontroli Agencji, a w czasie gdy dynie owocowały i były zbierane zaniechał skarżący dokumentowania tego procesu. Odnosząc się do zarzutów skargi stwierdzić należy, że są one nieuzasadnione. Skarżący ogólnikowo tylko odwołuje się do ustaleń organu, w szczególności zaś ustaleń raportu z kontroli, nie wskazuje jednak w większości konkretnych numerów działek rolnych, które z pomocy zostały wykluczone. Organ bardzo szczegółowo opisał każdą z działek rolnych i stwierdzone na niej nieprawidłowości. Tymczasem skarżący operuje ogólnikami, z reguły nie wskazuje numeru działki rolnej, co do której zgłasza zastrzeżenia, poprzestaje na zakwestionowaniu całości ustaleń, pomijając oczywisty fakt, że organ uwzględnił do pomocy 66,46 ha, a wykluczył 41,99 ha. Nie jest zatem zrozumiałe kwestionowanie przez skarżącego tych ustaleń, które nie spowodowały wykluczenia danej działki z pomocy. Przykładowo zarzuca skarżący, że na działce A stwierdzono ugór i zastosowano kod nieprawidłowości DR52 z powodu zwiększenia obszaru działki, podczas gdy z akt sprawy wynika, że działka A1 z zadeklarowaną uprawą dyni ekologicznej nie została z płatności wykluczona. Bezpodstawny jest zarzut błędnych ustaleń co do działki oznaczonej literą B. W pierwszej kolejności zauważyć należy, że z pomocy wykluczona została część działki B1, na której zadeklarowana została uprawa dyni. Powołane przez skarżącego fotografie z 21 maja 2020 r. nie stanowią niezbitego dowodu na fakt uprawy części wykluczonej (0,50 ha). Jak już była o tym mowa, organ słusznie nie uwzględnił przedstawianych przez skarżącego fotografii, ponieważ nie tylko nie ma pewności co do daty ich wykonania, ale też nie obejmują one całej powierzchni poszczególnych działek i nie potwierdzają uprawy na całej deklarowanej powierzchni. Bezpodstawny jest zarzut błędnych pomiarów dotyczących działek ewidencyjnych nr [...], [...], [...], [...] i bliżej nieokreślonych "innych", jak wskazał skarżący w skardze. Pomijając już to, że skarżący nie podaje oznaczeń literowych działek rolnych, których miałyby dotyczyć błędne ustalenia kontroli, zauważyć należy, że również i w tym przypadku powołuje się skarżący na wykonane przez siebie w różnych datach fotografie, które nie mogą być uznane za dowód na uprawę konkretnie określonej powierzchni. Ponadto skarżący błędnie wskazuje, że część fotografii (3 fotografie) dotyczy działki D położonej na działce ewidencyjnej nr [...] w K. , podczas gdy działka D położona jest na działce ewidencyjnej nr [...] w K. . Nie wiadomo zatem, której w rzeczywistości działki te trzy fotografie dotyczą. Również fotografie mające obrazować powódź w dniach 2 i 11 czerwca 2020 r. nie mogą podważać ustaleń organu, skoro jak wynika z protokołu szacowania szkód powódź miała miejsce 29 czerwca 2020 r. Ponadto dwie fotografie powołane przez skarżącego dotyczą działki nr [...], która nie została wykluczona z pomocy. Bezpodstawny jest zarzut, że kontrolerzy błędnie zinterpretowali fakt pojawienia się trzciny na działkach w okresie kontroli. Jak już była o tym mowa, brak podstaw do kwestionowania kompetencji kontrolerów. Biuro Kontroli na Miejscu Oddziału Regionalnego ARiMR jest wyspecjalizowaną jednostką Agencji. Kontrole dokonywane są przez osoby działające na podstawie imiennych upoważnień, posiadające wymaganą wiedzę i przygotowanie do wykonywania czynności kontrolnych. Kontrolerzy dysponują wiedzą i doświadczeniem, pozwalającym na ocenę stanu roślinności, która występuje na kontrolowanych działkach rolnych. Kwestionując merytoryczne przygotowanie kontrolujących, skarżący odwołał się do informacji z Wikipedii dotyczących charakterystyki trzciny, w szczególności zaś szybkości rozrastania się trzciny. Należy zatem wyjaśnić, że informacje te w żaden sposób nie podważają ustaleń organu. Kontrolujący szczegółowo opisali te działki lub ich części, na których stan roślin, w szczególności ich wielkość wskazują na brak użytkowania rolniczego. Stan ten udokumentowali zdjęciami. W świetle powyższych dowodów twierdzenie skarżącego, że trzciny i inne rośliny bagienne wyrosły po zbiorach dyni, czyli po [...] października 2020 r. nie może się ostać. Odnosząc się do zarzutu, że organ nie uwzględnił faktu zalewania działek skarżącego przez rzekę K. na skutek zaniedbań Wód Polskich, w szczególności na skutek nierozebrania kilkunastu tam bobrowych, przypomnieć należy, że wszystkie przypadki siły wyższej czy innych nadzwyczajnych okoliczności powinien skarżący zgłaszać Agencji w odpowiednim trybie i terminie. Zauważyć również należy, że skarżący już na kilka miesięcy przed powodzią wskazywał w piśmie do Wód Polskich na zalewanie jego gruntów, które uniemożliwia prowadzenie upraw. Nie sposób również nie zauważyć, że sam skarżący powołuje się na zdjęcia, które miałyby obrazować zalanie części działek przed powodzią, co potwierdza ustalenia kontrolujących o istnieniu obszarów zalanych, nieuprawianych co najmniej w danym sezonie, a w niektórych przypadkach także w sezonie poprzednim. Co do zarzutu, że organ uznał, że zeznania świadka M. H. mają "istotne znaczenie dla sprawy" stwierdzić należy w pierwszej kolejności, że zarzut ten nie ma potwierdzenia w uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego. Zeznania świadka M. H. nie stanowiły podstawy ustaleń organu. Organ II instancji nie przypisał tym zeznaniom istotnego czy decydującego dla rozstrzygnięcia znaczenia. Podstawę ustaleń stanowiły wyniki kontroli na miejscu, co organ wielokrotnie podkreślał. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że organ omówił wprawdzie zeznania świadka M. H. (tak jak i zeznania pozostałych świadków), opisał przebieg przesłuchania i zastrzeżenia zgłaszane w toku przesłuchania przez skarżącego, jednak do zeznań tych nie odwoływał się na potwierdzenie swoich ustaleń. Ponadto słusznie zwrócił uwagę organ, że zeznania tego świadka dotyczą częściowo okoliczności niemających znaczenia w sprawie, w szczególności kontroli dotyczącej stosowania środków ochrony roślin. W ocenie sądu, dowody zgromadzone w postępowaniu przez organy obu instancji były wystarczające do wydania rozstrzygnięcia. Podkreślić należy, że organy dodatkowo zweryfikowały wyniki kontroli na miejscu, zwracając się w tym celu o dodatkowe wyjaśnienia do Biura Kontroli na Miejscu. Raport został skorygowany co do działki C1, na której stwierdzono uprawę dyni, natomiast pozostałe ustalenia zostały podtrzymane. Biuro wyjaśniło jednocześnie, na jakiej podstawie kwalifikowano działki jako "ugór" oraz z jakich powodów odstąpiono od pomiarów terenów całkowicie zalanych. Bezpodstawne są zatem zarzuty skarżącego, że brak pomiarów części działek wskazuje na wadliwość ustaleń. W oparciu o dokonane ustalenia faktyczne co do rzeczywistej wielkości powierzchni deklarowanych działek rolnych, organ odmówił skarżącemu przyznania płatności ekologicznej w obu deklarowanych wariantach i nałożył sankcję na podstawie art. 19 ust. 2 rozporządzenia nr 640/2014. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią stwierdzoną przekracza 50% rolnikowi nie przyznaje się żadnej pomocy. Ponadto rolnik podlega dodatkowej karze równej kwocie pomocy lub wsparcia odpowiadającej różnicy między obszarem zadeklarowanym a stwierdzonym. Jak wskazano wyżej, powierzchnia stwierdzona w wariancie 8.1 wynosiła 66,46 ha, a powierzchnia wykluczona – 41,99 ha. Różnica między powierzchnią zadeklarowaną a powierzchnią stwierdzoną przekroczyła zatem 50% (różnica ta wyniosła 63,18%). Organ szczegółowo przedstawił obliczenie wysokości sankcji nałożonej na podstawie art. 19 ust. 2 rozporządzenia nr 640/2014, a ponadto wskazał, że w załączniku nr 2 do rozporządzenia ekologicznego, zawierającym wymogi dla poszczególnych pakietów i wariantów, w ust. Ib zawarto wymóg dodatkowy między innymi dla Pakietu 8. Uprawy warzywne po okresie konwersji - uprawianie na gruntach ornych upraw lub roślin gatunków wymienionych w załączniku nr 4 do rozporządzenia w ramach danego wariantu lub pakietu. Zgodnie z w § 31a ust. ust. 1 pkt. 1 rozporządzenia ekologicznego, w przypadku stwierdzenia uchybienia w przestrzeganiu przez rolnika wymogów w ramach zobowiązania ekologicznego, zastosowanie ma art. 35 ust. 4 rozporządzenia nr 640/2014. Z przepisu art. 35 ust. 2-4 rozporządzenia nr 640/2014 wynika, że odmawia się wnioskowanego wsparcia bądź cofa się je w całości lub w części, jeżeli nie spełniono zobowiązań ustanowionych w programie rozwoju obszarów wiejskich lub, w stosownych przypadkach, innych obowiązków dotyczących operacji, ustanowionych w przepisach Unii, w przepisach krajowych lub w programie rozwoju obszarów wiejskich, w szczególności w przepisach w zakresie zamówień publicznych, pomocy państwa oraz innych obowiązkowych normach i wymogach. Przy podejmowaniu decyzji o wsparciu podlegającmu odmowie lub wycofaniu w wyniku nieprzestrzegania zobowiązań lub innych obowiązków, o których mowa w ust. 2, państwa członkowskie biorą pod uwagę dotkliwość, zasięg, trwałość i powtarzalność niezgodności dotyczącej warunków przyznania wsparcia określonych w ust. 2. W rozpoznawanej sprawie stwierdzono, że skarżący nie spełnił wymogów określonych w § 31 rozporządzenia ekologicznego na powierzchni 66,46 ha. W związku z powyższym prawidłowo nałożona została kara w wysokości 2559,37 zł. Organ przedstawił szczegółowo sposób obliczenia tej kary, zbędne jest więc powtarzanie ustaleń organu. Jeśli chodzi o wariant 10.2 Ekstensywne uprawy sadownicze po okresie konwersji, organ prawidłowo ustalił, że różnica między powierzchnią deklarowaną a stwierdzoną wynosi 100% Kara przewidziana w art. 19 ust. 2 rozporządzenia nr 640/2014 wynosi 56,32 zł i została szczegółowo uzasadniona W świetle powyższego prawidłowe jest stanowisko organu, że łączna sankcja w ramach wariantu 8.1 wynosi 49 498,93 zł, a sankcja w ramach wariantu 10.2 wynosi 56,32 zł Prawidłowo uznał również organ, że skarżącemu nie przysługuje refundacja kosztów transakcyjnych poniesionych z tytułu kontroli gospodarstwa ekologicznego. Zgodnie bowiem z § 16 ust. 1 rozporządzenia ekologicznego, refundacja przysługuje rolnikowi, który spełnia warunki przyznania płatności ekologicznej. Podsumowując stwierdzić należy, że organ ustalił stan faktyczny sprawy prawidłowo, uwzględniając wszystkie przeprowadzone w sprawie dowody. Zarzuty naruszenia przepisów art. 6, art. 7, art. 8, w zw. art. 80 k.p.a. są więc nieuzasadnione. Organ wskazał w uzasadnieniu decyzji, zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a., dowody, na których się oparł i ocenił je, przyjmując za podstawę ustaleń faktycznych. Uzasadnienie prawne decyzji zawiera szczegółowe wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Przepisy prawa materialnego dotyczące płatności ekologicznej zastosowane zostały prawidłowo. Organ II instancji odniósł się do wszystkich zarzutów skarżącego, podniesionych w odwołaniu, a ponadto szczegółowo omówił wszystkie pisma, skargi i wnioski, zgłaszane przez skarżącego w toku postępowania, w tym także wnioski o wyłączenie kierownika biura powiatowego Agencji. Sąd nie uwzględnił wniosku skarżącego o dopuszczenie dowodu z dokumentów dołączonych do skargi. Przede wszystkim wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 106 § 3 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm.), dalej w skrócie: "p.p.s.a.", sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Zgodnie z art. 133 p.p.s.a. sąd administracyjny orzeka na podstawie akt sprawy, a postępowanie dowodowe w postępowaniu sądowym ma jedynie uzupełniający, wyjątkowy charakter, o ile spełnione są łącznie przesłanki z art. 106 § 3 p.p.s.a. Co do zasady nie jest zatem możliwe prowadzenie postępowania dowodowego przed sądem administracyjnym, który kontrolę legalności opiera na materiale dowodowym zgromadzonym w postępowaniu przed organem administracji. Celem postępowania dowodowego, o którym mowa w art. 106 § 3 p.p.s.a., nie jest ponowne ustalenie stanu faktycznego w sprawie administracyjnej, lecz wyłącznie ocena, czy organy administracji ustaliły stan faktyczny prawidłowo, zgodnie z przepisami postępowania i stanem rzeczywistym, a w konsekwencji, czy prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego. W rozpoznawanej sprawie nie występowały istotne wątpliwości, które wymagałaby wyjaśnienia. Stan faktyczny ustalony został prawidłowo, organ przeprowadził wszystkie dowody mające w sprawie znaczenie, w tym wskazane przez skarżącego i dokonał ich oceny. Dodatkowo wyjaśnić należy, że powołane w skardze dowody nie mają w sprawie niniejszej znaczenia i nie byłyby przydatne do oceny legalności zaskarżonej decyzji. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 25 stycznia 2022 r. w sprawie sygn. akt III SA/Lu 682/21 dotyczy decyzji w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności ekologicznych (PROW 2014-2020), przyznanych za rok 2017 i 2018, pozostaje zatem bez wpływu na postępowanie, które dotyczy płatności za rok 2020. Pismo skarżącego z 28 marca 2022 r. do Najwyższej Izby Kontroli, w którym skarżący wnosi o przeprowadzenie audytu w Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa: w Biurze powiatowym w Lublinie, Lubelskim Oddziale Regionalnym, Biurze Prezesa, ARiMR w Warszawie oraz w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi nie może mieć wpływu na rozstrzygnięcie, nie zawiera bowiem żadnych elementów, które wskazywałyby na wadliwość ustaleń w sprawie niniejszej i wymagałyby wyjaśnienia. Pismo z Najwyższej Izby Kontroli z 3 lutego 2022 r., skierowane do skarżącego informuje, że w zakresie wskazywanych potencjalnych nieprawidłowości i nadużyć finansowych, trwa analiza możliwości realizacji wniosku w ramach posiadanych kompetencji, zgodnie z ustawą z dnia 23 grudnia 1994 r. o Najwyższej Izbie Kontroli. Pismo to nie ma zatem znaczenia dla sprawy niniejszej. Wyrok Sądu Rejonowego w Radzyniu Podlaskim II Wydział Karny z [...] listopada 2021 r., sygn. akt II K [...], dotyczy M. H., uznanego za winnego zniszczenia mienia, nie ma zatem wpływu na rozstrzygnięcie w sprawie przyznania płatności bezpośrednich na rok 2020. Jak już wyjaśniono wyżej, zeznania świadka M. H. nie stanowiły podstawy ustaleń organu. Wykazywanie konfliktu między skarżącym a świadkiem nie ma więc znaczenia w sprawie niniejszej. W związku z powyższym całkowicie bezpodstawny jest zarzut skarżącego, że organ naruszył zasadę zaufania do władzy publicznej i bezstronności "poprzez aprobatę dla prokurowania przez M. H. wątpliwej jakości środków dowodowych i powoływanie się na nie". Sąd nie dopuścił także dowodu z pisma skarżącego z 15 lipca 2022 r. i dołączonych do pisma zdjęć. W ocenie sądu w sprawie nie zachodziły istotne wątpliwości, które miałyby być wyjaśnione przedstawionymi dowodami. Na podstawie przedstawionych przez skarżącego zdjęć nie da się podważyć ustaleń organu, w szczególności poddać w wątpliwość wyniki kontroli na miejscu. Nie zachodziły zatem przesłanki, określone w art. 106 § 3 p.p.s.a. Ponadto wskazać należy, że spośród dołączonych do pisma zdjęć tylko zdjęcia nr 14 (przedstawiającego bociany i fragment ciągnika) brak w aktach administracyjnych. Pozostałe zdjęcia znajdują się na kartach 67, 68, 72, 74, 76, 247, 1405, 1448, 1477, 1485, 1486, 1487 i 1495, przy czym częstokroć zdjęcia dołączone do pisma i zdjęcia znajdujące się w aktach administracjach przedstawiają te same fragmenty działek, ale z innej perspektywy. Niejednokrotnie też te same ujęcia opisane są przez skarżącego jako przedstawiające inne działki, niż widoczne na zdjęciach znajdujących się w aktach administracyjnych (zdjęcia 3,5,6,11 i 15). Całkowicie bezpodstawny jest wniosek o ustalenie przez sąd, na podstawie podanych przez skarżącego współrzędnych geograficznych, miejsca wykonania zdjęć. Dowód taki nie mógłby być przez sąd administracyjny przeprowadzony z uwagi na brzmienie art. 106 § 3 p.p.s.a. Podsumowując stwierdzić należy, że kontrola zaskarżonej decyzji nie wykazała naruszenia prawa przez organy. Zarzuty skargi okazały się nieuzasadnione. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.