III SA/Po 318/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. A. na decyzję Komendanta Policji z dnia [...] stycznia 2021r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską zawartą w sentencji wyroku z dnia [...] maja 2021 r. w ten sposób, że zamiast słów: "[...] grudnia 2020 r.", wpisać: "[...] grudnia 2020 r."

Stosownie do treści art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej p.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki pisarskie. Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał, która jednocześnie nie może prowadzić do zmiany lub uchylenia tego orzeczenia. Wobec powyższego przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki, które mogą dotyczyć m.in. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność, przy czym nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2013 r., sygn. akt II OZ 665/13 oraz z dnia 2 października 2010 r., sygn. akt II OSK 631/12, dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze stwierdzono, że w sentencji wyroku błędnie wpisano, że decyzję Komendanta Powiatowego Policji w J. wydano w dniu [...] grudnia 2021 r., gdy w rzeczywistości wydano ją [...] grudnia 2020r. Stanowi to oczywisty błąd pisarski, a oczywistość omyłki nie budzi wątpliwości, zaś jej zakres nie sprzeciwia się możliwości dokonania sprostowania, na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji.