III SAB/Gd 305/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Sudoł Sędziowie: Sędzia WSA Alina Dominiak (sprawozdawca) Asesor sądowy WSA Adam Osik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 25 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi T. B. na bezczynność Zakładu Gospodarki Komunalnej w Jezierzycach Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Jezierzycach w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Zakład Gospodarki Komunalnej w Jezierzycach Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Jezierzycach do rozpoznania wniosku skarżącego T. B. o udostępnienie informacji publicznej z dnia 2 kwietnia 2026 r. w terminie 14 dni od otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, 2. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. zasądza od Zakładu Gospodarki Komunalnej w Jezierzycach Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Jezierzycach na rzecz skarżącego T. B. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

T. B. (dalej: "skarżący"), wnioskiem złożonym w dniu 2 kwietnia 2026 r. wystąpił do Zakładu Gospodarki Komunalnej w Jezierzycach Spółki z o.o. w Jezierzycach (dalej: "spółka") o udostępnienie w trybie informacji publicznej: 1/ dokumentów lub informacji określających zakres zadań, kompetencji i odpowiedzialności stanowisk ujętych w strukturze spółki – prokurenta, głównej księgowej, kierownika Działu Gospodarki Odpadami, kierownika Działu Infrastruktury Technicznej oraz kierownika Działu Zarządu Dróg i Terenów Publicznych. W przypadku, gdy zakres ten nie jest ujęty w jednym dokumencie dla danego stanowiska – udostępnienia informacji w takiej formie, w jakiej pozostaje ona w posiadaniu spółki, w szczególności: zakresu czynności, opisu stanowiska, regulaminu, zarządzenia, uchwały, pełnomocnictwa, upoważnienia lub innego dokumentu wewnętrzny określającego zadania lub kompetencje danego stanowiska. 2/ informacji, jakie kompetencje decyzyjne i akceptacyjne posiadają osoby zajmujące ww. stanowiska, w szczególności: czy są uprawnione do zatwierdzania/akceptacji merytorycznej dokumentów, czy mogą wnioskować o dokonanie wydatku, czy mogą potwierdzać wykonanie usług, robót lub dostaw, czy uczestniczą w procesie odbioru prac, usług lub zakupów, czy uczestniczą w procesie akceptacji faktur, rachunków lub innych dokumentów księgowych. 3/ dokumentów określających zasady obiegu, opiniowania, akceptacji i zatwierdzania dokumentów finansowych i rozliczeniowych w spółce w zakresie odnoszącym się do stanowisk kierowniczych i zarządczych, w szczególności dotyczących: faktur, rachunków, protokołów odbioru, dokumentów potwierdzających wykonanie robót, usług lub dostaw, wniosków zakupowych lub dokumentów inicjujących poniesienie wydatku. W przypadku, gdy w ocenie spółki ww. dokumenty nie podlegają udostępnieniu – udostępnienia ich w części obejmującej: nazwy stanowisk uczestniczących w obiegu dokumentu, kolejność akceptacji, zakres uprawnień poszczególnych stanowisk. 4/ dokumentów określających uprawnienia do reprezentacji, zatwierdzania, opiniowania lub podpisywania w imieniu spółki przez osoby zajmujące stanowiska wymienione w punkcie 1, jeżeli uprawnienia te wynikają z: pełnomocnictw, upoważnień, regulaminów, zarządzeń, uchwał, innych aktów wewnętrznych spółki. 5/ informacji, czy w spółce obowiązuje obecnie: regulamin organizacyjny, regulamin pracy, regulamin obiegu dokumentów, instrukcja obiegu dokumentów finansowo-księgowych, inny dokument określający organizację komórek organizacyjnych i zakresy odpowiedzialności stanowisk kierowniczych, jeżeli tak – udostępnienia ww. dokumentów. W przypadku odpowiedzi przeczącej jednoznacznego wskazania, że dokumenty te w spółce nie obowiązują. Skarżący wskazał, że wniosek dotyczy informacji w zakresie organizacji spółki wykonującej zadania publiczne i gospodarującej mieniem komunalnym (nazw komórek organizacyjnych, schematu zależności) oraz zadań, kompetencji i odpowiedzialności osób zajmujących stanowiska kierownicze i zarządcze. Żądane informacje nie dotyczą sfery prywatnej pracowników, a jeżeli jakakolwiek część dokumentów zawiera dane podlegające ochronie, wniósł o ich anonimizację i udostępnienie pozostałej treści. W piśmie z dnia 15 kwietnia 2026 r. spółka wyjaśniła, że dokumenty (informacje) określające zakres zadań, kompetencji i odpowiedzialności stanowisk wymienionych w punkcie 1 wniosku nie stanowią informacji publicznej, gdyż nie dotyczą osób publicznych lub pełniących funkcje publiczne w spółce. Kompetencje i zakresy czynności posiadane dla tych stanowisk nie mogą obejmować i nie obejmują zadań o charakterze władczym związanym z dysponowaniem środkami publicznymi w związku z ich wydatkowaniem oraz udziałem spółki w realizacji zadań publicznych, gdyż taka kompetencja jest zastrzeżona tylko dla Prezesa Zarządu. Ewentualne działania władcze na wskazanych stanowiskach ograniczają się tylko do organizacyjnego zwierzchnictwa w stosunku do podległych pracowników spółki. Za informację publiczną nie może zostać uznana informacja o kompetencjach decyzyjnych i akceptacyjnych posiadanych przez osoby zajmujące wskazane stanowiska. Informacje dotyczące zatwierdzania dokumentów, ich merytorycznej akceptacji, wnioskowania o dokonanie wydatku, potwierdzania wykonania usług, robót lub dostaw, odbiorze prac, usług lub zakupów, a także akceptacja faktur, rachunków lub innych dokumentów księgowych stanowią typowe czynności o charakterze wewnątrzorganizacyjnym i nie są związane z decyzyjnością o wydatkowaniu i dysponowaniu środkami publicznymi. Również informacja o zasadach obiegu, opiniowania, akceptacji i zatwierdzania dokumentów finansowych i rozliczeniowych w spółce ma charakter wtórny w stosunku do źródłowych dokumentów finansowych, będących podstawą wydatkowania środków publicznych i dysponowania nimi i nie może być uznana za informację publiczną. Są to dokumenty o charakterze wewnętrznym dotyczącym określenia sposobu postępowania ze źródłowymi dokumentami finansowymi. Informacje wnioskowane w punkcie 5 wniosku zostały udzielone skarżącemu w piśmie z dnia 16 marca 2026 r. Np. regulamin pracy przyjęty w spółce ma zastosowanie do spółki i jej pracowników, wobec czego nie może stanowić informacji publicznej. Dokument ten w żaden sposób nie reguluje i nie odnosi się do spraw publicznych – reguluje wyłącznie sferę dwustronnych relacji między spółką jako pracodawcą, a zatrudnionymi pracownikami. Spółka zwróciła uwagę, że nie można utożsamiać organizacji spółki, zawartej w schemacie organizacyjnym, od zasad organizacji i funkcjonowania księgowości. Żądane dokumenty pozostają w ramach wewnętrznej sfery organizacyjnej spółki, a więc nie stanowią informacji publicznej. Skarżący w dniu 24 kwietnia 2026 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność spółki w sprawie udostępnienia informacji publicznej. W ocenie skarżącego informacje objęte przedmiotowym wnioskiem stanowią informację publiczną zgodnie z art. 8 ust. 1 u.d.i.p., a spółka, która jest spółką komunalną, wykonującą zadania publiczne i gospodarującą majątkiem publicznym, jest podmiotem zobowiązanym do jej udostępnienia. Zakres obowiązków osób pozostających na stanowiskach wymienionych we wniosku nie jest informacją prywatną – nie dotyczy życia osobistego pracownika, lecz określa sposób zorganizowania podmiotu wykonującego zadania publiczne. Informacja o tym, kto odpowiada za gospodarkę odpadami, nadzoruje infrastrukturę techniczną, zatwierdza dokumenty oraz uczestniczy w procesach akceptacyjnych, a także komu powierzono określone kompetencje jest informacją o funkcjonowaniu spółki komunalnej, a więc informacją publiczną. Skarżący wskazał, że dokument wewnętrzny nie wyłącza jawności. Fakt, że zakres obowiązków lub kompetencje zostały określone w dokumencie wewnętrznym (np. regulaminie, opisie stanowiska, zakresie czynności, zarządzeniu lub instrukcji), nie powoduje automatycznie, że informacja traci charakter informacji publicznej. O charakterze informacji decyduje jej treść, a nie nazwa dokumentu. Jeżeli zatem dokument określa podział zadań, odpowiedzialności, kompetencji oraz organizację działania podmiotu publicznego, to zawiera informację publiczną. Skarżący zwrócił uwagę, że w piśmie z dnia 15 kwietnia 2026 r. spółka powołała się na stanowisko zawarte w piśmie z dnia 16 marca 2026 r. wskazując, iż kwestie zasad obiegu, opiniowania, akceptacji i zatwierdzania dokumentów finansowych zostały już wcześniej wyjaśnione. Analiza treści pisma z dnia 16 marca 2026 r. nie potwierdza jednak, aby zagadnienia te zostały w nim rozstrzygnięte w sposób jednoznaczny i odpowiadający twierdzeniom zawartym w piśmie z dnia 15 kwietnia 2026 r. Wobec powyższego skarżący podniósł zarzut naruszenia art. 61 Konstytucji RP, art. 1 ust. 1, art. 2 ust. 1 i 2, art. 4 ust. 1, art. 8 ust. 1, art. 13 ust. 1 oraz art. 18 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej i wniósł o stwierdzenie, że spółka dopuściła się bezczynności oraz o zobowiązanie spółki do rozpoznania wniosku w terminie 14 dni od doręczenia akt wraz z prawomocnym wyrokiem. W odpowiedzi na skargę spółka wniosła o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wskazała, że nie pozostaje w bezczynności, bowiem w sytuacji, gdy żądana informacja nie stanowi informacji publicznej, organ może poprzestać na udzieleniu pisemnego zawiadomienia lub wyjaśnienia, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) w związku z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a." - sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Do takich zaś spraw należy postępowanie prowadzone w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Należy w tym miejscu przytoczyć przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, normujące pojęcie "informacji publicznej", określające osoby uprawnione do uzyskania informacji publicznej, uprawnienia wynikające z prawa do informacji publicznej, podmioty obowiązane do udostępniania informacji publicznej, ograniczenie prawa do informacji publicznej. Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tj. Dz.U. z 2022 r., poz. 902, dalej jako "u.d.i.p."), każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Przepis art. 2 ust. 1 u.d.i.p. stanowi, że każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej, zwane dalej "prawem do informacji publicznej". Od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego (art. 2 ust.2 u.d.i.p.). Art. 3 u.d.i.p.: 1. Prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do: 1) uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego; 2) wglądu do dokumentów urzędowych; 3) dostępu do posiedzeń kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów. 2. Prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienie do niezwłocznego uzyskania informacji publicznej zawierającej aktualną wiedzę o sprawach publicznych. Art. 4: 1. Obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej; 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych; 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa; 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego; 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. 3. Obowiązane do udostępniania informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, będące w posiadaniu takich informacji. Art. 5.1. Prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. 2. Prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa. 2a. Prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o przymusowej restrukturyzacji. 2b. Prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w ustawie z dnia 12 lutego 2010 r. o rekapitalizacji niektórych instytucji oraz o rządowych instrumentach stabilizacji finansowej (Dz. U. z 2022 r. poz. 396). 3. Nie można, z zastrzeżeniem ust. 1 i 2-2b, ograniczać dostępu do informacji o sprawach rozstrzyganych w postępowaniu przed organami państwa, w szczególności w postępowaniu administracyjnym, karnym lub cywilnym, ze względu na ochronę interesu strony, jeżeli postępowanie dotyczy władz publicznych lub innych podmiotów wykonujących zadania publiczne albo osób pełniących funkcje publiczne - w zakresie tych zadań lub funkcji. 4. Ograniczenia dostępu do informacji w sprawach, o których mowa w ust. 3, nie naruszają prawa do informacji o organizacji i pracy organów prowadzących postępowania, w szczególności o czasie, trybie i miejscu oraz kolejności rozpatrywania spraw. Wobec treści przytoczonych powyżej przepisów stwierdzić należy, że realizacja prawa do informacji publicznej jest uzależniona od spełnienia trzech przesłanek: przedmiotem żądania informacji jest informacja publiczna w rozumieniu art. 1 oraz art. 3 ust. 2 u.d.i.p., adresatem żądania jest podmiot, o którym mowa w art. 4 u.d.i.p., do udostępnienia informacji publicznej obowiązane są podmioty, będące w posiadaniu takich informacji (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.). Dla ustalenia, czy konkretny podmiot jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej w oparciu o przepisy u.d.i.p. decydujące znaczenie ma treść art. 4 ust. 1 pkt 5 tej ustawy, który zawiera dwie przesłanki przesądzające o zobowiązaniu podmiotu do udzielenia informacji publicznej. Są nimi wykonywanie zadań publicznych lub dysponowanie majątkiem publicznym. Spełnienie choćby jednej z wymienionych w tym przepisie przesłanek pozwala przyjąć, że dany podmiot jest zobowiązany do udzielenia informacji publicznej. W niniejszej sprawie nie budzi żadnych wątpliwości, że Zakład Gospodarki Komunalnej w Jezierzycach Spółka z o.o. w Jezierzycach jest podmiotem, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., bowiem – jak wynika z odpisu z KRS - 100% udziałów w tej spółce posiada Gmina Redzikowo. Jest to zatem spółka gminna, która dysponuje majątkiem publicznym. Zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (tj. Dz.U. z 2021 r., poz. 679), gospodarka komunalna obejmuje w szczególności zadania o charakterze użyteczności publicznej, których celem jest bieżące i nieprzerwane zaspokajanie zbiorowych potrzeb ludności w drodze świadczenia usług powszechnie dostępnych. Zgodnie natomiast z art. 2 w/w ustawy gospodarka komunalna może być prowadzona przez jednostki samorządu terytorialnego w szczególności w formach samorządowego zakładu budżetowego lub spółek prawa handlowego. Wobec powyższego Zakład Gospodarki Komunalnej w Jezierzycach Spółka z o.o. w Jezierzycach jest podmiotem zobowiązanym od udostępnienia informacji publicznej, będącej w jego posiadaniu. Spór w niniejszej sprawie w przeważającej części sprowadzał się do tego, czy żądane przez skarżącego informacje są informacjami publicznymi. Zdaniem Sądu nie można podzielić stanowiska spółki, że żądany przez skarżącego dostęp do dokumentów / informacji (punkty 1, 2, 4 wniosku) dotyczących prokurenta, głównej księgowej, kierownika Działu Gospodarki Odpadami, kierownika Działu Infrastruktury Technicznej oraz kierownika Działu Zarządu Dróg i Terenów Publicznych nie stanowi żądania dostępu do informacji publicznej, bowiem (zdaniem spółki) nie dotyczą one osób publicznych lub pełniących funkcje publiczne, gdyż jedynie Prezes spółki ma kompetencje do dysponowania środkami publicznymi oraz do realizacji zadań publicznych, natomiast informacja o kompetencjach decyzyjnych i akceptacyjnych w/w osób nie jest informacją publiczną, bowiem są to czynności niezwiązane z decyzyjnością o wydatkowaniu i dysponowaniu środkami publicznymi. Należy mieć na uwadze, że funkcję publiczną pełnią osoby, które wykonują powierzone im zadania i przez to uzyskują znaczny wpływ na treść decyzji o charakterze ogólnospołecznym. Cechą wyróżniającą osobę pełniącą funkcję publiczną jest posiadanie określonego zakresu uprawnień pozwalających na kształtowanie treści wykonywanych zadań w sferze publicznej. Nie ma przy tym znaczenia, na jakiej podstawie prawnej osoba wykonuje funkcję publiczną oraz jak szeroki jest zakres jej kompetencji, jeżeli tylko mają one wpływ na realizację zadań wykonywanych w sferze publicznej. Również orzecznictwo sądów administracyjnych wyraźnie skłania się za szeroką wykładnią pojęcia osoby pełniącej funkcję publiczną. Przyjmuje się w nim generalnie, że funkcja publiczna to funkcja związana z uprawnieniami i obowiązkami w zakresie realizacji zadań o znaczeniu publicznym. Należy dodać, że zadania publiczne charakteryzują się powszechnością i użytecznością dla ogółu. Wymienione przez skarżącego stanowiska zajmują osoby realizujące w pewnym zakresie nałożone na spółkę zadania publiczne. Są to podmioty, którym przysługuje co najmniej wąski zakres kompetencji decyzyjnej w ramach spółki. Zatem niezasadne jest stanowisko spółki, że dokumenty/informacje dotyczące wymienionych podmiotów nie mają waloru informacji publicznej. Odnosząc się dodatkowo do punktu 4. wniosku, w którym wniesiono o udostępnienie dokumentów określających m.in. uprawnienia do reprezentacji zauważyć należy, że informacje o uprawnieniach prokurenta - składanie oświadczeń woli i podpisywanie w imieniu spółki wraz z członkiem zarządu w przypadku zarządu wieloosobowego - wynikają wprost z KRS spółki. Trudno zatem podzielić pogląd, że nie są to informacje publiczne. Dokumenty określające zasady obiegu, opiniowania, akceptacji i zatwierdzania dokumentów finansowych i rozliczeniowych w spółce w zakresie odnoszącym się do stanowisk kierowniczych i zarządczych (punkt 3. wniosku) zawierają z kolei informacje związane z procesem decyzyjnym w kwestiach finansowych, podejmowanym przez osoby zajmujące w spółce wskazane stanowiska i pełniące funkcje publiczne, zatem stanowią informację publiczną. Odnosząc się do punktu 5. wniosku skarżącego z dnia 2 kwietnia 2026 r. spółka stwierdziła w dniu 15 kwietnia 2026 r., że informacje wnioskowane w tym punkcie zostały udzielone w piśmie z dnia 16 marca 2026 r. Jednocześnie uzupełniająco wskazała, że np. regulamin pracy nie odnosi się do spraw publicznych i nie stanowi informacji publicznej. Skarżący zaprzeczył w skardze, by treść wskazanego pisma z dnia 16 marca 2026 r. odpowiadała twierdzeniom spółki z odpowiedzi z dnia 1 kwietnia 2026 r. Z kolei w odpowiedzi na skargę spółka stwierdziła, że w piśmie z dnia 16 marca 2026 r. wyjaśniła, że nie posiada informacji (wymienionych w punkcie 5. wniosku), ponieważ nie dysponuje tymi dokumentami. Należy wskazać, że Sąd orzeka na podstawie akt sprawy. Spółka nie przekazała Sądowi pisma datowanego na dzień 16 marca 2026 r., na które powołała się w piśmie z dnia 15 kwietnia 2026 r. W aktach znajduje się jedynie decyzja z dnia 16 marca 2026 r., która nie odnosi się jednak do kwestii wymienionych w punkcie 5. wniosku skarżącego z dnia 2 kwietnia 2026 r., czyli do informacji, czy w spółce obowiązuje regulamin organizacyjny, regulamin pracy, regulamin obiegu dokumentów, instrukcja obiegu dokumentów finansowo-księgowych, inny dokument określający organizację komórek organizacyjnych i zakresy odpowiedzialności stanowisk kierowniczych. Treść odpowiedzi spółki z dnia 15 kwietnia 2026 r., z której wynika, że informacje wnioskowane w punkcie 5. "zostały udzielone" skarżącemu w piśmie z dnia 16 marca 2026 r. sugeruje, że spółka udostępniła skarżącemu żądane informacje. Jest to jednak sprzeczne z treścią odpowiedzi na skargę, w której wskazano, że pismo z dnia 16 marca 2026 r. dotyczyło braku tych informacji. Ponadto spółka stwierdziła w piśmie z dnia 15 kwietnia 2026 r., że regulamin pracy nie stanowi informacji publicznej. Powyższe twierdzenia nie są jasne i spójne. Nie można zatem uznać, by spółka udzieliła skarżącemu odpowiedzi na wniosek z dnia 2 kwietnia 2026 r. w zakresie punktu 5. w sposób zwalniający ją z zarzutu bezczynności w jego rozpoznaniu. Na gruncie przepisów u.d.i.p. bezczynność podmiotu zobowiązanego do rozpoznania wniosku dostępowego ma miejsce wówczas, gdy organ "milczy" wobec tego wniosku, tj. nie udostępnił informacji publicznej (art. 4 ust. 3 i art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), nie wydał decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), nie powiadomił wnioskodawcy o niemożliwości udzielenia informacji publicznej w wyznaczonym terminie i o przyczynach opóźnienia i nowym terminie wydania informacji, nie dłuższym niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku w tej sprawie (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.), nie poinformował o przeszkodach technicznych w udzieleniu informacji w żądanej formie (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.), ewentualnie, że danej informacji nie posiada, bądź że istnieje odrębny tryb dostępu do tej informacji (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.), nie poinformował wnioskodawcy w formie pisemnej, że żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.). Z powyższego wynika, że organ, do którego wniosek o udostępnienie informacji publicznej został skierowany, zobowiązany jest do podjęcia działań mających na celu jego załatwienie. W tym zakresie organ związany jest 14-dniowym terminem, jaki ustawodawca nakłada na niego w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Wniosek skarżącego wpłynął do organu w dniu 2 kwietnia 2026 r. , zatem 14 - dniowy termin upłynął w dniu 16 kwietnia 2026 r. W niniejszej sprawie organ co prawda udzielił skarżącemu odpowiedzi na jego wniosek w powyższym terminie, jednak nie udostępnił żądanej informacji przyjmując, że nie jest ona informacją publiczną (pkt 1-4 wniosku), a odpowiedź na punkt 5. wniosku nie może być uznana za wywiązanie się z rozpoznania wniosku w sposób określony przepisami u.d.i.p. W tej sytuacji uznać należało, że organ pozostaje w bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na mocy art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zobowiązał spółkę do rozpoznania wniosku skarżącego w terminie 14 dni od otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy (punkt 1. sentencji wyroku). Dokonując oceny, czy bezczynność spółki miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa Sąd doszedł do przekonania, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Przy dokonaniu takiej oceny sąd orzekający bierze pod uwagę różne okoliczności – czas trwania bezczynności, sposób działania organu, a nawet sposób postępowania wnoszącego skargę. W niniejszej sprawie organ odpowiedział w ustawowym terminie na wniosek skarżącego, dokonując jednak niewłaściwej oceny charakteru żądanych informacji (pkt 1-4 wniosku). Udzielenia niejasnej odpowiedzi na punkt 5. wniosku skarżącego Sąd nie uznał w okolicznościach niniejszej sprawy za celowe działanie spółki, które powinno skutkować stwierdzeniem, że dopuściła się ona bezczynności z rażącym naruszeniem prawa. Mając to na uwadze Sąd, na podstawie art. 149 §1 a p.p.s.a. stwierdził, że bezczynność spółki nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (punkt 2. sentencji wyroku). O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 §1 p.p.s.a., zasądzając od spółki na rzecz skarżącego kwotę 100 zł , uiszczoną tytułem wpisu od skargi (punkt 3. sentencji wyroku).