III SAB/Gl 178/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 21 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi M. B. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach w przedmiocie: rozpoznania odwołania od decyzji postanawia: odrzucić skargę.

M. B. (dalej jako "skarżąca") wniosła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji. Pismem z 27 marca 2026 r. skarżąca został wezwana przez tutejszy Sąd do wskazania w terminie 7 dni czy przed 18 listopada 2025 r. złożyła ponaglenie do SKO w Katowicach, a w przypadku jego złożenia do nadesłania odpisu bądź wydruku tego ponaglenia z data nadania – pod rygorem uznania, że ponaglenia nie złożono. Pismem z dnia 2 kwietnia 2026 r. skarżąca uzupełniła braki formalne skargi o które wcześniej była wezwana oraz poinformowała tutejszy Sąd, że nie złożyła ponaglenia do SKO w Katowicach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Badanie merytorycznej zasadności skargi jest poprzedzone każdorazowo analizą jej dopuszczalności, mającą na celu stwierdzenie, czy nie zachodzą podstawy do jej odrzucenia, o których mowa w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143, dalej: "p.p.s.a."). W świetle art. 52 § 1 p.p.s.a. dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej jest uzależniona od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organu, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 k.p.a., to znaczy złożyła stosowne ponaglenie z uzasadnieniem do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie. Zatem prawidłowe wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi na bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Wskazuje na to w szczególności użyty w art. 53 § 2b p.p.s.a. zwrot "skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść (...) po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu" – co należy rozumieć jako samoistny warunek dopuszczalności skargi, który trzeba spełnić, aby prawnie dopuszczalne stało się wniesienie takiego środka ochrony sądowej. Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. Stosownie natomiast do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Ze skargi, odpowiedzi na skargę, akt sprawy przekazanych przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach oraz z wyjaśnień skarżącej wynika, że złożenie skargi w tej sprawie nie było poprzedzone ponagleniem, a które według art. 52 § 2 p.p.s.a. jest obligatoryjne. Wobec niewniesienia ponaglenia nie zostały w sprawie wyczerpane środki zaskarżenia, co czyni skargę niedopuszczalną. W konsekwencji Sąd postanowił odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.