III SAB/Gl 844/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Machcińska po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. S. na bezczynność Dyrektora [...] w G. w przedmiocie wpisu do rejestru publicznego – rejestru zgromadzeń postanawia: odrzucić skargę

D. S. (dalej skarżący) wniósł skargę na bezczynność Dyrektora [...] w G. w przedmiocie wpisu do rejestru publicznego – rejestru zgromadzeń. Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz o przyznanie radcy prawnego z urzędu, który to wniosek został zarejestrowany pod sygn. akt III SPP/Gl 176/24. Pismem z 9 stycznia 2025 r. wezwano skarżącego do wykazania, że wyczerpał tryb wniesienia skargi poprzez wniesienie ponaglenia do organu wyższego stopnia. Wezwanie ponowiono pismem z 23 kwietnia 2025 r. w związku z informacją o zmianie adresu skarżącego. Do dnia dzisiejszego skarżący nie odpowiedział na wezwanie Sądu. Natomiast postanowieniem z 5 maja 2025 r. w sprawie o sygn. akt III SPP/Gl 176/25 odmówiono skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu. W uzasadnieniu wskazano, iż z uwagi na to, że w sprawie nie złożono ponaglenia do organu wyższej instancji w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 572), dalej k.p.a., to niniejsza skarga nie jest dopuszczalna, a tym samym stanowi to podstawę do odmowy przyznania prawa pomocy z uwagi na art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935), dalej p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumieć należy sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Przepis art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi zaś, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Natomiast stosownie do treści art. 37 § 1 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność) (pkt 1) lub postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość) (pkt 2). Ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie bądź do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 k.p.a.). Z powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Brak ponaglenia do organu wyższego stopnia czyni skargę niedopuszczalną. W przedmiotowej sprawie takim organem wyższego stopnia jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach. Z analizy akt niniejszej sprawy wynika jednoznacznie, że skarżący nie poprzedził skargi do sądu administracyjnego stosownym ponagleniem skierowanym do organu nadrzędnego, czyli nie wyczerpał przysługującego w postępowaniu administracyjnym środka zaskarżenia. W związku z tym skarga podlegała odrzuceniu, zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Z tego względu działając na podstawie z art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach orzekł jak w sentencji postanowienia.