III SAB/Kr 10/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna Sędziowie: Sędzia WSA Grzegorz Karcz Asesor WSA Magdalena Gawlikowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. Ł. na bezczynność Prezydenta Miasta Krakowa w przedmiocie wydania postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu A. Ł. 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi.

Skarżący A. Ł. wniósł skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Krakowa w przedmiocie załatwienia jego wniosku o wydanie postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym. W toku postępowania egzekucyjnego skarżący domagał się od organu wydania w formie postanowienia rozstrzygnięcia w przedmiocie rozliczenia dokonanych w toku egzekucji administracyjnej wpłat. Skarżący podnosił, że jego zdaniem, organ nieprawidłowo rozlicza dokonaną wpłatę z 9 lipca 2021 r., a przy tym dokonuje tego jedynie księgowo – bez wydania orzeczenia w tym przedmiocie. Skarżący domagał się wydania postanowienia w tym przedmiocie aby mieć możliwość jego zaskarżenia. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta Krakowa domagał się jej oddalenia. W uzasadnieniu przedstawił przebieg postępowania egzekucyjnego. Organ podkreślił, że pismem z 29 lipca 2021 r. Prezydent Miasta Krakowa wystosował do skarżącego zawiadomienie o zarachowaniu wpłaty z 9 lipca 2021 r. Organ podniósł, że na wszystkie pisma złożone przez pełnomocnika skarżącego organ udzielił merytorycznych odpowiedzi poprzez właściwe wydziały. I tak w odniesieniu do pisma skarżącego z 12 maja 2025 r. - odpowiedzi udzielił Wydział Podatków i Opłat UMK pismem z 28 maja 2025 r., natomiast na pismo z 11 czerwca 2025 r. odpowiedzi udzielił Wydział Egzekucji Administracyjnej i Windykacji UMK - pismem z 16 czerwca 2025 r. Końcowo organ podniósł, że normy prawne nie przewidują wydania postanowienia w przedmiocie, w jakim domaga się tego skarżący. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143) dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a, tzn. również w przepadkach obligujących organ do wydania postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3). A contrario, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne nie obejmuje orzekania w sprawach skarg na bezczynność organów w postępowaniu egzekucyjnym lub po jego zakończeniu w przypadkach, które nie obligują organu do wydania postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. A zatem dopuszczalność skargi na bezczynność, wywiedzionej w niniejszej sprawie zależała od uprzedniego rozstrzygnięcia, czy w toku postępowania egzekucyjnego organ był zobowiązany do wydania postanowienia w przedmiocie rozliczenia dokonanych w toku egzekucji wpłat, na które to postanowienie przysługuje zażalenie. Stosownie do treści art. 17 § 1 zd. 1 i 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2025 r., poz. 132 ze zm.) dalej u.p.e.a. o ile przepisy niniejszej ustawy nie stanowią inaczej, rozstrzygnięcie i zajmowane przez organ egzekucyjny lub wierzyciela stanowisko w sprawach dotyczących postępowania egzekucyjnego następuje w formie postanowienia. Na postanowienie to służy zażalenie, jeżeli niniejsza ustawa lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. W ocenie Sądu żaden przepis prawa u.p.e.a. nie obliguje organu egzekucyjnego do wydania postanowienia w przedmiocie rozliczenia wpłat dokonanych w toku postępowania egzekucyjnego (podobnie wyrok NSA z 7 października 2008 r., sygn. akt I FSK 1316/07). Również pełnomocnik skarżącego, domagając się wydania takiego postanowienia, nie wskazuje ku temu podstawy prawnej. Rozliczenie wyegzekwowanych, czy uiszczonych w toku postępowania egzekucyjnego wpłat ma charakter księgowy, a o sposobie zarachowania dłużnik został powiadomiony. Skoro zatem, zgodnie art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z pkt 3 p.p.s.a., w sprawach z zakresu egzekucji administracyjnej kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach obligujących organ do wydania postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, to ustalenie, że skarga na bezczynność organu egzekucyjnego odnosi się do sytuacji, która nie zobowiązuje organu egzekucyjnego do wydania takiego postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym, czyni kognicję sądu administracyjnego niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Zgodnie z treścią tego przepisu Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z ww. powodów, orzeczono jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Zatem należało zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od skargi w wysokości 100 zł.