III SAB/Kr 103/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Makuch (spr.) Sędzia WSA Grzegorz Karcz Asesor WSA Ewelina Dziuban po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 16 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 21 lutego 2026 r. o wydanie zaświadczenia - postanawia - odrzucić skargę.

Pismem z 27.02.2026 r. K. J. wniósł skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie. Z treści skargi wynika, że zarzucana bezczynność polegać ma na braku rozpoznania wniosku skarżącego z 21.02.2026 r. o wydanie zaświadczenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Podał, że pismem z dnia 25.02.2026 r., znak 43/L/2026 (PAW.L.0511.5.2026) zawiadomił skarżącego o pozostawieniu przedmiotowego wniosku bez rozpoznania z uwagi na fakt, że nie mógł zostać uznany za skutecznie doręczony za pomocą platformy e-PUAP. Jak wynika zarówno z przesłanych przez organ akt administracyjnych, jak i treści skargi, skarżący nie wniósł uprzednio ponaglenia do organu wyższego stopnia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga na bezczynność podlegała odrzuceniu, albowiem nie została poprzedzona ponagleniem do organu wyższego stopnia. Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W myśl art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Ponaglenie – stosownie do art. 37 § 3 k.p.a. – wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie lub do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Z przywołanych regulacji wynika zatem, że niezbędnym warunkiem skutecznego zaskarżenia do sądu administracyjnego pasywności organu administracji publicznej (tj. bezczynności lub przewlekłości tegoż organu), jest uprzednie (tj. przed wniesieniem skargi) złożenie ponaglenia do właściwego organu, w trybie art. 37 k.p.a. Jak już wyżej wskazano, zarówno zawartość przesłanych przez organ akt administracyjnych, jak i treści skargi (wniesionej w dniu otrzymania przez skarżącego pisma z dnia 25.02.2026 r. o pozostawieniu jego wniosku z 21.02.2026 r. bez rozpoznania) wskazuje na to, że skarżący wnosząc skargę na bezczynność nie poprzedził tej skargi ponagleniem, które - stosownie do cytowanego wyżej art. 53 § 2b p.p.s.a. – warunkowało dopuszczalność takiej skargi. Następstwem powyższego było uznanie wywiedzionej skargi za niedopuszczalną i w efekcie konieczność jej odrzucenia. Podstawą prawną tego rozstrzygnięcia był art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.