III SAB/Kr 13/26

|Dnia 29 kwietnia 2026 r. | Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Bogusław Wolas (spr.), Sędziowie: WSA Maria Zawadzka, WSA Ewa Michna, , po rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, w dniu 29 kwietnia 2026 r., sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 12 grudnia 2025 r. o wydanie zaświadczenia postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 21 grudnia 2025 r Pan K. J. (dalej jako skarżący) wniósł skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 12 grudnia 2025 r o wydanie zaświadczenia potwierdzającego, iż "pełnił czynną służbę w MO/Policja w warunkach szczególnie zagrażających zdrowiu i życiu" oraz "pełnienie czynnej służby w Policji na stanowiskach służbowych ogniw prewencji, patrolowo-interwencyjnych w warunkach szczególnie zagrażających zdrowiu lub życiu policjanta". Organ pismem z dnia 16 grudnia 2025 roku przekazał wniosek K. J. do załatwienia zgodnie z właściwością Komendantowi Powiatowemu Policji w Krakowie, o czym wnioskodawca został powiadomiony. Komendant Powiatowy Policji w Krakowie, w odpowiedzi na przedmiotowy wniosek, w dniu 17 grudnia 2025 roku wydał postanowienie, w którym odmówił wydania zaświadczenia. Od powyższego postanowienia K. J. wniósł do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie zażalenie z dnia 21 grudnia 2025 roku. Równocześnie złożył skargę na bezczynność organu II instancji. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej odrzucenie, bowiem Skarżący, nie wyczerpał środków zaskarżenia w postaci ponaglenia. Ewentualnie wniesiono o jej oddalenie jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Skarga została odrzucona ponieważ niedopuszczalne jest zaskarżanie do sądu administracyjnego bezczynności organu bez wyczerpania środka zaskarżenia. Warunkiem dopuszczalności skargi jest uprzednie wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (art. 52 § 1 p.p.s.a.). W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania niezbędne jest obecnie złożenie ponaglenia, o czym stanowi art. 37 § 3 k.p.a. Dopiero po wyczerpaniu wskazanego trybu strona może wnieść skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Dla uznania wyczerpania ww. toku przez stronę wystarczające jest wykazanie, że złożyła ona stosowny środek. Przy ocenie dopuszczalności skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ nie ma znaczenia sposób rozpoznania takiego ponaglenia (poprzednio zażalenia - por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 6 września 2016 r., sygn. II SAB/Kr 109/16). Zgodnie z art. 37 § 1 ust. 1 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. Ponadto art. 53 § 2b p.p.s.a. stwierdza, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W sytuacji zaś, gdy strona nie wyczerpie trybu zaskarżenia, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi z innych przyczyn jest niedopuszczalne. Jak wskazuje się w doktrynie - niedopuszczalność skargi z innych przyczyn wystąpi w szczególności, gdy skarga zostanie wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia (por. A. Kabat (w:) B. Dauter, M. Niezgódka-Medek, A. Kabat, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, uw. do art. 58). Z tych też względów orzeczono jak w sentencji na podstawie wyżej powołanych przepisów.