III SAB/Kr 17/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Marasek-Zybura Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Karcz Asesor WSA Ewelina Dziuban (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 1 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi A. C. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Burmistrza Miasta i Gminy Świątniki Górne w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącego o wydanie zaświadczenia oddala skargę.

A. C. (dalej skarżący) w piśmie z 23.12.2025 r. zawarł skargę na przewlekłość i bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy Świątniki Górne w sprawie wydania zaświadczenia dotyczącego dostępu działki nr [...] do drogi publicznej. Skarżący Burmistrzowi Miasta i Gminy Świątniki Górne zarzucił: 1. naruszenie art. 35 § 1 i § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego - poprzez rażącą i wieloletnią bezczynność organu, polegającą na niezałatwieniu sprawy wszczętej w dniu 20 października 2020 r. w ustawowych terminach, pomimo wielokrotnie ponawianych wniosków strony oraz braku jakichkolwiek obiektywnych przeszkód uniemożliwiających jej merytoryczne rozpoznanie; naruszenie art. 36 § 1 KPA - poprzez przewlekłe prowadzenie postępowania, polegające na wyznaczaniu kolejnych, odległych terminów jego załatwienia (w tym terminu 27 lutego 2026 r.) bez wskazania rzeczywistych, konkretnych i niezależnych od organu przyczyn usprawiedliwiających tak znaczne przedłużanie postępowania; 3. naruszenie art. 219 KPA - poprzez powtarzalne i świadome zastępowanie rozstrzygnięć procesowych pismami informacyjnymi, pozbawionymi waloru decyzji lub postanowienia, co w sposób bezpośredni pozbawiało stronę prawa do wniesienia środków zaskarżenia i stanowiło formę czynności pozornych; 4. naruszenie art. 7 oraz art. 77 § 1 KPA - poprzez brak należnego ustalenia stanu faktycznego sprawy, w szczególności poprzez zaniechanie przeprowadzenia oględzin w terenie, brak analizy faktycznego przebiegu dojazdu oraz niezebranie kompletnego materiału dowodowego, mimo że organ dysponował wiedzą o analogicznych rozstrzygnięciach wydanych w tożsamym stanie faktycznym; 5. naruszenie art. 8 § 1 KPA w zw. z art. 32 Konstytucji RP - poprzez rażąco nierówne traktowanie skarżącego w porównaniu z innym właścicielem nieruchomości (A. M.), znajdującym się w identycznym stanie faktycznym i prawnym, któremu wydano zaświadczenia o dostępie do drogi publicznej, podczas gdy skarżącemu - mimo wielokrotnych wniosków - analogicznego rozstrzygnięcia konsekwentnie odmawiano; 6. naruszenie art. 12 § 1 KPA - poprzez prowadzenie postępowania w sposób sprzeczny z zasadą szybkości i prostoty postępowania administracyjnego, skutkujący nieuzasadnionym, wieloletnim przedłużaniem sprawy o nieskomplikowanym charakterze faktycznym i prawnym; 7. naruszenie prawa strony do skutecznej ochrony prawnej, wynikającego z art. 78 Konstytucji RP oraz art. 13 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, poprzez uniemożliwienie skarżącemu uzyskania merytorycznego rozstrzygnięcia w formie przewidzianej prawem oraz faktyczne pozbawienie go realnej możliwości skorzystania z przysługujących środków zaskarżenia. W uzasadnieniu skargi podniesiono m.in., że postępowanie administracyjne w sprawie wydania zaświadczenia o dostępie działki nr [...] do drogi publicznej zostało wszczęte w dniu 20 października 2020 r. Od tego momentu sprawa nie została zakończona merytorycznym rozstrzygnięciem w formie przewidzianej przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, pomimo wielokrotnie składanych przez skarżącego wniosków oraz podejmowanych działań zmierzających do jej zakończenia. Wszczęcie postępowania nastąpiło w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości. W dniu 20 października 2020 r. skarżący skierował do organu drogą elektroniczną wiadomość e-mail zawierającą zeskanowany wniosek opatrzony własnoręcznym podpisem, obejmujący żądanie wydania zaświadczenia potwierdzającego aktualność decyzji nr GPOG-5548-41-2006 w zakresie dostępu działki nr [...] do drogi publicznej. Z uwagi na powyższe oraz ze względu na podniesioną w uzasadnieniu skargi argumentację, na podstawie art. 149 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarżący wniósł o: 1.stwierdzenie, że Burmistrz Miasta i Gminy Świątniki Górne dopuścił się bezczynności oraz przewlekłego prowadzenia postępowania w sprawie wydania zaświadczenia o dostępie działki nr [...] do drogi publicznej; 2. stwierdzenie, że bezczynność i przewlekłość miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa, w szczególności art. 7, art. 8, art. 12, art. 35, art. 36 oraz art. 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego; 3. zobowiązanie organu do merytorycznego załatwienia sprawy poprzez wydanie rozstrzygnięcia w formie przewidzianej przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, w terminie określonym przez Sąd; 4. zasądzenie od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w wysokości 10 000 zł, o której mowa w art. 149 § 2 p.p.s.a., z uwagi na długotrwały, uporczywy i powtarzalny charakter przewlekłości oraz jej realne skutki majątkowe i osobiste dla skarżącego; 5. zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, według norm przepisanych. 6. zapewnienie skarżącemu - na podstawie art. 10 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego w zw. z art. 54 § 2 p.p.s.a. - możliwości zapoznania się z całością akt sprawy przekazanych przez organ do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oraz wypowiedzenia się co do zgromadzonego materiału dowodowego. Organ administracyjny w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi w całości, jako całkowicie bezzasadnej, gdyż organ nie dopuścił się bezczynności ani przewlekłości, a postępowanie prowadzone jest z zachowaniem należytej staranności wymaganej dla ochrony praworządności. W uzasadnieniu wskazano, że wbrew twierdzeniom skarżącego, organ nie pozostaje w bezczynności. Postępowanie jest w toku, a organ podejmuje aktywne czynności procesowe zmierzające do wydania rozstrzygnięcia zgodnego z prawem. Po uchyleniu poprzedniego postanowienia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze (SKO), organ niezwłocznie podjął działania wyjaśniające, w tym wezwał skarżącego w dniu 22.10.2025 r. do doprecyzowania żądania. Co kluczowe, SKO w postanowieniu z dnia 11.12.2025 r. (sygn. SKO.Z/4100/124/2025) jednoznacznie uznało, że Burmistrz nie dopuścił się przewlekłości, co czyni zarzuty skargi bezzasadnymi. Stan faktyczny sprawy: Wnioskiem z 8.04.2025 r., wniesionym drogą elektroniczną, skarżący zwrócił się do Burmistrza Miasta i Gminy Świątniki Górne o wydanie zaświadczenia o przyłączeniu działki nr [...] do drogi publicznej nr G 601345K (działka nr [...]) położonej w miejscowości O. poprzez istniejący zjazd z drogi gminnej. Pismem z 14.04.2025 r. Gmina Świątniki Górne udzieliła skarżącemu odpowiedzi na powyższy wniosek wskazując, że działka nr [...] nie przylega do drogi publicznej, nie ma bowiem urządzonego zjazdu z drogi publicznej na ww. działkę. Postanowieniem z 04.07.2025 r. Burmistrz Miasta i Gminy Świątniki Górne o odmówił wydania skarżącemu zaświadczenia o ww. żądanej treści, tj. dostępie ww. działki do drogi publicznej. SKO w Krakowie po rozpoznaniu zażalenia skarżącego, postanowieniem z 30.09.2025 r., nr SKO.Z/4100/71/2025, orzekło o uchyleniu postanowienia organu I instancji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania. Kolegium w uzasadnieniu wskazało m.in., że: "W tej sprawie organ I instancji po pierwsze powinien wezwać stronę do sprecyzowania żądania. Co strona rozumie przez wydanie zaświadczenia o przyłączeniu nieruchomości do drogi gminnej? Z akt niniejszej sprawy m.in. z dokumentów geodezyjnych i mapek wynika, że działka nr [...] obręb nr [...] O., nie przylega bezpośrednio do drogi gminnej publicznej nr G 601345K, stanowiącej działkę nr [...]. W stanie istniejącym na dzień wydawania postanowienia, nie ma urządzonego zjazdu z drogi gminnej publicznej nr G 601345 na działkę [...]. Gmina w pismach skierowanych do strony informuje, że nie może wydać oświadczenia o przyłączeniu działki nr [...] do drogi gminnej publicznej mieszczącej się na działce nr [...] w O., poprzez istniejący zjazd na działkę nr [...] a następnie istniejącą drogę dojazdową na terenie działek nr [...] i [...], ponieważ pomiędzy działką nr [...] a drogą gminną publiczną zlokalizowane są prywatne drogi wewnętrzne, których Gmina Świątniki Górne, nie jest właścicielem. Jezdnia drogi publicznej nr G601345K połączona jest z nieruchomością o nr [...] obręb [...] O. poprzez istniejący zjazd. Wobec takiego stanu faktycznego Gmina, jako organ I stopnia nie może wydawać zaświadczenia żądanej treści przez skarżącego, ponieważ nie może odpowiadać za prawo przejazdu po działkach prywatnych i osobistych służebnościach gruntowych ustanowionych przez właścicieli tych nieruchomości. W takiej sytuacji w ocenie Kolegium, powinno to również być precyzyjnie opisane w postanowieniu, które odmawia wydania zaświadczenia żądanej treści. Ponadto zgodnie z dyspozycją art. 217 § 2 k.p.a., strona powinna również wykazać swój interes prawny w żądaniu niniejszego zaświadczenia. Kolegium po analizie akt sprawy nie było w stanie takiego interesu prawnego ustalić. Powoływanie się na fakt, że sąsiadowi wydano podobne zaświadczenie, nie wypełnia dyspozycji powołanego przepisu k.p.a.". W wezwaniu z 22.10.2025 r. Burmistrz Miasta i Gminy Świątniki Górne wezwał skarżącego do wykazania swojego lintersu prawnego w żądaniu zaświadczenia o przyłączaniu dz. nr [...] do drogi publicznej gminnej. Burmistrz Miasta i Gminy Świątniki Górne pismem z 28.11.2025 r. zawiadomił skarżącego, że termin rozpoznania przedmiotowej sprawy wyznaczono na 27.02.2026 r. z uwagi na fakt wniesienia sprzeciwu przez skarżącego do WSA w Krakowie od postanowienia SKO z 30.09.2025 r. Pismem z 6.12.2025 r. skarżący wniósł do SKO w Krakowie ponaglenie na przewlekłość prowadzonego przez organ I instancji postępowania z wniosku skarżącego z 8.04.2025 r. o wydania zaświadczenia o przyłączeniu działki nr [...] do drogi publicznej. Postanowieniem z 11.12.2025 r. SKO w Krakowie, nr SKO.Z/4100/124/2025 stwierdziło, że Burmistrz Miasta i Gminy Świątniki Górne nie dopuścił się przewlekłości w ww. sprawie z wniosku skarżącego o wydanie zaświadczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z 3.04.2026 r. III SA/Kr 1497/25 oddalił sprzeciw A. C. od postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 30 września 2025 r., nr SKO.Z/4100/71/2025 w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym zgodnie z art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.2026.143 t.j.; dalej: "p.p.s.a."), zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej przewidzianej w art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. orzeka w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a (pkt 8) oraz bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 9). Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego (art. 149 § 1b p.p.s.a.). W myśl natomiast art. 149 § 2 p.p.s.a. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. Stosownie natomiast do treści art. 151 p.p.s.a. w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części. Ponadto wskazać należy, że zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a., który nie dotyczy jednakże rozpoznawanej sprawy). Na wstępie wyjaśnić należy, że przyjmuje się, iż z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ nie podejmuje czynności, bądź podejmuje je, ale przekracza termin załatwienia sprawy, nie wykonując obowiązku zawiadomienia strony. Stan bezczynności organu administracji publicznej występuje wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 4 marca 2003 r., IV SAB/Wa 109/07). Jak podniósł Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 10 maja 2019 r. (sygn. akt I OSK 2255/17) "należy wskazać, że w orzecznictwie sądów administracyjnych zauważa się, że pojęcie "bezczynności" odnosi się do niewydania w terminie decyzji lub postanowienia, względnie aktu lub czynności wskazanych w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a. Natomiast przez pojęcie "przewlekłego prowadzenia postępowania" należy rozumieć sytuację prowadzenia postępowania w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywaniu czynności pozornych, powodujących że formalnie organ nie jest bezczynny. Pojęcie "przewlekłość postępowania" obejmuje opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu, w sytuacji gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy (por. wyrok NSA z 5 lipca 2012 r., sygn. akt II OSK 1031/12). Pod pojęciem "przewlekłego prowadzenia postępowania" należy rozumieć sytuację prowadzenia postępowania w sposób nieefektywny, przez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu, bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 44; J. Drachal, J. Jagielski, R. Stankiewicz (w:) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Warszawa 2017, art. 3 Nb 78). Przewlekłość postępowania jest stanem sprawy, którego zaistnienie Sąd ocenia bez względu na to, czy organ podjął czynności w sprawie. Przy ocenie przewlekłości postępowania istotne jest bowiem i to, czy organ podejmował czynności niezbędne dla rozstrzygnięcia sprawy i to niezależnie od tego, czy strona zgłaszała określone żądania w tym zakresie. W piśmiennictwie przyjmuje się także, że przewlekłe prowadzenie postępowania może pozostawać w związku z bezczynnością organu, które wystąpi wówczas, gdy we wszczętym postępowaniu organ nie podejmuje żadnych czynności (por. J. P. Tarno, Bezczynność organu a przewlekłe prowadzenie postępowania, Casus 2013, nr 69, s. 11).". Tak czy inaczej o bezczynności lub przewlekłym prowadzeniu postępowania może być mowa wówczas, gdy mamy do czynienia z toczącym się postępowaniem administracyjnym, które powinno zakończyć się wydaniem decyzji, postanowienia lub podjęciem aktu lub czynności wskazanych w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a. W sprawie będącej przedmiotem skargi skarżący zarzucił Burmistrzowi Miasta i Gminy Świątniki Górne przewlekłe prowadzenie postępowania i bezczynność w sprawie wydania zaświadczenia dotyczącego dostępu działki nr [...] do drogi publicznej. Tu podkreślić należy, że skarga z 23.12.2025 r. dotyczyła bezczynności oraz przewlekłego prowadzenia postępowania przez Burmistrza Miasta i Gminy Świątniki Górne "w sprawie wydania zaświadczenia dotyczącego dostępu działki nr [...] do drogi publicznej". Takie żądanie zawiera wniosek skarżącego z 8.04.2025 r. Wnioski skarżącego z października 2020 r. dotyczyły żądania stwierdzenia przez organ aktualności decyzji nr GPOG-5548-41-2006 z 28.06.2006 r., a zatem innego przedmiotu sprawy. Zaznaczyć nadto należy, że sąd administracyjny rozpoznając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, ocenia stan sprawy wyłącznie z perspektywy zwłoki w jej załatwieniu, czy też w podejmowaniu określonych działań procesowych. Przedmiotem oceny pozostaje wyłącznie działalność organu prowadzącego postępowanie, przy czym kontrola taka nie dotyczy materialnoprawnych aspektów sprawy. Stąd też w postępowaniu ze skargi na bezczynno/przewlekłość postępowania nie bada np. prawidłowości zastosowania danego trybu postępowania, czy merytorycznych aspektów podejmowanych rozstrzygnięć, bowiem te zagadnienia mogą być przedmiotem oceny dopiero przy sądowej kontroli danego ostatecznego aktu administracyjnego - czy to rozstrzygającego sprawę co do istoty, czy to kończącego sprawę, czy wreszcie sprowadzającego się do zaskarżalnego rozstrzygnięcia podejmowanego w ramach poszczególnych stadiów (faz) danego etapu postępowania. Niemniej jednak zawsze powinna być w konkretnej sprawie uwzględniana specyfika postępowania dotyczącego danej dziedziny prawa publicznego czy instytucji prawnej. Ona to bowiem ma bezpośredni wpływ na to, czy dane działania podejmowane w konkretnym postępowaniu są czynione sprawnie i zasadnie, czy też nie. W realiach niniejszej sprawy zarzut bezczynności dotyczy, zdaniem skarżącego, zbyt długiego i nieuzasadnionego procesowo, rozpatrywania przez Burmistrza Miasta sprawy skarżącego o wydanie zaświadczenia o przyłączeniu dz. nr [...] do drogi gminnej – na skutek wniosku skarżącego z 8.04.2025 r., który takie żądanie zawierał. Przechodząc do merytorycznej kontroli sprawy należy zatem mieć na uwadze, oceniając działania podjęte przez skarżony organ w przedmiotowej sprawie od dnia 8.04.2025 r. (data wpływu wniosku skarżącego do Urzędu Miejskiego w Świątnikach Górnych), że zgodnie z art. 35 § 3 k.p.a. załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Do terminów określonych w przepisach zawartych w art. 35 k.p.a. nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu (art. 35 § 5 k.p.a.). Przepis art. 36 k.p.a. stanowi, że o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki, wskazując nowy termin załatwienia sprawy oraz pouczając o prawie do wniesienia ponaglenia (§ 1). Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (§ 2). Z kolei terminy, o których mowa w art. 35 k.p.a., odnoszone są do pojęcia niezwłoczności, bowiem powołany przepis w § 1 statuuje obowiązek zakończenia sprawy administracyjnej bez zbędnej zwłoki. Oznacza to, że zasadą jest załatwienie sprawy niezwłocznie, bez niepotrzebnego przedłużania jej toku, zatem jedynie wtedy, kiedy istnieją ważne powody dla odstąpienia od reguły niezwłocznego rozpatrzenia żądania, przykładowo sprawa wymaga dokonania pewnych działań pochłaniających czas, może załatwić sprawę później niż niezwłocznie, lecz w zasadzie nie później niż w terminach sprecyzowanych w dalszych jednostkach redakcyjnych tego przepisu (tak NSA w wyroku z dnia 7 grudnia 2017 r. sygn. akt I OSK 148/16, dostępnym jw.). W tej sprawie, postanowieniem z 04.07.2025 r. Burmistrz Miasta i Gminy Świątniki Górne o odmówił wydania skarżącemu zaświadczenia o ww. żądanej treści, tj. dostępie działki do drogi publicznej. SKO w Krakowie po rozpoznaniu zażalenia skarżącego, postanowieniem z 30.09.2025 r., nr SKO.Z/4100/71/2025, orzekło o uchyleniu postanowienia organu I instancji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania. W wezwaniu z 22.10.2025 r. Burmistrz Miasta i Gminy Świątniki Górne wezwał skarżącego do wykazania swojego lintersu prawnego w żądaniu zaświadczenia o przyłączaniu dz. nr [...] do drogi publicznej gminnej. Burmistrz Miasta i Gminy Świątniki Górne pismem z 28.11.2025 r. zawiadomił skarżącego, że termin rozpoznania przedmiotowej sprawy wyznaczono na 27.02.2026 r. z uwagi na fakt wniesienia sprzeciwu przez skarżącego do WSA w Krakowie od postanowienia SKO z 30.09.2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z 3.04.2026 r. III SA/Kr 1497/25 oddalił sprzeciw A. C. od postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 30 września 2025 r., nr SKO.Z/4100/71/2025 w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia. W ocenie Sądu, powstrzymanie się przez Burmistrza Miasta i Gminy Świątniki Górne od podejmowania rozstrzygnięcia (czynności były podejmowane - wezwanie z 22.10.2025 r. oraz zawiadomienie o wyznaczeniu terminu załatwienia sprawy z 28.11.2025.) do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprzeciwu od postanowienia SKO w Krakowie z 30.09.2025 r., nr SKO.Z/4100/71/2025, uznać należy za zachowanie racjonalne. Wprawdzie w praktyce zdarzają się przypadki, że organ I instancji nie czekając na prawomocne rozstrzygnięcie sprzeciwu wydaje swoje rozstrzygnięcie, a po jego zapadnięciu rozstrzygnięcie organu odwoławczego zostaje w wyniku sprzeciwu uchylone. W konsekwencji postępowanie administracyjne wydłuża się zamiast zakończyć się szybko i sprawnie albowiem powstaje konieczność ponownego wyeliminowania z obrotu prawnego orzeczenia organu I instancji (vide np. wyr. NSA z 17.05.2022 r., II OSK 1922/21). W konsekwencji, skoro termin do rozpoznania sprawy wyznaczono na 27.02.2026 r. (z uwagi na wniesienie przez skarżącego sprzeciwu do Sądu od postanowienia SKO z 30.09.2025 r. o uchyleniu postanowienia organu I instancji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania), w dniu wniesienia przedmiotowej skargi, tj. w dniu 23.12.2025 r. termin do załatwienia sprawy przez Burmistrza Miasta i Gminy Świątniki Górne pozostawał otwarty. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.