III SAB/Kr 85/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna (spr.) Sędziowie: WSA Jakub Makuch WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 30 czerwca 2026 r. sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 6 lutego 2023 r. o wydanie zaświadczenia postanawia: skargę odrzucić.

Pismem z dnia 19 lutego 2026 r. skarżący wniósł skargę na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 6 lutego 2023 r. o wydanie zaświadczenia. W treści skargi skarżący przyznał, że organ 18 maja 2023 r. wydał w tej sprawie postanowienie nr 6/ZAS/2023 odmawiające wydania zaświadczenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, względnie oddalenie. Wskazał, że ww. postanowieniem odmówiono wydania zaświadczenia. Odmowa została zaskarżona zażaleniem, a następnie Komendant Główny Policji postanowieniem z 11 lipca 2023 r. nr 29/SWA/BF/2023 utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Organ zaznaczył, że skarżący składał już w tej samej sprawie skargę na bezczynność – skarga ta została odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 20 grudnia 2024 r., III SAB/Kr 121/24. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Skarga została odrzucona ponieważ niedopuszczalne jest zaskarżanie do sądu administracyjnego bezczynności organu po dacie zakończenia postępowania administracyjnego. Dodać należy, że istotnie, w sprawie zakończone zostało postępowanie administracyjne 11 lipca 2023 r., kiedy to Komendant Główny Policji postanowieniem z 11 lipca 2023 r. nr 29/SWA/BF/2023 utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie z 18 maja 2023 r. nr 6/ZAS/2023 Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie odmawiającego wydania zaświadczenia o żądanej przez skarżącego treści. Rację miał również organ, że wniesiona skarga została już odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 20 grudnia 2024 r., III SAB/Kr 121/24. U podstaw odrzucenia legły tożsame przyczyny tj. fakt, że sprawa z wniosku skarżącego została załatwiona przez organ przed wniesieniem skargi. Zgodnie z art. 149 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm.) – dalej "p.p.s.a." sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Wątpliwości co do różnego rozumienia powołanego przepisu i związanej z tym dopuszczalności jego stosowania w sytuacji wniesienia skargi na bezczynność po zakończeniu postępowania były przedmiotem analizy Naczelnego Sądu Administracyjnego sformułowanej w uchwale składu siedmiu sędziów NSA z 22 czerwca 2020 r., II OPS 5/19. W uchwale tej przesądzono, że: "wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej, stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a." . Z tych to powodów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.