III SAB/Kr 89/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna Sędziowie: Sędzia WSA Marta Kisielowska (spr.) Sędzia WSA Jakub Makuch po rozpoznaniu na posiedzeniu w trybie uproszczonym w dniu 30 czerwca 2026 roku sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 2 sierpnia 2020 roku o wydanie zaświadczenia postanawia: odrzucić skargę.

W dniu 2 sierpnia 2020 r. K. J. (dalej: "skarżący") złożył wniosek do Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie o wydanie zaświadczenia. Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie w dniu 7 sierpnia 2020 r. przekazał sprawę Komendantowi Powiatowemu Policji w Krakowie celem załatwienia zgodnie z właściwością. Postanowieniem nr 28/2020/ZSK z dnia 18 sierpnia 2020 r. Komendant Powiatowy Policji w Krakowie odmówił skarżącemu wydania zaświadczenia o żądanej treści. Postanowieniem z dnia 25 września 2020 r. Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie utrzymał w mocy ww. postanowienie. Skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w rozpoznaniu i załatwieniu jego wniosku z dnia 2 sierpnia 2020 r. Wyrokiem z dnia 6 października 2020 r., sygn. akt III SAB/Kr 126/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę. Pismem z dnia 25 lutego 2026 r., skarżący złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 2 sierpnia 2020 r. Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej: "p.p.s.a." sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1 pkt 1-3). Jednocześnie sąd stwierdza czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 22 czerwca 2020 r. (II OPS 5/19, CBOSA) orzekł, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Jakkolwiek wskazana uchwała traktuje bezpośrednio o postępowaniu jurysdykcyjnym i o decyzji administracyjnej, przyjąć jednak należy, że zaprezentowany w niej pogląd dotyczy także postępowań zmierzających do wydania innych niż decyzja aktów, czy też do podjęcia określonych czynności. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił bowiem, że pogląd "(...) sprowadzający się do dopuszczalności rozstrzygania spraw ze skarg na bezczynność w razie załatwienia sprawy administracyjnej przed wniesieniem skargi jest, w ocenie składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, nieprawidłowy z tego podstawowego powodu, że zakończenie postępowania, którego sposób prowadzenia jest skarżony, skutkuje ustaniem stanu podlegającego kontroli sądowej, tj. stanu bezczynności". Sąd w pełni aprobuje powyższy pogląd NSA wyrażony w ww. uchwale. W niniejszej sprawie, przed złożeniem skargi na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie, organ rozpoznał wniosek skarżącego i wydał przewidziane prawem postanowienie, które zostało utrzymane w mocy postanowieniem Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z dnia 25 września 2020 r., a zatem skarga w niniejszej sprawie podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.