III SO/Gd 11/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. S. o wymierzenie Rektorowi Powiślańskiej Akademii Nauk Stosowanych w Kwidzynie grzywny z powodu nieprzekazania skargi na bezczynność w przedmiocie wydania decyzji w zakresie statutu studenta postanawia: oddalić wniosek.

Zgodnie z art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; powoływanej dalej jako: "p.p.s.a."), w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Powołany wyżej przepis art. 54 § 2 p.p.s.a. stanowi natomiast, że organ, o którym mowa w § 1 (którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi), przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Z treści przytoczonych wyżej regulacji p.p.s.a. wynika że ustawodawca, wyposażył sądy administracyjne w prawne środki dyscyplinowania organów, w sytuacji niewywiązywania się przez nie z obowiązków wynikających z przepisów regulujących procedurą sądowoadministracyjną, a mających na celu urzeczywistnienie postulatu szybkości postępowania. W sytuacji uchybienia przez organ trzydziestodniowemu terminowi do przekazania do sądu skargi wraz z odpowiedzią na nią, skarżący ma możliwość wystąpienia o ukaranie organu z tego powodu. W okolicznościach przedmiotowej sprawy, wynikających m.in. z akt sprawy oznaczonej sygnaturą III SAB/Gd 239/26 (pod tą sygnaturą zarejestrowano skargę skarżącego na bezczynność Rektora Powiślańskiej Akademii Nauk Stosowanych w Kwidzynie w przedmiocie wydania decyzji w zakresie statusu studenta), nie sposób jest uznać, że przedmiotowy wniosek zasługuje na uwzględnienie. Organ bowiem nie uchybił trzydziestodniowemu terminowi do przekazania, wniesionej za jego pośrednictwem, skargi do Sądu. Skarga skarżącego na bezczynność wpłynęła do organu w dniu 24 marca 2025 r. (zob. UPP – k. nr 69 akt sądowych o sygn. akt III SO/Gd 11/26) i została przekazana do Sądu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w dniu 22 kwietnia 2026 r. (zob. UPP – k. nr 69 akt sądowych o sygn. akt III SAB/Gd 239/26), zatem w ustawowym terminie, który upływał z dniem 23 kwietnia 2026 r. W związku z powyższym, brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o ukaranie organu na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., dlatego orzeczono jak w sentencji