IV SA/Po 135/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Grossmann Sędzia WSA Maciej Busz (spr.) Asesor sądowy WSA Maria Grzymisławska-Cybulska Protokolant sekr. sąd. Roman Sukhyi po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lipca 2020 r. sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej Właścicieli Nieruchomości [...]" na decyzję Wojewody z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę w całości.

Prezydent Miasta P. decyzją z [...].08.2019r. nr [...] wydaną na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (j.t. Dz.U. z 2017r., poz.1332, dalej p.b.) oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz.U. z 2017r., poz.1257, dalej k.p.a.) po rozpatrzeniu wniosku o pozwolenie na budowę z dnia [...].12.2017r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla P. Z., obejmującego: budynek mieszkalny, wielorodzinny z dwoma segmentami na wspólnej płycie garażowej wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną oraz budowę odcinków osiedlowej sieci cieplnej, sieci gazowej, linii kablowej SN i NN oraz instalacji wodociągowej (usunięcie kolizji) na terenie nieruchomości w P., os. [...] (dz. nr [...], ark[...], obręb J.) oraz przebudowę linii kablowej SN i NN na dz. nr [...], ark[...], obręb J. w P., przy ul. [...]. W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, że dnia [...].12.2018r. inwestor złożył wniosek o pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego, wielorodzinnego z dwoma segmentami na wspólnej płycie garażowej wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną na terenie nieruchomości w P., os. [...] (dz. nr [...], ark[...], obręb J.). Dnia [...].02.2018r. pełnomocnik inwestora uzupełnił wniosek o przebudowę osiedlowej sieci cieplnej, gazowej, linii kablowej SN i NN oraz instalacji wodociągowej (usunięcie kolizji z projektowanym budynkiem). Pismem z dnia [...].03.2018r. inwestor objął wnioskiem także działkę nr [...], ark[...] obręb J., na której będzie przebudowywana linia kablowa średniego napięcia. Prezydent Miasta P. dnia [...].04.2018r. wydał decyzję nr [...], znak: [...] pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego, wielorodzinnego z dwoma segmentami na wspólnej płycie garażowej wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną oraz budowę odcinków osiedlowej sieci cieplnej, sieci gazowej, linii kablowej SN i NN oraz instalacji wodociągowej (usunięcie kolizji) na terenie nieruchomości w P., os. [...] (dz. nr [...], ark. [...], obręb J.) oraz przebudowę linii kablowej SN i NN na dz. nr [...], ark. [...], obręb J. w P., przy ul. [...]. Odwołanie od ww. decyzji w ustawowym terminie złożyły strony postępowania: Wojskowe Zakłady [...], Wspólnota Mieszkaniowa os. [...] w P. oraz Wspólnota Mieszkaniowa Właścicieli Nieruchomości "[...]" os. [...] w P. reprezentowana przez radcę prawnego M. A.. Decyzją z dnia [...].07.2018r., znak: [...] Wojewoda utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję pierwszej instancji. Na powyższą decyzję wniosły skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Wojskowe Zakłady [...] oraz Wspólnota Mieszkaniowa Właścicieli Nieruchomości "[...]" w P.. Dnia [...].12.2018r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wydał wyrok sygn. akt IV SA/Po 838/18 w którym uchylił decyzję Wojewody z dnia [...].07.2018r. Po ponownym przeanalizowaniu sprawy Wojewoda decyzją z dnia [...].04.2019r., znak: [...] uchylił decyzję Prezydenta Miasta P. dnia [...].04.2018r., nr [...], znak: [...] w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W swojej decyzji Wojewoda zwrócił uwagę na braki w projekcie budowlanym przedłożonym przez inwestora. Należało doprowadzić go do zgodności z Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U.2015.1422 j.t.), dotyczy: odległość wydzielonych miejsc postojowych od okien pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi w budynku mieszkalny, od placu zabaw a także od granicy działki budowlanej. Należało również wykazać odpowiednią szerokość drogi dojazdowej do nieruchomości objętej wnioskiem oraz skorygować usytuowanie drogi pożarowej zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych z dnia 24 lipca 2009 r. (Dz.U. Nr 124, poz. 1030) § 12, ust. 2. W związku z decyzją Wojewody z dnia [...].04.2019r., znak: [...] pismem z dnia [...].06.2019r. zawiadomiono strony o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie i możliwości zapoznania się z aktami sprawy oraz możliwością zgłoszenia ewentualnych uwag i zastrzeżeń. W toku prowadzonego postępowania postanowieniem z dnia [...].06.2019r. inwestor został zobowiązany do usunięcia nieprawidłowości wskazanych przez Wojewodę w ww. decyzji. Dnia [...].07.2019r. pełnomocnik inwestora przedłożył pismo z wyjaśnieniami w sprawie oraz cztery egzemplarze skorygowanego projektu budowlanego. Pismem z dnia [...].07.2019 r. zawiadomiono strony o zakończeniu postępowania dowodowego w przedmiotowej sprawie i przystąpieniu do rozpatrywania zgromadzonego materiału dowodowego w celu ustalenia treści rozstrzygnięcia, oraz poinformowano o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Zgodnie z art. 79a k.p.a. pismem z dnia [...].07.2019r. zawiadomiono inwestora o tym, iż nie zastosował się w pełni do postanowienia z dnia [...].06.2019r., co może skutkować wydaniem decyzji odmownej pozwolenia na budowę. Dnia [...].08.2019r. oraz [...].08.2019r. pełnomocnik inwestora złożył dodatkowe wyjaśnienia w sprawie. Pismem z dnia [...].08.2018r. Wojskowe Zakłady [...] S.A. w P., działając przez pełnomocnika, złożyła uwagi co do planowanej inwestycji poruszając kwestię lokalizacji drogi pożarowej oraz wysokości kondygnacji garażu w miejscu lokalizacji platform parkingowych zależnych. Dnia [...].08.2019r. główny projektant będący pełnomocnikiem w sprawie złożył pismo w którym zapewnił o zgodności przyjętych rozwiązań projektowych z obowiązującymi przepisami. Organ I instancji wyjaśnił, że decyzja niniejsza i projekt budowlany są zgodne z wnioskiem inwestora oraz z ostateczną decyzją o warunkach zabudowy nr [...] z dnia [...].01.2009r., znak: [...] przeniesioną decyzją z dnia [...].06.2010r. na rzecz inwestora. Przebudowa sieci elektroenergetycznej SN projektowana na dz. nr [...], ark[...], obręb J. zgodnie z art. 29, ust. 1, pkt 19a Prawa budowlanego nie wymaga pozwolenia na budowę, zatem również nie wymaga uzyskania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Projekt budowlany został wykonany przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane i pozytywnie zaopiniowany przez rzeczoznawcę ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych. Projektanci złożyli oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego, zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Projekt budowlany przebudowy instalacji kolidujących z planowaną zabudową został uzgodniony z gestorami sieci. Organ wskazał, że w przedłożonych projektach budowlanych a także w wyjaśnieniach złożonych do sprawy pełnomocnik inwestora uczynił zadość kwestiom poruszanym przez Wojewodę w decyzji z dnia [...].04.2019r., znak: [...] oraz żądaniom strony postępowania. Skorygowano ilość miejsc parkingowych na terenie oraz zwymiarowano ich lokalizację w stosunku do okien pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi w budynku mieszkalny, placu zabaw oraz granicy działki budowlanej zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U.2015.1422 j.t.). Wykazano także, że szerokość drogi dojazdowej do nieruchomości objętej wnioskiem spełniać będzie zapisy ww. rozporządzania. Projektowaną drogę pożarową doprowadzono do zgodności z Rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych z dnia [...] lipca 2009 r. (Dz.U. Nr 124, poz. 1030). Projektant przedłożył także wyjaśnienia dotyczące możliwości instalowania platform parkingowych w obiekcie objętym postępowaniem. Organ wskazał, że po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane stwierdzono, że spełnione zostały warunki wydania pozwolenia na budowę określone w art. 32 ust. 1 i 4 oraz art. 34 ust. 1,2 i 3 p.b. Odwołanie od powyższej decyzji wniosły Wojskowe Zakłady [...] S.A wnosząc o jej uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, ewentualnie, w przypadku stwierdzenia przez organ II instancji, że decyzja nie została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres spraw nie ma istotnego wpływu na jej rozstrzygnięcie, na podstawie art. 138 § 1 ust. 2 k.p.a. o jej uchylenie w całości oraz wydanie decyzji o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Odwołanie od powyższej decyzji w ustawowym terminie wniosła także Wspólnota Mieszkaniowa Właścicieli Nieruchomości "[...]" os. [...] [...], [...] wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i wydanie decyzji odmawiającej wydania decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla zamierzenia objętego wnioskiem. Wojewoda decyzją z [...].12.2019r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu swej decyzji Wojewoda wyjaśnił, że dla planowanego zamierzenia inwestycyjnego inwestor uzyskał w dniu [...] stycznia 2009 r. decyzję Prezydenta Miasta P. nr [...], znak: [...] ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Przywołana decyzja zawiera ustalenia z zakresu ochrony i kształtowania ładu przestrzennego, warunki obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji, wymagania w zakresie ochrony interesów osób trzecich oraz inne warunki. Organ wskazał, że uwzględniono i zrealizowano wytyczne zawarte w wyroku WSA w Poznaniu z dnia 20 grudnia 2018 r., o sygn. IV SA/Po 838/18. Organ podkreślił, iż na etapie postępowania odwoławczego, w odpowiedzi na zawiadomienia Wojewody z dnia [...] października 2019 r. i [...] listopada 2019 r. o możliwości zapoznania się z aktami przedmiotowej sprawy oraz informujące o przedłużeniu postępowania, inwestor ustosunkował się na piśmie do zarzutów przedstawionych w odwołaniach od kwestionowanej decyzji Prezydenta Miasta P.. W piśmie tym inwestor szczegółowo odniósł się do kwestii związanych z funkcjonowaniem i eksploatacją platform parkingowych, włączając w to szczegóły mieszczące się w zakresie projektu wykonawczego. Zdaniem organu odwoławczego zaproponowanie przez inwestora platform parkingowych jako rozwiązania, które nie jest zakazane przez obowiązujące przepisy prawa i przyczyniające się do zachowania właściwego bilansu miejsc parkingowych wiążącego inwestora z uwagi na treść decyzji o warunkach zabudowy, jest dopuszczalne i uzasadnione. Kwestia prawidłowości ich realizacji dotyczy już etapu wykonawstwa i ściśle związana z odpowiedzialnością projektantów w tym zakresie. Ta materia wykracza poza ramy kompetencyjne organów administracji architektoniczno-budowlanej. Wojewoda wyjaśnił, iż organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może ingerować w przyjęte w projekcie budowlanym rozwiązania funkcjonalne, o ile są one zgodne z przepisami prawa. Prawo zabudowy nieruchomości posiadanej nie jest prawem absolutnym i podlega ograniczeniom w regulacjach publicznoprawnych. Ograniczenie to znajduje oparcie w przepisach ustawy Prawo budowlane, w tym w art. 35 ust. 1 pkt 1, który określa zakres i formę ingerencji organów administracji. Do ograniczeń w korzystaniu z nieruchomości zalicza się ograniczenia wynikające z zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego/decyzji o warunkach zabudowy. W rozpatrywanym przypadku wydana decyzja o warunkach zabudowy wyznaczyła warunki i wskaźniki kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, projektowanie budynku w sposób zgodny z jej postanowieniami czyni daną inwestycję zgodną z obowiązującymi przepisami prawa. Zdaniem organu odwoławczego inwestycja została zaprojektowana zgodnie z przepisami prawa, a do wniosku o pozwoleniu na budowę załączono wymagane prawem dokumenty i uzgodnienia. Analiza dokumentacji złożonej przez inwestora wykazała, iż projekt budowlany zatwierdzony zaskarżoną decyzją zawiera informacje dotyczące bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, został opracowany przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane, która zgodnie z art. 20 ust. 4 p.b. załączyły oświadczenia o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Ponadto Prezydent Miasta P. nie naruszył norm postępowania administracyjnego w sposób mogący mieć znaczenie w sprawie, co ewentualnie mogłoby być jedną z przesłanek do uchylenia badanej decyzji i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia. Stosownie do art. 35 ust. 4 p.b. właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę gdy wnioskodawca w swojej dokumentacji spełnia wymagania zawarte w art. 35 ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 p.b. Ponadto materiał dowodowy zebrano w sposób wyczerpujący oraz umożliwiono stronom zapoznanie się z aktami sprawy i wypowiedzenie się co do ich treści. Skargę na powyższą decyzję wniosła w ustawowym terminie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu Wspólnota Mieszkaniowa Właścicieli Nieruchomości "[...]" wnosząc o jej uchylenie w całości oraz o uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu Instancji, a także o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzucono : 1. Naruszenie przepisów prawa procesowego: a) tj. naruszenie art. 7 k.p.a., polegające na niewystarczającym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego, a przede wszystkim nieodniesieniu się przez organ odwoławczy do wszystkich zarzutów zawartych w odwołaniu oraz wyłącznie wybiórcze i pobieżne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, a w konsekwencji oparcie decyzji w znacznej mierze na zapewnieniach projektanta bez samodzielnej analizy zgromadzonych dokumentów pod kątem ich zgodności z przepisami prawa. 2. Naruszenie przepisów prawa materialnego: a) tj. niezastosowanie § 12 ust. 2 oraz § 13 ust. 1, ust. 2 i ust.3 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24 lipca 2009r. w sprawie przeciwpożarowego zaopatrzenia w wodę oraz dróg pożarowych poprzez bezzasadne uznanie, iż projektowany obiekt spełnia wymogi w/w rozporządzenia. b) tj. naruszenie § 18 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, poprzez bezzasadne uznanie, iż projekt zakłada prawidłową liczbę miejsc postojowych i spełnione zostały wymogi w/w normy prawnej. c) tj. naruszenie przepisów rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego Poz. 1935 z dnia 13 września 2018 r. poprzez ich niezastosowanie i przyjęcie projektu architektoniczno- budowlanego z brakami. d) tj. naruszenie przepisów prawa budowlanego poprzez zatwierdzenie projektu budowlanego pomimo istotnych braków w opisie technicznym. W uzasadnieniu skargi wskazano, że w ocenie skarżącego w/w decyzja została wydana wbrew obowiązującym przepisom. Skarżący podniósł, iż: a) w odniesieniu do zarzutu wskazanego w pkt 1 lit. a - organ nie odniósł się do wszystkich zarzutów sformułowanych w odwołaniu. Przypomniano, iż przedmiotowa sprawa stanowi ponowne rozpoznanie wniosku inwestora, a uprzednio wydana decyzja- bazująca na braku merytorycznej analizy przedłożonych dokumentów przez organ - została uchylona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, który dopatrzył się nieprawidłowości w podnoszonej kwestii. Zauważono, iż organ ponownie nie przeprowadził merytorycznej oceny złożonych dokumentów, uznając, iż całkowicie wystarczające jest złożenie zapewnienia o ich prawidłowości przez projektanta. Takie działanie organu jest wadliwe w zakresie kompleksowego wyjaśnienia sprawy. Zarówno doktryna, jak i orzecznictwo, wyraźnie wskazuje na obowiązek organu w zakresie konieczności ustalenia zgodności inwestycji z obowiązującymi przepisami, co oczywiście należy odnieść także do regulacji techniczno-budowlanych. W ocenie skarżącego organ poprzestał na zapewnieniach projektanta i oświadczeniu autorów projektu, co stanowi w sposób oczywisty naruszenie powyższych przepisów prawa i oznacza brak wszechstronnego wyjaśnienia przedmiotowej sprawy. b) w odniesieniu do zarzutu wskazanego w pkt 2 lit. a organ nie zastosował obowiązujących przepisów prawa materialnego. Organ w sposób niewystarczający odniósł się do kwestii związanych z wymogami technicznymi dotyczących dróg pożarowych, gdyż w aktach sprawy brakuje stosownej dokumentacji w tym zakresie. Oznacza to, iż organ nie przeprowadził niezbędnej weryfikacji, co do przyjętych rozwiązań uznając bezzasadnie, iż są one właściwe pomimo braków dokumentacji. c) odniesieniu do zarzutu wskazanego w pkt 2 lit. b - organ błędnie uznał, iż projekt zakłada prawidłową ilość miejsc postojowych, a przyjęte rozwiązania pozwalają na realne korzystanie z parkingu. Skarżący zauważył, iż założenia projektowe w tym zakresie zmierzają do pozornego zapewnienia pożądanej ilości miejsc postojowych. Przyjęte rozwiązanie dot. montażu platform postojowych w praktyce wyklucza bowiem możliwość parkowania każdego pojazdu, zawężając ich grono do pojazdów o odpowiednich gabarytach. Ponadto dostępność miejsc na platformach może nie zostać zapewniona na skutek niekontrolowanego obrotu przedmiotowymi miejscami. Tym samym organ przyjął rozwiązania inwestora, które nie gwarantują realizacji jego obowiązków odnośnie zapewnienia właściwego bilansu miejsc postojowych. d) w odniesieniu do zarzutu wskazanego w pkt. 2 lit. c - w ocenie skarżącego organ nie zauważył następujących braków projektu architektoniczno - budowlanego: a) część rysunkowa, sporządzona na mapie, z uwzględnieniem § 7, powinna określać orientację położenia działki lub terenu w stosunku do sąsiednich terenów i stron świata (brak wskazania oznakowania róży wiatrów- kierunku północy); b) braki dotyczące danych technicznych obiektu budowlanego charakteryzujących wpływ obiektu budowlanego na środowisko i jego wykorzystywanie oraz wpływ na zdrowie ludzi i obiekty sąsiednie pod względem: - zapotrzebowania i jakości wody oraz ilości, jakości i sposobu odprowadzania ścieków; nie przedłożono potwierdzenia z wodociągów zapotrzebowania w wodę lub zapewnienia przez projektanta zagwarantowania utrzymania co najmniej tych samych parametrów jak do tej pory dla budynku/budynków sąsiednich; - emisji zanieczyszczeń gazowych, w tym zapachów, pyłowych i płynnych, z podaniem ich rodzaju, ilości i zasięgu rozprzestrzeniania się; nie przedłożono zapewnienia o braku emisji zanieczyszczeń gazowych i zapachów po wybudowaniu obiektu jak i w trakcie jego budowy; - właściwości akustycznych oraz emisji drgań, a także promieniowania, w szczególności jonizującego pola elektromagnetycznego i innych zakłóceń, z podaniem odpowiednich parametrów tych czynników i zasięgu ich rozprzestrzeniania się; nie przedłożono zapewnienia o braku możliwości instalacji w budynku i na budynku jakichkolwiek urządzeń emitujących fale elektromagnetyczne itp.; - zapewnienia o braku wpływu hałasu na sąsiednie obiekty również w trakcie budowy; - zapewnienia o instalacji urządzeń grzewczych, wentylacyjnych, klimatyzacyjnych lub chłodniczych nie mających negatywnego wpływu na innych mieszkańców; - zapewnienia o braku emisji drgań na sąsiednie obiekty również w trakcie budowy; należy zauważyć, iż w projekcie do zabezpieczenia wykopów wskazana jest "ścianka berlińska", której wykonanie wymaga zastosowania specjalistycznego sprzętu wywołującego drgania (wbijanie elementów stalowych np. dwuteowników); - wpływu obiektu budowlanego na istniejący drzewostan, powierzchnię ziemi, w tym glebę, wody powierzchniowe i podziemne; - zapewnienia właściwego odprowadzenia wód powierzchniowych i braku wpływu na sąsiednie tereny również w trakcie budowy; - zapewnienia właściwego zagospodarowania wód podziemnych również w trakcie budowy; - informacje w stosunku do budynku - analiza możliwości racjonalnego wykorzystania, o ile są dostępne techniczne, środowiskowe i ekonomiczne możliwości, wysokoefektywnych systemów alternatywnych zaopatrzenia w energię i ciepło, do których zalicza się zdecentralizowane systemy dostawy energii oparte na energii ze źródeł odnawialnych, kogenerację, ogrzewanie lub chłodzenie lokalne lub blokowe, w szczególności, gdy opiera się całkowicie lub częściowo na energii ze źródeł odnawialnych, w rozumieniu przepisów Prawa energetycznego, oraz pompy ciepła, w tym: - wybór dwóch systemów zaopatrzenia w energię do analizy porównawczej: systemu konwencjonalnego oraz systemu alternatywnego lub systemu konwencjonalnego oraz systemu hybrydowego, rozumianego jako połączenie systemu konwencjonalnego i alternatywnego obliczenia optymalizacyjno-porównawcze dla wybranych systemów zaopatrzenia w energię, - wyniki analizy porównawczej i wybór systemu zaopatrzenia w energię; - informacje o obszarze oddziaływania obiektu, który powinien zawierać zasięg obszaru oddziaływania obiektu przedstawiony w formie opisowej lub graficznej albo informację, że obszar oddziaływania obiektu mieści się w całości na działce lub działkach, na których został zaprojektowany. Zauważono, iż projektant wymienia sąsiednie działki : [...], [...], [...], [...]/ [...], [...] [...], [...] i [...] jako obszar oddziaływania obiektu określony zgodnie z definicją przedstawioną w art. 3 pkt 20 p.b. Dodatkowo na rysunkach opinii geotechnicznej wyraźnie wskazane są linie strefy oddziaływania wykopu na sąsiednie budynki. Linie te nachodzą na budynki. Opinia geologiczna wskazuje linie strefy oddziaływania na sąsiednie budynki, lecz projektant zakłada oddziaływanie jedynie na podane wyżej działki, a nie na budynki, co należy uznać za błąd. W opisie technicznym nie dostatecznie określono obszar oddziaływania obiektu pkt. [...] Nie uzasadniono i nie podparto żadnymi dowodami, dlaczego nie występują ograniczenia w zagospodarowaniu w obszarze projektowanego obiektu. e) w odniesieniu do zarzutu wskazanego w pkt. 2 lit. 'd'- organ zatwierdził projekt budowlany pomimo następujących braków i nieścisłości, które nie zostały w żaden sposób zweryfikowane i przeanalizowane: - w pkt 4.0 Opisu technicznego - Usunięcie kolizji - tabelka pkt 6 instalacja zewnętrznego osiedla terenu. Podana podstawa prawna jest niewłaściwa. Organ uznał, że przedmiotowa instalacja jest nieczynna mimo, że w sprawie nie przedstawiono dokumentów potwierdzających taki stan, a Projektant jedynie przypuszcza, że tak jest; - w pkt 4.0 Opisu technicznego - Usunięcie kolizji - tabelka pkt 7 Instalacja wodociągowa. Podana podstawa prawna jest niewłaściwa. Organ uznał, że nie ma żadnych zapisów i roszczeń pomimo braku przedstawienia dokumentów to potwierdzających, a projektant jedynie przypuszcza, że tak jest; - w pkt 4.0 Usunięcie kolizji - tabelka pkt 8 Zbiornik podziemny. Organ przyjął, iż zostanie wydane pozwolenie na rozbiórkę mimo, iż dopiero zgłoszono taki zamiar i sprawa jest w toku rozpatrywania; - przyjęto nieprawidłową powierzchnię biologicznie czynną pkt A,10.0 skoro odręcznie usunięto na rysunkach jedno miejsce parkingowe; - w opisie technicznym niewłaściwie określono w pkt [...] zasadę zachowania równego traktowania stron, w kontekście możliwości zabudowy sąsiednich nieruchomości. Prawie wszystkie strony zgłaszają uwagi i zastrzeżenia do projektu, stąd stwierdzenia projektanta zawarte w tym punkcie są nieprawdziwe. Należy stwierdzić, iż projektant nie dokonał należytego rozpoznania sprawy. Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutów przedstawionych w skardze wskazał, że podtrzymuje argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. z 2019 r. Dz. U. poz. 2325, ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych – o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji lub postanowienia. Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada, czy organ administracji, orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Należy dodać, że zgodnie z treścią art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest kontrola legalności decyzji Wojewody z [...].12.2019r., nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z [...].08.2019r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę dla P. Z., obejmującego: budynek mieszkalny, wielorodzinny z dwoma segmentami na wspólnej płycie garażowej wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną oraz budowę odcinków osiedlowej sieci cieplnej, sieci gazowej, linii kablowej SN i NN oraz instalacji wodociągowej (usunięcie kolizji) na terenie nieruchomości w P., os. [...] (dz. nr [...], ark. [...], obręb J.) oraz przebudowę linii kablowej SN i NN na dz. nr [...], ark. [...], obręb J. w P., przy ul. [...]. Materialnoprawną podstawę kontrolowanego aktu stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1186; w skrócie "Prawo budowlane"). Przy tym kluczowe znaczenie, również w kontekście zarzutów skargi, ma przepis art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego określający przedmiot i zakres czynności wyjaśniających, jakie winien podjąć organ administracji architektoniczno-budowlanej przed zatwierdzeniem projektu budowlanego lub udzieleniem pozwolenia na budowę. Zgodnie z tym przepisem przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Na wstępie rozważań należy podkreślić, że w niniejszej sprawie wypowiadał się już Wojewódzki Sąd Administracyjny. Decyzją z dnia [...].07.2018r., znak: [...] Wojewoda utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję pierwszej instancji. Dnia [...].12.2018r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wydał wyrok sygn. akt IV SA/Po 838/18 w którym uchylił decyzję Wojewody z dnia [...].07.2018 r. W pierwszej kolejności należało więc ocenić, czy organy zrealizowały wytyczne ww. wyroku. W tym miejscu Sąd wskazuje, że po ponownym przeanalizowaniu sprawy Wojewoda decyzją z dnia [...].04.2019r., znak: [...] uchylił decyzję Prezydenta Miasta P. dnia [...].04.2018r., nr [...], znak: [...] w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Należy wskazać, że ponownie rozpoznając sprawę organy zrealizowały wskazania ww. wyroku WSA w zakresie: 1. Szerokości drogi umożliwiającej dostęp do drogi publicznej (wynosi 6 m przy wymaganych 3m szerokości jezdni); 2. Odległości usytuowania miejsc postojowych od nieruchomości sąsiednich ("Projekt zagospodarowania terenu inwestycyjnego został tak skorygowany, że z grupy 5 miejsc postojowych o nr. 34,36,37,38,39 zostało usunięte miejsce postojowe nr 39, co spowodowała iż opisane zgrupowanie składa się z czterech miejsc postojowych, dla których zostały spełnione odległości wynikające z Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. Dodatkowo inwestor wyjaśnił, iż w związku z likwidacja miejsca postojowego nr 39, dodatkowo miejsce parkingowe zostało zaprojektowane na platformie parkingowej w podziemnej hali garażowej. Organ pierwszej instancji w dalszej kolejności ustalił po wezwaniu inwestora w tym zakresie, iż na działce przy ul[...] (dz. nr [...], [...]) znajduje się plac zabaw. Odległość placu zabaw od granicy działki inwestycyjnej nr [...], która wynosi [...] m, zostały zachowane zatem odległości placu zabaw od okien w budynku projektowanym oraz od projektowanych miejsc postojowych."); 3. Odległości planowanej drogi pożarowej od segmentu B ("Inwestor w ramach ponownie prowadzonego postępowania przez organ pierwszej instancji wprowadził korektę przebiegu zachodniej krawędzi drogi pożarowej w taki sposób, że minimalna odległość budynku B wynosi 5,00 m, która została uwidoczniona w projekcie zagospodarowania terenu. Wykazano także, że projektowaną drogę pożarową na nieruchomości objętej wnioskiem pozwolenie na budowę doprowadzono do zgodności z wyżej przywołanym rozporządzeniem z dnia [...] lipca 2009 r. Tym samym Prezydent Miasta P. słusznie stwierdził, iż inwestor wypełnił w powyższym zakresie ciążące na nim obowiązki doprowadził projekt budowlany do zgodności z przepisami prawa.") Sąd wskazuje, że mimo realizacji wskazań ww. wyroku, to niniejsza sprawa dotyczy kontroli nowych decyzji wydanych po wyroku WSA. Jednak mimo to Sąd orzekający w niniejszej sprawie na podstawie art.153 p.p.s.a. związany był oceną prawną i wskazaniami zawartymi w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20.12.2018r. o sygn. akt IV SA/Po 838/18. Dlatego należało dokonać ponownej oceny całości sprawy, przy uwzględnieniu realizacji zaleceń w/w wyroku WSA. Przede wszystkim należy wskazać, że organy prawidłowo oceniły, że załączony projekt budowlany jest kompletny. Uwzględnia postanowienia decyzji Prezydenta Miasta P. nr [...] z [...] stycznia 2009 r., znak: [...] ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Przywołana decyzja zawiera ustalenia z zakresu ochrony i kształtowania ładu przestrzennego, warunki obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji, wymagania w zakresie ochrony interesów osób trzecich oraz inne warunki. Projekt wraz z przyjętymi rozwiązaniami został sporządzony przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane, aktualne na dzień ich opracowania. Ponadto przedłożono stosowne oświadczenia, o których mowa w art. 20 ust. 4 Prawa budowlanego dotyczące sporządzenia projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej. Wskazać również należy, że analiza w zakresie zgodności rozwiązań zaproponowanych w projekcie budowlanym z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu ma znaczenie fundamentalne, bowiem to te dokumenty określają w sposób wiążący m.in. przeznaczenie, parametry i wskaźniki kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym linie zabudowy, gabaryty obiektów i wskaźniki intensywności zabudowy i inne, jak też kształtują sposób wykonywania prawa własności nieruchomości. Sąd podkreśla w kontekście art. 35 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy Prawo budowlane, że zgodnie z art. 34 ust. 3 Prawa budowlanego projekt budowlany składa się z dwóch zasadniczych części: (1) projektu zagospodarowania działki lub terenu (sporządzonego na aktualnej mapie, obejmującego: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich) oraz (2) projektu architektoniczno-budowlanego (określającego funkcję, formę i konstrukcję obiektu budowlanego, jego charakterystykę energetyczną i ekologiczną oraz proponowane niezbędne rozwiązania techniczne, a także materiałowe, ukazujące zasady nawiązania do otoczenia, a w stosunku do obiektów budowlanych, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 – również opis dostępności dla osób niepełnosprawnych, o których mowa w art. 1 Konwencji o prawach osób niepełnosprawnych, sporządzonej w Nowym Jorku dnia 13 grudnia 2006 r., w tym osób starszych). Co jest szczególnie istotne w niniejszej sprawie, tylko pierwszy z wymienionych projektów składowych – projekt zagospodarowania działki (terenu) – podlega kontroli właściwych organów w pełnym zakresie, tj. pod względem zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi (zob. art. 35 ust. 1 pkt 2). Natomiast kontrola projektu architektoniczno-budowlanego, poza sprawdzeniem wymogów z art. 35 ust. 1 pkt 3–5 Prawa budowlanego, ograniczona została do kryteriów określonych w art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, tj. zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy w przypadku braku miejscowego planu (decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego), a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2018 r. poz. 2081, z późn. zm.; w skrócie "u.u.i.ś."). Zróżnicowany zakres badania poszczególnych części projektu budowlanego jest silnie akcentowany w orzecznictwie sądowym (por. np. wyrok NSA z 13.01.2017 r. II OSK 1003/15, CBOSA), w którym zwraca się uwagę, że co do części architektoniczno-budowlanej organ administracji pozbawiony został zasadniczo możliwości ingerencji w merytoryczną zawartość projektu (zob. wyrok WSA z 02.08.2018 r., II SA/Po 128/18, CBOSA). W kontekście ciążącego na organie architektoniczno-budowlanym, obowiązku wynikającego z art. 35 ust. 1 p.b., wypowiedział się obszernie Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 sierpnia 2008 r., sygn. II OSK 940/07 (Lex nr 491284) wskazując, w nim, że w wyniku nowelizacji tego przepisu, dokonanej na mocy art. 1 pkt 28 lit. b ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 80, poz. 718), która weszła w życie z dniem 11 lipca 2003 r., do ustawy Prawo budowlane wprowadzono zasadę wyłącznej odpowiedzialności za projekt architektoniczno-budowlany projektanta oraz osoby sprawdzającej. Uprawnienia kontrolne organu administracji architektoniczno-budowlanej, który prowadzi postępowanie w sprawie o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, ewentualnie o wydanie decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego, zostały ograniczone wyłącznie do kompetencji obejmującej sprawdzenie zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, względnie decyzji o warunkach zabudowy, a także wymaganiami ochrony środowiska. Projekt architektoniczno-budowlany dotyczy bezpośrednio obiektu budowlanego: jego formy, konstrukcji oraz funkcji, a także wskazuje m.in. proponowane, niezbędne rozwiązania techniczne, materiałowe i zasady nawiązania do otoczenia. Organ nie jest uprawniony do badania zgodności projektu architektoniczno-budowlanego z przepisami techniczno-budowlanymi lub innymi przepisami prawa (poza przepisami określającymi wymogi ochrony środowiska). Rozszerzająca interpretacja uprawnień organu, w zakresie kontroli projektu budowlanego dokonywanej na podstawie art. 35 ust. 1 P.b., oznaczałaby w istocie przywrócenie uchylonej zasady oceny materialnych rozwiązań projektu budowlanego przez organ (tj. uchylony art. 35 ust. 2 P.b.) i stanowiłaby naruszenie kardynalnej zasady związania organów administracji publicznej prawem. Sprawdzanie zgodności projektu budowlanego z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, zostało więc ograniczone do projektu zagospodarowania działki (vide: art. 35 ust. 1 pkt 2 p.b.). Sąd wskazuje, że planowane platformy parkingowe są rozwiązaniem, które nie jest zakazane przez obowiązujące przepisy prawa. Organ słusznie zauważył, że kwestia prawidłowości ich realizacji dotyczy już etapu wykonawstwa i jest ściśle związana z odpowiedzialnością projektantów w tym zakresie. Ta materia wykracza poza ramy kompetencyjne organów administracji architektoniczno-budowlanej. Podsumowując Sąd wskazuje, że nie mogą odnieść zamierzonego skutku w szczególności te zarzuty skargi, które opierały się na formułowanym wobec organów architektoniczno-budowalnych - a bezpodstawnym - oczekiwaniu, weryfikacji przedstawionych założeń i rozwiązań projektowych. Sąd wskazuje, że zarzut braku odniesienia się do zarzutów z odwołania jest w niniejszej sprawie bezskuteczny. W orzecznictwie sądów administracyjnych akcentowana jest konieczność wyczerpującego odniesienia się w uzasadnieniu decyzji organu II instancji do całości zebranego materiału dowodowego oraz do wszystkich zarzutów podnoszonych przez strony w toku postępowania, wynikająca z treści art. 11 k.p.a., stanowiącego, że organy administracji publicznej powinny wyjaśniać stronom zasadność przesłanek, którymi kierują się przy załatwieniu sprawy, aby w ten sposób w miarę możności doprowadzić do wykonania przez strony decyzji bez potrzeby stosowania środków przymusu. W tym zakresie należy wskazać, że organ odwoławczy tylko pośrednio odniósł się do zarzutów odwołania, które były rozbudowane w zakresie braków w projekcie budowlanym. Organ II instancji wskazał jedynie, że projektant odniósł się do zarzucanych w odwołaniu braków. W tym miejscy należy wskazać, że w aktach sprawy znajduje się pismo autora projektu z [...].11.2019r. zawierające szczegółowe odniesienie się do zarzutów odwołania. Zarzuty te powtarzają się również w skardze. Z akt sprawy nie wynika żeby pismo to doręczono skarżącym, a także nie poinformowano o możliwości zapoznania z aktami sprawy przed wydaniem decyzji II instancji. Sąd wskazuje, że organ odwoławczy powinien odnieść się do zarzutów odwołania chociażby poprzez przywołanie określonych twierdzeń projektanta z ww. pisma, jednak obecność tego pisma w aktach sprawy i odwołanie się do niego przez organ II instancji powoduje, że to uchybienie można uznać za nieistotne dla rozstrzygnięcia. Należy przy tym mieć na uwadze, że zarzuty odwołania dotyczyły przede wszystkim weryfikacji przedstawionych założeń i rozwiązań projektowych, a kwestie możliwości i zakresu takiej weryfikacji zostały szczegółowo wyjaśnione w niniejszym uzasadnieniu. W ocenie Sądu, biorąc pod uwagę zakres kontroli i ramy kompetencyjne organów architektoniczno-budowlanych, inwestycja została zaprojektowana zgodnie z przepisami prawa, a do wniosku o pozwoleniu na budowę załączono wymagane prawem dokumenty i uzgodnienia. Analiza dokumentacji złożonej przez inwestora wykazała, iż projekt budowlany zatwierdzony zaskarżoną decyzją zawiera informacje dotyczące bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, został opracowany przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane, która zgodnie z art. 20 ust. 4 p.b. załączyły oświadczenia o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Sąd podkreśla, że decyzja o pozwoleniu na budowę jest decyzją związaną w tym znaczeniu, że jeżeli inwestor spełni warunki opisane w przepisach to organ administracji architektoniczno - budowlanej nie może odmówić jej wydania. Natomiast o stopniu szczegółowości projektu w dużym stopniu decyduje projektant, który odpowiada za jego sporządzenia zgodnie z wymaganiami ustawy, ustaleniami określonymi w decyzjach administracyjnych dotyczących zamierzenia budowlanego, obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Lokalny ustawodawca nie ma kompetencji ani do modyfikowania przepisów p.b., ani do wkraczania w kompetencje uprawnionych projektantów, którzy ponoszą odpowiedzialność za prawidłowość rozwiązań przyjętych w sporządzanych projektach budowlanych. Biorąc pod uwagę powyższe rozważania Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a. ----------------------- 1