IV SA/Po 223/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Świerczak Sędzia WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska Asesor sądowy WSA Sebastian Michalski (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 sierpnia 2022 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kaliszu z dnia 21 lutego 2022 r. nr [...] w przedmiocie przyznania zasiłku celowego oddala skargę w całości.

M. S., pismem z dnia 16 listopada 2021 roku, złożonym w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej w K., wystąpił o przyznanie zasiłku celowego w kwocie: [...] zł na energię elektryczną (grudzień 2021 i styczeń 2022), [...] zł na napełnienie butli gazowej, [...] zł na opłacenie rachunku za wodę i ścieki, a ponadto na zakupu nowej wersalki z uwagi na uszkodzenie starej 6-letniej (dziurawa, rozlatuje się) oraz zakup ciepłej kołdry do spania. Prezydenta Miasta K., decyzją z dnia 8 grudnia 2021 roku (nr [...]), przyznał M. S. zasiłek celowy w kwocie [...]zł z przeznaczeniem na dofinansowanie zakupu wersalki, doładowanie energii elektrycznej (licznik przedpłatowy), opłacenie faktury za wodę i ścieki oraz zakup butli gazowej i kołdry. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że M. S. prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Nie ma nikogo na utrzymaniu. Posiada orzeczenie o zaliczeniu do osób niepełnosprawnych w stopniu umiarkowanym i ma przyznany zasiłek stały w kwocie [...]zł miesięcznie. W miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku (październik 2021 roku) dochodem strony był tylko wskazany zasiłek stały. Organ wyjaśnił, że z przyznanego zasiłku: - kwota [...]zł stanowi dofinansowanie (50%) do doładowania licznika energii elektrycznej na miesiące grudzień 2021 roku i styczeń 2022 roku, - kwota [...]zł stanowi dofinansowanie (50%) do napełnienia butli gazem, - kwota [...]zł stanowi dofinansowanie (50%) do opłacenia bieżącego rachunku za wodę i ścieki, - kwota [...]zł stanowi dofinansowanie (50%) do zakupu wersalki (wycena olx.pl, średnia cena [...] zł) - kwota [...]zł stanowi dofinansowanie do zakupu kołdry (wycena www.[...].pl). Wnioskodawca skorzystał z prawa do odwołania i poniósł, że decyzja została wydana z naruszeniem art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 3 i ust. 4 oraz art. 39 ust. 1 i ust. 2 ustawy o pomocy społecznej, a także przepisów art. 11, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 1 i § 3 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego. Strona zakwestionowała decyzję z uwagi na przyznanie pomocy w 50% zgłoszonych oczekiwań. W ocenie strony przyznanie pomocy w tej wysokości stanowi o dowolności rozstrzygnięcia według "urzędniczego widzi mi się". Wniosek o zasiłek celowy dotyczył niezbędnych potrzeb egzystencjalnych. Wydatki na energię elektryczną w rzeczywistości to [...] zł. W decyzji wskazano, że budżet na zasiłki w 2021 roku wynosi [...] zł, a w innych decyzjach podano, że budżet na zasiłki w 2021 rok wynosił [...] zł. Nieprawdą jest, że zakup nowej wersalki to [...] zł. Nowa wersalka kosztuje około [...] zł. Nowa kołdra to [...] zł. Nie kupi się kołdry za [...] zł, chyba, że dla dziecka. Za wodę na jedną fakturę przyznano [...] zł, a na drugą [...] zł, gdy ta faktura wystawiona została na kwotę [...]zł. Gaz w zakupie to kwota [...]zł, a przyznano [...] zł. Odwołujący się podniósł ponadto, że uzasadnienie decyzji zawiera pozaustawowe twierdzenia o tym ile wynosi średnia wysokość zasiłku celowego, gdy sytuacja każdego beneficjenta jest indywidualna. Uzasadnienie nie zawiera ustaleń dotyczących sytuacji zdrowotnej, bytowej i ekonomicznej strony. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia 21 lutego 2022 roku (nr [...]), po ponownym rozpoznaniu sprawy w trybie odwoławczym, utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Organ odwoławczy podzielił w całości ustalenia faktyczne i ocenę prawną organu I instancji. Uzupełniająco dodał, że strona zamieszkuje we własnym domu o pow. [...] mkw. Nie pracuje nawet dorywczo i nie jest zarejestrowana w powiatowym urzędzie pracy. M. S. skorzystał z prawa złożenia skargi do sądu administracyjnego. W ocenie skarżącego kwestionowane decyzje naruszają art. 6, art. 7, art. 8 , art. 9 , art. 11, art. 15, art. 77 § 1, art. 80 , art. 107 § 3 i art. 136 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego. Skarżący podniósł, że decyzje organów obu instancji przyznały mu pomocy na poziomie 30% zgłoszonych oczekiwań w zakresie niezbędnych potrzeb egzystencjalnych, co stanowi naruszenie art. 2 ust. 1 oraz art. 39 ust. 1 i ust. 2 ustawy o pomocy społecznej. Odmowa przyznania zasiłku celowego uniemożliwia przezwyciężenie trudnej sytuacji życiowej oraz zdrowotnej. Organy stosują strategię arbitralnego zaniżania pomocy o 70%. W ocenie skarżącego określanie prezentowanej przez niego postawy, jako postawy roszczeniowej dowodzi, że jest dyskryminowany. Organy mają załatwiać sprawę administracyjną, a nie dokonywać oceny osoby składającego odwołanie. Potrzeby egzystencjalne skarżącego są na obecnym etapie zagrożone. Niemożliwe jest opłacenie zgłoszonych potrzeb "jakimś dofinansowaniem". Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie znalazło podstaw do zmiany wydanej decyzji oraz wniosło o oddalenie skargi. Ustanowiony dla skarżącego pełnomocnik z urzędu, w piśmie z dnia 6 czerwca 2022 roku, wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji w części odmawiającej przyznania pomocy, podtrzymał zarzuty skargi oraz uzupełniająco podniósł zarzuty naruszenia: 1) art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego poprzez: a) wadliwe przeprowadzenie wizyty pracownika socjalnego w miejscu zamieszkania skarżącego w dniu [...] grudnia 2021 roku, tj. zaniechanie poczynienia ustaleń faktycznych, co do parametrów wnioskowanej wersalki do spania oraz wnioskowanej kołdry do spania, a przez to nieuwzględnienie właściwości osobistych skarżącego ([...]cm wzrostu, ponad [...]kg wagi ciała, schorzenia kręgosłupa, umiarkowany stopień niepełnosprawności oraz przebyte urazy ortopedyczne), w tym zaniechanie dokonania oględzin dotychczasowej wersalki skarżącego, b) brak ustaleń, co do skutków odmowy przyznania zasiłku celowego w oczekiwanej wysokości z punktu widzenia zaspokojenia potrzeb skarżącego na poziomie odpowiadającym godności człowieka, c) brak odniesienia się do zarzutów odwołania wskazujących, że odpowiednia wersalka dla skarżącego nie kosztuje [...] zł, a kołdra na zimę [...] zł, d) zaniechanie oceny obiektywnych możliwości finansowych skarżącego umożliwiających dopłatę ze środków własnych do realizacji potrzeb bytowych wskazanych we wniosku o przyznanie zasiłku, e) brak poczynienia miarodajnych ustaleń, co do rzeczywistych możliwości finansowych skarżącego, 2) art. 8 § 1 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego poprzez naruszenie zasady bezstronności i zasady równego traktowania polegające na stygmatyzowaniu skarżącego i nadawanie mu cech osoby mającej postawę roszczeniową, 3) art. 107 § 1 i § 3 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego poprzez brak wskazania faktów uznanych za udowodnione oraz dowodów, na których organ się oparł, w tym brak wskazania przyczyn i podstaw przyznania zasiłku celowego w niepełnej wysokości oraz brak odniesienia się do czy wysokość przyznanego zasiłku jest odpowiednia dla zaspokojenia zgłoszonych potrzeb na warunkach odpowiadających godności człowieka, 4) art. 39 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej poprzez nadużycie uznania administracyjnego, 5) art. 3 ust. 3 i ust. 4 ustawy z dnia 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej poprzez brak zastosowania zasady, że na organie ciąży obowiązek dostosowania rodzaju, formy i rozmiaru świadczenia do okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy. Pełnomocnik wniósł o przeprowadzenie dowodu z oświadczeń skarżącego złożonych do akt sprawy o przyznanie prawa pomocy (sygn. akt IV SPP/Po [...]) oraz dokumentów przedłożonych do sprawy sądowoadministracyjnej prowadzonej pod sygn. akt IV SA/Po [...] (opinia biegłego lekarza sądowego z [...] stycznia 2017 roku oraz zaświadczenia lekarskie z czerwca 2019, stycznia 2020, stycznia 2021 oraz sierpnia 2021) na okoliczność wykazania właściwości osobistych skarżącego, jego dolegliwości, stałego uszczerbku na zdrowiu oraz trwałej niezdolności do pracy oraz konieczność stosowania specjalistycznej diety w celu wykazania konieczności przyznania wyższej kwoty zasiłku z uwagi na brak możliwości finansowych poniesienia wkładu własnego w celu zrealizowania zgłoszonych potrzeb bytowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie określonym art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 roku o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. 2020, poz. 1842, z późn. zm.). W świetle tego przepisu Przewodniczący może zarządzić rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym, jeżeli uzna, że przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w takich sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Zgoda strony na rozpoznanie sprawy w tym trybie nie jest konieczna. Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej; kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - art. 1 §1 i §2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. 2021, poz. 137). Realizując zadania wymiaru sprawiedliwości sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie - art. 3 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2019, poz. 2325 ze zm. dalej w skrócie: "P.p.s.a."). Uwzględniając skargę na decyzję Sąd uchyla ten akt w całości albo w części na warunkach określonych w art. 145 §1 pkt 1 lit a-c P.p.s.a., względnie stwierdza jego nieważności, gdy spełnione są przesłanki wskazane w art. 145 §1 pkt 2 P.p.s.a. albo stwierdza wydanie decyzji z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 §1 pkt 3 P.p.s.a.). Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 §1 P.p.s.a.). Przeprowadzając kontrolę sądowoadministracyjną we wskazanym powyżej zakresie, Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zarówno zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja Prezydenta Miasta K., nie naruszają prawa w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) lit c) P.p.s.a. Organy prawidłowo uznały, że materialnoprawną podstawę załatwienia wniosku skarżącego stanowią przepisy ustawy z dnia 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej (Dz. U. 2021, poz. 2268 ze zm.; dalej w skrócie u.p.s.), a sprawę należy załatwić w formie decyzji wydanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2020, poz. 256; dalej w skrócie K.p.a.). Organy trafnie rozpoznały, że żądanie wniosku należy zakwalifikować i rozpoznać w trybie właściwym dla pomocy świadczonej w postaci zasiłku celowego w rozumieniu art. 39 ust. 1 ust. 2 u.p.s. Na gruncie kontrolowanej sprawy brak jest podstaw do przyjęcia stanowiska o naruszeniu prawa materialnego poprzez błędna wykładnię. Zgodnie z powołaną regulacją prawną w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej może być przyznany zasiłek celowy, w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności, leków i leczenia, opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw w mieszkaniu, a także kosztów pogrzebu. Decyzja o przyznaniu albo odmowie przyznania zasiłku celowego ma charakter decyzji uznaniowej. Rozpoznając niniejszą sprawę organ powinien mieć na uwadze w szczególności podstawowe cele, jakie spełnia instytucja pomocy społecznej. Z przepisu art. 2 ust. 1 u.p.s. wynika, że ma ona na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości. Pomoc społeczna wspiera osoby i rodziny w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i umożliwia im życie w warunkach odpowiadających godności człowieka (art. 3 ust. 1 u.p.s.). Potrzeby osób i rodzin korzystających z pomocy powinny zostać uwzględnione, jeżeli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej (art. 3 ust. 4 u.p.s.). Organy nie kwestionowały, że zgłoszone przez skarżącego potrzeby mogą być sfinansowane w ramach pomocy w postaci zasiłku celowego. W okolicznościach kontrolowanej sprawy kwestia sporna nie dotyczy zaistnienia przesłanek warunkujących przyznanie wnioskowanej pomocy, lecz wysokość przyznanej pomocy. O wadliwości zastosowania prawa materialnego nie stanowi argumentacja strony skarżącej, że zgłoszone niezbędne potrzeby bytowe nie zostały zaspokojone na poziomie oczekiwanym przez skarżącego, lecz w części, tj. według treści odwołania na poziomie 50% zgłoszonych oczekiwań, a według treści skargi na poziomie 30% zgłoszonych oczekiwań. Zasiłek celowy może być przyznany w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej (art. 39 ust. 1 u.p.s.). Zatem organ rozpoznający sprawę zasiłku celowego nie jest związany żądaniem wniosku, a w konsekwencji zobowiązany do wydania decyzji o treści przewidującej 100% sfinansowanie zgłoszonych w podaniu oczekiwań tylko dlatego, że dotyczą one zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej. Z treść przepisu art. 39 ust. 2 u.p.s. wprost wynika, że zasiłek celowy może być przyznany na pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności, leków i leczenia, ogrzewania, w tym opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw w mieszkaniu, a także kosztów pogrzebu. Analiza uzasadnienia kwestionowanych decyzji organu doprowadziła Sąd do przekonania, że zarówno zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja są Prezydenta Miasta K. nie wypełniają standardu wymaganego przez przepisy art. 11, art. 77 § 4 zdanie drugie oraz art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2021, poz. 753 ze zm. - dalej w skrócie K.p.a.) w związku z art. 2 ust. 1 oraz art. 3 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 ustawy o pomocy społecznej. Skarżący trafnie dostrzega (odwołanie), że uzasadnienie decyzji powinno zawierać argumentację odnosząca się do indywidualnej sytuacji beneficjenta w kontekście ustaleń dotyczących sytuacji zdrowotnej, bytowej i ekonomicznej strony. Sąd uznał jednak, że dostrzeżone przez skarżącego braki uzasadnienia kwestionowanych decyzji nie stanowią jeszcze o naruszeniu prawa materialnego lub procesowego, które miało lub mogło mieć istotny wpływ na wynika sprawy. W ocenie Sądu braki uzasadnienia kwestionowanych decyzji są niewątpliwe z punktu widzenia zasady przekonywania, tj. wyjaśnienia stronie przesłanek, którymi organ kierował się przy podejmowaniu rozstrzygnięcia o treści wskazanej w sentencji decyzji. Takie braki nie stanowią jednak o wykazaniu naruszenia prawa polegającego na tym, że ustalenie kwoty zasiłku celowego na wskazanym w decyzji poziomie, tj. na pokrycie części zgłoszonych potrzeb bytowych, jest niezgodne z celami przyznawania świadczeń z zakresu pomocy społecznej, w tym także z tego względu, że w uzasadnieniu decyzji organy nie przedstawiły w sposób wyczerpujący sytuacji zdrowotnej, bytowej i ekonomicznej wnioskodawcy. Od maja 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu (Wydział IV) sześćdziesiąt dziewięć razy wyrokował w sprawach ze skarg M. S. na decyzje dotyczące świadczeń pomocy społecznej w postaci zasiłku celowego. Już w uzasadnieniu prawomocnego wyroku z dnia 25 maja 2011 roku o sygn. akt IV SA/Po [...] wskazano, że "(...)M. S. nie pracuje zawodowo. Od dnia 28 października 2008 r. jest zarejestrowany w PUP jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku, od 8 czerwca 2010 r. do 7 września 2010r. przebywał na zwolnieniu lekarskim. Strona prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, mieszka sam i nie posiada osób na swoim utrzymaniu. Nie podejmuje prac dorywczych. M. S. od 1993r. jest obejmowany systematycznie pomocą tut. Ośrodka w formie zasiłków celowych i okresowych. Zgodnie z orzeczeniem z dnia 14 kwietnia 2010r. znak [...] M. S. został zaliczony do osób niepełnosprawnych w stopniu lekkim. Ustalono również że strona złożyła odwołanie (od orzeczenia o stopniu niepełnosprawności wydanego przez Powiatowy Zespół DS. Orzekania o Niepełnosprawności w K., orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie Wielkopolskim w P.) Sąd Rejonowy w K. wyrokiem z dnia 13 października 2010 r. a uprawomocnionym 15 listopada 2010 r. zaliczył M. S. do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności". Z powyższych względów przyjmować należy, że sytuacja zdrowotna, bytowa i ekonomiczna wnioskodawcy jest znana z urzędu zarówno skarżonym organom, jaki i Sądowi, a skarżący i jego pełnomocnik ustanowiony z urzędu są świadomi tego stanu rzeczy, czego dowodzi treść wniosków dowodowych złożonych w niniejszej sprawie. Dokumenty, z których strona zażądała przeprowadzenia dowodów nie zostały przedłożone do akt sądowych, a pełnomocnik wskazała, że oświadczenia i dokumenty objęte wnioskiem dowodowym znajdują się w aktach sprawy o przyznanie prawa pomocy (sygn. akt IV SPP/Po [...]) oraz w aktach sprawy sądowoadministracyjnej prowadzonej pod sygn. akt IV SA/Po [...]. Sąd uznaje, że okoliczności dotyczące sytuacji zdrowotnej, bytowej i ekonomicznej wnioskodawcy nie zostały przedstawione w uzasadnieniu decyzji, ale zostały uwzględnione przy rozstrzyganiu kontrolowanej sprawy w ten sposób, że stanowiły podstawę do wydania decyzji o przyznaniu zasiłku celowego na pokrycie części kosztów zakupu energii elektrycznej, gazu, wersalki, kołdry oraz pokrycia części rachunków za dostarczanie wody i odprowadzanie ścieków, pomimo tego, że skarżący korzysta już z pomocy społecznej, bo pobiera zasiłek stały w kwocie [...]zł miesięcznie. Z powyższych względów Sąd nie znalazł podstaw do przyjęcia stanowiska, że kwestionowane decyzje zostały wydane z istotnym naruszeniem art. 7, art. 77 § 1 K.p.a. w związku z w związku z art. 2 ust. 1 oraz art. 3 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 ustawy o pomocy społecznej. Przyjmując za podstawę okoliczności udokumentowane w aktach sprawy, a także te wskazywane przez stronę skarżąca, a znane organowi oraz Sądowi z urzędu, uznać należało, że skarżący nie wykazał, aby kwota przyznanego zasiłku ([...] zł) była niezgodna z celami przyznawania świadczeń z zakresu pomocy społecznej, w szczególności skarżący nie wykazał, aby wysokość przyznanej pomocy uniemożliwiała zaspokojenie niezbędnych potrzeby bytowych na warunkach odpowiadających godności człowieka. W tym zakresie podkreślić należy, że skarżący korzysta ze świadczeń pomocy społecznej w postaci zasiłku stałego. Jednak orzeczenie o zaliczeniu skarżącego do osób o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności nie stanowi o braku możliwości zarobkowania. Przypomnieć należy, że tutejszy Sąd wyrokiem z dnia 11 lutego 2022 roku o sygn. akt IV SA/Po [...] nieprawomocnie oddalił skargę na decyzje w przedmiocie nienależnie pobranego zasiłku stałego przez M. S.. Stąd w niniejszej sprawie, w zakresie możliwości zarobkowych skarżącego, Sąd uwzględnił, że "(...)M. S.: od 1 stycznia 2014 roku do 27 marca 2014 roku był zatrudniony na umowę zlecenia w firmie K. Sp. z o.o. w B., od 28 marca 2014 roku do 23 września 2014 roku otrzymywał zasiłek chorobowy, od 24 września 2014 roku do 21 listopada 2015 roku pobierał świadczenie rehabilitacyjne, a od 22 października 2015 roku do dnia 21 listopada 2015 roku wykonywał umowy agencyjne na rzecz Agencja [...] Sp. z o.o., A. Sp. z o.o., G. Sp. z o.o., I. , T. Sp. z o.o. o czym strona nie poinformowała pracownika socjalnego, a co miało istotny wpływ na pomoc w formie zasiłku stałego. Po uwzględnieniu potrąceń z tytułu alimentów (okres od marca do grudnia 2014 roku), zaliczek na podatek, składek na ubezpieczenie zdrowotne i społeczne organ ustalił, że skarżący w okresie pobierania zasiłku stałego uzyskał dochód: za marzec 2014 roku - [...] zł; za kwiecień 2014 roku - [...] zł, za maj 2014 roku - [...] zł, za czerwiec 2014 roku - [...]; za lipiec 2014 roku - [...] zł; za sierpień 2014 roku - [...] zł; za wrzesień 2014 roku - [...] zł; za października 2014 roku - [...] zł; za listopad 2014 roku - [...] zł; za grudzień 2014 roku - [...] zł; za styczeń 2015 roku - [...] zł; za luty 2015 roku - [...] zł; za marzec 2015 roku - [...] zł; za kwiecień 2015 roku - [...] zł; za maj 2015 roku - [...] zł; za czerwiec 2015 roku - [...] zł; za lipiec 2015 roku - [...] zł; za sierpień 2015 roku - [...] zł; za wrzesień 2015 roku - [...] zł; za październik 2015 roku - [...] zł; za listopada 2015 roku - [...] zł". Ponadto analiza uzasadnienia wyroków wydanych w tutejszym Sądzie w sprawach ze skarg M. S. wskazuje, że orzeczenia te dotyczą przede wszystkim skarg na decyzje o przyznaniu zasiłku celowego na częściowe pokrycie kosztów zakupu leków, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw posiadanego domu. Okoliczności znane Sądowi z urzędu, wyliczenia skarżącego dokonane w sprawie zarejestrowanej pod sygn. akt IV SA/Po [...] wskazują, że w okresie od stycznia 2019 roku do lipca 2019 roku otrzymał on tytułem różnych świadczeń z pomocy społecznej środki finansowe w łącznej kwocie [...]zł ([...] zł średniomiesięcznie). Wyliczenia skarżącego są zbieżne z wyliczeniami organ we wskazanej sprawie za okres od stycznia do września 2019 roku ([...] / 9 = [...] zł średniomiesięcznie). Wskazać zatem należy, że skarżący z tytułu tylko świadczeń pomocy społecznej otrzymuje środki odpowiadające wysokością kwocie tzw. minimum socjalnego, które średniorocznie w 2019 roku wynosiło [...] zł dla jednoosobowego gospodarstwa pracowniczego oraz [...] zł dla jednoosobowego gospodarstwa emeryckiego. Uwzględniając zatem, że minimum socjalne jest wskaźnikiem (modelem) kosztów utrzymania gospodarstw domowych zagrożonych tzw. sferą niedostatku, a zakres i poziom zaspokajanych potrzeb w minimum socjalnym zapewnia takie warunki, aby osobie na każdym etapie jej rozwoju umożliwić reprodukcję sił życiowych, posiadanie i wychowanie potomstwa oraz utrzymanie więzi społecznych, to brak jest jakichkolwiek podstaw uzasadniających sugestie pełnomocnika skarżącego, że kwota zasiłku celowego została ustalona na poziomie, który nie odpowiada warunkom godności człowieka, co miałoby wynikać z ocen organu stygmatyzujących postawy skarżącego. Usunięcia z obrotu prawnego zaskarżonych decyzji nie uzasadniał zarzut zaniechania poczynienia ustaleń faktycznych, co do parametrów wersalki do spania oraz kołdry do spania, a także argumentacja o nieuwzględnieniu właściwości osobistych skarżącego. Zarzuty sformułowane przez pełnomocnika nie korespondują ze stanowiskiem skarżącego, które prezentował on w toku postępowania administracyjnego. Potrzeba bytowa w postaci nowej wersalki do spania powstała na gruncie zniszczenia starej wersalki (dziurawa, rozlatująca się). Skarżący nigdy nie zgłaszał, że wersalka lub kołdra muszą spełniać jakieś szczególne wymagania. Podnosił jedynie, że [...] zł to kwota odpowiednia na "zakupu kołdry dla dziecka", a kwota [...]zł nie wystarczy na zakup "nowej wersalki". Mając na uwadze powyższe uznać należy, że [...]cm wzrostu, ponad [...]kg wagi ciała, schorzenia kręgosłupa, umiarkowany stopień niepełnosprawności oraz przebyte urazy ortopedyczne nie stanowią o braku dostosowania pomocy do potrzeb skarżącego. Faktem powszechnie znanym jest to, że przedmioty użytku domowego, w tym także wersalki, oferowane są w serwisach internetowych za darmo. Sąd nie uznaje, aby standard zaspokojenia niezbędnych potrzeby bytowych na warunkach odpowiadających godności człowieka należało wiązać z zakupem nowej wersalki. W tym stanie rzeczy Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia zarzutów skarżącego i przyjęcia oceny, że kwota zasiłku została ustalona w sposób arbitralny, bo z naruszeniem zasady bezstronności i równego traktowania, w tym z naruszeniem zasad uznania administracyjnego oraz bez zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej na warunkach odpowiadających godności człowieka. Rodzaj i forma udzielonej pomocy są zgodne z żądaniem wnioskodawcy, a skarżący nie wykazał, aby jej wysokość nie została dostosowana do indywidualnej sytuacji skarżącego. Kwestią całkowicie drugorzędną, bo nie mogącą rozstrzygać o zasadności skargi, jest okoliczność limitowania rozmiaru świadczeń przyznawanych skarżącemu z uwagi na ograniczone środki finansowe, które organy muszą rozdzielać pomiędzy osoby wymagające wsparcia. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, że skarga jest bezzasadna i na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlega oddaleniu.