IV SA/Wr 411/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi V. D. na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 13 listopada 2025 r., nr 010070/680/2841675/2024 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, postanowieniem z dnia 11 maja 2026 r. sygn. akt II SA/Lu 35/26, przekazał według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu skargę V. D. (dalej: skarżąca) na wskazane w sentencji postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej: organ). Zaskarżone postanowienie stwierdzało uchybienie przez skarżącą terminu do wniesienia odwołania od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 20 marca 2025 r. nr 010070/680/2841675/2024 uchylającej przyznane skarżącej prawo do świadczenia wychowawczego na dziecko D. K. na okres od dnia 11 grudnia 2024 r. do dnia 31 maja 2025 r. Wobec niepodpisania wniesionej skargi, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 25 czerwca 2026 r., skarżąca, pismem Sądu z dnia 29 czerwca 2026 r., została wezwana do: - nadesłania prawidłowo podpisanej skargi lub podpisania skargi w siedzibie Sądu; albo - nadesłania za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej Sądu (ePUAP) skargi podpisanej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Na uzupełnienie wskazanego wyżej braku zakreślono skarżącej termin 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 30 czerwca 2026 r. Termin do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, w sposób wskazany w w/w wezwaniu, upłynął bezskutecznie w dniu 7 lipca 2026 r. (wtorek). W nadesłanym do Sądu piśmie z dnia 6 lipca 2026 r. skarżąca oświadczyła, że w związku z przyznaniem jej świadczenia wychowawczego wnosi o umorzenie postępowania z uwagi na bezprzedmiotowość sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kwalifikowała się do odrzucenia na tej podstawie, że skarżąca, pomimo wezwania, nie uzupełniła braku formalnego tej skargi w postaci opatrzenia jej własnoręcznym podpisem albo kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (tak m.in. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 czerwca 2022 r. sygn. akt II OSK 2703/21). Wymóg zawarcia w skardze, jako piśmie procesowym, podpisu strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika wynika z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej: p.p.s.a.). Wniesiona w sprawie skarga nie zawierała własnoręcznego podpisu skarżącej ani nie została przez nią opatrzona kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym Podpis skarżącej stanowi wymóg formalny skargi, którego brak podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W wymaganym terminie brak formalny skargi w postaci jej podpisania nie został przez skarżącą uzupełniony. Natomiast w piśmie z dnia 6 lipca 2026 r. skarżąca oświadczyła, że wobec przyznania jej świadczenia wychowawczego wnosi o umorzenie postępowania. Powyższe oświadczenie skarżącej Sąd potraktował jako oświadczenie o cofnięciu skargi. Odnosząc się do przedmiotowego oświadczenia skarżącej należy wskazać, że oświadczenie to mogło doprowadzić do umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jedynie w przypadku postępowania, które zostało skutecznie wszczęte. Wskazać w tym kontekście trzeba, że skuteczność wszczęcia postępowania sądowego uwarunkowana jest stwierdzeniem, że skarga nie zawiera braków, które uniemożliwiają nadanie jej dalszego biegu. W przedstawionych okolicznościach faktycznych wniesiona skarga jest dotknięta brakiem formalnym, którego nieuzupełnienie w wyznaczonym skarżącej terminie, skutkuje odrzuceniem skargi Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.