IV SAB/Po 125/25

Dnia 04 lipca 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy WSA Sebastian Michalski po rozpoznaniu w dniu 04 lipca 2025 roku na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M. A. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pisma postanawia I. odrzucić skargę. II. zwrócić skarżącemu kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

Pismem z 06 maja 2025 r. M. A. (dalej: "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy. W treści skargi podniesiono, że Burmistrz Miasta i Gminy nie udzielił odpowiedzi na pisma Skarżącego z 20 marca 2025 r. oraz 15 kwietnia 2025 r., a także ponaglenia z 11 kwietnia 2025 r. i 28 kwietnia 2025 r., dotyczące wyjaśnienia podstawy prawnej oraz zakresu żądanych badań hydrogeologicznych w toku postępowania o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla działki nr [...], obręb [...], gmina [...]. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta i Gminy wyjaśnił, że w dniu 14 kwietnia 2025 r. udzielił odpowiedzi na pismo Skarżącego z 20 marca 2025 r. i 11 kwietnia 2025 r. Wskazano również, że w dniu 15 kwietnia 2025 r. do Urzędu Miasta i Gminy nie wpłynęło żadne pismo. Ponadto wyjaśniono, że na pismo Skarżącego z 28 kwietnia 2025 r. udzielono odpowiedzi w dniu 05 maja 2025 r. W treści odpowiedzi na skargę podkreślono, że wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie 5 budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących na działce nr ewid.: [...], obręb: [...], w miejscowości [...] pozostawiony został bez rozpoznania, o czym poinformowano Inwestora pismem z dnia 26 lutego 2025 roku. Burmistrz Miasta i Gminy podkreślił, iż aktualnie dla terenu objętego wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Przystępując do rozpoznania skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej (art. 1 § 1 i 2). Przy czym kontrola ta ma ograniczony charakter, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. Stosownie do art. 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: P.p.s.a.), sądy administracyjne powołane są do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych. Kontrolują legalność działalności organów administracji publicznej sprawowanej we władczych formach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-7 P.p.s.a. Chodzi tu o: decyzje administracyjne (pkt 1), określone postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym (pkt 2), a także w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym (pkt 3), inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z pewnymi wyłączeniami (pkt 4), pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających (pkt 4a), akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5), a także inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6) oraz akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (pkt 7). Ponadto sądy administracyjne są właściwe do rozpoznania skarg na bezczynność lub przewlekłość postępowania organów w przypadkach, gdy mają one obowiązek działania, natomiast nie czynią tego w ustawowym terminie wyznaczonym do załatwienia sprawy (art. 3 § 2 pkt 8 i 9 P.p.s.a.). Sądy administracyjne orzekają również w sprawach sprzeciwów od decyzji wydawanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i § 3 P.p.s.a.). Odnosząc się do powyższych przepisów wskazać należy, że zakres skargi na bezczynność organów administracji publicznej wyznaczają przepisy art. 3 § 2 pkt 1-4 i pkt 9 P.p.s.a. Skarga na bezczynność może tym samym dotyczyć sprawy, w której organ administracji publicznej zobligowany jest wydać decyzję administracyjną, postanowienie w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty, czy też postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zaskarżenie bezczynności organu jest zatem dopuszczalne w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie decyzji, postanowienia, czy innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu jest przede wszystkim wystąpienie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec żądania strony. W przedmiotowej sprawie Skarżący zarzucił organowi bezczynność w zakresie udzielenia odpowiedzi na pisma dotyczące wyjaśnienia podstawy prawnej oraz zakresu żądanych badań hydrogeologicznych w toku postępowania o wydanie decyzji o warunkach zabudowy dla działki nr [...], obręb [...], gmina [...]. Sprawa tego rodzaju nie mieści się jednak w zakresie właściwości sądu administracyjnego, określonym w art. 3 § 2 P.p.s.a. Sprawa objęta niniejszą skargą, nie odnosi się do żadnego z zakresu działania administracji publicznej, które nie obejmuje wydanie decyzji administracyjnej, postanowienia w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym lub zabezpieczającym, czy też innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego. W kognicji sądów administracyjnych znajdują się takie akty (czynności), które formułują (nadają) uprawnienia lub ustanawiają obowiązki, ale również akty (czynności), które odbierają, ograniczają uprawnienia lub rozszerzają obowiązki wynikające z powszechnie obowiązującego prawa. Innymi słowy przedmiot skargi na bezczynność czy przewlekłość organu administracji publicznej musi dotyczyć zachowań o charakterze władczym, by po stronie skarżącego powstała legitymacja do wniesienia skargi, skarga na bezczynność lub przewlekłość obejmuje sytuacje gdy przepis prawa nakłada na organ obowiązek wydania aktu o charakterze władczym. Z powyższych względów przedmiotem skargi na bezczynność lub przewlekłość postępowania nie może być brak odpowiedzi na pisma zawierające żądanie udzielenia dodatkowych pisemnych wyjaśnień "w zakresie podstawy prawnej oraz zakresu żądanych badań hydrogeologicznych". Ubocznie podkreślić należy, że w przekazanych aktach administracyjnych sprawy znajdują się odpowiedzi na pisma Skarżącego, w których Burmistrza Miasta i Gminy wyjaśnia podstawy pozostawienia ww. wniosku bez rozpoznania. Uwzględniając wszystkie okoliczności sprawy stwierdzić należało, że przedmiotowa sprawa nie należy do właściwości sądów administracyjnych, wobec powyższego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., w związku z art. 58 § 3 P.p.s.a., odrzucił skargę (pkt I sentencji postanowienia). Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Postanowienie w tym przedmiocie może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym w myśl art. 232 § 2 P.p.s.a. Wobec odrzucenia skargi, od której uiszczono wpis, należało go zwrócić Skarżącemu. O tym zaś orzeczono na postawie art. 232 § 1 pkt 1 w związku z art. 232 § 2 P.p.s.a. (pkt II sentencji postanowienia).