IV SAB/Wr 511/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA del. Tomasz Judecki Asesor WSA Marta Pająkiewicz-Kremis po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 14 września 2022 r. sprawy ze skargi J. S. na bezczynność Prezydenta W w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę w całości.

Skarżąca J. S. wywiodła skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, zarzucając; 1.naruszenie przepisu art. 8 ust 2 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 4 tiret pierwsze ustawy o dostępie do informacji publicznej (w skrócie " u.d.i.p.") poprzez uznanie, że projekt budowlany stanowi dokument urzędowy i dlatego nie podlega reżimowi ustawy o dostępie o informacji publicznej, podczas gdy z dominującego i aktualnego orzecznictwa sądowoadministracyjnego wynika, że ponieważ projekt budowlano- architektoniczny stanowi integralną część decyzji administracyjnej, to stanowi informację publiczną; 2. naruszenie przepisu art. 2 ust. 1 w zw. z art. 5 ust 2 u.d.i.p. poprzez udzielenie przez organ niepełnej informacji publicznej w oparciu o bezpodstawne uznanie, że w niniejszej sprawie istnieją ograniczenia ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy, podczas gdy w niniejszej sprawie brak jest takiego zastrzeżenia przez autom projektów budowlanych, a w konsekwencji: 3. naruszenie przepisów art. 13 ust. 1, art, 14 ust. 1 i art. 16 ust 1 u.d.i.p. poprzez nieudzielanie informacji publicznej zgodnie z żądanym zakresem i zaniechanie wydania decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej w zakresie projektów budowlanych. Na tle tak sformułowanych zarzutów skarżąca wniosła o zobowiązanie Prezydenta Wrocławia do udzielenia informacji publicznej zgodnie z żądanym zakresem, tj. poprzez udostępnienie projektu budowlanego stanowiącego załącznik do decyzji nr [...]z dnia [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku wielorodzinnego z dwoma lokalami usługowymi (biura), garażem podziemnym i infrastrukturą techniczną (w obrębie terenu inwestycji) przy ul. [...]we W., oznaczenie geodezyjne działki nr [...], część działki nr [...]obręb [...] wraz z projektem zagospodarowania terenu oraz decyzji nr [...]z dnia [...]r. zmieniającej ostateczną decyzję Prezydenta W. nr [...] wraz z projektem zagospodarowania terenu. - w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku; a ewentualnie - rozpatrzenia wniosku skarżącej z dnia 20.12.2021 r. w zakresie żądania udostępnienia projektu budowlanego stanowiącego załącznik do decyzji wskazanych powyżej - w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku. Na poparcie skargi podniosła, że wnioskiem z dnia 28.02.2022 r. wystąpiła o udzielenie informacji publicznej w zakresie udostępnienia decyzji dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielającej pozwolenia na budowę budynku wielorodzinnego mieszkalno-usługowego, opisanego wyżej, wraz ze wszystkimi załącznikami, w tym kompletnym projektem budowlanym. W dniu 08.03.2022 r. otrzymała wiadomość e-mail od organu jedynie z częścią żądanych informacji tj. skanem decyzji o pozwoleniu na budowę, decyzji zmieniającej decyzję o pozwoleniu na budowę oraz zanonimizowane mapy z projektem zagospodarowania terenu. Nie został udostępniony do wglądu projekt budowlany stanowiący załącznik do decyzji o pozwoleniu na budowę, tym samym wniosek nie został rozpoznany w całości. W ocenie strony skarżącej - w kwestii prywatności osób fizycznych bądź ochrony informacji niejawnych - organ powołując się na tę przesłankę nie wypełnił wymogów, aby z niej skorzystać. Nie jest bowiem wystarczające jedynie przywołanie treści przepisu przez organ, bowiem ma on obowiązek jednoznacznie i konkretnie wyjaśnić dlaczego akurat w tym przypadku i z uwagi na jakie okoliczności nastąpi odmowa udostępnienia informacji publicznej. Ewentualna możliwość odmowy udostępnienia projektu budowlanego w trybie dostępu do informacji publicznej wynika z uczynienia przez przedsiębiorcę zastrzeżenia na projekcie budowlanym. Jednakże i takie zastrzeżenie nie stanowi o automatycznej odmowie udostępnienia projektu. Jak wspomniano w tezie przytoczonego we wniosku wyroku WSA w Gliwicach (z 13.07.2018 r., IV SA/Gl 440/16), z uwagi na to, iż zastrzeżenie tajemnicy przedsiębiorcy stanowi wyjątek od zasady jawności, odmowę udostępnienia informacji publicznej powinna poprzedzać samodzielna ocena złożonego przez przedsiębiorcę zastrzeżenia pod kątem istnienia tajemnicy przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji i nie może polegać wyłącznie na oświadczeniu przedsiębiorcy, co do jej istnienia. Złożone zastrzeżenie może stać się skuteczne dopiero w sytuacji, gdy podmiot zobowiązany do ujawnienia informacji, po przeprowadzeniu stosownego badania, pozytywnie przesądzi, że zastrzeżone informacje mają charakter tajemnicy przedsiębiorstwa, w rozumieniu art. 11 ust. 4 ustawy z 1993 r, o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. W przeciwnym razie o dostępie do informacji publicznej, ujmując rzecz w pewnym uproszczeniu, decydowałby sam przedsiębiorca. W świetle powyższego skarżąca stwierdziła, że organ pozostaje w bezczynności. W odpowiedzi organ wniósł o uznanie skargi za bezzasadną i jej oddalenie w całości. Podał, że zgodnie z wnioskiem, na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej udostępniono wnioskodawcy zanonimizowane ze względu na przepisy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady Unii Europejskiej 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych (RODO), decyzje Prezydenta W.: • nr [...]z dnia [...]zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę budynku wielorodzinnego z dwoma lokalami usługowymi (biura), garażem podziemnym i infrastrukturą techniczną (w obrębie terenu inwestycji) wraz z projektem zagospodarowania terenu; • nr [...]z dnia [...] zmieniającą ostateczną decyzję Prezydenta W. nr [...]wraz z projektem zagospodarowania terenu. Udostępnione dokumenty odzwierciedlają w ocenie organu w pełni zakres merytoryczny informacji podlegających udostępnieniu w trybie u.d.i.p., w tym o usytuowaniu projektowanych budynków w przestrzeni publicznej, a także względem sąsiednich działek oraz w zakresie projektowanej komunikacji z istniejącą komunikacją drogową. Udostępnione dokumenty zostały wydane na rzecz SL Projekt Sp. z o.o., która jest inwestorem prywatnym, a nie podmiotem publicznym. Inwestycja obejmuje budowę budynku mieszkalnego z lokalami użytkowymi, a nie budynku użyteczności publicznej, a ponadto nie była finansowana ze środków publicznych. Zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z 20 marca 2006 r., sygn. akt K 17/05 informacje podlegają udostępnieniu, o ile nie wychodzą poza niezbędność, określoną potrzebą transparentności życia publicznego, ocenianą zgodnie ze standardami przyjętymi w demokratycznym państwie prawnym, jak również są to informacje mające znaczenie dla oceny funkcjonowania instytucji oraz osób pełniących funkcje publiczne. Jak dalej argumentował organ, we wniosku skarżąca nie wskazała elementu projektu budowlanego, który byłby niezbędny do oceny funkcjonowania tut. organu lub oceny osoby pełniącej funkcję publiczną. Wobec powyższego organ udostępnił dokumenty, na podstawie których możliwa jest kontrola (ocena) prowadzonego przez instytucję publiczną postępowania administracyjnego dla wskazanej inwestycji. Ponadto inwestycja została zrealizowana i w dniu 10 maja 2019 r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta Wrocławia, po dokonaniu obowiązkowej kontroli (w tym między innymi zgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem budowlanym), wydał decyzję nr 922/2019 o pozwoleniu na użytkowanie inwestycji. W udzielonej odpowiedzi poinformowano wnioskodawcę, że zgodnie z definicją zawartą w art. 6 ust. 2 u.d.i.p., dokumentem urzędowym jest treść oświadczenia woli lub wiedzy, utrwalona i podpisana w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego, w ramach jego kompetencji, skierowana do innego podmiotu lub złożona do akt sprawy. Projekt budowlany nie wypełnia tej definicji, nie jest bowiem wytworzony przez funkcjonariusza publicznego. Projekty budowlane zostały złożone do akt sprawy przez inwestorów, a projekty zostały wykonane przez projektantów, którzy są osobami prywatnymi wykonującymi wolny zawód na własny lub cudzy rachunek i sporządzającymi projekty budowlane na podstawie umowy cywilnoprawnej z inwestorem. Projekt budowlany jako "dzieło", korzysta z ochrony przewidzianej w ustawie z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (j.t.Dz. U. z 2021 r. poz. 1062) i jako przedmiot prawa autorskiego nie stanowi informacji publicznej (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 listopada 2014 r., Sygn. akt IV SAB/Wr 220/14). Jednocześnie, na ograniczenia w zakresie udzielenia informacji publicznej wskazuje również art. 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Stosownie do tej regulacji prawnej organ może ograniczyć dostęp do żądanych informacji publicznych np. ze względu na prywatność osoby fizycznej lub z uwagi na ochronę informacji niejawnych lub innych tajemnic ustawowo chronionych. Natomiast w sprawie udostępnienia zatwierdzonych projektów budowlanych można zwrócić się do zarządcy lub właściciela budynku, który zgodnie z art. 63 Prawa budowlanego ma obowiązek przechowywać przez okres istnienia obiektu dokumenty, o których mowa w art. 60, oraz opracowania projektowe i dokumenty techniczne robót budowlanych wykonywanych w obiekcie w toku jego użytkowania, Na etapie prowadzonych postępowań administracyjnych dotyczących wydania w/w decyzji nie stwierdzono, aby skarżąca była stroną postępowania. Art. 73 k.p.a. służy wyłącznie stronie lub pełnomocnikowi ustanowionemu przez stronę do wglądu w akta sprawy, Wobec powyższego nie znaleziono podstawy do udostępnienia, oryginałów wymienionych wyżej decyzji zawierających dane osobowe stron postępowania oraz projektów budowlanych, na podstawie przepisów k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W kontrolowanej sprawie do Sądu należała ocena, czy zasadnie strona skarżąca zarzuca organowi bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej, o jaką strona wystąpiła i które to żądanie dotyczyło projektu budowlanego, objętego wymienionymi wyżej na wstępie decyzjami Prezydenta W. – to jest zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej wskazanej wyżej spółce prawa handlowego pozwolenia na budowę budynku wielorodzinnego z dwoma lokalami usługowymi i garażem podziemnym i infrastrukturą techniczną w obrębie terenu inwestycji, a także późniejszej decyzji zmieniającej. Trzeba podkreślić, że na gruncie ustawy z dnia z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (j.t. Dz. U. Z 2022 r. poz. 902; zwanej poniżej w skrócie "u.d.i.p.") bezczynność podmiotu obowiązanego do rozpoznania wniosku informacyjnego ma miejsce wówczas, gdy organ - będąc w posiadaniu żądanej informacji publicznej - nie podejmuje w ustawowym terminie stosownej czynności materialno-technicznej w postaci udzielenia tej informacji (art. 10 ust 1 u.d.i.p.), nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), ewentualnie nie informuje wnioskodawcy, że w danej sprawie przysługuje inny tryb dostępu do wnioskowanej informacji publicznej (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.) albo nie podaje pisemnie, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej. Przyjmuje się zatem, że bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej może przybrać jedną z czterech postaci: 1) podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej w ogóle nie odpowiada na wniosek strony skarżącej, a więc podmiot zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie udzielenia informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje i milczy wobec wniosku strony o udzielenie takiej informacji (por. m. in. wyrok WSA w Warszawie z dnia 27 maja 2008 r., sygn. akt II SAB/Wa 28/08); 2) podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej przekracza termin określony w art. 13 u.d.i.p., a więc nie podejmuje w terminie wskazanym w art. 13 ustawy stosownych czynności (tak m. in. wyrok WSA w Warszawie z dnia 4 lutego 2013 r., sygn. akt II SAB/Wa 485/12); 3) podmiot zobowiązany udziela informacji, ale innej, niż ta, na którą oczekuje wnioskodawca lub też informacji wymijającej, a więc zachodzi sytuacja, gdy wnioskodawcy zostaje formalnie udzielona informacja publiczna, ale nie dotyczy ona pytań zawartych we wniosku, a zatem odpowiedź w ogóle nie dotyczy wniosku lub zawiera informacje niezwiązane z treścią wniosku; 4) podmiot zobowiązany udziela wprawdzie wnioskodawcy lakonicznej informacji, że nie dysponuje informacją publiczną, ale nie udowadnia swoich twierdzeń, a nawet nie uwiarygadnia, iż nie posiada żądanej informacji publicznej (tak również: m. in. wyrok NSA z dnia 27 marca 2012 r., sygn. akt I OSK 156/12). Zdaniem Sądu, w okolicznościach faktycznych rozstrzyganej sprawy, skierowane - w ustawowym terminie 14 dni od daty wpływu wniosku - przez organ pismo do wnioskodawczyni z dnia 8 marca 2022 r., w którym zawarto wyjaśnienie, dlaczego wniosek w części dotyczącej udostępnienia projektu budowlanego stanowiącego załącznik do decyzji nie może zostać zrealizowany zgodnie z żądaniem, czyni zadość wymogom jakie ciążą na organie administracji publicznej (adresacie wniosku) w myśl unormowań ustawy o dostępie do informacji publicznej. Sąd podziela stanowisko organu co do tego, że żądany przez skarżącą projekt budowlany nie stanowi informacji publicznej, tym samym poinformowanie o tym fakcie skarżącą zwykłym pismem a nie decyzją administracyjną czyni zadość wymogom ustawy o dostępie do informacji publicznej. Sądowi w składzie orzekającym oczywiście znane są odmienne poglądy sądów administracyjnych, w których wyrażony został pogląd, że projekt budowlany, jako integralny element decyzji o pozwoleniu na budowę, stanowi informację publiczną i podlega udostępnieniu w trybie przepisów tej ustawy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lipca 2021 r., sygn. akt III OSK 3252/21). Niemniej, Sąd w składzie orzekającym przychyla się do stanowiska jakie przedstawił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z dnia 9 lipca 2013 r., sygn. akt II SA/Łd 475/13 oraz do wyrażonego w tym wyroku poglądu, że udostępnienie wnioskodawcy projektu budowlanego, wykracza poza niezbędność wymaganą potrzebą transparentności życia publicznego w demokratycznym państwie prawnym. Co nie ulega kwestii, ustawa o dostępie do informacji publicznej służy realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do wiedzy na temat działalności organów władzy publicznej. Poprzez zawarte w art. 2 ust. 1 u.d.i.p. sformułowanie "każdemu" ustawodawca precyzuje zastrzeżone w Konstytucji obywatelskie uprawnienie wskazując, że każdy może z niego skorzystać na określonych w tej ustawie zasadach. Regulacja ta określa zatem tryb i zasady dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych oraz stanowi w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu oraz kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. Oczywiście ustawa znajduje zastosowanie jedynie w sytuacjach, gdy spełniony jest jej zakres podmiotowy i przedmiotowy. Wymaga w tym miejscu również zaakcentowania, że ustawa o dostępie do informacji publicznej nie zawiera definicji informacji publicznej. Pojęcie informacji publicznej wyznacza treść art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Zgodnie z tą regulacją, informacją publiczną jest "każda informacja o sprawach publicznych". Przepis art. 6 ust. 1 u.d.i.p. wymienia natomiast przykładowe kategorie informacji publicznej, które na mocy prawa podlegają udostępnieniu. Katalog ten nie jest wyczerpujący. W myśl art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a) u.d.i.p. udostępnieniu podlega informacja publiczna o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności - treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć. Zgodnie z ugruntowanymi poglądami orzecznictwa, jakie zostały wypracowane na tle analizy art. 1 ust. 1 u.d.i.p., jak i precyzującego go art. 6 ust. 1 i 2 w związku z art. 4 u.d.i.p., informacją publiczną jest każda informacja wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Podkreśla się zatem, że informacją publiczną są informacje dotyczące wykonywania zadań publicznych, w tym gospodarowania mieniem publicznym, utrwalone na nośniku w formie pisemnej, dźwiękowej, wizualnej lub audiowizualnej. W nawiązaniu do okoliczności faktycznych kontrolowanej sprawy należy zauważyć, że na skutek zakresu wniosku skarżącej, organ udostępnił skan decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę oraz decyzję zmieniającą tę ostateczną decyzję – wraz z projektem zagospodarowania terenu – dotyczące wymienionej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. O ile nie ulega żadnych wątpliwości, że decyzja administracyjna jako dokument urzędowy pochodzący od organu władzy państwowej stanowi informację publiczną, a jej udostępnienie niewątpliwie wpisuje się w obowiązek wynikający z przepisów art. 10 ust. 1 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a) u.d.i.p., czyli udostępniania nieopublikowanych w Biuletynie Informacji Publicznej lub portalu danych treści aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć, o tyle zdaniem Sądu brak jest podstaw do przyjmowania takiej kwalifikacji w odniesieniu do załączonego do decyzji, zatwierdzonego, projektu budowlanego rzeczonej inwestycji objętej pozwoleniem na budowę. Dokumentem urzędowym – w rozumieniu art. 6 ust. 2 u.d.i.p. – jest bowiem treść oświadczenia woli lub wiedzy, utrwalona i podpisana w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego, w ramach jego kompetencji, skierowana do innego podmiotu lub złożona do akt sprawy. Cech tych nie można przypisać projektowi budowalnemu. Projekt budowlany jest sporządzony przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane, na zlecenie inwestora, który w tym przypadku jest spółka prawa handlowego. Projekt budowlany nie pochodzi zatem od organu administracji publicznej. Jest dokumentem pochodzącym od inwestora i przedstawianym w postępowaniu administracyjnym właściwemu organowi do zatwierdzenia. Jakkolwiek stanowi przedmiot (część) decyzji organu udzielającego pozwolenia na budowę w tym znaczeniu, że jest objęty formą władczego działania organu administracji architektoniczno-budowalnej polegającego na zatwierdzeniu albo odmowie zatwierdzenia tego projektu budowlanego decyzją, wszakże sam projekt budowlany nie stanowi dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 6 ust. 2 u.d.i.p. Projekt budowlany wykazuje cechy "utworu architektonicznego" w rozumieniu art. 1 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 1062) i korzysta z ochrony tam przewidzianej. W myśl art. 1 ust. 2 tej ustawy, w szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory - architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne. Twórcom przysługują autorskie prawa osobiste oraz autorskie prawa majątkowe, mające charakter cywilnych praw podmiotowych, których ochrona należy do kompetencji uprawnionego podmiotu, a nie do organu administracji publicznej. Należy w tym miejscu również dostrzec, że art. 33 2 ustawy wprawdzie stanowi, że wolno korzystać z utworów na potrzeby postępowań administracyjnych, niemniej, postępowanie zainicjowane wnioskiem o dostęp do informacji publicznej nie jest postępowaniem stricte administracyjnym podlegającym pełnemu reżimowi Kodeksu postępowania administracyjnego. Ważąc te wszystkie argumenty Sąd doszedł jednocześnie do przekonania, że udostępnienie stronie skarżącej żądanego projektu budowlanego wykraczać będzie poza niezbędność wymaganą potrzebą transparentności życia publicznego w demokratycznym państwie prawnym, co stanowiło ratio legis ustawy o dostępie do informacji publicznej, jak słusznie podkreślił organ. Sąd w pełni podziela stanowisko wyrażone w cytowanym wyżej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi w wyroku z dnia 9 lipca 2013 r., sygn. akt II SA/Łd 475/13, w myśl którego nie ma żadnego argumentu, dla którego osoba trzecia, w zasadzie bez ponoszenia kosztów, miałaby zapoznawać się, a być może i korzystać z pomysłów, rozwiązań czy udogodnień, zaproponowanych w projekcie budowlanym przez wykonujące go podmioty. Na tle powstałego sporu nie można też i nie dostrzec, że udostępnienie stronie projektu budowlanego oznaczałoby możliwość dokładnego poznania przez dowolne osoby trzecie architektonicznego rozkładu inwestycji (ulokowanych pomieszczeń oraz ich funkcji), a także przebiegu i konstrukcji rozmaitych instalacji (np. gazowych, energetycznych, elektrycznych, alarmowych, wentylacyjnych itp.), wyposażenia - znajdujących się w obiekcie budowalnym, co przede wszystkim godziłoby w poczucie bezpieczeństwa osób zamieszkujących w tym obiekcie lub prowadzących tam punkty usługowe tudzież korzystających z dostępnej tamże infrastruktury technicznej lub lokalowej, a nadto, w szeroko pojęte prawo tych osób do prywatności i intymności. Trzeba odnotować, że prezentowane stanowisko Sądu koresponduje także z wyrokami Wojewódzkich Sądów Administracyjnych - we Wrocławiu z dnia 19 kwietnia 2014 r., sygn. akt IV SAB/Wr 220/14 oraz w Warszawie z dnia 21 maja 2020 r., sygn. akt II SAB/Wa 675/19. W podsumowaniu należy stwierdzić, że ustanawiając obywatelskie prawo do informacji publicznej (art. 61 ust. 1 Konstytucji RP), ustawodawca nie pozbawił jednostki ochrony jej interesów w sferze jej prywatności i bezpieczeństwa, praw własności ani praw autorskich. W ocenie Sądu, okoliczności rozpatrywanej sprawy wymagały zbalansowania dóbr konstytucyjnie chronionych oraz ich hierarchii, co prowadzi do konkluzji, że sposób postępowania organu, który powiadomił w ustawowym terminie skarżącą wnioskodawczynię w formie czynności materialno-technicznej (tj. zwykłym pismem) o przyczynach stojących na przeszkodzie uwzględnienia pełnego żądania wniosku - był prawidłowy. Jakkolwiek więc projekt budowlany jest oczywiście niezbędnym dokumentem w procedurze wydawania decyzji o pozwoleniu na budowę to jednak stanowi dokument prywatny, który nie nabiera w tej procedurze cech dokumentu urzędowego. Przypomnieć w tym miejscu jeszcze raz trzeba, że definicję dokumentu urzędowego ustawodawca zawarł w art. 6 ust. 2 u.d.i.p. Z tego też powodu, w ocenie Sądu, przepis art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a) u.d.i.p. nie znajdzie zastosowania do projektu budowalnego. Akceptacja poglądu o konieczności udostępniania jako informacji publicznej każdego projektu budowalnego objętego decyzją o pozwoleniu na budowę tylko dlatego, że stanowi jej załącznik (integralną część), oznaczałoby w konsekwencji, że każdy miałby nieograniczony dostęp do informacji zawartych w tym projekcie budowlanym, czyli praktycznie do wszystkich jego rozwiązań technicznych, technologicznych, konstrukcyjnych etc., każdego obiektu budowlanego bez względu na rodzaj tego obiektu, jego przeznaczenie tudzież bez zważania na podmiot, który tym obiektem włada, a w tym do ujawnienia danych architektoniczno-budowalnych dotyczących budynków mieszkalnych każdej osoby fizycznej. Tymczasem według art. 1 pkt 1 u.d.i.p. udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie podlega wprawdzie każda informacja, ale "o sprawach publicznych" i tylko taka stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy. Jak wyjaśnił natomiast organ – rzeczony projekt budowlany, udostępnienia którego strona skarżąca się domaga, nie dotyczy inwestycji publicznej lub finansowanej ze środków pochodzących z majątku publicznego, lecz jest to własna, indywidualna inwestycja prywatnego inwestora. Nie można zatem dopatrzeć się tu elementu "sprawy publicznej". W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329), Sąd wniesioną w sprawie skargę w całości oddalił. Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w trybie art. 119 pkt 4 p.p.s.a. W myśl tego przepisu, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.