IV SAB/Wr 590/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Pająkiewicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 7 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi V. S. na bezczynność Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 9 maja 2025 r. V. S. (dalej: skarżąca) wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ) w przedmiocie wniosku dotyczącego udzielenia skarżącej zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, który wpłynął do organu w dniu 11 stycznia 2024 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 30 maja 2025 r., pismem Sądu z dnia 9 czerwca 2025 r. skarżąca została wezwana do: 1) złożenia kopii ponaglenia, skierowanego do organu, na niezałatwienie w terminie sprawy z w/w wniosku wraz z dowodem wniesienia ponaglenia; 2) podania numeru PESEL skarżącej. Powyższe wezwania doręczono skarżącej pismem Sądu z dnia 9 czerwca 2025 r., zakreślając skarżącej na jego wykonanie termin 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że w/w wezwanie doręczono skarżącej w dniu 12 czerwca 2025 r. na podany w skardze adres. W dniu 13 czerwca 2025 r. (data stempla pocztowego), pismem datowanym na ten sam dzień, skarżąca podała swój numer PESEL oraz oświadczyła, że cofa skargę. Siedmiodniowy termin do wykonania wezwania Sądu w zakresie złożenia kopii ponaglenia, skierowanego do organu, wraz z dowodem wniesienia ponaglenia upłynął bezskutecznie w dniu 19 czerwca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Przez dopuszczalność skargi należy rozumieć zarówno jej przesłanki przedmiotowe, a więc określenie od jakiego rodzaju form działalności organów administracji publicznej przysługuje skarga, jak i dopuszczalność skargi w zakresie podmiotowym, to jest określenie, jakim podmiotom przysługuje legitymacja do jej wniesienia. Z kolei warunkami formalnymi skutecznego wniesienia skargi są: złożenie skargi od aktu objętego zakresem właściwości rzeczowej sądu, wniesienie jej po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały one skarżącemu w postępowaniu przed organem oraz wniesienie skargi przez podmiot, któremu przysługuje legitymacja do jej wniesienia. Przesłanki te muszą być spełnione kumulatywnie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z nich prowadzi do stwierdzenia niedopuszczalności skargi, a w konsekwencji do jej odrzucenia bez merytorycznego rozpoznania sprawy. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia - taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Ponadto zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z powyższych regulacji prawnych wynika, że droga sądowa jest dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. Ponadto na gruncie art. 35 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572, dalej: k.p.a.), organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie zaś z art. 37 § 1 k.p.a. strona ma prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w powyższym przepisie (bezczynność), bądź kiedy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Tym samym złożenie skargi na bezczynność, czy też przewlekłość organu jest możliwe dopiero po wniesieniu (odrębnego) ponaglenia z art. 37 k.p.a. na niezałatwienie sprawy. Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że w zakreślonym terminie skierowane do skarżącej wezwanie o przedstawienie dowodu złożenia, w toku postępowania administracyjnego, ponaglenia, nie zostało wykonane, natomiast strona skarżąca oświadczyła, że cofa skargę. Również akta administracyjne sprawy nie pozwalają na przyjęcie, że skarga została poprzedzona złożeniem ponaglenia. Mając powyższe na uwadze - wobec braku ponaglenia w aktach administracyjnych sprawy i niewykazania przez skarżącą, że ponaglenie zostało wniesione - Sąd odrzucił skargę, uznając ją za niedopuszczalną na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Na marginesie Sąd wskazuje, że cofnąć można jedynie skargę skutecznie wniesioną. Oświadczenie o cofnięciu skargi, złożone przez skarżącą, nie mogło odnieść zamierzonego skutku, gdyż wystąpiła przeszkoda uniemożliwiająca nadanie biegu przedmiotowej skardze, albowiem skarga w niniejszej sprawie jest niedopuszczalna. Kierując się wskazaną argumentacją, Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.