IV SAB/Wr 943/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Pająkiewicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi V. Z. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 31 lipca 2025 r. V. Z. (dalej: strona skarżąca) wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie dotyczącej wniosku strony skarżącej o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, który wpłynął do organu w dniu 22 maja 2024 r. W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 13 sierpnia 2025 r., Sąd wezwał stronę skarżącą do: - nadesłania odpisu prawidłowo podpisanej skargi lub podpisanie skargi w siedzibie Sądu oraz podania numeru PESEL strony skarżącej (pismo Sądu z dnia 18 sierpnia 2025 r.); - do uiszczenia wpisu sądowego od wywiedzionej skargi, w kwocie 100 zł (pismo Sądu z dnia 18 sierpnia 2025 r.). Na uzupełnienie wyżej wymienionych braków skargi zakreślono stronie skarżącej termin 7 dni od doręczenia każdego z w/w wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z nadesłanego do Sądu, w wyniku reklamacji przesyłki pocztowej zawierającej wyżej wymienione wezwania, w dniu 6 listopada 2025 r. duplikatu zwrotnego potwierdzenia odbioru, zarówno wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi (podpisanie skargi, podanie numeru PESEL skarżącego) jak i wezwanie do opłacenia skargi zostały skutecznie doręczone na wskazany przez stronę skarżącą adres pełnomocnika strony skarżącej do doręczeń w dniu 5 września 2025 r. Termin do uiszczenia wpisu sądowego oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie w dniu 12 września 2025 r. (piątek). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Skarga kwalifikowała się do odrzucenia na tej podstawie, że strona skarżąca, pomimo wezwania, nie uzupełniła braku formalnego tej skargi w postaci opatrzenia jej własnoręcznym podpisem (tak m.in. w wyroku NSA z dnia 9 czerwca 2022 r. sygn. akt II OSK 2703/21). Wymóg zawarcia w skardze, jako piśmie procesowym, podpisu strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika wynika z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.). Kolejną przesłanką odrzucenia skargi była okoliczność nieuzupełnienia przez stronę skarżącą, pomimo wezwania, braku formalnego skargi w zakresie podania prawidłowego numeru PESEL strony skarżącej. Wymóg podania numeru PESEL strony wnoszącej pismo wynika z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Według art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ten przepis należy odczytywać w kontekście regulacji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd zobligowany jest odrzucić skargę w sytuacji, gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. Natomiast w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Odnośnie wskazanych wyżej braków formalnych oraz braku fiskalnego skargi termin na ich uzupełnienie upłynął bezskutecznie w dniu 12 września 2025 r. (piątek), albowiem wezwanie do ich uzupełnienia doręczono stronie skarżącej w dniu 5 września 2025 r. (piątek). Fakt ten został ustalony przez Sąd na podstawie nadesłanego przez Pocztę Polską S.A., w wyniku przeprowadzonego postępowania reklamacyjnego, duplikatu zwrotnego potwierdzenia odbioru kierowanej do strony skarżącej przesyłki, zawierającej w/w wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi i uiszczenia wpisu od skargi. W orzecznictwie przyjmuje się, że zarówno pismo Poczty Polskiej S.A. w postępowaniu reklamacyjnym, jak i duplikat zwrotnego potwierdzenia odbioru mają charakter dokumentu urzędowego, bowiem stanowią wynik rozpatrzenia reklamacji pocztowej w sposób przewidziany prawem i w zakresie działania podmiotu, który wyjaśnień udzielił, poświadczając tym samym zaistnienie określonych faktów. Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 21 marca 2018 r., sygn. akt I OSK 1099/16, dokumenty te stanowią dowody stwierdzające w sposób wystarczający i jednoznaczny doręczenie przesyłki adresatowi w konkretnym dniu. Kierując się wskazaną argumentacją, Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.