V SA/Wa 2317/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 3 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. J. G. na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia 28 kwietnia 2025 r. nr 63/2025 w przedmiocie odmowy dopuszczenia dowodów postanawia: odrzucić skargę.

E. J. G. (dalej: "Strona" lub "Skarżący") złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, w której zaskarżył decyzję Ministra Zdrowia z dnia 30 kwietnia 2025 r. nr 4/2024 oraz postanowienie Ministra Zdrowia z dnia 28 kwietnia 2025 r. nr 63/2025. Z uwagi na zaskarżenie dwóch aktów w jednej skardze, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału V skarga została rozdzielona i zarejestrowana jako dwie skargi: na decyzję Ministra Zdrowia z dnia 30 kwietnia 2025 r. nr 4/2024 pod sygn. akt V SA/Wa 2277/25 oraz na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia 28 kwietnia 2025 r. nr 63/2025 pod sygn. akt V SA/Wa 2317/25. Przedmiotowa sprawa dotyczy skargi na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia 28 kwietnia 2025 r. nr 63/2025 w przedmiocie odmowy dopuszczenia dowodów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na wstępie wskazać należy, że sąd zobowiązany jest do zbadania z urzędu dopuszczalności skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.". Jednym zaś z warunków dopuszczalności skargi jest pozostawanie sprawy, której skarga dotyczy, w kognicji sądu administracyjnego Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572, dalej: "k.p.a."), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.), jak również w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę (art. 3 § 3 p.p.s.a.) oraz rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, jak też spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 4 p.p.s.a.). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Ministra Zdrowia z 28 kwietnia 2025 r. nr 63/2025, którym odmówiono Skarżącemu przeprowadzenia dowodów w postępowaniu administracyjnym na podstawie art. 78 § 2 k.p.a. Zgodnie zaś z art. 123 § 1 k.p.a. w toku postępowania organ administracji publicznej wydaje postanowienia. Postanowienia dotyczą poszczególnych kwestii wynikających w toku postępowania, lecz nie rozstrzygają o istocie sprawy, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej - art. 123 § 2 k.p.a. Stosownie zaś do art. 141 § 1 k.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Odnośnie postanowienia wydawanego w trybie art. 78 § 2 k.p.a. ustawodawca nie przewidział możliwości wnoszenia zażalenia, zatem postanowienie to jest postanowieniem ostatecznym. Nie jest to także postanowienie kończące postępowanie w tej sprawie, dlatego też jego legalność jest badana dopiero podczas kontroli instancyjnej merytorycznej decyzji administracyjnej wydanej na zakończenie postępowania w sprawie. Jak wynika z art. 3 § 2 pkt 2 i 3 p.p.s.a. kontrola działalności sądu obejmuje orzekanie w sprawie skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istotny. Skarżone postanowienie nie należy do żadnej ze wskazanych wyżej kategorii, bowiem nie służy na nie zażalenie, nie jest postanowieniem kończącym sprawę w przedmiocie skierowania na badania psychologiczne, ani też nie rozstrzyga tej sprawy co do istotny. Nie jest to także postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczających, na które służy zażalenie. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł o odrzuceniu skargi. Na marginesie należy wskazać, że dalej jest procedowana przed tut. Sądem skarga na decyzję Ministra Zdrowia z dnia 30 kwietnia 2025 r. nr 4/2024 pod sygn. akt V SA/Wa 2277/25.