V SA/Wa 2753/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Beata Blankiewicz-Wóltańska po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. H. na rozstrzygnięcie Rzecznika Praw Pacjenta z dnia 20 czerwca 2024 r. nr RzPP-DPR-WPL.433.52.2024 w przedmiocie niestwierdzenia naruszenia prawa pacjenta postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej E. H. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi, zarejestrowanego w rejestrze opłat sądowych 25 października 2024 r. pod pozycją 35492.

Rzecznik Praw Pacjenta (dalej: "RPP", "organ") w związku z mailem [...] wszczął postępowanie wyjaśniające w sprawie naruszenia praw pacjenta [...] do świadczeń zdrowotnych udzielanych z należytą starannością i pismem z dnia 20 czerwca 2023 r. zwrócił się do Prezesa Zarządu Głogowskiego Szpitala Powiatowego sp. z o.o. w Głogowie o ustosunkowanie się do podniesionych zastrzeżeń. W odpowiedzi pismem z dnia 29 czerwca 2023 r. Prezes Zarządu Głogowskiego Szpitala Powiatowego sp. z o.o. w Głogowie poinformował, że [...] , wnuczka [...] , mieszkająca na stałe w [...] , nie była upoważniona do uzyskiwania informacji o stanie zdrowia babci. [...] w momencie przyjmowania do szpitala była w pełnym kontakcie logiczno-słownym. Nie była ubezwłasnowolniona. Została zapoznana z obowiązującymi przepisami dotyczącymi praw pacjenta, co potwierdziła własnoręcznym podpisem. Przy przyjęciu upoważniła do uzyskania informacji o stanie jej zdrowia oraz do wglądu do dokumentacji medycznej (również po śmierci) wyłącznie swojego syna [...] . Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego w sprawie rozstrzygnięciem z 20 czerwca 2024 r. nr RzPP-DPR-WPL.433.52.2024 RPP utrzymał swoje wcześniejsze rozstrzygnięcie z 2 maja 2024 r. nr RzPP-DPW-WPI.431.1293.2023, w którym nie stwierdził naruszenia prawa pacjentki [...] do świadczeń zdrowotnych. Decyzja zarówno w pierwszej jak i w drugiej instancji została zaadresowana do syna pacjentki [...] . Pismem z 15 sierpnia 2024 r. [...] złożyła skargę na powyższą decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Powyższe oznacza, że skarżący musi mieć w złożeniu skargi interes prawny pojmowany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżonym aktem lub czynnością. "Interes prawny" zachodzi wtedy, gdy ma on oparcie w przepisach prawa. To, czy konkretny podmiot ma w danej sprawie chroniony interes prawny, decyduje przepis prawa. Najczęściej będą to przepisy prawa materialnego; jednakże mogą to być również przepisy procesowe lub ustrojowe (podobnie B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, Warszawa 2007, s. 424–425). W orzecznictwie przyjmuje się, że interes prawny wywodzony jest z przepisu prawa uprawniającego dany podmiot do wystąpienia z określonym żądaniem w stosunku do organu administracji publicznej (por. np. postanowienie NSA z 8 stycznia 2017r., II OSK 3831/19). Ze skargą może zatem wystąpić podmiot, który wykaże związek pomiędzy chronionym przez przepisy prawa, zasadniczo prawa materialnego, interesem prawnym a zaskarżoną decyzją. Wykazanie związku między chronionym przez przepisy prawa interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej uzależnia uprawnienie do złożenia skargi (A. Kabat [w:] B. Dauter, M. Niezgódka-Medek, A. Kabat, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Gdańsk 2019, art. 50, LEX). Musi to być przy tym interes własny, indywidualny i wynikający z konkretnego przepisu prawa powszechnie obowiązującego. Podmiot, który nie ma interesu prawnego, nie ma również legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Brak legitymacji skargowej skutkuje natomiast odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. jako niedopuszczalnej (zob. nieprawomocne postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 12 kwietnia 2021 r., sygn. akt II SA/Gl 1532/20; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 10 marca 2021 r., sygn. akt II SA/Lu 378/21, orzeczenia dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach). Natomiast z treści wniesionej skargi nie wynika, aby [...] posiadała prawem chroniony interes w zaskarżeniu przedmiotowego rozstrzygnięcia, uprawniający do wniesienia skargi w imieniu własnym, znajdujący umocowanie w przepisach prawa materialnego. W rozpoznawanej sprawie zaskarżone rozstrzygnięcie utrzymało w mocy wcześniejsze rozstrzygnięcie Rzecznika Praw Pacjenta w przedmiocie niestwierdzenia naruszenia prawa pacjentki [...] , a jedynym jej adresatem był syn pacjentki [...] . [...] wskazała na nieprawidłowe w jej ocenie udzielenie przez Szpital świadczeń zdrowotnych. Na tej podstawie RPP może, zgodnie z art. 51 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 581), podjąć sprawę. Jednakże [...] nie była upoważniona do uzyskiwania informacji o stanie zdrowia babci. Jak wynika z akt administracyjnych i zebranego w sprawie materiału dowodowego, [...] w momencie przyjmowania do szpitala była w pełnym kontakcie logiczno-słownym. Nie była ubezwłasnowolniona. Została zapoznana z obowiązującymi przepisami dotyczącymi praw pacjenta, co potwierdziła własnoręcznym podpisem. Przy przyjęciu upoważniła do uzyskania informacji o stanie jej zdrowia oraz do wglądu do dokumentacji medycznej (również po śmierci) wyłącznie swojego syna [...] . Zatem [...] nie posiada interesu prawnego (niezależnie od interesu faktycznego) w zaskarżeniu rozstrzygnięcia adresowanego do [...] . Stąd też brak jest jej legitymacji skargowej. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzeczono jak w pkt 1 sentencji. Stosownie zaś do treści przepisu art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. W myśl § 2 cyt. przepisu postanowienie w przedmiocie zwrotu wpisu może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Mając to na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w pkt 2 sentencji postanowienia.