V SAB/Wa 72/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Sędzia WSA - Bożena Zwolenik (spr.), Asesor WSA - Robert Żukowski, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 6 listopada 2023 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w G. na bezczynność Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych w przedmiocie wniosku o unieważnienie umowy na realizację zamówienia publicznego postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić [...] sp. z o.o. z siedzibą w G. kwotę 100 zł (sto), wpisaną do rejestru opłat sądowych WSA w Warszawie w dniu 10 maja 2023 r. pod poz. 14498.

W dniu 10 maja 2023 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), [...] Spółka z o.o. w G., dalej również: "Skarżąca", "Strona" lub "Spółka" wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych, dalej również: "Prezes UZP", "Prezes Urzędu" lub "organ administracji" w sprawie: - niedokonania czynności polegającej na wystąpieniu Prezesa Urzędu, na podstawie art. 611 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1605), dalej: "ustawa" lub "P.z.p.", do sądu o unieważnienie w całości umowy z dnia [...], nr [...] o realizację zamówienia publicznego pn. "Konserwacja stawów infiltracyjnych na terenach wodonośnych (staw nr 18, 19, 20, 21, 22) zlokalizowanych na [...] S.A. we W., wraz z wywozem i zagospodarowaniem osadów oraz uzupełnieniem 8 cm (+/-) warstwą piasku w każdym stawie", dalej również: "umowa", zawartej pomiędzy [...] Sp. z o.o., a [...] S.A. we W., dalej: "Zamawiający", pomimo zaistnienia przesłanek do podjęcia takiej czynności oraz - niedokonanie przez Prezesa UZP czynności polegającej na udzieleniu Spółce odpowiedzi na jej pismo, stanowiące wezwanie Prezesa do wystąpienia do sądu o unieważnienie umowy o realizację zamówienia publicznego, na podstawie art. 611 ustawy, w ustawowym terminie przewidzianym przez przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Z akt sprawy wynika, że Spółka pismem z 8 listopada 2021 r., na podstawie art. 607 P.z.p., wniosła do Prezesa o wszczęcie kontroli doraźnej zamówienia publicznego pn. "Konserwacja stawów infiltracyjnych na terenach wodonośnych (staw nr 18, 19, 20, 21, 22) zlokalizowanych na [...] S.A. we W., wraz z wywozem i zagospodarowaniem osadów oraz uzupełnieniem 8 cm (+/- 1 cm) warstwą piasku w każdym stawie", na którego realizację została podpisana umowa nr [...]. Jednocześnie Skarżąca wniosła, aby po dokonaniu kontroli doraźnej, na podstawie art. 611 pkt 2 P.z.p., Prezes Urzędu wystąpił do sądu o unieważnienie umowy w całości, ze względu na to, że została zawarta z naruszeniem przepisów ustawy. Pismem z 30 maja 2022 r. Prezes UZP poinformował Spółkę o przeprowadzeniu kontroli doraźnej we wnioskowanym zakresie. Z załączonej do pisma informacji wynikało, że Prezes stwierdził naruszenie art. 433 pkt 4 w zw. z art. 99 ust. 1 P.z.p. W wyniku zastrzeżeń wniesionych przez Zamawiającego, Krajowa Izba Odwoławcza podjęła 1 lipca 2022 r. uchwałę, w której wyraziła opinię, że zastrzeżenia Zamawiającego nie zasługują na uwzględnienie. Pismem z 7 marca 2023 r., Spółka ponownie wniosła o wystąpienie przez Prezesa UZP do sądu powszechnego o unieważnienie w całości umowy. Odpowiedź została udzielona pismem z 21 marca 2023 r. Jednak, w ocenie Spółki, Prezes Urzędu, jako organ właściwy do spraw zamówień publicznych oraz właściwy do wystąpienia do sądu na podstawie art. 611 pkt 2 P.z.p., nie zajął stanowiska w sprawie, ponieważ pismo z 21 marca 2023 r. nie zostało podpisane z jego upoważnienia i nie zostało skierowane do Spółki. Skarżąca zwróciła uwagę, że pismo z 21 marca 2023 r. podpisała I. F., Dyrektor Departamentu Prawnego UZP. Adresatami pisma byli J. K. oraz K. K. Dodatkowo Spółka wskazała, że wyrażono w nim lakoniczne stanowisko, zgodnie z którym, z uwagi na brak przesłanek prawnych, nie jest możliwe wystąpienie przez Prezesa UZP do sądu o unieważnienie umowy z [...]. Pismem z 19 kwietnia 2023 r. Strona ponagliła Prezesa Urzędu do niezwłocznego załatwienia sprawy administracyjnej, tj. udzielenia jej odpowiedzi na pismo z 7 marca 2023 r. oraz wystąpienia do sądu o unieważnienie w całości umowy. W dniu 26 kwietnia 2023 r. pismo wraz z niezbędnymi odpisami korespondencji Skarżącej oraz przekazanymi jej odpowiedziami organu administracji zostało przekazane Ministrowi Rozwoju i Technologii. Postanowieniem z 5 maja 2023 r., DDR-VI.051.2.2023. Minister Rozwoju i Technologii nie uwzględnił ponaglenia i stwierdził, że Prezes Urzędu nie dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania w przedmiocie udzielenia Spółce odpowiedzi na pismo z 7 marca 2023 r. oraz wystąpienia do sądu o unieważnienie w całości umowy z [...] Minister Rozwoju i Technologii wskazał, że pismem z 21 marca 2023 r. podpisanym przez Dyrektora Departamentu Prawnego, udzielono merytorycznej odpowiedzi na wniosek Spółki wraz z podaniem prawnego uzasadnienia stanowiska Prezesa UZP. Minister powołał wewnętrzne regulacje Urzędu Zamówień Publicznych i na ich podstawie uznał, że Dyrektor Departamentu Prawnego w Urzędzie Zamówień Publicznych był uprawniony do podpisania pisma informującego Spółkę o stanowisku Prezesa UZP. W skardze z 10 maja 2023 r. Skarżąca wniosła o: 1. stwierdzenie, że Prezes UZP dopuścił się bezczynności; 2. zobowiązanie Prezesa UZP do załatwienia sprawy w terminie 14 dni od dnia otrzymania wyroku uwzględniającego skargę, poprzez dokonanie czynności polegającej na wystąpieniu do sądu o unieważnienie w całości umowy z 6 lipca 2021 r.; 3. zasądzenie na rzecz Spółki zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę, Prezes Urzędu wniósł o jej odrzucenie albo o jej oddalenie, w przypadku gdyby Sąd uznał, że skarga jest dopuszczalna. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu zarówno w zakresie żądania stwierdzenia bezczynności organu administracji w sprawie niedokonania czynności polegającej na wystąpieniu, na podstawie art. 611 ust. 2 ustawy P.z.p., do sądu o unieważnienie w całości umowy z 6 lipca 2021 r., jak również w zakresie bezczynności, poprzez nieudzielenie w ustawowym terminie przewidzianym przez kodeks postępowania administracyjnego odpowiedzi na jej wezwanie do wystąpienia przez Prezesa UZP do sądu o unieważnienie umowy o realizację zamówienia publicznego. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Granice kognicji rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych sprecyzowane zostały w przepisach art. 3 § 2 - 3 oraz art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634), dalej: "p.p.s.a.", jak również wynikają ze szczególnych przepisów zawartych w innych aktach prawnych. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, 1491 i 2052), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540, 1598, 2076 i 2105), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 422, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Stosownie do art. 3 § 2a p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Ponadto, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Powyższe regulacje stanowią określenie właściwości rzeczowej sądów administracyjnych i wynikają z przepisów art. 175 ust. 1 i art. 177 Konstytucji RP. Zgodnie z Konstytucją, wymiar sprawiedliwości w Rzeczypospolitej Polskiej sprawują Sąd Najwyższy, sądy powszechne, sądy administracyjne oraz sądy wojskowe. Przy czym zasadą jest, że sądy powszechne sprawują wymiar sprawiedliwości we wszystkich sprawach z wyjątkiem spraw ustawowo zastrzeżonych do właściwości innych sądów. Oznacza to, że ustrojodawca ustanowił generalne domniemanie właściwości sądownictwa powszechnego w rozstrzyganiu wszelkich spraw z zakresu wymiaru sprawiedliwości. Wyjątkiem są natomiast sprawy, które ustawowo zostały zastrzeżone do właściwości innych sądów – w tym sądów administracyjnych. Tym samym, kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne, czy ich brak, wskazane w ustawie. W ocenie Sądu przedmiot wniesionej w niniejszej sprawie skargi, nie mieści się w żadnej z wymienionych wyżej kategorii bezczynności, podlegających jurysdykcji sądów administracyjnych, ponieważ, jak wynika z treści przywołanych przepisów, zakres skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji publicznej wyznaczają przepisy art. 3 § 2 pkt 1-4 i pkt 9 p.p.s.a. Skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania może zatem dotyczyć sprawy, w której organ administracji publicznej, będąc zobligowanym do wydania decyzji administracyjnej, postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty, postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, nie załatwia sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 K.p.a. (bezczynność – art. 37 § 1 pkt 1 K.p.a.) lub prowadzi postępowanie dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość – art. 37 § 1 pkt 2 K.p.a.). Zaskarżenie bezczynności lub przewlekłego prowadzenia przez organ postępowania, jest zatem dopuszczalne w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie decyzji, postanowienia, innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej. Warunkiem dopuszczalności skargi na bezczynność organu, jak i skargi na przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania, jest przede wszystkim wystąpienie podstawy prawnej do określonego zachowania się organu wobec żądania strony. Jak wynika z akt sprawy, pismem z 7 marca 2023 r., Spółka wniosła do Prezesa UZP o wystąpienie na podstawie art. 611 pkt 2 P.z.p., do sądu o unieważnienie w całości umowy o realizację zamówienia publicznego, w związku z wynikami kontroli doraźnej zamówienia publicznego przeprowadzonej na podstawie art. 607 P.z.p., i stwierdzonym w jej toku naruszeniem przez Zamawiającego art. 433 pkt 4 w zw. z art. 99 ust. 1 P.z.p. Wskazać należy, że przepisy prawa zamówień publicznych w Dziale XI zawierają kompleksową regulację dotyczącą kontroli dokonywanej przez Prezesa UZP. Zgodnie z art. 469 pkt 1 P.z.p. organ dokonuje kontroli procesu udzielania zamówień w zakresie przewidzianym ustawą. Na podstawie art. 607 ust. 1 i ust. 2 P.z.p., Prezes Urzędu może wszcząć, z urzędu lub na wniosek, kontrolę doraźną w przypadku uzasadnionego przypuszczenia, że doszło do naruszenia przepisów ustawy, które mogło mieć wpływ na wynik postępowania lub konkursu albo zawarto lub zmieniono umowę lub umowę ramową z naruszeniem przepisów ustawy. Kontrola doraźna wszczęta na wniosek, prowadzona jest wyłącznie w zakresie zarzutów wynikających z informacji zawartych we wniosku o wszczęcie kontroli. W przypadku ujawnienia, że doszło do innego naruszenia przepisów ustawy niewskazanego we wniosku o wszczęcie kontroli, które mogło mieć wpływ na wynik postępowania lub konkursu albo zawarcia lub zmiany umowy lub umowy ramowej z naruszeniem przepisów ustawy, Prezes Urzędu może rozszerzyć zakres kontroli z urzędu. Skarżąca wywodzi obowiązek organu administracji do wystąpienia do sądu z wnioskiem o unieważnienie w całości umowy o realizację zamówienia publicznego z treści art. 611 P.z.p., przy czym w jej ocenie z wnioskiem takim należy wystąpić w terminie przewidzianym przez przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Sąd nie podziela przedstawionego poglądu. Stosownie do art. 611 pkt 1 i pkt 2 P.z.p., w przypadku ujawnienia naruszenia przepisów ustawy, Prezes Urzędu może: 1) nałożyć karę pieniężną, o której mowa w dziale XII; 2) wystąpić do sądu o unieważnienie umowy w całości lub części. Z powołanego przepisu wynika zatem, że Prezes UZP ma możliwość zastosowania dwóch rodzajów sankcji w przypadku ujawnienia naruszenia przepisów ustawy: możliwość nałożenia w drodze decyzji administracyjnej kary pieniężnej, o której mowa w dziale XII Prawa zamówień publicznych lub możliwość wystąpienia do sądu o unieważnienie umowy w całości lub w części. Przepisy doprecyzowujące zasady, na jakich można nałożyć karę pieniężną lub wystąpić z powództwem o unieważnienie umowy znajdują się w innych częściach ustawy. Okoliczności uzasadniające wystąpienie do sądu o unieważnienie umowy dookreślono w art. 459 P.z.p., wskazując, że może dotyczyć ono unieważnienia zmiany umowy dokonanej z naruszeniem art. 454 i 455 P.z.p., czy też umowy, o której mowa w art. 457 ust. 1 P.z.p., jeżeli dokonanie przez zamawiającego czynności lub zaniechania czynności z naruszeniem ustawy miało lub mogło mieć wpływ na wynik postępowania. Sąd podziela stanowisko organów administracji, jak i poglądy doktryny, zgodnie z którym zastosowanie sankcji określonych w art. 611 P.z.p., jest uprawnieniem organu administracji, a nie obowiązkiem, o czym świadczy użyty w powołanym przepisie wyraz "może" (Prawo zamówień publicznych. Komentarz aktualizowany. Gawrońska-Baran Andrzela, Ewa Wiktorowska, Adam Wiktorowski, Paweł Wójcik. Opublikowano: LEX/el. 2023). Stwierdzić zatem należy, że niezależnie od rodzaju naruszeń zapisów umowy o realizację zamówienia stwierdzonych w toku kontroli doraźnej przeprowadzonej na podstawie art. 607 P.z.p., art. 611 pkt 2 ustawy P.z.p., nie formułuje obowiązku podjęcia przez Prezesa UZP w określonym terminie działań mających na celu złożenie powództwa do sądu w sprawie stwierdzenia nieważności umowy. W świetle powyższego należy stwierdzić, iż ustawa P.z.p., nawet w przypadku ujawnionego naruszenia jej przepisów w toku prowadzonego postępowania o udzielenia zamówienia publicznego, nie nakłada na Prezesa UZP obowiązku wystąpienia każdorazowo z powództwem, w związku z czym formułowanie zarzutu o bezczynności Prezesa, polegającą na braku wystąpienia z powództwem do sądu w ślad za ustaleniami poczynionymi w kontroli doraźnej, nie ma oparcia w obowiązującym prawie i jest sprzeczne z przyjętą w ustawie P.z.p. konstrukcją uprawnienia, a nie obowiązku Prezesa UZP do wniesienia powództwa do sądu powszechnego. Brak również podstawy prawnej do merytorycznego badania skargi na bezczynność Prezesa, poprzez nieudzielenie Spółce odpowiedzi na jej wezwanie do wystąpienia do sądu o unieważnienie umowy o realizację zamówienia publicznego w ustawowym terminie przewidzianym przez przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Powtórzyć należy, że w przypadku skargi na bezczynność organu administracji publicznej, przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Zwrócić uwagę należy, że w ustawie P.z.p. w sposób wyraźny określono przypadki, w których znajdują zastosowanie przepisy K.p.a. (art. 470 ust. 2 i art. 621 ust. 1 P.z.p.). Nie przewidziano ich stosowania w zakresie uprawniania organu administracji do wystąpienia do sądu o stwierdzenie nieważności umowy o realizację zamówienia publicznego. Przepisy P.z.p., nie nałożyły na Prezesa UZP obowiązku podjęcia działań w odpowiedzi na wnioski o wystąpienie do sądu powszechnego o stwierdzenie nieważności umowy. Przypomnieć należy, że przesłanka bezczynności jest spełniona wówczas, gdy upłynął bezskutecznie ustawowy termin załatwienia sprawy administracyjnej. Tymczasem, jak słusznie zaznaczył Prezes UZP, w sprawie Spółki nie było prowadzone postępowanie administracyjne. Prezes UZP nie był również zobligowany do podjęcia w określonym terminie jakichkolwiek czynności, które zmierzałyby do rozstrzygnięcia o cywilnych prawach i obowiązkach Skarżącej. Zaznaczyć przy tym należy, że organ administracji udzielał pisemnych odpowiedzi na wnioski i pisma Spółki. Pismem z 21 marca 2023 r. została udzielona odpowiedź na pismo Spółki z 7 marca 2023 r., a postanowieniem z 5 maja 2023 r. Minister Rozwoju i Technologii poinformował Spółkę o nieuwzględnieniu jej ponaglenia zawartego w piśmie z 19 kwietnia 2023 r. Strona została poinformowana, że Prezes Urzędu nie wystąpi do sądu z powództwem o unieważnienie umowy o realizację zamówienia publicznego, ponieważ przepisy ustawy P.z.p., w tym powołany przez Spółkę przepis art. 611 pkt 2 P.z.p., nie nakładają na organ administracji obowiązku wszczęcia postępowania cywilnego przeciwko Zamawiającemu. Skarżąca otrzymała zatem merytoryczną odpowiedź, której udzieliła jej osoba upoważniona przez Prezesa, zgodnie z przepisami wewnętrznymi Urzędu, tj. Regulaminu Urzędu Zamówień Publicznych, stanowiącego załącznik do zarządzenia 241 Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych z dnia 5 kwietnia 2017 r., Regulaminu Organizacyjnego Urzędu Zamówień Publicznych oraz Regulaminu Organizacyjnego Departamentu Prawnego. Sąd stwierdza, że pismo skierowane do Spółki i wyjaśniające tryb i podstawę prawną działania Prezesa UZP, nie stanowiło aktu z zakresu administracji publicznej. Nie miało charakteru decyzji administracyjnej, postanowienia albo innego rodzaju pisma rozstrzygającego indywidualną sprawę, a więc decydującego o prawach lub obowiązkach Spółki. Jego celem było wyłącznie poinformowanie Spółki o wynikach analizy zasadności wystąpienia o unieważnienie umowy w sprawie zamówienia publicznego. Pismo nie nakładało na Skarżącą żadnych obowiązków, nie stanowiło podstawy przyznania jakichkolwiek praw, a tym samym nie wpływało w sposób władczy na sytuację prawną Spółki. Prezes UZP nie miał obowiązku, by w określonym terminie bądź na żądanie Skarżącej, wystąpić do sądu o unieważnienie umowy o realizację zamówienia publicznego. W zakresie właściwości sądów administracyjnych mieszczą się tylko takie akty lub czynności, które zawierają element władztwa administracyjnego. Działanie władcze to takie, w którym o treści uprawnienia lub obowiązku przesądza jednostronnie organ wykonujący administrację publiczną, a adresat jest związany tym jednostronnym działaniem. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3). Biorąc zatem pod uwagę treść wniosku skierowanego do organu administracji, jak również zakres kompetencji Prezesa UZP określony przepisami powszechnie obowiązującego prawa, uznać należy, że skarga na bezczynność podlega odrzuceniu, ponieważ nie mieści się w zakresie kognicji sądu administracyjnego. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z tych względów, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w pkt 2 sentencji postanowienia.