VI SA/Wa 1106/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Nowecki po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2024 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: stwierdzić swą niewłaściwość i przekazać sprawę sądowi właściwemu Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Lublinie.

Pismem z 22 marca 2024 r. P. B. (dalej: "Skarżący", "Strona") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (dalej: "GITD", "Organ") z [...] lutego 2024 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej, wydanej m.in. na podstawie art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2022 r., poz. 2201, dalej: "Utd"). W pouczeniu Organ wskazał, że od zaskarżonej decyzji przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd przed przystąpieniem do rozpoznania skargi w pierwszej kolejności zobowiązany jest zbadać swoją właściwość miejscową do jej rozpoznania, a dopiero w następstwie tego ustalenia ją rozpoznać, bądź przekazać według właściwości innemu sądowi administracyjnemu. W myśl art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "Ppsa"), do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Od powyższej zasady Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej w swoim rozporządzeniu z dnia 15 maja 2012 r., zmieniającym rozporządzenie z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. z 2012 r., poz. 604, dalej: "Rozporządzenie") przewidział jednak wyjątek. Zgodnie bowiem z § 1 Rozporządzenia rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego, dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a Utd, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Stosownie do treści art. 59 § 1 Ppsa, sąd administracyjny, który stwierdził swoją niewłaściwość przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Sąd, któremu sprawa została przekazana, jest związany postanowieniem o przekazaniu. Zgodnie z rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. z 2003 r., nr 72, poz. 652), zmienionym Rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 13 sierpnia 2004 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości, utworzono szesnaście wojewódzkich sądów administracyjnych, wśród których Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wskazano jako właściwy dla obszaru województwa lubelskiego. W niniejszej sprawie Skarżący jako swój adres wskazał: [...], co oznacza, że jest to obszar województwa lubelskiego. W związku z tym faktem oraz w oparciu o przywołane powyżej przepisy Sąd ustalił, że właściwym do rozpoznania niniejszej sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględniając powyższe, na podstawie art. 59 § 1 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.