VI SA/Wa 1627/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Nowecki po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. S. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] marca 2024 r. nr [...] w przedmiocie podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z 22 kwietnia 2024 r. B. S. (dalej: "Skarżąca", "Strona") wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej: "Prezes NFZ", "Organ") z [...] marca 2024 r. nr [...]w przedmiocie podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. Zaskarżona decyzja została doręczona Skarżącej 22 marca 2024 r. z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W dniu 23 kwietnia 2024 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) Skarżąca zaskarżyła powyższą decyzję do tutejszego Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd z urzędu bada spełnienie wymogów formalnych związanych z wniesieniem skargi w celu stwierdzenia jej dopuszczalności. Podstawową przesłanką dopuszczalności skargi jest jej wniesienie w terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "Ppsa"), skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 Ppsa sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona stronie Skarżącej w dniu 22 marca 2024 r. W związku z tym trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w niniejszej sprawie z dniem 21 kwietnia 2024 r. Mając na względzie, że dzień ten był ustawowo wolny od pracy (niedziela), Sąd zastosował przepis z art. 83 § 2 Ppsa, zgodnie z którym, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Na mocy przywołanego uregulowania, koniec terminu przesunął się na dzień 22 kwietnia 2024 r., natomiast skarga została nadana w dniu 23 kwietnia 2024 r. Oznacza to, że niniejsza skarga wniesiona została po terminie. W związku z powyższym Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 Ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.