VI SA/Wa 3985/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik Asesor WSA Marek Maliński (spr.) Protokolant ref. Agata Wiącek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 września 2023 r. sprawy ze skargi L. S.A. z siedzibą w [...], Francja na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 9 września 2014 r. nr Sp. 37/10 w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy graficzny 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz skarżącej L. S.A. z siedzibą w [...], Francja kwotę 2217 zł (dwa tysiące dwieście siedemnaście) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (zwany dalej: "organem", "Urzędem Patentowym RP") decyzją z dnia [...] września 2014 r., [...] po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] września 2014 r. sprawy z wniosku [...] S.A. (zwanej dalej: "Wnioskodawcą" "Skarżącą") z siedzibą w P., Francja o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy graficzny o numerze [...] (zwanego dalej: "spornym znakiem") udzielonego na rzecz [...] S.A. z siedzibą w P. (zwaną dalej: "Uprawnioną"), działając na podstawie art. 8 pkt 1 i art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych (Dz. U. z 1985 r. Nr 5, poz. 17 ze zm.; dalej u.z.t.) w związku z art. 315 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2013 r., poz. 1410; zwaną dalej: "p.w.p.") oraz art. 98 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 p.w.p. oddalił wniosek o unieważnienie prawa ochronnego na sporny znak oraz przyznał Uprawnionej zwrot kosztów postępowania w sprawie. Organ działając w trybie postępowania spornego rozpoznał wniosek Skarżącej o unieważnienie prawa ochronnego na sporny znak graficzny, udzielony na rzecz Uprawnionej z pierwszeństwem od dnia 2 sierpnia 2001 r. i przeznaczony do oznaczania następujących towarów ujętych w klasie 25: odzież damska, męska i dziecięca, obuwie, nakrycia głowy. Wnioskodawca jako podstawę prawną swojego żądania wskazał art. 8 pkt 1 i art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t. Stwierdził, że sporny znak jest podobny do przysługującego mu z wcześniejszym pierwszeństwem znaku towarowego graficznego o numerze [...], który przedstawia postać krokodyla. Zdaniem Wnioskodawcy sporny znak również przedstawia stylizowany wizerunek krokodyla i jest analogicznie przeznaczony do oznaczania towarów ujętych w klasie 25, dlatego też może powodować niebezpieczeństwo wprowadzenia odbiorców w błąd, wobec czego nie powinien uzyskać ochrony. Podniósł, że podobieństwo towarów w niniejszej sprawie zachodzi w odniesieniu do wszystkich towarów objętych wykazem znaku spornego, ponieważ "odzież damska, męska i dziecięca, obuwie, nakrycia głowy" są towarami identycznymi jak "odzież, obuwie, nakrycia głowy" występującymi w wykazie towarów znaku przeciwstawionego. W jego ocenie sporny znak jest wizualnie i koncepcyjnie podobny do znaku graficznego o numerze [...], który jest w obrocie identyfikowany i opisywany jako "krokodyl". Wskazał, że obydwa znaki przedstawiają graficzną postać krokodyla, zaś niewielkie różnice w ich formie przedstawieniowej są na tyle nieznaczące dla odbioru całości znaków, że nie wpływają na odmienne ich postrzeganie przez przeciętnego odbiorcę. Słowne odwołania do znaków również będą tożsame - każdy ze znaków można bowiem nazwać krokodylem. Ponadto Wnioskodawca stwierdził, że należące do niego znaki towarowe tworzą serię znaków graficznych i słownych, których desygnat stanowi postać krokodyla, ponieważ logo z krokodylem i znak słowny "CROCODILE" o numerze [...] tworzą spójną całość oznaczeń identyfikujących Wnioskodawcę, jednolitych koncepcyjnie i uzupełniających się wzajemnie. Natomiast znak sporny ze względu na graficzne i konceptualne odniesienie do postaci krokodyla można uznać za znak wpisujący się w serię znaków Wnioskodawcy, który łączy w jednym znaku obie postaci znaku słowną i graficzną. Jego zdaniem, z uwagi na upodobnienie graficzne i konceptualne znaku spornego i znaku Wnioskodawcy, przeciętny odbiorca będzie miał prawo uważać, że to samo przedsiębiorstwo lub podmioty z nim powiązane są uprawnione do graficznego wizerunku krokodyla i tym samym odbiorca będzie błędnie wiązał sporny znak z Wnioskodawcą i jego towarami, wnioskując na tej podstawie o powiązaniach organizacyjno - prawnych, np. w postaci udzielenia licencji. Wskazał, że logo z krokodylem zyskało status znaku renomowanego w odniesieniu do towarów z klasy 3, 18 i 25, tworząc skojarzenia z kosmetykami, galanterią i odzieżą wysokiej klasy i jakości a jego znaki towarowe są cenione przez odbiorców, którzy dostrzegają ich światową sławę, prestiż oraz zdecydowanie przyciągają klientelę, budując cały zespół pozytywnych wyobrażeń o towarach z krokodylem. Uznał, że używanie spornego znaku może spowodować nienależną korzyść dla Uprawnionej, polegającą na wykorzystaniu renomy logo z krokodylem w celu wypromowania własnej działalności w zakresie towarów identycznych, oraz może osłabiać siłę oddziaływania znaków Wnioskodawcy i godzić w renomę ze względu na odmienną jakość towarów opatrywanych tym znakiem. Uznał, że pojawienie się podobnej marki na rynku szkodzić będzie wizerunkowi jego marki, przyczyniając się do utraty klienteli oraz znacznego obniżenia jej wartości. Wskazał, że Uprawniona uzyskała ochronę w systemie wspólnotowego znaku towarowego oraz w systemie krajowym w Polsce na oznaczenie "COCCODRILLO" o numerach [...] i [...], a w odniesieniu do nich toczą się postępowania o unieważnienie praw wyłącznych. Wskazał także, iż doprowadził do wydania decyzji negatywnych lub unieważnienia praw na znaki towarowe zgłoszone w systemie wspólnotowego znaku towarowego, w tym [...] oraz [...]. Uprawniona wniosła o oddalenie wniosku i stwierdziła, że Wnioskodawca nie wykazał swego interesu prawnego. Zakwestionowała również pełnomocnictwo udzielone na rzecz Wnioskodawcy. Zdaniem Uprawnionej Wnioskodawca nie wykazał, że nie zostały spełnione ustawowe warunki wymagane do udzielenia prawa ochronnego na sporny znak. Podniosła, że jest prężnie działającą firmą, która powstała na początku lat 90-tych i od początku zajmuje się projektowaniem, produkcją i dystrybucją odzieży oraz obuwia dla dzieci. Uprawniona przyznała, że porównywane towary są identyczne, jednak zanegował podobieństwo przedmiotowych znaków towarowych. Jej zdaniem zarzut podobieństwa pomiędzy przeciwstawionymi znakami, stwarzającego możliwość zaistnienia konfuzji, jest nadużyciem. Wskazała, że znak sporny jest stylizowanym i mało realnym wizerunkiem krokodyla, podczas gdy sporny znak stanowi realistyczny (rzeczywisty), odtworzony niemal z fotograficzną dokładnością wizerunek krokodyla. Stwierdziła, że postać krokodyla w spornym znaku nie jest ograniczona przestrzennie, natomiast sporny znak towarowy stanowi kompozycję graficzną zamkniętą, a ponadto krokodyl w znaku spornym jest w wymiarze 3D, a przeciwstawiony znak jest znakiem dwuwymiarowym. Dodała, że w znaku przeciwstawionym nie ma elementu dominującego, zaś w znaku spornym elementem dominującym, zapadającym w pamięć odbiorcy, są wyłupiaste oczy zwierzęcia. Ponadto znak sporny utrzymany jest w kolorystyce brązowo-beżowej, podczas gdy znak przeciwstawiony jest w wersji czarno-białej, co daje Wnioskodawcy nieograniczony wachlarz możliwości doboru kolorystyki. Jej zdaniem znaki te jako całość różnią się istotnie w warstwie wizualnej i koncepcyjnej w ten sposób, że wywierają odmienne całościowe wrażenie i nie wywołują podobnych lub zbliżonych skojarzeń. Organ wskazał, że zgodnie art. 164 p.w.p. prawo ochronne na znak towarowy może być unieważnione, w całości lub w części, na wniosek każdej osoby, która ma w tym interes prawny, jeśli wykaże ona, że nie zostały spełnione ustawowe warunki wymagane do uzyskania tego prawa. Zdaniem organu interes prawny powinien być bezpośredni, konkretny, realny i znajdować potwierdzenie w okolicznościach faktycznych, które uzasadniały zastosowanie normy prawa materialnego. W jego ocenie Wnioskodawca wykazał interes prawny w domaganiu się unieważnienia spornego prawa ochronnego. Powołał się on na przysługujące mu wcześniejsze prawa do znaków towarowych: graficznego o numerze [...] oraz słownego "CROCODILE" o numerze [...], które zostały jego zdaniem naruszone poprzez udzielenie prawa ochronnego na sporny znak. W przypadku pierwszego z powyższych znaków wskazał na podobieństwo samych oznaczeń oraz podobieństwo towarów, co w świetle orzecznictwa sądowego uzasadnia interes prawny Wnioskodawcy w domaganiu się unieważnienia prawa ochronnego na sporny znak towarowy. Biorąc to pod uwagę organ uznał, że Wnioskodawca ma prawo żądać ustalenia, czy sporne prawo zostało udzielone z zachowaniem ustawowych warunków wymaganych do uzyskania prawa ochronnego a interes prawny Wnioskodawcy znajduje oparcie także w art. 153 ust. 1 ustawy p.w.p. Organ wskazał, że w myśl art. 315 ust. 3 p.w.p. ustawowe warunki wymagane do uzyskania prawa ochronnego na znak towarowy ocenia się według przepisów obowiązujących w dacie zgłoszenia znaku towarowego. Sporny znak towarowy został zgłoszony w dniu 2 sierpnia 2001 r., czyli w czasie obowiązywania ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych. Wobec powyższego przepisy tej ustawy będą miały zastosowanie w niniejszej sprawie w zakresie oceny ustawowych warunków wymaganych do uzyskania prawa ochronnego na znak towarowy. Urząd Patentowy RP wskazał, że Wnioskodawca podniósł, że sporne prawo zostało udzielone wbrew ustawowym warunkom wymaganym do uzyskania ochrony określonym w art. 8 pkt 1 oraz art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t. Dokonując analizy porównawczej towarów sygnowanych przedmiotowymi znakami organ wskazał, że przedmiotowy wniosek o unieważnienie spornego prawa dotyczy znaku towarowego graficznego o numerze [...] przeznaczonego do oznaczania towarów ujętych w klasie 25, tj. odzieży damskiej, męskiej i dziecięcej, obuwia oraz nakryć głowy. Przeciwstawiony został mu znak towarowy graficzny o numerze [...], przeznaczony do oznaczania m.in. towarów w klasie 25, tj. ubiorów, obuwia i nakryć głowy, oraz znak towarowy słowny "CROCODILE" o numerze [...], przeznaczony do oznaczania m.in. towarów w klasie 25, tj. odzieży, obuwia i nakryć głowy. Zdaniem organu przedmiotowe towary, do oznaczania których przeznaczone są porównywane znaki, są identyczne. Pojęcie "ubiory" stanowi bowiem synonim dla wyrażenia "odzież damska, męska i dziecięca". Z kolei sformułowania "obuwie" i "nakrycia głowy" występują we wszystkich porównywanych wykazach. Wobec stwierdzenia identyczności porównywanych towarów dokonano analizy podobieństwa znaków towarowych będących przedmiotem niniejszego postępowania mając na uwadze, że zgodnie z ustaloną praktyką oraz orzecznictwem, ocena porównawcza znaków powinna być dokonywana na różnych płaszczyznach postrzegania - wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej - z uwzględnieniem tego, że decydujące znaczenie dla oceny podobieństwa przeciwstawionych oznaczeń ma kryterium ogólnego wrażenia, jakie znaki te wywierają na przeciętnym odbiorcy. Zdaniem organu sporny znak towarowy tak samo jak znaki towarowe Wnioskodawcy, w szczególności znak towarowy o numerze [...], może rodzić konotacje z krokodylem, to jednak za mało aby uznać, że jest on podobny do tych znaków w stopniu mylącym. Znak ten różni się bowiem istotnie od obu przeciwstawionych mu znaków towarowych w warstwie wizualnej, która jest najistotniejsza dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Odgrywa ona także bardzo ważną rolę przy zakupie przedmiotowych towarów, tj. odzieży, obuwia i nakryć głowy. O ile bowiem jeden z przeciwstawionych znaków ma charakter słowny - składa się jedynie ze słowa "CROCODILE", natomiast drugi jest znakiem graficznym, w którym wizerunek krokodyla przedstawiony jest w sposób bardzo realistyczny - o tyle sporny znak, który także jest graficzny, przedstawia wizerunek przypominający bardzo wystylizowane zwierzę składające się z połączenia różnych figur geometrycznych. W ocenie organu odbiorca patrząc na znak [...] nie będzie miał wątpliwości, że przedstawia on wizerunek krokodyla i nie będzie miał skojarzeń z żadnym innym zwierzęciem, ponieważ znak ten przedstawia realistyczny i odtworzony niemal z fotograficzną dokładnością wizerunek krokodyla. Dokonując analizy znaku spornego pod względem wizualnym stwierdzono, że składa się on z kilku figur geometrycznych w kolorze brązowym, które mogą się kojarzyć z częściami ciała zwierzęcia. Dwie elipsy przypominają jego oczy, czworokąt - głowę, zaś wielokąt może nasuwać skojarzenia z tułowiem lub ogonem zwierzęcia. Sposób przedstawienia wizerunku zwierzęcia w spornym znaku nie jest zatem naturalistyczny, lecz zupełnie fantazyjny, wręcz surrealistyczny. Uznano, że przeciętny odbiorca widząc sporne oznaczenie, niekoniecznie dostrzeże w nim wizerunek krokodyla. Wskazano, że można dostrzec przedstawienie innego zwierzęcia lub ptaka, albo nawet abstrakcyjną formę graficzną a wszystko zależy od wyobraźni odbiorcy. Zdaniem organu przedstawienia porównywanych znaków [...] i [...] powodują, że znaki te wywierają całkowicie odmienne ogólne wrażenie w warstwie wizualnej. Z uwagi na fakt, że sporny znak towarowy jest znakiem graficznym zdaniem organu nie może być on w jakikolwiek sposób podobny w warstwie fonetycznej do przeciwstawionych znaków towarowych. Dokonując analizy na płaszczyźnie znaczeniowej wykluczono podobieństwo z uwagi na brak treści słownej w znaku towarowym spornym. Organ badał przesłankę określoną w art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t., która stanowi możliwość wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów. Uwzględniając, że ogólna i całościowa ocena ryzyka wprowadzenia w błąd uwarunkowana jest szeregiem współzależności występujących pomiędzy wszystkimi elementami poddano badaniu ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd mogące mieć charakter bezpośredni albo niebezpośredni. Analizując niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd odbiorców rozważono zachowanie odbiorcy przeciętnego, który świadomie poszukuje właściwego towaru i świadomie wybiera pomiędzy dostępnymi na rynku markami. Zdaniem organu znaki są na tyle zróżnicowane, że konsumenci ci z pewnością nie będą mieli problemów z ich identyfikacją i odróżnieniem. Wskazano, że znaki różnią się w sposób na tyle wyraźny, że nie istnieje niebezpieczeństwo, iż nabywca stwierdzi, że ma do czynienia z tym samym towarem lub serią towarów wytwarzanych przez Wnioskodawcę lub podmiot z nim powiązany. W ocenie organu przeciwstawione znaki oceniane jako całość są na tyle zróżnicowane, ze wywierają odmienne wrażenie na odbiorcach, a tym samym nie są podobne w rozumieniu art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t. Brak podobieństwa znaków towarowych wyklucza możliwość wprowadzenia w błąd odbiorców pomimo stwierdzonej identyczności towarów. Ze względu na brak podobieństwa między znakami nie można mówić o niebezpieczeństwie, że odbiorca może błędnie uznać zgłoszony w niniejszej sprawie znak za odmianę wcześniej zarejestrowanego oznaczenia, pochodzącą od tego samego podmiotu lub też mylnie przyjmie, że istnieją związki organizacyjno - prawne łączące odrębnych przedsiębiorców. A zatem nie istnieje niebezpieczeństwo, że podobieństwo znaków i towarów może wprowadzać odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów nimi oznaczonych. Zdaniem organu na odmienną ocenę co do braku ryzyka wprowadzenia w błąd odbiorców nie mogły wpłynąć twierdzenia Wnioskodawcy o wysokim stopniu znajomości i renomy jej znaków. Zdaniem organu nie można mówić o naruszeniu art. 8 pkt 1 u.z.t. skoro znak sporny nie jest adaptacją znaku przeciwstawionego uznanego przez Wnioskodawcę za renomowany. Organ wskazał, że nie dopatrzył się pomiędzy porównywanymi znakami takiego podobieństwa, aby odbiorcy kojarzyli je ze sobą. Ponadto podniósł, że Wnioskodawca nie wykazał, że należące do niego znaki towarowe cieszyły się renomą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w dacie zgłoszenia do ochrony spornego znaku towarowego, tj. w dniu 2 sierpnia 2001 r. Przedłożone przez niego na tę okoliczność dowody pochodzą z późniejszego okresu i nie odnoszą się do okoliczności istniejących w dacie zgłoszenia do ochrony spornego znaku towarowego. Zdaniem organu dokumenty dotyczące reklamy oraz sprzedaży produktów Wnioskodawcy powinny potwierdzać renomę znaków towarowych na terytorium Polski. Skargę na powyższą decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca, zrzucając: 1. naruszenie art 8 pkt. 1 oraz art 9 ust. i pkt 1 u.z.t. w zw. z art. 315 ust. 3 p.w.p., poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające między innymi na: i. przyjęciu, że przeciętny odbiorca będzie mógł dostrzec w spornym znaku towarowym nie tylko krokodyla, ale również inne zwierzę w tym ptaka, podczas gdy forma graficzna znaku wprost wskazuje, że jest to krokodyl a nadto sama Uprawniona sklasyfikowała elementy graficzne spornego znaku według Klasyfikacji Wiedeńskiej jako gady (klasa 3.11) wśród których zakwalifikowany jest właśnie krokodyl (3.11.9); ii. przyjęciu, że sporny znak towarowy nie podlega porównaniu z przeciwstawionymi znakami w warstwie znaczeniowej tylko dlatego, że nie zawiera elementu słownego, podczas gdy w przypadku znaków graficznych, to właśnie warstwa znaczeniowa i jej zbieżność ma istotne znaczenie dla stwierdzenia ogólnego podobieństwa oznaczeń, ryzyka konfuzji i skojarzeń; iii. pominięciu naczelnych dyrektyw wypracowanych przez orzecznictwo, że oceniając oznaczenia należy się kierować pierwszoplanowymi i dominującymi ich cechami, które będą przyciągały główną uwagę odbiorców, którymi w tej sprawie jest postać krokodyla oraz, że porównania znaków dokonuje się według występujących między nimi podobieństw, a nie różnic; iv. nieuwzględnieniu przesłanki identyczności towarów w ocenie ryzyka konfuzji, która zgodnie z zasada współzależności podobieństwa towarów i oznaczeń pozwalała przyjąć, że wystarczający jest mniejszy stopień podobieństwa porównywanych oznaczeń, aby stwierdzić ryzyko konfuzji; v. nieuwzględnieniu podczas oceny ryzyka konfuzji szczególnego charakteru odróżniającego wcześniejszego znaku przedstawiającego krokodyla, który przy identyczności towarów i oznaczeń w warstwie semantycznej ma istotne znaczenie podczas oceny ryzyka konfuzji; vi. przyjęciu, że sporny znak nie wprowadza odbiorców w błąd pomimo, że w sprawie występuje identyczność towarów oraz znaki są identyczne w warstwie znaczeniowej oraz podobne w warstwie wizualnej, vii. pominięciu naczelnej zasady zgodnie, z którą dla przyjęcia naruszenia renomy wcześniejszego znaku towarowego wystarczający jest mniejszy stopień podobieństwa oznaczeń i wystarczy, że porównywane znaki budzą te same konotacje znaczeniowe z krokodylem. 2. naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy poprzez naruszenie art. 7, 77 § 1 i 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; dalej: "k.p.a.") polegające na braku wyczerpującego zbadania sprawy, pominięciu szeregu istotnych okoliczności mających wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, przekroczeniu przez organ zasady swobodnej oceny dowodów, a ponadto naruszenie art 107 § 3 k.p.a. polegające na braku prawidłowego uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji, w szczególności: i. nieprzeprowadzenie pogłębionej i szczegółowej oceny porównywanych znaków towarowych w płaszczyźnie wizualnej i znaczeniowej z uwzględnieniem kryterium ogólnego wrażenia, jakie te znaki wywołują na przeciętnym odbiorcy, zwłaszcza ze zwróceniem szczególnej uwagi na elementy dominujące porównywanych oznaczeń oraz kryterium oceniania znaku jako całości; ii. odstąpienie od oceny charakteru towarów, jakimi są oznaczane porównywane znaki, nie ustalenie ich specyfiki, metod zakupu ani stopnia uwagi, jaki jest poświęcany przy ich wyborze; iii. poczynienie wewnętrznie sprzecznych ustaleń w zakresie oceny podobieństwa wizualnego i koncepcyjnego porównywanych znaków towarowych, poprzez przyjęcie, że sporny znak tak samo jak znaki towarowe Wnioskodawcy może rodzić konotacje z krokodylem oraz zaprzeczenie w dalszej części decyzji temu stwierdzeniu i uznaniu, że przeciętny odbiorca widząc sporne oznaczenie, niekoniecznie dostrzeże w nim wizerunek krokodyla; iv. przyjęcie, że zebrane w sprawie materiały dowodowe nie są wystarczające dla uznania renomy wcześniejszych znaków towarowych lub co najmniej ich wzmocnionej zdolności odróżniającej choć sama Uprawniona ze spornego znaku przyznała, że marka [...] oraz logo z krokodylem jest w Polsce znakiem renomowanym. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. W wyniku wniesionej skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (dalej również: "WSA w Warszawie"), wyrokiem z dnia 28 lutego 2018 r., sygn. akt VI SA/Wa 1497/16 uchylił przywołaną decyzję Urzędu Patentowego. W uzasadnieniu wyroku WSA wskazał, że analiza podobieństwa znaków towarowych nie została dokonana przez organ w sposób prawidłowy. Podobieństwo znaków powinno być oceniane według cech wspólnych, a nie według występujących w nich różnic. W konsekwencji tego założenia różnice nie wykluczają podobieństwa znaków. Gdy różnice są dominujące - ryzyko pomyłki jest mało prawdopodobne, a zatem podobieństwo w rozumieniu ustawy nie zachodzi. Gdy natomiast dominują cechy wspólne, to choć różnice istnieją, odbiorca może być wprowadzony w błąd co do pochodzenia towarów. Sprawdzenie podobieństwa powinno więc prowadzić do obiektywnego bilansu podobieństw i różnic, a ich sumę należy odnieść do przeciętnej uwagi rozsądnego kupującego. Wskutek wniesionej przez spółkę [...] S.A. skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 17 lutego 2022 r. sygn. akt II GSK 1607/18 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W uzasadnieniu wyroku Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że ponownie rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie będzie zobowiązany do rozważenia wszystkich przesłanek unieważnienia prawa ochronnego do spornego znaku towarowego i określenia ich w uzasadnieniu swojego orzeczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 9 czerwca 2022 r. sygn. akt VI SA/Wa 1099/22, oddalił skargę [...] w P. (Francja) na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] września 2014 r., w przedmiocie unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy. Sąd I instancji rozpoznając sprawę ponownie stwierdził, że Urząd Patentowy zasadnie uznał, iż Wnioskodawca wykazał interes prawny w domaganiu się unieważnienia spornego prawa ochronnego. Sąd za prawidłową uznał, poczynioną przez organ analizę porównawczą towarów sygnowanych przedmiotowymi znakami. Podzielił stanowisko organu, że przedmiotowe towary, do oznaczania których przeznaczone zostały porównywane znaki, były identyczne. Zasadnie - zdaniem Sądu I instancji - organ wskazał, że co prawda sporny znak towarowy tak samo jak znaki towarowe wnioskodawcy, w szczególności znak towarowy o numerze [...], może rodzić konotacje z krokodylem, to jednak nie jest to wystarczające, by uznać że jest on podobny do tych znaków w stopniu mylącym. Sąd stwierdza, że znak ten różni się istotnie od obu przeciwstawionych mu znaków towarowych w warstwie wizualnej, która była najistotniejsza dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Organ słusznie podkreślił w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że warstwa wizualna odgrywa bardzo ważną rolę przy zakupie przedmiotowych towarów, tj. odzieży, obuwia i nakryć głowy. O ile jeden z przeciwstawionych znaków ma charakter słowny - składa się jedynie ze słowa "CROCODILE", natomiast drugi jest znakiem graficznym, w którym wizerunek krokodyla przedstawiony jest w sposób bardzo realistyczny - o tyle sporny znak, który jest znakiem graficznym, przedstawia wizerunek przypominający wystylizowane zwierzę składające się z połączenia różnych figur geometrycznych. Sąd zgodził się również z organem, że cechy graficznego przedstawienia porównywanych znaków [...] i [...] powodują, że znaki te wywierają odmienne ogólne wrażenie w warstwie wizualnej. Za również prawidłowe, Sąd I instancji uznał stanowisko organu, że skoro sporny znak towarowy jest znakiem graficznym, to nie można mówić o jakichkolwiek jego podobieństwach bądź różnicach w warstwie fonetycznej do przeciwstawionych znaków towarowych. Analiza na płaszczyźnie znaczeniowej jest wykluczona z kolei z uwagi na brak treści słownej w spornym znaku towarowym. Sąd I instancji stwierdził także, że organ prawidłowo wykluczył możliwość pomylenia analizowanych znaków przez odbiorców, do których należy ogół polskich konsumentów. Porównywane znaki są na tyle zróżnicowane, że konsumenci z pewnością nie będą mieli problemów z ich identyfikacją i odróżnieniem. Przedmiotowe znaki różnią się w sposób na tyle wyraźny, że nie istnieje niebezpieczeństwo, iż nabywca stwierdzi, że ma do czynienia z tym samym towarem lub serią towarów wytwarzanych przez wnioskodawcę lub podmiot z nim powiązany. Organ prawidłowo uznał, że przeciwstawione znaki oceniane jako całość są na tyle zróżnicowane, że wywierają odmienne wrażenie na odbiorcach, a tym samym nie są podobne w rozumieniu art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t. Sąd podzielił w tym zakresie stanowisko Urzędu Patentowego, że całościowe wrażenie wywierane przez sporny znak towarowy znacznie różni się od wrażenia wywieranego przez znaki wcześniejsze. W tych okolicznościach sama ewentualna renoma znaków towarowych wnioskodawcy nie może prowadzić do obalenia twierdzenia, zgodnie z którym ryzyko wprowadzenia w błąd w niniejszej sprawie nie istnieje. WSA w Warszawie stwierdził również, że organ prawidłowo uznał za nieuzasadnione twierdzenie wnioskodawcy, jakoby udzielenie prawa ochronnego na znak sporny o numerze [...] było szkodliwe dla renomy przeciwstawionych znaków towarowych lub prowadziło do wykorzystania renomy tych znaków w celu uzyskania nienależnych korzyści majątkowych przez uprawnionego. Wnioskodawca nie przedstawił przy tym stosownych dowodów renomy przeciwstawionych znaków towarowych. W wyniku złożonej przez [...] w P. skargi kasacyjnej od ww. wyroku WSA w Warszawie, Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: "NSA") , wyrokiem z dnia 7 lutego 2023 r. sygn. akt II GSK 2003/22 uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał WSA w Warszawie do ponownego rozpoznania. W ocenie NSA analiza uzasadnienia wyroku WSA w Warszawie z dnia [...] czerwca 2022 r. sygn. akt VI SA/Wa 1099/22 prowadzi do wniosku, iż ponownie rozpoznając sprawę Sąd I instancji nie zastosował się w pełni do wykładni przepisów prawa procesowego, dokonanej w wyroku NSA z dnia 17 lutego 2022 r. sygn. akt II GSK 1607/18. W związku z tym NSA uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania WSA w Warszawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi jest decyzja organu z dnia [...] września 2014 r., Nr [...], którą organ oddalił wniosek o unieważnienie prawa ochronnego na sporny znak oraz przyznał Uprawnionej zwrot kosztów postępowania w sprawie. W myśl art. 315 ust. 3 p.w.p. ustawowe warunki wymagane do uzyskania prawa ochronnego na znak towarowy ocenia się według przepisów obowiązujących w dacie zgłoszenia znaku towarowego. Sporny znak towarowy został zgłoszony w dniu 2 sierpnia 2001 r., czyli w czasie obowiązywania ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych. Wobec powyższego przepisy tej ustawy będą miały zastosowanie w niniejszej sprawie w zakresie oceny ustawowych warunków wymaganych do uzyskania prawa ochronnego na znak towarowy. Wnioskodawca podniósł, że sporne prawo zostało udzielone wbrew ustawowym warunkom wymaganym do uzyskania ochrony określonym w art. 8 pkt 1 oraz art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t. Zdaniem Sądu organ zasadnie uznał, iż Wnioskodawca wykazał interes prawny w domaganiu się unieważnienia spornego prawa ochronnego. Zgodnie z art. 8 pkt 1 u.z.t. niedopuszczalna jest rejestracja znaku, który jest sprzeczny z obowiązującym prawem lub zasadami współżycia społecznego. Z kolei w świetle art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t. niedopuszczalna jest rejestracja znaku dla towarów tego samego rodzaju, jeżeli jest podobny w takim stopniu do znaku towarowego zarejestrowanego na rzecz innego przedsiębiorstwa, że w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego mógłby wprowadzać w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów. Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 20 maja 2014 r. sygn. akt II GSK 487/13 (LEX nr 1479253) przepis art. 9 ust. 1 pkt 1 u.z.t. ma zastosowanie wówczas, gdy spełnione zostaną łącznie trzy następujące przesłanki: 1) podobieństwa towarów, 2) podobieństwa oznaczeń, do oznaczania których przeznaczone są dane znaki towarowe, oraz 3) istnienia ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia oznaczanych towarów. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie kwestia podobieństwa towarów nie budzi wątpliwości i w tym zakresie za prawidłowe należy uznać ustalenia organu, w świetle stanowiska którego towary, do oznaczania których przeznaczone są porównywane znaki, są identyczne (w obu przypadkach klasa 25 opisana w historycznej części przedmiotowego orzeczenia). W ocenie Sądu za prawidłowy nie można uznać jednak sposób oceny przez organ kwestii podobieństwa oznaczeń, do oznaczania których przeznaczone są przeciwstawione znakowi towarowe. Uwzględniając bowiem wykładnię zaprezentowaną w wiążących w niniejszej sprawie wyrokach NSA z dnia: 17 lutego 2022 r. sygn. akt II GSK 1607/18 oraz 7 lutego 2023 r., sygn. akt II GSK 2003/22 zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. w wyniku przeprowadzenia niepełnego badania podobieństwa lub niepodobieństwa przeciwstawionych znaków. Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 17 lutego 2022 r. sygn. akt II GSK 2003/22 w przypadku dwóch znaków graficznych przy badaniu podobieństwa nie jest zasadnym rezygnowanie przez organ z badania tychże znaków na płaszczyźnie znaczeniowej (zwanej także koncepcyjną lub konceptualną). W ponownie prowadzonym postępowaniu organ przeprowadzi stosowną analizę z uwzględnieniem płaszczyzny znaczeniowej. Dodatkowo przy ocenie spornych znaków organ powinien uwzględnić fakt, że sporne oznaczenie obejmuje nie tylko figury geometryczne składające się na wizerunek krokodyla, co jednoznacznie wynika z opisu spornego znaku towarowego. Tym samym ocena organu podobieństwa przeciwstawionych znaków w ponownym prowadzonym postępowaniu winna uwzględniać całe sporne oznaczenie, a nie tylko wybrane elementy. W ocenie Sądu – jak wskazał NSA w wyroku z dnia 17 lutego 2022 r. sygn. akt II GSK 2003/22 - w zaskarżonej decyzji nie doszło do zbadania podobieństwa znaku słownego CROCODILE oraz spornego znaku graficznego, gdy tymczasem znak towarowy CROCODILE był obok znaku graficznego również podstawą wniosku o unieważnienie, a zatem winien podlegać pełnej ocenie z perspektywy jego podobieństwa do znaku późniejszego. Kwestia ta – zdaniem Sądu – powinna być zweryfikowana w ponownie prowadzonym postępowaniu. Zdaniem Sądu organ w zaskarżonej decyzji błędnie pominął w uzasadnieniu decyzji ocenę przedstawionych przez Uprawnioną dowodów, tj. opinia prof. Mariana Kępińskiego oraz orzeczenie sądu niemieckiego wraz z tłumaczeniem (k- 428-464 tom trzeci akt administracyjnych). W tym zakresie należy stwierdzić niezgodność zaskarżonej decyzji z wymogami wynikającymi z art. 107 § 3 k.p.a. W ponownie prowadzanym postępowaniu organ winien w uzasadnieniu decyzji odnieść się do wskazanych dokumentów i przedstawić własną ocenę w tym zakresie. W ocenie Sądu w zaskarżonej decyzji organ naruszył art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. z uwagi na brak kompleksowej oceny materiału dowodowego czy znaki Skarżącej posiadały renomę w dniu zgłoszenia spornego znaku dla terytorium Polski. Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 17 lutego 2022 r. sygn. akt II GSK 2003/22 badania kwestii czy znaki Skarżącej posiadały renomę w dniu zgłoszenia spornego znaku dla terytorium Polski nie może organ patentowy w uzasadnieniu swojej decyzji ograniczyć do lakonicznego stwierdzenia, iż: "w niniejszej sprawie wnioskodawca nie wykazał, że należące do niego znaki towarowe cieszyły się renomą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w dacie zgłoszenia spornego znaku towarowego, tj. w dniu 2 sierpnia 2001 r.", z powołaniem się na s. 15-16 decyzji w bardzo ogólny sposób na tomy i karty akt administracyjnych, bez ich dokładnego wymienienia i wnikliwej analizy. Równocześnie – jak zaznaczył NSA - na s.16 organ stwierdził, że: "Tymczasem z ww. materiałów wynika jedynie, że znaki towarowe wnioskodawcy zaczęły być oficjalnie używane w Polsce od 1998 roku, tj. od momentu otworzenia pierwszego sklepu w Warszawie, były reklamowane w Polskiej prasie w latach 2005-2008, a także stopień ich znajomości dopiero w 2010 roku, a więc długo po dacie zgłoszenia spornego znaku. Kolegium Orzekające uznało, że dokumenty dotyczące reklamy oraz sprzedaży produktów wnioskodawcy poza granicami Polski również nie potwierdzają renomy jego znaków. Kolegium miało bowiem na uwadze, ze zgodnie z orzecznictwem sądowym dowody potwierdzające renomę znaków towarowych powinny dotyczyć terytorium Polski". W ponownie prowadzonym postępowaniu organ zobligowany jest do przeprowadzenia prawidłowej i kompleksowej oceny materiału dowodowego czy znaki Skarżącej posiadały renomę w dniu zgłoszenia spornego znaku dla terytorium Polski odnosząc się do przedłożonych w sprawie dowodów. Przeprowadzając powyższą ocenę organ zobligowany jest – w świetle wiążących orzeczeń NSA z dnia: 17 lutego 2022 r. sygn. akt II GSK 1607/18 oraz 7 lutego 2023 r., sygn. akt II GSK 2003/22 - przy badaniu zasięgu terytorialnego renomy znaku dokonać prowspólnotowej wykładni art. 8 pkt 1 u.z.t. w kontekście art. 4 ust. 4 lit. a Pierwszej Dyrektywy Rady 89/104/EWG z 21 grudnia 1988 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw Państw Członkowskich odnoszących się do znaków towarowych (Dz.Urz. WE L 40 z 1989 r., s. 1, polskie wyd. specj. Dz.Urz. z 2004 r., rozdz. 17, t. 1, s. 92; dalej: "Dyrektywa 89/104"). Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 7 lutego 2023 r., sygn. akt II GSK 2003/22 w dacie zgłoszenia spornego znaku – 2 sierpnia 2001 r. - Polska nie była członkiem Unii Europejskiej. Była zaś związana postanowieniami Układu Europejskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Rzecząpospolitą Polską, z jednej strony, a Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z drugiej strony, z dnia 16 grudnia 1991 r. (Dz. U. 1994 r. Nr 11 poz. 38 z późn. zm.; dalej: Układ Stowarzyszeniowy). Na mocy tego Układu Polska zobowiązała się - do 31 grudnia 1996 r. - dostosować swoje prawo dotyczące ochrony własności intelektualnej, w tym znaków towarowych, do prawa wspólnotowego, włącznie z Dyrektywą 89/104 (art. 122 w zw. z art. 68 i art. 69). Dokonując prowspólntowej wykładni art. 8 pkt 1 u.z.t. organ zobligowany jest uwzględnić orzeczenie TSUE z dnia 27 listopada 2008 r., w sprawie C-252/07 [...] przeciwko [...] (EU:C:2008:655). Podsumowując, objęta sądową kontrolą decyzja podlegała uchyleniu z powodu wadliwości dokonanego przez Urząd Patentowy RP badania podobieństwa lub niepodobieństwa przeciwstawionych znaków oraz niepełnego zweryfikowania przez organ kwestii czy znaki Skarżącej posiadały renomę w dniu zgłoszenia spornego znaku dla terytorium Polski. W ponownie prowadzonym postępowaniu organ zobowiązany będzie uwzględnić przedstawione wskazania Sądu. Kierując się nimi zbada i oceni czy spełnione zostały ustawowe warunki do unieważnienia prawa ochronnego na sporny znak towarowy. Motywy rozstrzygnięcia organ przedstawi w prawidłowo sporządzonym uzasadnieniu decyzji. Końcowo odnieść się należy do podnoszonej przez pełnomocnika Uprawnionej na rozprawie 4 września 2023 r. kwestii wątpliwości co formy prawnej podmiotu z nazwą [...] będącym zgłaszającym sporny znak w sprawie. Zauważyć w tym zakresie należy, że w aktach sprawy znajdują się złożone przez pełnomocnika Skarżącej informacje o zmianie formy prawnej przez Skarżącą (k- 393-395 tom pierwszy akt sądowych). Tym samym - w ocenie Sądu- zgłaszane przez pełnomocnika Uprawnionej ww. wątpliwości są bezzasadne. Mając wszystkie powyższe względy na uwadze, Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w punkcie 1 sentencji orzeczenia. O kosztach postępowania, Sąd orzekł na podstawie art. 200, art. 205 § 2 i art. 209 p.p.s.a. w związku z § 11 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 kwietnia 2017 r. w sprawie opłat za czynności rzeczników patentowych (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1431) zasądzając od organu na rzecz skarżącej kwotę 2.217 zł. tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, na które złożyły się wpis sądowy w wysokości 1.000 zł, wynagrodzenie pełnomocnika będącego rzecznikiem patentowym 1.200 zł oraz opłata skarbowa od złożonego pełnomocnictwa w wysokości 17 zł.