VI SA/Wa 4132/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wilk po rozpoznaniu w dniu 5 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. Z. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 891/22, zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 13 marca 2023 r. w sprawie ze skargi Z. Z. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2022 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania .

Wyrokiem z 13 marca 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Z. Z. (dalej: "Skarżący") w sprawie ze skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 18 stycznia 2022 r. nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej. 29 czerwca 2023 r. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 891/22, zakończonego ww. wyrokiem. W uzasadnieniu skargi o wznowienie Skarżący wskazał, że w jego ocenie ujawniły się dowody i okoliczności podważające wiarygodność dotychczas przeprowadzonych dowodów i ustalonych faktów. Podniósł, że został obciążony karą pieniężną w wysokości 8250 zł za niezadeklarowanie przyczepy poruszającej się po drogach publicznych wraz z samochodem ciężarowym powyżej 3,5 t. Kwota 1 093,10 zł stanowiła należność za 85 przejazdów ww. przyczepy, którą przeszacowano na kwotę 63 750 zł kary pieniężnej. Kwotę 1 325 zł (w tym odsetki) za przejazd przyczepy uiścił pracodawca skarżącego. O powyższym fakcie Skarżący został poinformowany 14 marca 2023 r., przy czym fakt uiszczenia opłaty, będący nową okolicznością dla sprawy, miał miejsce przed dniem 1 października 2021 r., w którym to nastąpiło całkowite przejście elektronicznego poboru opłat za przejazdy po drogach do nowego systemu e-TOLL. W ocenie Skarżącego restytucyjna przyczyna wznowienia postępowania wskazana w art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 - dalej p.p.s.a.) odnosi się do zdarzeń powstałych w postępowaniu sądowym, gdyż musiała zaistnieć przed 1 października 2021 r. z przyczyn formalno-prawnych i powstała przed uprawomocnieniem się wyroków. Wskazał, że wyrok z 14 marca 2023 r. otrzymał 26 maja 2023 r., zaś wyrok ten uprawomocnił się 27 czerwca 2023 r. – w ocenie Skarżącego termin został zachowany. Zdaniem strony bezspornym dowodem na to, że tylko jego pracodawca był zobowiązany do ponoszenia opłat w systemie viaTOLL (na podstawie art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy o drogach publicznych) jest fakt, że 14 marca 2023 r. poinformował on skarżącego o uiszczeniu należnej kwoty 1 325 zł (w tym odsetki) za niezdeklarowaną przyczepę, przez co dochodzenie tego obowiązku od skarżącego było i jest bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 270 p.p.s.a., w przypadkach przewidzianych w dziale niniejszym można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Podkreślenia wymaga, że zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a, wskazuje się dwie przesłanki warunkujące dopuszczalność wznowienia postępowania sądowego: skarga o wznowienie musi opierać się na ustawowej podstawie wznowienia (art. 271-273 p.p.s.a.) oraz powinna być wniesiona w terminie (art. 277 p.p.s.a.). Dopiero wskutek spełnienia obu powyższych warunków łącznie możliwe jest wyznaczenie rozprawy. Brak chociażby jednego z tych warunków sprawia, że merytoryczne rozpoznanie sprawy jest niemożliwe, a Sąd odrzuca skargę o wznowienie postępowania. Należy zatem podkreślić, że badanie dopuszczalności skargi o wznowienie nie jest badaniem zasadności skargi, a jedynie badaniem warunków umożliwiających rozpatrywanie samej skargi (por. wyrok NSA z 25 czerwca 2008 r., sygn. akt I FSK 1837/07, CBOSA; wyrok NSA z 11 października 2017 r., sygn. akt I OSK 910/17, CBOSA; postanowienie NSA z 25 stycznia 2010 r., sygn. akt II OSK 2071/09, CBOSA). Jak wynika z akt sprawy o sygn. akt VI SA/Wa 891/22, o wznowienie której wniósł Skarżący, zakończyła się ona prawomocnym od 27 czerwca 2023 r. wyrokiem, którym Sąd oddalił skargę. Skarżący w trybie zwykłym nie skorzystał z prawa wniesienia skargi kasacyjnej. Skarżący wniósł skargę o wznowienie 29 czerwca 2023 r., spełniony został zatem jeden z warunków skutecznego złożenia przedmiotowej skargi, tj. przesłanka prawomocności orzeczenia kończącego postępowanie, będącego przedmiotem skargi o wznowienie postępowania. Zgodnie z art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym, przy czym termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Sąd wskazuje, że jako podstawę wznowienia Skarżący wskazał art. 273 § 2 p.p.s.a. i podał, że o nowej okoliczności faktycznej dowiedział się 14 marca 2023 r. Zgodnie z art. 273 § 2 p.p.s.a. można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że wymienione w tym przepisie przesłanki należy rozumieć w ten sposób, że okoliczności i dowody, na które powołuje się strona, istniały przed zakończeniem sprawy, której dotyczy wniosek. Po drugie zostały wykryte po prawomocnym zakończeniu postępowania. Po trzecie mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a więc niezbędne jest istnienie związku przyczynowego pomiędzy okolicznościami faktycznymi lub środkami dowodowymi a treścią prawomocnego orzeczenia sądu. Po czwarte, strona nie mogła z tych okoliczności faktycznych lub środków dowodowych skorzystać w poprzednim postępowaniu, ponieważ nie były one znane stronie (por. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego, sygn. akt I FSK 518/18, CBOSA). W rozpoznawanej sprawie, wobec poinformowania Skarżącego przez pracodawcę o fakcie uiszczenia brakującej opłaty za niezadeklarowaną przyczepę dnia 14 marca 2023 r., trzymiesięczny termin zakreślony dla wniesienia skargi o wznowienie postępowania upłynął z dniem 14 czerwca 2023 r. Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona 29 czerwca 2023 r., a zatem z uchybieniem ww. terminu. Ponadto należy zauważyć, że w myśl art. 273 § 2 p.p.s.a. można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Jak zostało wskazane wyżej Skarżący o podstawie wznowienia dowiedział się 14 marca 2023 r. Wyrok w sprawie VI SA/Wa 891/22 został wydany 13 marca 2023 r., przy czym odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu 26 maja 2023 r. i od tego dnia skarżący miał możliwość wniesienia w terminie 30 dni skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Tym samym informacja o uiszczeniu pozostałej części opłaty elektronicznej mogła zostać wykorzystana w poprzednim postępowaniu tzn. w sprawie VI SA/Wa 891/22. Powyższe oznacza, że skarga o wznowienie postępowania została nie tylko wniesiona z uchybieniem trzymiesięcznego terminu ale także nie został spełniony warunek dopuszczalności skargi wskazany w art. 273 § 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.