VI SA/Wa 7562/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Anna Fyda-Kawula po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia [...] września 2022 r. nr [...] w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz M. M. 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.

M. M. (Skarżąca) wniosła w dniu 21 października 2022 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia 29 września 2022 r. nr [...] w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji G. S.A. z siedzibą w W.. Wraz ze skargą złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, dowód uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł oraz dokumenty dotyczące posiadanych obligacji G. S.A. z siedzibą w W. (k. 9 i 13-19 akt sądowych). Pismem z 15 czerwca 2023 r. Skarżąca cofnęła skargę i wniosła o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego, a także zwrot wpisu od skargi oraz dołączonych do skargi dokumentów. Stwierdziła, że nie widzi potrzeby dalszego popierania skargi oraz wniosku o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Od tej regulacji przewidziane są odstępstwa, określone w przepisach szczególnych. Przedmiotem zaskarżenia w tej sprawie jest ww. decyzja Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z 29 września 2022 r. o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji, która została wydana na podstawie m.in. art. 11 ust. 4 pkt 1 ustawy z 10 czerwca 2016 r. o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, systemie gwarantowania depozytów oraz przymusowej restrukturyzacji (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 793 ze zm., dalej: ustawa o BFG). Zgodnie z art. 11 ust. 6 ustawy o BFG do postępowania w sprawie skarg na decyzje, o których mowa w ust. 4, w zakresie nieuregulowanym w ustawie, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2022 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z wyłączeniem art. 61 § 2 i 3 tej ustawy. Z treści powołanego przepisu wynika, że tylko w zakresie nieuregulowanym ustawą o BFG stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2022 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym. Stosownie do treści art. 103 ust. 5 ustawy o BFG od decyzji rada nadzorcza podmiotu w restrukturyzacji może wnieść skargę do sądu administracyjnego, w terminie 7 dni od dnia doręczenia uzasadnienia decyzji temu podmiotowi. Uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest również każdy, kogo interes prawny został naruszony decyzją. Przepis ten ustanawia więc szczególne – w relacji do p.p.s.a. – zasady zaskarżania decyzji do sądu administracyjnego. Oznacza to, że przepis ten ustanawia wymóg zachowania 7-dniowego terminu do zaskarżenia decyzji, o której w nim mowa (wszczęcia przymusowej restrukturyzacji), tak dla strony postępowania będącej adresatem tej decyzji, jak i dla podmiotu, którego interes prawny miał doznać uszczerbku w związku z jej wydaniem (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: z 11 sierpnia 2020 r., sygn. akt II GZ 221/20, z 8 października 2020 r., sygn. akt II GZ 290/20 oraz z 27 października 2020 r., sygn. akt II GZ 321/20). Z kolei przepis art. 109 ust. 1 pkt 1 ustawy o BFG stanowi, że Fundusz niezwłocznie zamieszcza na swojej stronie internetowej decyzję o wszczęciu przymusowej restrukturyzacji oraz wydane w ramach przymusowej restrukturyzacji decyzje, o których mowa w art. 11 ust. 4 pkt 2, 4-8, 11, 12 i 17-26, lub informację o tych decyzjach oraz przyczynach i skutkach wydania tych decyzji, w szczególności dla klientów indywidualnych. Użyty w art. 109 ust. 1 pkt 1 ustawy o BFG spójnik alternatywy nierozłącznej "lub" oznacza, że ogłoszona może być tylko informacja o przyczynach i skutkach wydania decyzji. Tym samym ogłoszenie na stronie internetowej Funduszu informacji o przyczynach i skutkach wszczęcia przymusowej restrukturyzacji jest wystarczające do wypełnienia zawartego w tym przepisie obowiązku ustawowego nałożonego na Fundusz (tak NSA w ww. postanowieniach: sygn. akt II GZ 290/20 oraz sygn. akt II GZ 321/20). Informacja o przyczynach i skutkach wszczęcia przymusowej restrukturyzacji Getin Noble Banku S.A. została zamieszczona na stronie internetowej Bankowego Funduszu Gwarancyjnego w dniu 30 września 2022 r., (informacja dostępna pod adresem: https://www.bfg.pl/bfg-rozpoczal-przymusowa-restrukturyzacje-getin-noble-bank-s-a-ktorego-dzialalnosc-zostanie-przeniesiona-do-wspolnego-banku-bfg-i-systemu-ochrony-bankow-komercyjnych-utworzonego-przez-osiem-bankow/#pe-content ), a zatem ostatnim dniem terminu do wniesienia skargi był 7 października 2022 r. Co istotne, informacja ta zawierała pouczenie o możliwości zaskarżenia wydanej decyzji do Sądu w terminie 7 dni od dnia jej publikacji (treść dostępna pod adresem: https://www.bfg.pl/wp-content/uploads/informacja-o-przyczynach-i-skutkach-1.pdf). Tym samym należy uznać, że Skarżąca została pouczona o trybie i terminie wniesienia skargi. Stwierdzić zatem należy, że skoro informacja o przyczynach i skutkach wydania zaskarżonej decyzji została zamieszczona na stronie internetowej Bankowego Funduszu Gwarancyjnego w dniu 30 września 2022 r., to siedmiodniowy termin do wniesienia skargi upływał z dniem 7 października 2022 r. Natomiast skarga w tej sprawie została wniesiona w dniu 21 października 2022 r. Oznacza to, że skarga została złożona z uchybieniem terminu do jej wniesienia, co obligowało Sąd do jej odrzucenia. Jednocześnie wyjaśnić należy, że cofnięcie skargi dokonane wnioskiem z 15 czerwca 2023 r. nie wywołuje skutków prawnych z tej przyczyny, że rozpatrzenie oświadczenia strony o cofnięciu skargi jest możliwe i dopuszczalne wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna, została wniesiona w terminie i nie zawiera żadnych braków formalnych i fiskalnych, które uniemożliwiałyby jej rozpoznanie. W tej sprawie skarga została wniesiona po terminie, co powoduje jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2, mimo jej cofnięcia. Wobec tego oświadczenie cofające skargę nie mogło wywrzeć przed Sądem określonych skutków ze względu na wystąpienie negatywnej przesłanki wykluczającej jego uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 85 p.p.s.a. czynność procesowa podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Z kolei stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Skoro skarga Skarżącej została wniesiona po upływie terminu na dokonanie tej czynności procesowej, to – stosownie do wskazanych przepisów – zachodziła podstawa do odrzucenia tej skargi. Zgodnie zaś z treścią art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Ze wskazanych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 11 ust. 6 ustawy o BFG postanowił, jak w sentencji.