VII SA/Wa 1059/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędziowie: sędzia WSA Andrzej Nogal, asesor WSA Nina Beczek, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 2 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi Miasta W. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 3 marca 2025 r. znak: DOR.7100.25.2025.KAL w przedmiocie uchylenia decyzji ostatecznej oddala skargę

Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 21 stycznia 2025r., Nr 50/25 na podstawie art. 155 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024r., poz. 572.), po przeprowadzeniu na wniosek Miasta [...] W. postępowania w sprawie uchylenia decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 20.10.2023r. Nr 1252/23, nakazującej Miastu [...] W. usunięcie nieprawidłowości stanu technicznego budynku przy ul. [...] w W. - odmówił uchylenia decyzji własnej z dnia 20.10.2023 r. Nr 1252/23. W uzasadnieniu Mazowiecki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podał, że decyzją z 20.10.2023r. uchylił decyzję PINB dla m.st. Warszawy z dnia 5.09.2023r. nakazującą Miastu [...] W. usunięcie - w określonym terminie - nieprawidłowości stanu technicznego budynku przy ul. [...] w W., w części nakładającej obowiązek naprawy pionowej izolacji przeciwwodnej ścian zewnętrznych budynku, naprawy pionowej izolacji przeciwwodnej ścian piwnic, naprawy poziomej izolacji przeciwwodnej posadzki piwnic oraz ocieplenia budynku od wewnątrz (pkt 10, 11, 12, 13) i w tym zakresie umorzył postępowanie prowadzone przed organem I instancji, zaś w pozostałym zakresie utrzymał tę decyzję w mocy. WSA w Warszawie prawomocnym wyrokiem z dnia 21.03.2024r., sygn. akt VII SA/Wa 2876/23, oddalił skargę Miasta [...] W. na to rozstrzygnięcie. Następnie Miasto [...] W. w dniu 25.11.2024r., wystąpiło o uchylenie ww. decyzji w trybie ar. 155 Kpa, z uwagi na wykwaterowanie osób zamieszkujących przedmiotowy budynek. Organ podał, że zgodnie z art. 155 k.p.a. decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony, przepis art. 154 § 2 k.p.a. stosuje się odpowiednio. Prawna możliwość zastosowania trybu przewidzianego w art. 155 k.p.a. uwarunkowana jest prowadzeniem postępowania w ramach tego samego stanu prawnego i faktycznego oraz udziałem tych samych stron (wyrok NSA z dnia 28.03.2013 r., sygn. akt: II OSK 2325/11). W ocenie organu I instancji brak było przesłanek umożliwiających uchylenie decyzji ostatecznej. Decyzja PINB dla m.st. Warszawy z dnia 5.09.2023r. (uchylona w części decyzją MWINB z dnia 20.10.2023r.) została wydana na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3, zgodnie z którym w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo jest w nieodpowiednim stanie technicznym organ nadzoru budowlanego nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. Decyzje takie mają charakter związany. Postępowanie prowadzone na podstawie art. 155 k.p.a., w przeciwieństwie do postępowania zwyczajnego - nie jest merytorycznym rozstrzygnięciem sprawy, lecz służy weryfikacji wydanej już decyzji ostatecznej z punktu widzenia, tego czy za jej zmianą bądź uchyleniem przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony. Uwzględnienie wniosku o uchylenie przedmiotowej decyzji prowadziłoby do sprzeczności z wolą ustawodawcy, wyrażoną w art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 Prawa budowlanego. Za jej uchyleniem nie może przemawiać wskazywana we wniosku z dnia 21.11.2024r. zmiana stanu faktycznego związana z wykwaterowaniem osób zamieszkujących budynek. Zmiana decyzji w tym trybie może być dokonana tylko w granicach stanu faktycznego sprawy będącej przedmiotem postępowania zwyczajnego. Za brakiem możliwości uchylenia decyzji MWINB z dnia 20.10.2023r., przemawia również to, że decyzja poddana została kontroli sądowoadministracyjnej w wyniku której WSA w Warszawie prawomocnym wyrokiem z dnia 21.03.2024r., sygn. akt VII SA/Wa 2876/23, oddalił skargę. Uchylenie decyzji prowadziłoby do podważania obowiązków, których zasadność potwierdzono prawomocnym wyrokiem sądowym. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 3 marca 2025 r. DOR.7100.26.2025.KAL, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r., poz. 572, dalej jako k.p.a.), po rozpatrzeniu odwołania Miasta [...] W., od decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 21 stycznia 2025 r. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla m. st. Warszawy decyzją z 5 września 2023 r. nakazał Miastu [...] W. usunięcie, w terminie 18 miesięcy od dnia doręczenia decyzji, stwierdzonych nieprawidłowości stanu technicznego budynku przy ulicy [...] w W., poprzez: 1. wzmocnienie i podbicie fundamentów, 2. naprawę dachu, 3. naprawę pęknięć ścian i nadproży ceglanych zewnętrznych i wewnętrznych o szerokości rozwarcia poniżej 5 mm za pomocą iniekcji, 4. naprawę pęknięć ścian i nadproży ceglanych zewnętrznych i wewnętrznych o szerokości rozwarcia powyżej 5 mm przez przemurowanie, 5. uzupełnienie ubytków zaprawy w spoinach muru, 6. wykonanie wieńców żelbetowych wzmacniających konstrukcję budynku - dachowego na ścianach zewnętrznych i wewnętrznych nośnych budynku oraz w ścianach zewnętrznych i wewnętrznych nośnych na poziomie stropów części nadziemnej budynku, 7. wykonanie wymiany stropu nad piwnicą na nowy strop, 8. wykonanie nowych żelbetowych klatek schodowych, 9. roboty murowe w tym naprawa kominów i przegrody wentylacji grawitacyjnej, 10. naprawę pionowej izolacji przeciwwodnej ścian zewnętrznych budynku, 11. naprawę pionowej izolacji przeciwwodnej ścian piwnic, 12. naprawę poziomej izolacji przeciwwodnej posadzki piwnic, 13. ocieplenie budynku od wewnątrz, 14. renowację elewacji, 15. remont instalacji centralnego ogrzewania, instalacji sanitarnych, elektrycznej, gazowej i wentylacyjnej, naprawę stolarki okiennej i drzwiowej, 16. remont ścianek działowych, 17. naprawa podkładów i posadzek, 18. naprawę tynków wewnętrznych na ścianach i stropach oraz wykonanie robót wykończeniowych. Roboty budowlane nakazano wykonać zgodnie z przedłożoną ekspertyzą stanu technicznego budynku przy ul. [...] w W. Jednocześnie na podstawie art. 66 ust. 2 ustawy Prawo budowlane zakazano użytkowania budynku do czasu wykonania powyższych robót. Ze względu na występujące zagrożenie bezpieczeństwa ludzi i mienia decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Mazowiecki WINB decyzją z 20 października 2023r., nr 1252/23, uchylił decyzję organu powiatowego z 5 września 2023 r., w części nakładającej obowiązek naprawy pionowej izolacji przeciwwodnej ścian zewnętrznych budynku, naprawy pionowej izolacji przeciwwodnej ścian piwnic, naprawy poziomej izolacji przeciwwodnej posadzki piwnic oraz ocieplenia budynku od wewnątrz (pkt 10, 11, 12, 13) i w tym zakresie umorzył postępowanie, a w pozostałym zakresie utrzymał ww. decyzję w mocy. WSA w Warszawie wyrokiem z 21 marca 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 2876/23 oddalił skargę na ww. decyzję. Podstawą wniosku o uchylenie na podstawie art. 155 k.p.a. ww. decyzji, był fakt wykwaterowania lokatorów budynku przy ul. [...] w W., odłączenie mediów oraz wykonane zabezpieczenia przed dostępem osób trzecich. We wniosku podkreślono, że podstawowym powodem decyzji nakazującej przywrócenie właściwego stanu technicznego budynku był fakt, że budynek był częściowo zamieszkiwany. Stosownie do art. 155 k.p.a., decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Przez nabycie prawa, o którym mową w ww. przepisie rozumieć należy również prawo do wykonania ciążącego na stronie obowiązku w rozmiarach określonych przez właściwy organ w decyzji administracyjnej. Postępowanie prowadzone w trybie art. 155 k.p.a., ma na celu sprawdzenie czy w określonym stanie faktycznym i prawnym zachodzą szczególne przesłanki (interes społeczny, słuszny interes strony oraz brak przepisów szczególnych sprzeciwiających się weryfikacji), które przemawiałyby za uchyleniem lub zmianą decyzji ostatecznej. Uchylenie lub zmiana decyzji na podstawie art. 155 k.p.a., może mieć miejsce jedynie wówczas, gdy ustawodawca w przepisie prawa materialnego przewiduje pewien "luz decyzyjny". Natomiast w sytuacji, gdy ustawodawca w sposób sztywny narzuca określone zachowanie organu, uchylenie lub zmiana decyzji w trybie art. 155 k.p.a. nie są możliwe. Materialnoprawną podstawę decyzji wydanych w trybie zwykłym stanowił art. 66 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2023 r.. poz. 682, dalej jako Prawo budowlane). Decyzje podejmowane na podstawie ww. przepisu należą do kategorii tzw. decyzji związanych, ponieważ w sytuacji wystąpienia chociażby jednej z określonych w tym przepisie przesłanek, organ nadzoru budowlanego jest zobligowany do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. W wyroku NSA z 23 lipca 2024 r., sygn. akt III OSK 171/23 wskazano, że możliwość zastosowania trybu przewidzianego w art. 155 k.p.a. uwarunkowana jest prowadzeniem postępowania w ramach tego samego stanu prawnego i faktycznego. Nakaz wykonania określonych robót budowlanych spowodowany był złym stanem technicznym budynku, stwarzającym zagrożenie zdrowia i życia ludzi. Wynikało to z protokołu kontroli z 12 stycznia 2022 r., materiału fotograficznego oraz z ekspertyzy stanu technicznego budynku z 15 lipca 2023 r. W ekspertyzie stwierdzono zły stan techniczny elementów konstrukcyjnych budynku stwarzający zagrożenie życia i ludzi. W celu przywrócenia dalszej bezpiecznej eksploatacji budynku zaproponowano szereg prac remontowo-modernizacyjnych lub przystąpienie do jego rozbiórki po wcześniejszym wykwaterowaniu i wyłączeniu z użytkowania. W przypadku podjęcia decyzji o rozbiórce budynku polecono opracować projekt rozbiórki zgodnie z założeniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Organ był zobligowany do podjęcia działań w celu usunięcia takiego stanu. W ocenie skarżącej, wykwaterowanie lokatorów i opróżnienie budynku powoduje zmianę stanu faktycznego sprawy i stanowi podstawę do uchylenia zastosowanych nakazów z uwagi na bezprzedmiotowość postępowania. Zakres nałożonych obowiązków (prac remontowo-modernizacyjnych) jest zbyt szeroki gdyż budynek nie jest już zamieszkiwany i wystarczające jest tylko jego zabezpieczenie. Stanowisko takie zdaniem GINB nie zasługiwało na uwzględnienie. Zmiana stanu faktycznego polegająca na wykwaterowaniu lokatorów nie może być podstawą uchylenia decyzji Mazowieckiego WINB z 20 października 2023 r. i stwierdzenia bezprzedmiotowości postępowania. Decyzje wydawane na podstawie art. 155 k.p.a. nie mają na celu ponownej oceny prawidłowości wcześniejszego stanowiska organu, w tym także w związku z późniejszymi zmianami faktycznymi. Budynek przy ul. [...] w W. znajduje się w złym stanie technicznym. Organy nadzoru budowlanego po wszczęciu stosownego postępowania w sprawie stanu technicznego budynku musiały orzec o usunięciu istniejących zagrożeń, opisanych w ekspertyzie technicznej. Zakres nałożonych obowiązków miał związek z faktem częściowego użytkowania budynku. Jednak podstawą wydania decyzji było to w jakim stanie technicznym budynek się znajduje, co implikowało zakres koniecznych do wykonania robót budowlanych. W aktualnie prowadzonym postępowaniu bez znaczenia pozostają okoliczności związane ze zmianami w stanie fatycznym sprawy. Za uchyleniem nie przemawiają względy interesu społecznego, w którym nie leży pozostawienie budynku w stanie, który stanowi zagrożenie dla zdrowia i życia ludzi. Nie zachodzi też przesłanka słusznego interesu strony, nie może on być sprzeczny z ogólnym interesem społecznym, tak jak w analizowanym przypadku. Zadaniem organu rozpoznającego sprawę w trybie art. 155 k.p.a. jest w pierwszej kolejności zbadanie odpowiednich regulacji prawnych, a następnie - w sytuacji, gdy stwierdzi brak przepisów, które by się sprzeciwiały zmianie lub uchyleniu decyzji - wyważenie w ustalonym stanie faktycznym i prawnym pomiędzy interesem społecznym a słusznym interesem strony. Przy czym jako "słuszny interes strony", rozumieć należy interes zgodny z prawem i zasadami współżycia społecznego, a nie subiektywną chęć uzyskania rozstrzygnięcia o treści zgodnej z wolą strony (wyroki WSA w Warszawie z dnia 7 marca 2023 r., sygn. akt VII SA/Wa 1428/22, WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 3 lutego 2022 r., sygn. akt II SA/Go 810/21). GINB wskazał, że brak jest przeszkód prawnych do rozbiórki budynku i odtworzenia go zgodnie z zapisami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W obecnym stanie sprawy niewłaściwy stan techniczny budynku uniemożliwia uchylenie wydanej decyzji, bowiem organy orzekające w sprawie były związane prawem co do wydania stosownego orzeczenia. Wniosek o uchylenie decyzji dotyczy zakresu nałożonego obowiązku, odnosi się do "związanej" części decyzji organu nadzoru budowlanego, co do której organ nie dysponował luzem decyzyjnym. Uchylenie decyzji ostatecznej w trybie art. 155 k.p.a. może być dokonane tylko w granicach stanu faktycznego sprawy "pierwotnej", a postępowanie prowadzone w tym trybie nie jest kolejną instancją administracyjną i nie może służyć weryfikacji ustaleń czy prawidłowości subsumcji przepisów (wyrok NSA z 27 czerwca 2019 r., sygn. I OSK 833/18). Miasto [...] W. wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 3 marca 2025 r. Domagało się jej uchylenia oraz uchylenia decyzji ją poprzedzającej. Zaskarżonej decyzji zarzucono, naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: - art. 15 k.p.a. w związku z art. 155 k.p.a., poprzez uznanie, że zmiana stanu faktycznego wyklucza zmianę decyzji, podczas gdy zmiana okoliczności faktycznych, następująca po skonkretyzowaniu uprawnień lub obowiązków strony, uzasadnia skorzystanie z instytucji zmiany (uchylenia) decyzji, - art. 77 § 1 w z związku z art. 15 k.p.a., poprzez wyrywkowe rozpatrzenie materiału dowodowego, w zakresie konieczności wykonania decyzji, z naruszeniem interesu społecznego oraz rozpoznanie części zarzutów odwołania, nierozpoznanie sprawy co do meritum. W uzasadnieniu skargi wskazano, że podczas kontroli ustalono, że w budynku mieszkalnym przy ul. [...] w W. użytkowane są cztery lokale mieszkalne i lokal użytkowy w parterze. Przedłożona w toku postępowania ekspertyza wykazała dwa warianty usunięcia nieprawidłowości - remontu przywracającego możliwość użytkowania obiektu lub jego rozbiórki po wcześniejszym wykwaterowaniu i wyłączeniu z użytkowania. Zakres nakazanych do wykonania robót budowlanych nie obejmuje tylko prac zabezpieczających ale także roboty przywracające budynek do użytkowania. Postępowanie od początku prowadzone było w kierunku przywrócenia użytkowania budynku, a nie tylko jego zabezpieczenia. Zmiany o charakterze faktycznym muszą być uwzględnione nawet po uzyskaniu przez decyzję waloru ostateczności, co stanowi ratio legis przepisu art. 155 k.p.a. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przedmiotem kontroli jest badanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie i jako taka podlega oddaleniu. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżoną decyzją z 3 marca 2025 r. (sprostowaną postanowieniem z 12 maja 2025 r.) utrzymał w mocy decyzję Mazowieckiego WINB z 21 stycznia 2025 r., odmawiającą uchylenia własnej decyzji z 20 października 2023r., w przedmiocie usunięcia nieprawidłowości stanu technicznego budynku przy ulicy [...] w W. Zgodnie z art. 155 k.p.a. decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Z brzmienia powyższego przepisu wynika, że uchylenie lub zmiana decyzji na podstawie art. 155 k.p.a. jest dopuszczalne w przypadku spełnienia określonych warunków. Jednym z podstawowych warunków, jest brak sprzeczności w uchyleniu lub zmianie decyzji z przepisami szczególnymi. Przepisem szczególnym w niniejszej sprawie jest art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, który stanowi, że w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości określając termin wykonania tego obowiązku. Przywołany przepis stanowił podstawę wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w stanie technicznym budynku przy ul. [...] w W. Podstawą kwestią była ocena czy w sprawie tej wystąpiła przesłanka wskazana w art. 155 k.p.a., implikująca uchylenie decyzji ostatecznej. Organy dokonały prawidłowej oceny stwierdzając, że w rozpoznawanej sprawie nie zaszły przesłanki do uchylenia decyzji ostatecznej. Kwestionowany nakaz wykonania określonych robót budowlanych spowodowany był złym stanem technicznym budynku, stwarzającym zagrożenie zdrowia i życia ludzi, co wynikało z materiału dowodowego. Organ nadzoru budowlanego był zobligowany do podjęcia działań w celu usunięcia tego stanu. Zdaniem skarżącego, obecne wykwaterowanie lokatorów i opróżnienie budynku stanowi podstawę do uchylenia opisanych w decyzji nakazów z uwagi na bezprzedmiotowość postępowania. Zakres nałożonych obowiązków (prac remontowo-modernizacyjnych) jest zdaniem strony zbyt szeroki, skoro budynek nie jest już zamieszkiwany i wystarczające jest jego zabezpieczenie. W prawidłowej ocenie GINB zmiana stanu faktycznego polegająca na wykwaterowaniu lokatorów nie może być podstawą do uchylenia decyzji Mazowieckiego WINB z 20 października 2023 r. i stwierdzenia bezprzedmiotowości postępowania. Budynek przy ul. [...] w W. znajdował się w złym stanie technicznym i organy nadzoru budowlanego musiały orzec o usunięciu istniejących zagrożeń, opisanych w ekspertyzie technicznej. Zakres nałożonych obowiązków miał związek z faktem użytkowania budynku, jednak nie tylko to determinowało konieczność wydania decyzji. Zły stan techniczny budynku był elementem, który przesądzał o zakresie koniecznych do wykonania robót budowlanych. Za uchyleniem decyzji ostatecznej nie przemawiały względy interesu społecznego, w którym nie leży pozostawienie budynku w złym stanie technicznym, który nie uległ poprawie. Nie zachodzi również przesłanka słusznego interesu strony, który nie może być sprzeczny z ogólnym interesem społecznym, tak jak w tym przypadku. Prawidłowo GINB argumentował, że niemożliwe jest uchylenie decyzji gdyż dotyczy części rozstrzygnięcia organu nadzoru budowlanego, co do której organ ten nie dysponował luzem decyzyjnym. Bezwzględnie obowiązujący przepis prawa materialnego zobowiązywał go, przy ustaleniu określonych przesłanek, do wydania takiej decyzji. Wprawdzie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym pojawiają się wyroki wskazujące na możliwości zamiany w trybie art. 155 K.p.a. także decyzji "związanych", to w okolicznościach sprawy brak było podstaw do uwzględnienia wniosku, skoro przedmiotowy budynek w dalszym ciągu jest w nieodpowiednim stanie technicznym. Wyznaczony w art. 66 ust. 1 Prawa budowlanego nakaz, nie daje podstaw do jego obejścia przez zastosowanie art. 155 K.p.a. Natomiast argumentacja wnioskodawcy co do zakresu obowiązku, zmierza w istocie do kontestowaniu legalności nakazu, w sytuacji gdy został on już oceniony przez Sąd Administracyjny. W tym stanie rzeczy rozstrzygnięcia organów mają pełne oparcie w prawie. Modyfikacja stosunku prawnego, ukształtowanego ostateczną decyzją administracyjną (poprzez jego zniesienie), musi być społecznie akceptowalna i godna wsparcia ze strony organu państwa, ze względu na cel jaki ma zostać przez tę modyfikację osiągnięty (wyrok NSA z dnia 30 lipca 2021 r., III OSK 3755/21). W tym zakresie wskazać należy, że "słuszny interes strony", o którym mowa w art. 155 k.p.a., rozumieć należy tak, jak wyjaśnił to organ II instancji - nie jako subiektywną chęć uzyskania rozstrzygnięcia zgodnego z wolą strony, ale jako cel zgodny z prawem i zasadami współżycia społecznego. Dlatego zasadne było uczynienie przez GINB uwagi, że nie ma przeszkód prawnych do rozbiórki budynku, jeśli jest to wolą jego właściciela. Reasumując, nie można zarzucić organom naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego, które mogłyby uzasadniać odmienne rozstrzygnięcie. Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.