VII SA/Wa 1116/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Sawczuk Sędziowie: WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska WSA Tomasz Stawecki (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 stycznia 2021 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2020 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji oddala skargę.

1. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "GINB") decyzją z [...] kwietnia 2020 r., znak: [...], po rozpatrzeniu odwołania J. K. (dalej: "skarżąca"), utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z [...] lutego 2020 r., znak: [...], w sprawie odmowy uchylenia decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego. Zaskarżona decyzja zapadła w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych. 2. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej: "PINB") decyzją nr [...] z [...] listopada 2015 r., znak: [...], nakazał właścicielowi – J. K. dokonanie całkowitej rozbiórki budynku gospodarczo-składowego o nieregularnym kształcie dającym się jednak wpisać w prostokąt, o wymiarach rzutu ok. 18,58 m x 36,20 m, znajdującego się na działce oznaczonej nr ewid. [...], położonej w miejscowości [...], gm. [...]. Po rozpatrzeniu zażalenia skarżącej [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "[...] WINB") decyzją nr [...] z [...]grudnia 2015 r., znak: [...], utrzymał w mocy ww. decyzję PINB. Powyższe rozstrzygnięcie poddane zostało kontroli sądowoadministracyjnej, w wyniku której Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 8 lutego 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 310/16, oddalił skargę J.K. Następnie Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Warszawie, wyrokiem z 29 maja 2019 r., sygn. akt II OSK 1797/17, oddalił skargę kasacyjną. 3. Pismem z [...] grudnia 2019 r. skarżąca wniosła o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją [...] WINB nr [...] z [...] grudnia 2015 r. Uzasadniając swój wniosek skarżąca wskazała, że podjęła czynności w celu wykonania obowiązku nałożonego decyzją PINB nr [...] oraz że otrzymała w dniu [...] grudnia 2019 r. ocenę techniczną wraz z inwentaryzacją "Rozbudowy budynku inwentarskiego o część gospodarczo-składową". Z dokumentu tego – zdaniem skarżącej – wynika, że obiekt objęty rozbiórką nie stanowi odrębnego budynku, lecz jest rozbudową istniejącego budynku, tj. kurnika. Do wniosku skarżąca załączyła także kopię decyzji Naczelnika Gminy [...] z [...] maja 1973 r. udzielającej pozwolenia na budowę trzech wolnostojących murowanych kurników. Powyższe okoliczności w ocenie skarżącej stwarzają realne zagrożenie dla konstrukcji kurnika w przypadku rozbiórki budynku gospodarczo-składowego. Po zbadaniu podstaw formalnych organ wojewódzki postanowieniem nr [...] z [...] stycznia 2020 r. wznowił postępowanie administracyjne w ww. sprawie. 4. We wznowionym postępowaniu, [...] WINB decyzją nr [...] z [...] lutego 2020 r. odmówił uchylenia własnej decyzji z [...] grudnia 2015 r. Organ pierwszej instancji wydał powyższe rozstrzygnięcie na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.; dalej: "k.p.a."). W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że po analizie materiałów zgromadzonych w aktach sprawy zobowiązany był stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie nie wystąpiła przesłanka wynikająca z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Zgodnie z przepisami prawa warunkiem koniecznym uwzględnienia okoliczności i dowodów, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. jest to, aby istniały one w dniu wydania decyzji kończącej postępowanie objęte wnioskiem o wznowienie. W ocenie organu ww. warunek nie został spełniony, gdyż ocenę techniczną, na którą powołuje się skarżąca wykonano dopiero w grudniu 2019 r. Natomiast decyzja PINB została wydana [...] listopada 2015 r., a decyzja [...] WINB [...] grudnia 2015 r. Zarówno więc organ powiatowy, jak i organ wojewódzki nie posiadały wiedzy o ww. opracowaniu. Niezależnie od powyższego organ wojewódzki zwrócił uwagę, że skarżąca nie po raz pierwszy powołuje się na okoliczności wskazane we wniosku o wznowienie postępowania. Tożsama argumentacja dot. rozbudowy oraz konstrukcyjnego powiązania dwóch budynków została zawarta już w odwołaniu od decyzji PINB nr [...]. Do środka zaskarżenia załączono także ocenę techniczną budynku gospodarczo-składowego. Organ wojewódzki podkreślił też, że ww. argumentacja poddana została kontroli sądowoadministracyjnej i nie została przez sądy uwzględniona. Odnosząc się natomiast do załączonej do wniosku kopii decyzji Naczelnika Gminy [...] z [...] maja 1973 r. [...] WINB wskazał, że dotyczy ona innych obiektów budowlanych niż budynek objęty zakończonym postępowaniem administracyjnym. Dokument ten nie wprowadza zatem nowych okoliczności faktycznych, które podważałyby ocenę wynikającą z dotychczasowego materiału dowodowego. Podsumowując, organ wojewódzki nie stwierdził więc istnienia przesłanki z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. uzasadniającej uchylenie własnej decyzji nr [...] z [...] grudnia 2015 r. 5. Pismem z [...] marca 2020 r. skarżąca złożyła odwołanie od powyższej decyzji. Skarżąca nie zgodziła się ze stanowiskiem organu pierwszej instancji, podtrzymując swoje twierdzenie, że powołane okoliczności należy uznać za nowe, istotne i istniejące w dniu wydania decyzji nakazującej rozbiórkę. Skarżąca nie zgodziła się [...] z [...] maja 1973 r. nie zawiera nowych faktów istotnych dla sprawy. Zdaniem skarżącej uzasadnienie decyzji organu pierwszej instancji jest lakonicznie i sprowadza się wyłącznie do przytoczenia brzmienia art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. 6. Po rozpatrzeniu odwołania, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z [...] kwietnia 2020 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję [...] WINB z [...] lutego 2020 r. Organ drugiej instancji wskazał we wstępie do swojego rozstrzygnięcia, że zostało one wydane na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 256). GINB podkreślił, że skarżąca powołała się na okoliczności, które podnosiła już w odwołaniu od decyzji PINB nr [...] , a następnie w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Ocena techniczna sporządzona po wydaniu decyzji ostatecznej nie może więc stanowić podstawy do wznowienia postępowania, a tym samym nie może stanowić dowodu w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Jednak ewentualną przesłankę do wznowienia postępowania na podstawie tego przepisu mogą stanowić okoliczności faktyczne, na których występowanie wskazuje ww. ocena, jeśli w sposób niewątpliwy istniały one w dniu wydania decyzji ostatecznej i nie były znane organowi. Jakkolwiek spełnione zostały więc przesłanki do wydania postanowienia o wznowieniu postępowania (art. 149 § 1 k.p.a.), to argumentacja i dowody przedstawione przez skarżącą nie mogą stanowić podstawy do wzruszenia decyzji z [...] grudnia 2015 r. GINB wyjaśnił też, że skarżąca podnosiła już w postępowaniu odwoławczym i sądowoadministracyjnym okoliczność, że budynek objęty nakazem rozbiórki jest w istocie rozbudowaną częścią istniejącego legalnie kurnika. Co więcej, dowodziła tej okoliczności tym samym środkiem dowodowym, co w niniejszym postępowaniu wznowieniowym, czyli oceną techniczną sporządzoną przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia (oceną techniczną z [...] listopada 2015 r.). Należy więc przyjąć, że argumentacja skarżącej była znana [...] WINB i sądom administracyjnym orzekającym w sprawie, co jednak nie doprowadziło do zmiany rozstrzygnięcia. W tej sytuacji obecną argumentację skarżącej należy potraktować jako próbę wzruszenia decyzji ostatecznej poprzez podważenie zastosowanej przy jej wydawaniu wykładni przepisów prawa odnoszących się do pojęcia budynku, rozbudowy lub części budynku. Nie odpowiada to wszakże przesłance określonej w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., gdyż zmiana interpretacji przepisów nie może być przesłanką wzruszenia wcześniejszej prawomocnej decyzji administracyjnej. Ponadto, nie ma waloru istotności dowód w postaci decyzji Naczelnika Gminy [...] z [...] maja 1973 r., gdyż budynek, którego ta decyzja dotyczy nie był przedmiotem postępowania zakończonego decyzją [...] WINB z [...] grudnia 2015 r. 7. Nie godząc się z powyższym rozstrzygnięciem skarżąca pismem z [...] czerwca 2020 r. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji GINB oraz poprzedzającej ją decyzji [...] WINB oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu skarżąca zarzuciła naruszenie: art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji [...] WINB z [...] lutego 2020 r.; art. 7 , art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. poprzez wyciągnięcie z materiału dowodowego błędnego wniosku nie mającego w nim oparcia, tj. że w omawianej sprawie materiał dowodowy nie dał podstawy do uchylenia decyzji, mimo że materiał dowodowy zebrany w sprawie przeczy takiemu stanowisku; art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. poprzez przyjęcie, że w omawianej sprawie nie występuje przesłanka zawarta w ww. przepisie, mimo że materiał dowodowy przeczy takiemu stanowisku. 8. Odpowiadając w dniu [...] czerwca 2020 r. na ww. skargę organ drugiej instancji podtrzymał swoje stanowisko w sprawie i wniósł o jej oddalenie. Organ stwierdził, że przesłanki, którymi kierował się przy podejmowaniu zaskarżonej decyzji zostały wskazane w jej uzasadnieniu, a zarzuty podniesione przez skarżącą pozostają bez wpływu na treść wydanego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. 9. Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2167 ze zm.) zadanie Sądu jest ściśle określone: Sąd ma obowiązek przeprowadzić kontrolę zaskarżonego aktu administracyjnego pod względem zgodności z prawem, czyli prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. W związku z tym, Sąd ma obowiązek wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, jeśli stwierdzi, że w danej sprawie niewątpliwie doszło do naruszenia przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie. Nakazuje to art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."). Sąd ma też obowiązek stwierdzić nieważność decyzji lub postanowienia, jeśli akt taki jest dotknięty którąkolwiek z wad określonych w art. 156 § 1 k.p.a. Natomiast w przypadku niestwierdzenia wskazanych postaci naruszenia prawa przez organ administracji, skarga podlega oddaleniu. Inaczej mówiąc, jeśli zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, uchylenie jej przez sąd jest niedopuszczalne. Jednocześnie należy podkreślić, że stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną podstawą prawną. 10. Sąd rozpatrujący niniejszą sprawę z pełnym przekonaniem oddalił skargę skarżącej, gdyż stwierdził, że zarówno zaskarżona decyzja organu drugiej instancji, jak i poprzedzająca ją decyzja organu wojewódzkiego są zgodne z prawem. Rozpatrując stanowisko organów administracji właściwych w sprawie, a także argumenty skarżącej, należy mieć przede wszystkim na względzie to, że zaskarżona decyzja zapadła w nadzwyczajnym trybie postępowania administracyjnego, czyli po wznowieniu postępowania zakończonego ostateczną decyzją [...] WINB z [...] grudnia 2015 r. Wznowienie postępowania administracyjnego stanowi wyjątek od zasady trwałości decyzji administracyjnych. Zasada ta, wyrażona w art. 16 § 1 k.p.a., przewiduje, że uchylenie lub zmiana decyzji ostatecznych lub wznowienie postępowania wobec takich decyzji może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie postępowania administracyjnego lub ustawach szczególnych. W praktyce oznacza to, że wznowienie postępowania administracyjnego jest dopuszczalne tylko i wyłącznie wówczas, gdy zostanie wskazana przesłanka wznowienia określona w art. 145 § 1 k.p.a. Konsekwentnie, zgodnie z art. 151 § 1 k.p.a., po zbadaniu wszelkich istotnych okoliczności organ administracji prowadzący wznowione postępowanie uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia zgodnie z art. 145 § 1, art. 145a lub 145b k.p.a. (patrz art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a.). Natomiast, jeśli organ stwierdzi brak podstaw do uchylenia decyzji dotychczasowej, wówczas ma obowiązek odmówić uchylenia (art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a.). Należy również podkreślić, że decyzja w przedmiocie rozstrzygnięcia wydawanego we wznowionym postępowaniu nie jest decyzją uznaniową, tzn. wykorzystującą szeroki zakres swobodnego uznania organu, lecz musi być bezwzględnie i ściśle oparta na ustaleniach faktycznych i prawnych. Trzeba również podkreślić, że z uwagi na nadzwyczajny, tj. wyjątkowy charakter wznowienia postępowania, przepisy stosowane przez organ administracji w takiej sprawie powinny być interpretowane w sposób ścisły, a nie rozszerzający lub zwężający. Przesądza o tym ugruntowana zasada rozumowania prawniczego, że wyjątkom nie należy nadawać szerszego znaczenia (exceptiones non sunt extendendae). W rozpatrywanej sprawie skarżąca we wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją [...] WINB z [...] grudnia 2015 r. wskazała przesłankę wznowienia wymienioną w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem postępowanie wznawia się jeżeli "wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję", której zmiany lub uchylenia żąda strona. Zgodnie z brzmieniem cytowanego przepisu przyjmuje się, że podstawa do wszczęcia postępowania i ewentualnie później uchylenia lub zmiany decyzji ostatecznej występuje, gdy są spełnione łącznie trzy przesłanki (trzy warunki prawne). Po pierwsze, ujawnione okoliczności faktyczne lub dowody istotne dla sprawy są nowe, tzn. nowoodkryte (nieznane stronie wcześniej) lub zgłoszone przez stronę po raz pierwszy. Drugą przesłanką jest istnienie takich nowych okoliczności faktycznych bądź nowych dowodów w dniu wydania decyzji ostatecznej. Pojawienie się określonych okoliczności w okresie późniejszym nie prowadzi do spełnienia ww. warunku. Trzecią wreszcie przesłanką jest to, że owe nowe okoliczności faktyczne bądź nowe dowody nie były znane organowi, który wydał decyzję ostateczną poddaną kontroli we wznowionym postępowaniu (patrz: M. Jaśkowska, Komentarz do art. 145 k.p.a., w: Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz LEX, 5. Wydanie, Warszawa 2013, str. 855-856). Należy też podkreślić, że wszystkie trzy wymienione wyżej przesłanki wznowienia i ewentualnego podważenia decyzji ostatecznej muszą zostać spełnione łącznie (kumulatywnie). W sensie gramatycznym art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. wyraża zatem koniunkcję, a nie alternatywę pozwalającą organowi na wybór choćby jednej z przesłanek. W tym kontekście należy wyjaśnić, że w powołanym przepisie jest użyte słowo "lub" ("nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody"). Alternatywa ta wskazuje jednak przedmiot podstawy wznowienia postępowania: należy wskazać, że strona wnioskująca o wznowienie odkryła bądź zgłasza nowe dowody bądź nowe okoliczności faktyczne. I w jednym, i w drugim przypadku występuje wszakże bezwzględny warunek nowości. W praktyce oznacza to, że – dla przykładu – podstawą wznowienia może być ekspertyza budowlana (dowód w postępowaniu) sporządzona już po wydaniu decyzji ostatecznej, ale ekspertyza ta musi wskazywać nowe okoliczności faktyczne. Oczywiście, nadal muszą być spełnione warunki istnienia tych okoliczności w dniu wydania decyzji oraz faktu, że nie były one znane organowi wydającemu decyzję. Przedstawiona rygorystyczna regulacja prawna warunków wznowienia postępowania wynika z celów instytucji, jaką jest wznowienie postępowania. Zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 grudnia 2002 r., sygn. akt OPS 11/02, celem wznowienia postępowania jest ustalenie, czy postępowanie zwykłe było dotknięte określonymi wadami i usunięcie ewentualnych wadliwości zakończonego postępowania zwykłego, a także ustalenie, czy i w jakim zakresie wadliwość zakończonego postępowania zwykłego wpłynęła na byt prawny decyzji ostatecznej wydanej w postępowaniu zwykłym. W razie stwierdzenia określonych wad decyzji dotychczasowej wznowione postępowanie powinno doprowadzić do jej uchylenia i wydania nowej decyzji rozstrzygającej o istocie sprawy albo stwierdzenia, że decyzja dotychczasowa wydana została z określonym naruszeniem prawa (art. 151 § 1 pkt 1 i 2 i § 2 k.p.a.). 11. Odnosząc powyższe zasady prawa do okoliczności faktycznych ustalonych w sprawie budynku gospodarczo-składowego położonego na działce nr ewid. [...] w miejscowości [...] , gmina [...] , Sąd stwierdził, że organy nadzoru budowlanego właściwe w sprawie zasadnie uznały, że w sprawie nie wystąpiły okoliczności uzasadniające zmianę lub uchylenie decyzji [...] WINB z [...] grudnia 2015 r. Skarżąca twierdziła w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji (we wznowionym postępowaniu), że rozbiórka całości budynku jest niedopuszczalna z uwagi na ryzyko zawalenia się ścian budynku istniejącego przed rozbudową w 2003 r. Okoliczność tę wskazywała "Ocena techniczna wraz z inwentaryzacją rozbudowy budynku inwentarskiego o część gospodarczo-składową. Kategoria obiektu budowlanego II". Wymieniona ekspertyza techniczna została sporządzona w grudnia 2019 r. Skarżąca twierdziła jednak, że okoliczności, na które się powoływał autor oceny technicznej mgr inż. R.S. istniały już w 2015 r., lecz nie były znane organowi nadzoru budowlanego drugiej instancji, a z tego względu mamy do czynienia z nową okolicznością faktyczną uzasadniającą uchylenie decyzji z [...] grudnia 2015 r. Wobec przedstawionego argumentu Sąd stwierdza, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Z akt sprawy wynika bowiem, że przedstawiona okoliczność faktyczna dotycząca konstrukcji oryginalnego budynku gospodarczego (kurnika) została wskazana w ocenie technicznej sporządzonej w dniu [...] listopada 2015 r. przez mgr. inż. R. S. posiadającego odpowiednie uprawnienia budowlane. Ocena ta została dołączona przez skarżącą do odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z [...] listopada 2015 r. nakładającej na skarżącą obowiązek całkowitej rozbiórki budynku gospodarczo-składowego (k. 3 akt PINB, załącznik). W związku z powyższym nie można twierdzić, że [...] WINB nie znał tej okoliczności wydając przedmiotową decyzję z [...] grudnia 2015 r. Co więcej, okoliczność techniczną eksponowaną przez skarżącą znał również Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który w uzasadnieniu wyroku z 8 lutego 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 310/16, wprost powołał się na tę okoliczność (str. 4). Sąd potwierdził przy tym stanowisko [...] WINB, że okoliczność konstrukcyjnego powiązania budynków, o czym mowa w ocenie technicznej z 2015 r., nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż nie została wykazana w szczegółowych rysunkach i obliczeniach. Sąd rozpatrujący obecnie skargę na decyzję GINB z [...] kwietnia 2020 r. wyjaśnia przy tym, że zgodnie z przepisami ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd nie jest związany bezpośrednio wyrokami Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z 8 lutego 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 310/16, jak i Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 maja 2019 r., sygn. akt II OSK 1797/17. Sąd niniejszy nie orzeka bowiem "w tej samej sprawie", co Sądy w 2017 r. i 2019 r., lecz w sprawie z wniosku o wznowienie postępowania (art. 153 p.p.s.a.). Podobnie, niniejszy Sąd nie jest związany oceną prawną przedstawioną w uzasadnieniu w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, gdyż Naczelny Sąd skupił się na kwestiach daty powstania przedmiotowego budynku oraz przebiegu postępowania legalizacyjnego. Okoliczności te nie stanowiły wszakże istotnych kryteriów dla oceny wznowionego postępowania. Skład Sądu orzekającego w niniejszej sprawie w pełni podziela wszakże wykładnię przepisów prawa dokonaną przez sądy w powołanych orzeczeniach oraz ocenę stanu faktycznego przyjętą w zakresie postępowania zwykłego. W tym stanie rzeczy Sąd rozpatrujący sprawę ze skargi skarżącej na decyzję GINB z [...] kwietnia 2020 r. w pełni podzielił stanowisko organu wyrażone w zaskarżonej decyzji. Okoliczności faktyczne dotyczące konstrukcji przedmiotowego budynku nie mogą być uznane za nowoodkryte bądź zgłoszone po raz pierwszy przez stronę. Należy zauważyć, że w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. mówi się wręcz o tym, że "wyjdą na jaw (...) nowe okoliczności faktyczne". Fakty znane w listopadzie 2015 r. nie mogą zatem być powoływane w postępowaniu wznowieniowym w lutym lub w kwietniu 2020 r. Kluczowa przesłanka wznowienia postępowania nie została więc spełniona. W opinii Sądu rozpatrującego niniejszą sprawę na uwzględnienie nie zasługiwał również argument skarżącej, która powoływała się na decyzję Naczelnika Gminy [...] z [...] maja 1973 r. o pozwoleniu na budowę trzech murowanych kurników. Obiekty te nie były przedmiotem postępowania nadzorczego prowadzonego w latach 2014-2015 zakończonego decyzją [...] WINB z [...] grudnia 2015 r. Sąd rozpatrujący niniejszą sprawę podziela więc pogląd organu drugiej instancji, że okoliczność wskazana przez skarżącą nie ma żadnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy obiektów wybudowanych w ramach samowoli budowlanej. 12. Mając na względzie przedstawione ustalenia należało przyjąć, że [...] WINB wydając decyzję z [...] lutego 2020 r. w pełni prawidłowo stwierdził brak podstaw do uchylenia decyzji z [...] grudnia 2015 r. Organ zasadnie zastosował więc art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. i nie zastosował art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. Zgodna z prawem była w związku z tym decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] kwietnia 2020 r., kontrolowana przez Sąd w niniejszej sprawie. Na marginesie podstawowych rozważań Sąd zauważa, że w petitum decyzji GINB z [...] kwietnia 2020 r. mylnie wskazano art. 151 § 1 pkt 1 k.p.a. jako podstawę wydania decyzji, zamiast art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Sąd nie ma przy tym wątpliwości, że w tym zakresie mamy do czynienia z oczywistą omyłką pisarską w rozumieniu art. 113 § 1 k.p.a. Dlatego też Sąd uznał, że ten fakt nie mógł mieć jakiegokolwiek wpływu na wynik sprawy, a zatem zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. nie mógł prowadzić do uchylenia przez Sąd zaskarżonej decyzji. Biorąc pod uwagę przedstawioną analizę przepisów prawa znajdujących zastosowanie w rozpatrywanej sprawie, zasady rozumowania prawniczego i okoliczności faktyczne istotne w sprawie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 151 powołanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.